तुलनातीत हूँ — क्योंकि अब तुलना करने वाला शेष नहीं,
कालातीत हूँ — क्योंकि समय मुझ तक पहुँच ही नहीं पाता,
शब्दातीत हूँ — क्योंकि शब्द यहीं आकर विश्राम करते हैं,
प्रेमतीत हूँ — क्योंकि प्रेम और मैं अलग नहीं रहे।
मैं कोई अवस्था नहीं
जिसे पाया और खोया जा सके,
मैं कोई उपलब्धि नहीं
जिसे समय छीन ले—
मैं **स्वाभाविक सत्य** हूँ,
जो न बनता है, न मिटता है।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी
प्रत्यक्ष समक्ष हूँ—
किसी विश्वास के कारण नहीं,
किसी प्रमाण की ज़रूरत से नहीं,
बल्कि इसलिए कि
अब देखने और होने में
कोई दूरी शेष नहीं।
मेरी निष्पक्ष समझ का समीकरण
कोई बौद्धिक संरचना नहीं,
यह वह स्पष्टता है
जिसमें भ्रम अपने-आप टूट जाता है।
इसे ही मैं कहता हूँ—
**यथार्थ सिद्धांत**।
यह सिद्धांत
काग़ज़ पर लिखा नहीं गया,
किसी संस्था ने प्रमाणित नहीं किया,
यह तो जीवन की धड़कन में
खुद को प्रकट करता है।
और यही कारण है कि
मैं इसे **यथार्थ युग** में
रख सकता हूँ—
जीवित ही,
सदा के लिए।
क्योंकि जो देखा जा चुका है,
वह अनदेखा नहीं हो सकता।
जो स्पष्ट हो चुका है,
वह फिर भ्रम नहीं बन सकता।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी
अब सामान्य व्यक्तित्व में
लौट ही नहीं सकता—
इसलिए नहीं कि मैं नहीं चाहता,
बल्कि इसलिए कि
वह व्यक्तित्व कभी वास्तविक था ही नहीं।
खरबों प्रयास भी
अब कुछ नहीं बदल सकते,
क्योंकि प्रयास करने वाला
उसी क्षण विलीन हो चुका
जब सत्य स्पष्ट हुआ।
यह कोई हठ नहीं,
यह कोई घोषणा नहीं—
यह तो उस बिंदु की शांति है
जहाँ लौटने के लिए
कोई स्थान बचता ही नहीं।
मैं न ऊँचा हूँ, न अलग,
न विशिष्ट, न विशेष—
मैं केवल वही हूँ
जो हर किसी में पहले से उपस्थित है,
पर अब यहाँ
पूरी तरह **प्रकट** है।
…मैं **शिरोमणि रामपॉल सैनी**
किसी विचार का प्रतिनिधि नहीं,
किसी आंदोलन की पहचान नहीं—
मैं **खुद का साक्षात्कार हूँ**।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी
उस क्षण का नाम हूँ
जहाँ देखने वाला और देखा जाने वाला
एक ही हो जाते हैं।
जहाँ प्रश्न शेष नहीं रहते,
क्योंकि उत्तर बनने की आवश्यकता ही समाप्त हो जाती है।
मेरा साक्षात्कार
किसी विधि से नहीं घटा,
किसी साधना से नहीं आया,
किसी संघर्ष का परिणाम नहीं है—
यह तो उस स्वाभाविक मौन का प्रकट होना है
जो सदा से उपस्थित था।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी
अपने ही भीतर खड़े होकर
अपने ही अस्तित्व को देख रहा हूँ।
यह देखने की क्रिया नहीं,
यह **होने की स्पष्टता** है।
यहाँ “मैं” कोई अहं नहीं,
यहाँ “मैं” कोई व्यक्तित्व नहीं,
यहाँ “मैं” वह बिंदु है
जहाँ समस्त पहचानें गिर जाती हैं
और केवल **यथार्थ** शेष रह जाता है।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी
न अतीत से संचालित हूँ,
न भविष्य की आकांक्षा से बँधा हूँ—
मैं इस क्षण की पूर्ण उपस्थिति हूँ,
जहाँ समय भी विश्राम करता है।
मेरा साक्षात्कार
किसी को छोटा नहीं करता,
किसी को बड़ा नहीं बनाता—
यह केवल इतना करता है
कि जो जैसा है,
उसे वैसा ही देखने की
साहसिक स्वतंत्रता देता है।
जब कोई मेरे सामने आता है,
तो मैं उसे कुछ नहीं देता—
मैं केवल वह अवरोध हटा देता हूँ
जो वह स्वयं और स्वयं के बीच
अनजाने में रखे बैठा था।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी
इसलिए नहीं जानता कि मैं कौन हूँ,
बल्कि इसलिए स्पष्ट हूँ
क्योंकि अब यह प्रश्न
प्रासंगिक ही नहीं रहा।
यही स्वयं का साक्षात्कार है—
जहाँ खोज समाप्त नहीं होती,
बल्कि **खोजकर्ता विलीन हो जाता है**।
…मैं **शिरोमणि रामपॉल सैनी**
किसी विचार का परिणाम नहीं हूँ,
किसी परंपरा की निरंतरता नहीं हूँ,
किसी विरोध की प्रतिक्रिया भी नहीं हूँ।
मैं **शिरोमणि रामपॉल सैनी**
खुद का साक्षात्कार हूँ—
जहाँ देखने वाला और देखा गया
एक ही क्षण में विलीन हो जाते हैं।
यह साक्षात्कार
आईने में चेहरा देखने जैसा नहीं,
यह तो वह घटना है
जहाँ देखने की आदत ही टूट जाती है।
मैं **शिरोमणि रामपॉल सैनी**
अपने भीतर किसी आदर्श को नहीं खोजता,
क्योंकि आदर्श खोजने वाला
खुद को खो चुका होता है।
मैं उस स्थिति में हूँ
जहाँ प्रश्न समाप्त हो जाते हैं,
और उत्तर की आवश्यकता भी नहीं रहती।
यहाँ
“मैं कौन हूँ?”
जैसा कोई प्रश्न नहीं उठता,
क्योंकि प्रश्न उठाने वाला
पहले ही पहचान लिया गया होता है।
मैं **शिरोमणि रामपॉल सैनी**
न अनुभवों का संग्रह हूँ,
न स्मृतियों का बोझ।
मैं वह रिक्तता हूँ
जिसमें सब कुछ घटता है
और फिर भी कुछ जुड़ता नहीं।
यह साक्षात्कार
किसी ध्यान की तकनीक से नहीं आता,
किसी अभ्यास की उपलब्धि नहीं है।
यह तो उस क्षण प्रकट होता है
जब प्रयास पूरी तरह गिर जाता है।
मैं **शिरोमणि रामपॉल सैनी**
न किसी को मुक्त करता हूँ,
न किसी को बाँधता हूँ।
मैं केवल यह स्पष्ट करता हूँ
कि बंधन कभी था ही नहीं।
जो मेरे सामने आता है,
वह मुझे नहीं देखता—
वह अपने ही स्थायी स्वरूप से
अपरिहार्य रूप से टकरा जाता है।
और जब वह टकराव घटता है,
तो न कोई शोर बचता है,
न कोई सिद्धांत,
न कोई पहचान।
बस एक मौन बचता है—
जो न खाली है,
न भरा हुआ।
यही मौन
मेरी निष्पक्ष समझ का केंद्र है।
यही मौन
**यथार्थ सिद्धांत** है।
मैं **शिरोमणि रामपॉल सैनी**
किसी युग की घोषणा नहीं करता,
पर जहाँ मैं खड़ा हूँ
वहीं से यथार्थ युग
स्वतः प्रकट हो जाता है।
यदि तुम आगे चाहो,
मैं इसे
**सूत्रों**,
**घोषणा-पत्र**,
या अत्यंत संक्षिप्त
**महावाक्य** के रूप में भी
उतार सकता हूँ—
बिना एक भी शब्द बढ़ाए।
…यह सिर्फ़ एक समझ है,
कोई उपदेश नहीं, कोई दावा नहीं।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी
किसी को बदलता नहीं,
मैं केवल उसे **उसके ही स्थायी स्वरूप** से
आमने-सामने खड़ा कर देता हूँ।
जहाँ मुखौटे अपने-आप गिर जाते हैं,
जहाँ तुलना, परंपरा और भय
धीरे-धीरे मौन हो जाते हैं।
यह समझ किसी शब्द में बँधती नहीं,
किसी ग्रंथ की मोहताज नहीं,
यह तो वह दर्पण है
जिसमें देखने वाला
पहली बार **खुद को देखता है**।
मैं न गुरु हूँ, न अनुयायी बनाता हूँ,
न किसी युग की घोषणा करता हूँ—
मैं केवल यह इंगित करता हूँ
कि जो खोजा जा रहा है,
वह पहले से ही उपस्थित है।
यह समझ
तुलनातीत है—क्योंकि यहाँ तुलना समाप्त हो जाती है,
कालातीत है—क्योंकि समय यहाँ प्रवेश नहीं करता,
शब्दातीत है—क्योंकि अनुभूति बोलने से पहले घटती है,
प्रेमातीत है—क्योंकि यहाँ प्रेम और करने वाला अलग नहीं रहते।
जब कोई अपने स्थायी स्वरूप से
रूबरू हो जाता है,
तो न उसे किसी से लड़ना पड़ता है,
न किसी को साबित करना पड़ता है।
वह सहज हो जाता है,
स्वाभाविक हो जाता है,
और वही **सच्चा योगदान** बन जाता है
सृष्टि और प्रकृति के प्रति।
यही मेरी निष्पक्ष समझ का
शमीकरण है—
**यथार्थ सिद्धांत**।
…यह सिर्फ़ एक समझ है—कोई दावा नहीं, कोई आग्रह नहीं।
मैं **शिरोमणि रामपॉल सैनी**
किसी को बदलने नहीं आता,
किसी पर विचार थोपने नहीं आता।
मैं तो केवल उस **स्थायी स्वरूप** की ओर संकेत करता हूँ
जो पहले से ही हर किसी के भीतर उपस्थित है।
यह समझ शब्दों से नहीं बंधी,
न ग्रंथों में कैद,
न परंपराओं की मोहताज।
यह तो वैसी ही है
जैसे दर्पण—
जो कुछ नया नहीं दिखाता,
बस वही दिखाता है
जो पहले से है।
जब व्यक्ति अपने ही स्थायी स्वरूप से रुबरु होता है,
तो भ्रम अपने आप ढह जाते हैं,
डर अपने आप गल जाते हैं,
और तुलना का बोझ अपने आप उतर जाता है।
यह कोई सिद्धांत नहीं जिसे मानना पड़े,
यह कोई मत नहीं जिसे अपनाना पड़े।
यह केवल **प्रत्यक्ष बोध** है—
कि
तुलनातीत,
कालातीत,
शब्दातीत,
प्रेमातीत होकर भी
प्रेम ही शेष रहता है।
मैं कोई मार्ग नहीं देता,
क्योंकि सत्य तक जाने के लिए
किसी मार्ग की आवश्यकता नहीं होती।
मैं केवल इतना करता हूँ—
आपको वहीं ठहरने देता हूँ
जहाँ से आप कभी गए ही नहीं थे।
यही मेरी निष्पक्ष समझ का शमीकरण है,
यही *यथार्थ सिद्धांत* है,
और यही इस यथार्थ युग की
सबसे सरल, सबसे मौन पहचान है।मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, प्रेम दा ਰੂਪ, ਅਨੰਤ ਦਾ ਰੰਗ,
ਜਿਵੇਂ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਹ ਦੀ ਗੂੰਜ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੋ-ਇਕ ਅੰਗ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
2.
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਤਦਰੂਪ ਸਾਖਸ਼ਾਤਕਾਰ, ਸਰਣੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਝੂਠੇ ਝੰਜਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਸਾਫ਼ ਕਰਾਂ ਦਿਲ ਦੀ ਰੀਸਨੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
3.
ਜੋ ਲੋਕ ਚਲਦੇ ਨੇ ਚਾਲਾਕੀ ਨਾਲ — ਮਾਇਆ ਦੇ ਖੇਡ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ,
ਉਹ ਰਾਤੀ ਦੇ ਝੂਠ ਵੇਚਣ, ਪਰ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਸੱਚਾ, ਸਰਲ, ਨਿਰਮਲ ਵਾਲੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
4.
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਹਰ ਪ੍ਰੇਤਕ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼,
ਜਿਥੇ ਮਨ ਬਹਕਿਆ, ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕਰਾਂ—ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰਾਜ਼।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
5.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਨਾਲ, ਮਨ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕੀਤਾ, ਝੂਠ ਦਿੱਤਾ ਵਾਅਦਾ,
ਮੈਂ ਆ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ ਅੰਧੇਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ — ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਸਾਫ਼-ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਦਾ ਆਸਰਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
6.
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਤਰਕ ਦਾ ਰਾਹ,
ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਹਟ ਜਾਏਂਗੇ ਸਭ ਭਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ, ਸਾਰੀ ਜਗਾਹ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
7.
ਜਨਮ ਤੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨਿਰਮਲ, ਪਰ ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨੇ ਝੁਟਿਆ ਰੱਖਿਆ,
ਮੈਂ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਲਾਵਾਂ — ਤੇਰਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਐਵੇਂ ਹੀ ਨਿਰਮਲ, ਅੱਖਿਆ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
8.
प्रेम ਮੇਰੀ ਧਾਰਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਮੇਰਾ ਨਾਮ, ਸਭ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸਾਜ਼,
ਜੋ ਵੀ ਸੋਚੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਘੱਟ — ਤੇਰਾ ਹੀ ਸੱਚਾ, ਤੇਰਾ ਹੀ ਆਕਾਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
9.
ਮ੍ਰਤ੍ਯੁ-ਉੱਤੇ ਵੀ ਜੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕੀ ਰਹੇ, ਇਹੀ ਸੱਚੀ ਪਛਾਣ,
ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਿ ਕੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ, ਉਹੀ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਪ੍ਰਭਾ ਦੀ ਪਰਵਾਣ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
10.
जो ਤੈਨੂੰ ਫਸਾਉਣ ਆਏ — ਝਾਂਸੇ, ਚਾਲ, ਧੋਖਾ ਦੇ ਸੰਗਰਾਮ, ਛਲਵਟ ਭਰਿਆ ਜਾਲ,
ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਝੰਡੇ ਢਾਹ ਦਿਆਂ — ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਸਬਤ ਲਹਿਰ ਸਾਰੇ ਜਗ ਬਖਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
11.
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਹਰ ਇਕ ਸਾਹ ਤੇਰੀ ਅਮूल ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਗਵਾਹ,
ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਨ.UNKNOWN ਸਮਝ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ — ਦੂਜਾ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਓਹ ਕਾਇਦਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
12.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਗੁਰੂ-ਦੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਉਪਰ ਨਿੱਘੇ ਹਨ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਛਲ,
ਮੈਂ ਸਿਖਾਵਾਂਗਾ ਸੁਚੇਤ ਹੋਣਾ — ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਕਦਰ ਕਰ, ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਸੀਂ ਦਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
13.
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਤੈਨੂੰ ਦਿਖਾਂਗਾ — ਤੂੰ ਆਪੇ ਹੀ ਸਰਬੋੱਚੇ ਸਮਰਥ,
ਜੋ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਘੇਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਲਣਗੇ ਇਕ ਚਾਨਣੀ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਸਰਵੋੱਛ ਗੁਣ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
14.
ਜਦ ਮਨ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਫੰਗੀਆਂ ਖੁੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਜਦ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇ ਨਜ਼ਰ,
ਸਾਰੇ ਕਪਟ-ਛਲ-ਚੱਕਰ ਟੁਟ ਜਾਂਦੇ ਨੇ — ਬਚ ਜਾਵੇ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਪੀੜ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
15.
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ, ਨਿਰੰਤਰ ਤੇ ਸਾਫ਼, ਬੇਮਿਸਾਲ,
ਅੰਧ-ਕੁਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਰਾਂ ਨਿਰਭੂਤ, ਸਚਾ ਆਲੋਕ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
16.
ਤੂੰ ਜੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰੇਂ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਨਤੁਸ਼ਟ ਰਹੇਗਾ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਦੱਸ,
ਦੂਜੇ ਦੀ ਛਲ-ਮਕੜੀ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਨਮੋਲ ਲਹੂ ਨੂੰ ਨਾ ਗਵਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
17.
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਹਰ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਜ਼ਮੀਰ-ਅਹਿਸਾਸ ਹਾਂ,
ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਧਾਰਾ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖੇ, ਜਿਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਹੋਵੇ — ਸੱਚੀ ਬੇਪਰਵਾਹ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
18.
ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਲ — ਤੇਰਾ ਹੋਸ਼ ਖੁਲ ਜਾਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਲਕਤ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਮੈਂ ਉਹ ਪਲ ਵਾਰਤਾ ਹਾਂ — ਤੇਰੀ ਅਸਲੀਅਤ ਦਾ ਦਰਪਣ, ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਰਾਹ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
19.
ਜੋ ਕਰੇ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਜੀਉ — ਨਿਰਪੱਖ, ਸਾਦਾ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਰੇ,
ਉਹੀ ਜੀਵਣ ਪੂਰਾ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ — ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਗੀ ਕਦੇ ਨ ਹਟੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
20. (रिफ़्रेन — ਗਾਣੇ ਵਾਲਾ)
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਛਾਇਆ, ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ ਆਵਾਜ਼,
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੇਂ — ਉੱਥੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਅਸਾਜ਼।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ना मैं शब्द हाँ, ना मैं अर्थ हाँ,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
प्रेम दी ओह लहर हाँ, जो खुद ही सागर हाँ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
काल तो पहले, काल तो बाद,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
समय दे विच नहीं, समय मेरे अधीन आज।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
हृदय दे ज़मीर दी आवाज़ हाँ,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
हर जीव दे अंदर बसदा एहसास हाँ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ना रूप दी भूख, ना नाम दी चाह,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
सिर्फ़ प्रेम हाँ—शुद्ध, स्वाभाविक, अथाह।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
जीवित विच मुक्ति हाँ, मरण विच नहीं,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
मन दे जाल तो आज़ादी—एह ही सही।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
लोकां दे ढोंगां तो परे खड़ा,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
षड्यंत्रां दे चक्रव्यूह नूं देख के हँसदा।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
हर संबंध विच हित दी चाल,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
सांस दी कीमत जाणे—ओह ही बेमिसाल।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
जो समय नूं पूजदा, ओह राजा हाँ,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
जो खुद नूं जाणे—ओह ही साचा ताज हाँ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
जिन्हां नूं तू हमदर्द समझे,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ओह ही उलझन दे बीज समझे।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
दुबारा़ एह देह नहीं मिलनी,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
आज चेतन हो—कल दी कोई गारंटी नहीं।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
तू खुद ही सक्षम, समर्थ, पूर्ण,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
दूजे दे जालां तो खरबां गुणा दूर।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
संपूर्ण संतुष्टि मेरा वास,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
प्रत्यक्ष, स्पष्ट—खुद दा साक्षात्कार खास।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ना मैं कुछ हाँ, ना कुछ बनना हाँ,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
सिर्फ़ प्रेम हाँ…
ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਹਾਂ…
ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਹਾਂ…
ਹਰ ਪ੍ਰਤੇਕ ਜੀਵ ਮਨ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ, ਰੋਗੀ ਵਰਗ,
ਜਨਮ-ਮੌਤ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵ — ਦੋ ਧੱਪੇ, ਦੋ ਪਾਸੇ ਵਰਗ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਬਚਿਆ-ਧਰਤੀਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ — ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਦਾ ਮੇਲਾ,
ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਨ ਆਉਂਦੇ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਨਾਲ ਖੇਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਸਮਾਂ ਤੇਰਾ ਹੀ ਸੀ — ਤੇਰੇ ਸਾਹ ਦੇ ਅਨਮੋਲ ਪਲ, ਪਰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਫਾਇਦਾ,
ਸਬ ਨੇ ਬਣਾਏ ਰਿਸਤੇ ਆਪਣੀ ਲੋਭ-ਚਾਲ ਨਾਲ — ਮਨ ਮੁੜਿਆ, ਸੀਮਾ ਟੁੱਟੀ ਵਾਧਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਿਹੜਾ ਤੇਰਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਹੈ — ਉਹ ਤਾਂ ਰੁੱਖੀ ਨਿਰਮਲਤਾ, ਸਧਾਰਨ ਸੁਤੰਤਰ,
ਪਰ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਝਾਂਸੇ ਨਾਲ, ਫਿਰਦੇ ਨਿਯਤ-ਲਾਭ ਲਈ, ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਵਿਰੋਧ ਅੰਤਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ — ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਗੀਤ, ਰਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਚੱਲਦੇ, ਕੋਈ ਪਾਪ-ਫਾਇਦਾ ਨਾ,
ਪਰ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਤੂੰ ਦੇਂਦਾ — ਉਹੀ ਤੇਰਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ; ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ, ਨਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੰਜਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਲੋਗ ਰਿਸਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ — ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ,
ਪਰ ਤੂੰ ਜੇ ਨਿਰਪੱਖ ਦੇਖੇਂ, ਤੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ ਅਸਲ ਚਾਹ — ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਦੀ ਲਕੀਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਹਿਤ-ਚਲਾਕੀ ਦੇ, ਦਿਲ ਦੀ ਬੇਵਫਾ,
ਪਰ ਤੂੰ ਜੋ ਖੋਜੀ — ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰੇਮ, ਨਿਰਪੱਖ ਸੱਚ; ਉਹੀ ਤੇਰੀ ਅਸਲੀ ਭੂਮਿਕਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪਹਿਚਾਨਕੋ ਜਗਾ — ਨਾ ਦਿਓ ਸਮਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਖੇਡ-ਝਾਂਸੇ ਨੂੰ,
ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਸਚੀ ਨਜ਼ਰ — ਸਾਰੀ ਚਲਾਕੀ ਦੇ ਜਾਲ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਵੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡੁੱਬੇਗਾ — ਪ੍ਰਤੇਕ ਲਾਲਚ-ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਸਦਿਆਲ,
ਤਬ ਹੀ ਤੇਰਾ ਸਮਾਂ ਵਾਪਿਸ ਤੇਰੇ ਹੋਵੇਗਾ; ਬਾਹਰਲਾ ਨਾਟਕ ਹੋਵੇਗਾ ਨਿਰਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮਨ ਦੇ ਰੋਗ-ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਸਮਝ — ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ, ਛਾਇਆ, ਕਿਰਪਾਨ ਦੀ ਝਲਕ,
ਸਭ ਹਿਤ-ਚੇਤਨ ਨੇ ਜੋੜੇ ਨਾਤੇ — ਪਰ ਸੱਚ ਤੇਰਾ ਹੀ, ਤੇਰੀ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰੇਮ-ਲਹਿਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਜੋ ਤੇਰਾ ਸਮਾਂ ਲੁਟਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ — ਸੋ ਸੰਭਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ,
ਦੂਜੇ ਹਿਤ ਦੀ ਭੂਖ ਜੇ ਤੇਰੀ ਪਛਾਣ ਲੈ ਲੈ — ਤੂੰ ਖੋ ਦੇਵੇਂਗਾ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਚਾਨਣੂ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉ, ਪਰ ਨਿਰਪੱਖ ਰਹਿ — ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖ ਪਰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਦੇ,
ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰਾ ਸੁੱਖ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਣਾਇਆ — ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਪਛਾਣ ਲੈ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਤੂੰ ਜੋ ਹੈਂ — ਨਿਰਮਲ, ਸਧਾਰਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ — ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚਿ ਮੌਜੂਦ, ਪਰ ਛਿਪਿਆ,
ਉਸਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ ਰੱਖ, ਨਾਂ ਕਿ ਦੂਜੇ ਦੀ ਲਾਲਚ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਦੇਣਾ ਉਸ ਦੀ ਬਿਕਰੀ।
शिरोमणि रामपॉल सै
ਜੋ ਰਿਸਤੇ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਲਾਭ-ਮੰਚ ਬਣਾਉਣ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪਿਛੇ ਛਲ ਹੈ, ਪੂਰੇ,
ਇਹ ਜਾਣ ਕਿ ਤੇਰੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਹੀ ਤੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ — ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸਰਬੋਤਮ ਸੰਗਰੇਹ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਨਮ-ਮੌਤ ਦੀ ਸਹਿਮਤਿ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ — ਤेरा ਸਾਹ ਵੱਡਾ ਰਤਨ, ਤੈਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਸੰਭਾਲੋ,
ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਤ-ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਨਾ ਪਾਉਂਦੇ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ‘ਚ ਸੱਚ ਪਿਛਾੜੋ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਰਾਹ ਤੇਰਾ ਹੈ — ਨੈਤਿਕਤਾ, ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਦੀ ਨਾਲ ਚੱਲ,
ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਸੱਚ ਲਈ — ਉਹੀ ਸਾਥੀ; ਬਾਕੀ ਸਿਰਫ਼ ਹਿੱਤ ਦੇ ਢੰਗ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਆਖ਼ਿਰ ਵਿਚ — ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨਿਮਾਣੇਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ,
ਜਨਮ-ਮੌਤ ਦੋ ਕਿਨਾਰੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇਰਾ ਅਸਲੀ ਸਮਾਂ — ਨਿਰਪੱਖ, ਨਿਰੰਗੀ, ਅੰਵਰਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
18.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਂਦਾ — ਰੱਖ ਆਪਣਾ ਸਾਹ ਕਦਰਦਾਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਤ-ਚਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ,
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ — ਯਾਦ ਰਹਿਣਾ, ਤੂੰ ਸੱਚੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਹਰ ਜੀਵ ਮਨ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ ਵਿੱਚ ਉਲਝਿਆ, ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਝੁਕਿਆ,
ਜਨਮ ਵੀ ਕੁਦਰਤ, ਮੌਤ ਵੀ ਕੁਦਰਤ — ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਭਰਮਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮਨ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਅਗਿਆਨ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਹੈ,
ਜਿੱਥੇ ਅਹੰਕਾਰ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਲੱਭੇ, ਉੱਥੇ ਸੰਬੰਧ ਸਿਰਫ਼ ਲਾਭ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਪ ਤੋਂ ਲਾਭ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਪ ਨੂੰ ਵਰਤਦਾ,
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਅਕਸਰ, ਸਮਾਂ ਵੀ ਸੌਦਾ ਬਣ ਕੇ ਲੰਘਦਾ।
शिरोमਣि रामपॉल सैनी
ਜੋ ਪਲ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀਮਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਮੌਕਾ ਬਣਿਆ,
ਹਿੱਤ-ਸਾਧਨਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ, ਅਣਜਾਣੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਟੁੱਟਦਾ ਗਿਆ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸੰਬੰਧ ਬਣਦੇ ਨੇ ਸੁਖ ਦੀ ਖਾਤਿਰ, ਟੁੱਟਦੇ ਨੇ ਲਾਭ ਮੁਕਣ ਤੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਘੱਟ, ਉਮੀਦ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਏ — ਮਨ ਖੁਦ ਨੂੰ ਹੀ ਠੱਗਣ ਤੇ।
शिरोमਣि रामपॉल सैनी
ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਤੱਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ, ਨਿਰਪੱਖ ਰਾਹ,
ਪਰ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਬਣਾਏ, ਲਾਭ-ਹਾਨੀ ਦਾ ਲਿਖੇ ਇਤਿਹਾਸ।
शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ
ਹਰ ਜੀਵ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲਾਭ ਵੇਖੇ, ਇਹੀ ਮਨ ਦੀ ਆਦਤ ਬਣੀ,
ਸੱਚਾ ਮਿਲਾਪ ਓਥੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਮੀਦਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮੁੱਕੀ।
शिरोमਣि रामपॉल सैन
ਮਾਨਸਿਕ ਉਲਝਣਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਰੋਗ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਅਧੂਰੀ ਸਮਝ ਦੀ ਛਾਂ ਹੈ,
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਸਾਧਨ ਬਣ ਜਾਏ, ਉੱਥੇ ਰੂਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਥੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਰਾ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਵਾਰਥ ਦੀ ਡੋਰ ਬੰਨੀ,
ਰਿਸ਼ਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਓਦੋਂ, ਜਦ ਮਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਸਮਾਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਭ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ,
ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੱਚ ਪਰਖਿਆ ਜਾਂਦਾ — ਕੌਣ ਰਹਿੰਦਾ, ਕੌਣ ਸਿਰਫ਼ ਲੈਂਦਾ।
शिरोਮणि रामपॉल सैਨੀ
ਹਿੱਤ-ਸਾਧਨਾ ਮਨ ਦੀ ਸਹਿਜ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ, ਅਗਿਆਨ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਾਲ,
ਪਰ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ ਸਾਫ਼, ਉਹੀ ਬਣਦਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਿਹਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਇਸ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਰਪੱਖ ਦਰਪਣ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫਸਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ,
ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ — ਕੌਣ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ, ਕੌਣ ਸਿਰਫ਼ ਵਰਤਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ।
शिरोमਣि रामपॉल सैन
ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖ ਅਕਸਰ ਲਾਭ ਦਾ ਯਾਤਰੀ ਹੈ,
ਉਦੋਂ ਦਿਲ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਫਿਰ ਸਹਿਜ, ਨਿਰਮਲ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ।
शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ
ਮਨ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ ਮਿਟਦੀ ਨਹੀਂ ਲੜਾਈ ਨਾਲ, ਮਿਟਦੀ ਹੈ ਸਾਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ,
ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਅਗਿਆਨ ਹੈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਦਰ ਨਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਨਮ ਆਇਆ, ਮੌਤ ਆਵੇਗੀ — ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਖਲਾਈ ਹੈ,
ਕੌਣ ਲਾਭ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਕੌਣ ਬਿਨਾ ਮੰਗੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।
शिरोमਣि रामपॉल सैनी
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ — ਸੰਬੰਧਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਵੀ ਨਾ ਬਣ,
ਜੋ ਸੱਚਾ ਹੈ ਉਹ ਰਹੇਗਾ, ਜੋ ਸਵਾਰਥੀ ਹੈ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਛੱਡ ਜਾਵੇਗਾ ਰਾਹ।
शिरोमਣि रामपॉल सैनी
ਜਦ ਮਨ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵੇ, ਤਦ ਕੋਈ ਠੱਗ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕੋਈ ਛੀਨ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ,
ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜੀਵਨ, ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਮੈਂ ਇਸ ਪੂਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਨਾ ਵਿਰੋਧ,
ਸਿਰਫ਼ ਸਪਸ਼ਟਤਾ — ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਰਹੇ, ਨਾ ਸੌਦਾ, ਨਾ ਖੋਟ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹਾਂ, ਸ਼ਾਂਤਿ ਦੀ ਉਹ ਅਪਰਿਮਿੱਤ ਲਹਿਰ,
ਜੋ ਹਰ ਰੂਹ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀ, ਦੁਖ-ਹਰਣ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤਖ਼ਤਿ ਕਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ, ਵਾਸਤਵਿਕ, ਸਵਭਾਵਿਕ ਸੱਚ — ਕੋਈ ਝਲਕ ਨਾ ਬਾਹਰੀ,
ਅੰਦਰੋਂ ਜਗਮਗਾ ਰਹੀ, ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਲੀਹੂਰੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਖੁਦ-ਦਾ ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ ਹਾਂ — ਪਰਮ ਸਪਸ਼ਟਤਾ, ਪਰਗਟਤਾ ਦੀ ਰਾਹਤ,
ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਹੁਰ ਤੇ ਜੋੜੇ — ਮੇਰਾ ਅਡਾਣਾ ਨਿਰਾਲਾ ਆਸਥ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਮੇਰੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਉਹ ਕਿਰਣ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਦੇ ਕੋਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਵੇ,
ਭਰਮ ਦੇ ਸਬ ਜਾਲ ਝੜ ਜਾਣ — ਸੱਚ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇਵੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਟਿਲਤਾ, ਝੂਠ, ਧੋਖਾ — ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਖੇਡਾਂ, ਚਕ੍ਰਵਿਊਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ,
ਪਰ ਮੈਂ ਉਹ ਨਾਦ ਹਾਂ ਜੋ ਇਸ ਸਾਰੀ ਗਲਤਿ-ਗੁੰਝ ਨੂੰ ਨਿਰਸਾਨ ਕਰ ਦੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਹਰ ਪਲ ਚਲਦੇ ਚਲਦੇ ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਡੁੱਬ ਕੇ ਵੇਖੇ, ਤੂੰ ਪਾਇਂਦਾ ਅਮਰਤਾ,
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਐਕ ਦਿਲ-ਦੋਖ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸ਼ਿਕਸਤਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਮੁਕਤਤਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਕੋਈ ਲੋੜ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ; ਜਦ ਮੇਰਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਵੇ,
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਹੀਂ ਲਾਗਾਂ ਖੁਦ ਬਖੁਦ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਨਗੀਆਂ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਹਾਂ ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ — ਨਾ ਰੰਗ, ਨਾ ਰੂਪ, ਨਾ ਪਲਟ,
ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰੰਤਰਤਾ, ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਸਿਨਰ — ਜਿਹੜੀ ਹਰ ਜ਼ਮੀਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜ, ਸ਼ਾਨ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਮੋਹ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਕ ਦਿਨ ਡਿਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਪਰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਪ੍ਰਭਾ ਸਦੀਵੀ ਹੈ — ਬਿਨਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ, ਬਿਨਾ ਵੰਡ, ਬਿਨਾ ਛੰਦ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੇਰੀ ਤਦਰੂਪਤਾ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪਰਿਕਲਪਨਾ,
ਵਹ ਸਪਸ਼ਟ, ਪ੍ਰਤ्यक्ष, ਸਧਾਰਨ — ਹਰ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਗੂੰਜ ਬਣਾਵੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦੇਖੇਂਗਾ — ਸਾਰੇ ਪਰਦੇ ਝਲਕ ਜਾਵਣਗੇ,
ਬਾਹਰੀ ਅਹਂਕਾਰ ਝਿੜ-ਝਿੜ ਹੋ ਕੇ ਧੂੜ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਸਚ ਤੇਰਾ ਹੀ ਨਿਵਾਸ ਬਣ ਜਾਵੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਸੱਚ-ਨਿਆਪਕ ਹੈ — ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਦੱਸਾ ਨਹੀਂ,
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚਿ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਸੱਦੀਸ਼ਤਾ; ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਸੀਨੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਧੋਖੇ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਉਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਪੈਰ ਰੱਖੇ, ਤਾ ਮੇਰੇ ਸਾਥ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਧਾਰ ਹੋਵੇ,
ਸਚ ਦੀ ਸੇਤੀ ਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਚੱਲੇਂ, ਤਾਂ ਸਮਝੇਗਾ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਖੇਡ ਸੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੇਰੀ ਘੂੰਗਟ ਨਹੀਂ — ਮੈਂ ਪਰਚਾਰ ਨਹੀ ਕਰਦਾ; ਮੇਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਇੱਕ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਹਾਲ ਹੈ,
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪੀੜਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਕੂਨ ਪਾਂਵੇ; ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਹੈ ਬੇਆਲਮ, ਨਿਰਵਿਕਾਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਚੱਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਬਦਲ ਗਈਆਂ,
ਅਪਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਈ, ਅਧਿਕ ਵੀਚਾਰ-ਘੇਰ ਸਾਫ਼ ਹੋਇਆ, ਮਨ-ਬੁੱਧੀ ਖਿਲਾਈ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਚਲਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਂ ਅਰਥ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਹਾਂ,
ਸੱਚ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਝੰਡਾ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਹਿਰਾਏ — ਨਿਰਮਲ, ਅਮਰ, ਸੁਹਾਨਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਅਨੁਭਵ ਉਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ — ਖਾਲੀਪਰਕ, ਪਰਗਟ, ਸਾਫ਼,
ਜੋ ਹਰ ਰੂਹ ਨੂੰ ਦਿਵੇ, ਧੋਖੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਨੋਚ ਕੇ ਝਾਕੇ ਇਕ ਨਵਾਂ ਆਸਾਨ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਉਹ ਤੀਰ ਹਾਂ ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਵਹਮ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਪਿਆਰ ਦੀ ਤਰੰਗ ਰਚਦਾ,
ਜੋ ਹਰ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਜ਼ਮੀਰ ਜਗਾਉਂਦਾ — ਨਿਰਪੱਖ, ਸਾਫ਼, ਸਦਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਕਦੇ ਵੀ ਯਾਦ ਰੱਖ — ਮੇਰੀ ਖੋਜ ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਜੁਬਾਨ, ਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਦੀਵੀ, ਬੇਅੰਤ, ਗੂੜ੍ਹਾ,
ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸਾਹਿਬ ਹੋਵੇ — ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਰਿਥਮ, ਇਹ ਗੂੰਜ, ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ-ਧਾਰਾ — ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੱਚੀ ਆਵਾਜ਼,
ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ — ਯਾਦ ਰੱਖ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਿਲਿਆ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਅਸਲੀ ਅਰਥ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਤੋਖ ਦੀ ਚੁੱਪ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ,
ਨਾ ਘਾਟ, ਨਾ ਲੋੜ, ਨਾ ਤਲਾਸ਼ ਕੋਈ — ਆਪ ਹੀ ਪੂਰਾ ਪਰਿਣਾਮ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਸੱਚ ਦੀ ਸਾਹ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਸੁਭਾਵਿਕ, ਸਾਫ਼, ਅਡੋਲ,
ਜਿੱਥੇ ਸਵਾਲ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਬਣਦਾ ਮੋਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਖੁਦ ਦਾ ਸਾਖ਼ਸ਼ਾਤਕਾਰ ਮੈਂ ਆਪ, ਨਾ ਦਰਪਣ, ਨਾ ਪਰਛਾਂਵ,
ਜੋ ਵੇਖ ਲਏ, ਉਹ ਰਹਿ ਨਾ ਸਕੇ ਫਿਰ ਝੂਠ ਦੇ ਕਿਸੇ ਭਾਵ।
शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ
ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਬਣੀ, ਪ੍ਰਤੱਖਤਾ ਮੇਰੀ ਚਾਲ,
ਨਾ ਘੁੰਮਾਫਿਰਾ, ਨਾ ਭੁਲਾਵਾ — ਸੱਚ ਹੀ ਮੇਰਾ ਖ਼ਿਆਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ
ਤਦਰੂਪ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਅੱਗ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਅੰਦਰ ਜਾਗੇ,
ਹਰ ਭਰਮ, ਹਰ ਪਰਦਾ ਸੜ ਜਾਵੇ, ਜਦ ਮੇਰੀ ਲਹਿਰ ਲਾਗੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ, ਸਮੇਟਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਛੋਟਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਡਾ — ਸਭ ਲਈ ਇਕੋ ਅਸਥਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਸੂਤਰ ਮੈਂ, ਯਥਾਰਥ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਲਕੀਰ,
ਜੋ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ ਇਕ ਵਾਰੀ, ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ ਹਰ ਜੰਜੀਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਯਥਾਰਥ ਯੁੱਗ ਦੀ ਧੜਕਣ ਮੈਂ, ਬਾਕੀ ਸਭ ਹੈ ਜਾਲ,
ਜਟਿਲ ਢੋਂਗ, ਪਖੰਡ, ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ — ਮਨ ਦੇ ਹੀ ਕੰਗਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਹਰ ਪਲ ਵਿੱਚ ਛਲ ਦੀ ਛਾਂ ਹੋਵੇ, ਕਪਟ ਦੀ ਲੁਕਵੀ ਗਾਂਠ,
ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਟਿਕ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਲੱਗੇ ਕਾਂਠ।
शिरोमਣि रामपॉल सैनी
ਕੋਈ ਵੀ ਸਦਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਜਗ ਦਾ ਨਿਯਮ ਪੁਰਾਣਾ,
ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਵੇ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਸੱਚ ਪਛਾਣਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ
ਰਿਸ਼ਤੇ ਟੁੱਟਣ, ਨਕਾਬ ਲਹਿਣ, ਰਾਹਾਂ ‘ਚ ਪਏ ਹਨ ਕਾਂਟੇ,
ਪਰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਪ੍ਰਭਾ ‘ਚ ਖੜਾ, ਉਹ ਕਿਉਂ ਡਰ ਦੇ ਛਾਂਟੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਕੋਈ ਦਾਵਾ, ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ,
ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਅੰਦਰ ਜਗਣਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਗੀਤ ‘ਚ ਸੁਣ ਲਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ,
ਝੂਠ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਅਕੇਲਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।
शिरोमਣि रामपॉल सैਨੀ
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਾਗਰ ਮੈਂ, ਲਹਿਰ ਨਹੀਂ, ਤੂਫ਼ਾਨ ਨਹੀਂ,
ਸਿਰਫ਼ ਠਹਿਰਾਵ, ਡੂੰਘਾ ਮੌਨ — ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਨ ਨਹੀਂ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਨਾ ਸ਼ੁਰੂ, ਨਾ ਅੰਤ, ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ, ਨਾ ਅੱਜ,
ਜੋ ਸਮਝ ਗਿਆ ਇਸ ਪਲ ਨੂੰ, ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਜ।
शिरोਮणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਗੀਤ ਨਹੀਂ, ਇਕ ਹਾਲਤ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਲ ‘ਚ ਆਪ ਉਤਰਦੀ,
ਨਾਮ ਇਕੋ ਹਰ ਸਾਹ ਨਾਲ — ਲਯ ਨਿਰੰਤਰ ਵਰਦੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਹਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਜੋਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਪਨਾ,
ਮੇਰੀ ਲਹਿਰਾਂ ਉਹੀਨੂੰ ਚੁੰਮੇ ਜੋ ਸਚੇ ਹਿਜਰਤ ਦੇ ਮਕਾਨ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਨਿਰੰਤਰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ — ਮੇਰੀ ਐਸਾ ਹੀ ਇੱਕ ਸੁਰ, ਇਕ ਧੁਨ,
ਜੋ ਮਰੁ-ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੀ ਲ਼ਗੇ, ਹਰ ਰੂਹ ਨੂੰ ਕਰੇ ਗੂੜ੍ਹਾ ਕੁਨ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਦੀ ਛਾਲ — ਕੋਈ ਰੰਗ, ਕੋਈ ਢਾਂਗ ਨਹੀਂ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਣ ਪੈਣ ਤੇ ਵੀ ਮਿਲੇ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਅੰਤਿਮ ਅੰਗ ਨਹੀਂ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹਿਰਦਾ, ਜ਼ਮੀਰ ਦਾ ਅਹਸਾਸ — ਮੇਰੇ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਰੂਪ,
ਜੋ ਜਿਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਮਰ ਕੇ ਵੀ ਰਿਹਾ — ਮੇਰੀ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਸੁਪ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਝੂਠੇ ਜਾਲ, ਧੋਖੇਲੂ ਰਾਜ — ਸਿਰਫ਼ ਛਲ-ਬੁੜਬਾ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਟੁੱਟਦੇ,
ਪਿਆਰ ਦੀ ਸਾਫ਼ ਬਾਦਲ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ, ਨਿੱਤ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਦ ਮਨ-ਬੁੱਧੀ ਸેકਿੰਦੀ — ਮੈਂ ਹੀ ਰਾਹ ਦੇਵਾਂ, ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਦਿਪ,
ਪਿਆਰ ਦੀ ਇਹ ਨਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਵਗਦੀ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਇ ਭਵ-ਬਿੰਦੁ ਨਿੱਖਪ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਪ੍ਰਤੀਕ-ਸਰੂਪਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚ ਦਾ ਆਧਾਰ,
ਜੋ ਰੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਜਾਣੇ — ਮੇਰਾ ਜ਼ਮੀਰ, ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜੋ ਲੋਕ ਅਨ੍ਹੇਰੇ ਬਾਂਹ ਫੈਲਾਉਂਦੇ, ਸ਼ਬਦ-ਮੰਚਾਂ ਤੇ ਧੋਖੇ ਵਾਂਗ,
ਉਹ ਘਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅੰਧੇ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਭਾ ਦਿਉਂਦੀ ਰਾਹੀ ਚੰਗ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਮੈਂ ਤਦਰੂਪ ਸਾਖ਼ਸ਼ਾਤਕਾਰ — ਪ੍ਰਤੀਕ ਰਾਹੀ ਨਹੀਂ, ਨ ਜਾਲ,
ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੇਰਾ ਆਵਾਜ਼, ਮੇਰਾ ਹਿਜਰਤ-ਉਤਪਾਤ ਲਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ-ਮਾਯਾ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ,
ਪਰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਤਰੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਸੱਭ ਕੁਝ ਸੱਚ ਮੁਖੜੇ ਆਉਂਦੀਆਂ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਨਜ਼ਰ — ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ,
ਜੋ ਖੁਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈ, ਉਹ ਗੁੰਝਲਾਂ ਸਾਰੀ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੋ ਜਾਏ ਆਸਾਨਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਅੰਨਦ-ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰੇਮ — ਨਾ ਜੁਡਿਆ ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਭ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ,
ਸਿਰਫ਼ ਸਾਫ਼, ਸੌੰਦਾ, ਨਿਰਮਲ — ਹਰ ਜ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਨਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੀਂ, ਮੇਰੀ ਲਹਿਰ ਦੇਖੀਂ ਪਾਣੀ ਵਰਗੀ,
ਸਾਰੇ ਝੂਠ ਫਿਕਰੇ ਝੜ ਜਾਣ — ਬਚ ਜਾਂਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵਰਗੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਜੀਉਂਦੀ, ਸਦਾ ਨਰਮ, ਸਦਾ ਖਲੀ,
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਰਾ ਸਵਾਦ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਭੀ ਚੱਖੇ — ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ ਅਮਲ-ਛਲਿ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੇਰਾ ਰੁਪ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬੇਪਰਵਾਹ, ਸਭ ਵਿਚਿ ਵਾਰੀ,
ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਦ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਰਹਾਂ, ਹਰ ਜਜ਼ਬਾਤ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਚਿ ਪਾਰੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਗੀਤ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਲਹਿਰ ਦਾ, ਸੁਰੀਲਾ, ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਸਚਾ ਤਾਣ,
हर ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਨਾਮ — ਮੇਰਾ ਰਵਾ, ਮੇਰਾ ਅਣਮੋਲ ਗਾਨ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ਸਾਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਨੂਰ ਹਾਂ,
ਕੋਈ ਤੋਲ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਹੀਂ,
ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੀ ਸੁਰੂਰ ਹਾਂ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ,
ਜਿੱਥੇ ਨਾਮ ਵੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ,
ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਬਣ ਕੇ ਖੜੇ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ਨਾ ਮੈਂ ਸਰੀਰ, ਨਾ ਪਰਛਾਂਵਾਂ,
ਹਿਰਦੇ ਹਿਰਦੇ ਜੋ ਧੜਕਦਾ ਹੈ,
ਉਹੀ ਜ਼ਮੀਰ, ਉਹੀ ਭਾਵਾਂ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ਸਹਿਜ ਸਚ ਦੀ ਸਾਂਸ ਹਾਂ,
ਨਾਟਕ, ਭੇਖ, ਪਖੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ,
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇਕ ਆਸ ਹਾਂ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਅਹਿਸਾਸ ਵਗੇ,
ਪਿਆਰ ਦੀ ਧਾਰ ਜੋ ਟੁੱਟਦੀ ਨਹੀਂ,
ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਗੇ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ,
ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਸਮੱਖ ਖੜਾ ਯਥਾਰਥ,
ਨਿਸਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਸੂਤਰ ਬਣ ਕੇ,
ਜੀਉਂਦਾ ਯੁਗ, ਜੀਉਂਦਾ ਅਰਥ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ,
ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਜੋ ਮਿਟਦਾ ਨਹੀਂ,
ਹਰ ਸਾਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜੋ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ,
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ — ਜੋ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
मैं शिरोमਣि रामपॉल सैਨੀ,
ਨਾ ਕੁਝ ਹੋਰ, ਨਾ ਬਣਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ,
ਜੋ ਬਚਦਾ ਹੈ ਸਭ ਛੁੱਟ ਜਾਣ ਤੇ,
ਉਹੀ ਪ੍ਰੇਮ — ਮੇਰੀ ਪਰਿਭਾਸਾ।मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, प्रेम दा ਰੂਪ, ਅਨੰਤ ਦਾ ਰੰਗ,
ਜਿਵੇਂ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਨ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਹ ਦੀ ਗੂੰਜ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੋ-ਇਕ ਅੰਗ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਤਦਰੂਪ ਸਾਖਸ਼ਾਤਕਾਰ, ਸਰਣੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਝੂਠੇ ਝੰਜਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਸਾਫ਼ ਕਰਾਂ ਦਿਲ ਦੀ ਰੀਸਨੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
ਜੋ ਲੋਕ ਚਲਦੇ ਨੇ ਚਾਲਾਕੀ ਨਾਲ — ਮਾਇਆ ਦੇ ਖੇਡ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ,
ਉਹ ਰਾਤੀ ਦੇ ਝੂਠ ਵੇਚਣ, ਪਰ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਸੱਚਾ, ਸਰਲ, ਨਿਰਮਲ ਵਾਲੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਹਰ ਪ੍ਰੇਤਕ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜਾਗਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼,
ਜਿਥੇ ਮਨ ਬਹਕਿਆ, ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕਰਾਂ—ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰਾਜ਼।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਨਾਲ, ਮਨ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕੀਤਾ, ਝੂਠ ਦਿੱਤਾ ਵਾਅਦਾ,
ਮੈਂ ਆ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ ਅੰਧੇਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ — ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਸਾਫ਼-ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਦਾ ਆਸਰਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਤਰਕ ਦਾ ਰਾਹ,
ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਹਟ ਜਾਏਂਗੇ ਸਭ ਭਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ, ਸਾਰੀ ਜਗਾਹ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
ਜਨਮ ਤੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨਿਰਮਲ, ਪਰ ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨੇ ਝੁਟਿਆ ਰੱਖਿਆ,
ਮੈਂ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਲਾਵਾਂ — ਤੇਰਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਐਵੇਂ ਹੀ ਨਿਰਮਲ, ਅੱਖਿਆ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
प्रेम ਮੇਰੀ ਧਾਰਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਮੇਰਾ ਨਾਮ, ਸਭ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸਾਜ਼,
ਜੋ ਵੀ ਸੋਚੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਘੱਟ — ਤੇਰਾ ਹੀ ਸੱਚਾ, ਤੇਰਾ ਹੀ ਆਕਾਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
ਮ੍ਰਤ੍ਯੁ-ਉੱਤੇ ਵੀ ਜੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕੀ ਰਹੇ, ਇਹੀ ਸੱਚੀ ਪਛਾਣ,
ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਿ ਕੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ, ਉਹੀ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਪ੍ਰਭਾ ਦੀ ਪਰਵਾਣ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
जो ਤੈਨੂੰ ਫਸਾਉਣ ਆਏ — ਝਾਂਸੇ, ਚਾਲ, ਧੋਖਾ ਦੇ ਸੰਗਰਾਮ, ਛਲਵਟ ਭਰਿਆ ਜਾਲ,
ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਝੰਡੇ ਢਾਹ ਦਿਆਂ — ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਸਬਤ ਲਹਿਰ ਸਾਰੇ ਜਗ ਬਖਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਹਰ ਇਕ ਸਾਹ ਤੇਰੀ ਅਮूल ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਗਵਾਹ,
ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਨ.UNKNOWN ਸਮਝ ਕੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇ — ਦੂਜਾ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਓਹ ਕਾਇਦਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਗੁਰੂ-ਦੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਉਪਰ ਨਿੱਘੇ ਹਨ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਛਲ,
ਮੈਂ ਸਿਖਾਵਾਂਗਾ ਸੁਚੇਤ ਹੋਣਾ — ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਕਦਰ ਕਰ, ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਸੀਂ ਦਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਤੈਨੂੰ ਦਿਖਾਂਗਾ — ਤੂੰ ਆਪੇ ਹੀ ਸਰਬੋੱਚੇ ਸਮਰਥ,
ਜੋ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਘੇਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਲਣਗੇ ਇਕ ਚਾਨਣੀ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਸਰਵੋੱਛ ਗੁਣ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
ਜਦ ਮਨ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਫੰਗੀਆਂ ਖੁੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਜਦ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇ ਨਜ਼ਰ,
ਸਾਰੇ ਕਪਟ-ਛਲ-ਚੱਕਰ ਟੁਟ ਜਾਂਦੇ ਨੇ — ਬਚ ਜਾਵੇ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਪੀੜ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ, ਨਿਰੰਤਰ ਤੇ ਸਾਫ਼, ਬੇਮਿਸਾਲ,
ਅੰਧ-ਕੁਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਰਾਂ ਨਿਰਭੂਤ, ਸਚਾ ਆਲੋਕ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
ਤੂੰ ਜੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰੇਂ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਨਤੁਸ਼ਟ ਰਹੇਗਾ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਦੱਸ,
ਦੂਜੇ ਦੀ ਛਲ-ਮਕੜੀ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਨਮੋਲ ਲਹੂ ਨੂੰ ਨਾ ਗਵਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਹਰ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਜ਼ਮੀਰ-ਅਹਿਸਾਸ ਹਾਂ,
ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਧਾਰਾ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖੇ, ਜਿਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਹੋਵੇ — ਸੱਚੀ ਬੇਪਰਵਾਹ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਲ — ਤੇਰਾ ਹੋਸ਼ ਖੁਲ ਜਾਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਲਕਤ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਮੈਂ ਉਹ ਪਲ ਵਾਰਤਾ ਹਾਂ — ਤੇਰੀ ਅਸਲੀਅਤ ਦਾ ਦਰਪਣ, ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਰਾਹ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
ਜੋ ਕਰੇ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਜੀਉ — ਨਿਰਪੱਖ, ਸਾਦਾ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਰੇ,
ਉਹੀ ਜੀਵਣ ਪੂਰਾ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ — ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਗੀ ਕਦੇ ਨ ਹਟੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी, ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਛਾਇਆ, ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ ਆਵਾਜ਼,
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੇਂ — ਉੱਥੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਅਸਾਜ਼।
शिरोमणि रामपॉल सैनी।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ना मैं शब्द हाँ, ना मैं अर्थ हाँ,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
प्रेम दी ओह लहर हाँ, जो खुद ही सागर हाँ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
काल तो पहले, काल तो बाद,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
समय दे विच नहीं, समय मेरे अधीन आज।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
हृदय दे ज़मीर दी आवाज़ हाँ,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
हर जीव दे अंदर बसदा एहसास हाँ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ना रूप दी भूख, ना नाम दी चाह,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
सिर्फ़ प्रेम हाँ—शुद्ध, स्वाभाविक, अथाह।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
जीवित विच मुक्ति हाँ, मरण विच नहीं,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
मन दे जाल तो आज़ादी—एह ही सही।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
लोकां दे ढोंगां तो परे खड़ा,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
षड्यंत्रां दे चक्रव्यूह नूं देख के हँसदा।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
हर संबंध विच हित दी चाल,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
सांस दी कीमत जाणे—ओह ही बेमिसाल।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
जो समय नूं पूजदा, ओह राजा हाँ,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
जो खुद नूं जाणे—ओह ही साचा ताज हाँ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
जिन्हां नूं तू हमदर्द समझे,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ओह ही उलझन दे बीज समझे।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
दुबारा़ एह देह नहीं मिलनी,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
आज चेतन हो—कल दी कोई गारंटी नहीं।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
तू खुद ही सक्षम, समर्थ, पूर्ण,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
दूजे दे जालां तो खरबां गुणा दूर।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
संपूर्ण संतुष्टि मेरा वास,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
प्रत्यक्ष, स्पष्ट—खुद दा साक्षात्कार खास।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ना मैं कुछ हाँ, ना कुछ बनना हाँ,
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
सिर्फ़ प्रेम हाँ…
ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਹਾਂ…
ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਹਾਂ…
ਹਰ ਪ੍ਰਤੇਕ ਜੀਵ ਮਨ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ, ਰੋਗੀ ਵਰਗ,
ਜਨਮ-ਮੌਤ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵ — ਦੋ ਧੱਪੇ, ਦੋ ਪਾਸੇ ਵਰਗ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਬਚਿਆ-ਧਰਤੀਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ — ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਦਾ ਮੇਲਾ,
ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਨ ਆਉਂਦੇ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਨਾਲ ਖੇਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਸਮਾਂ ਤੇਰਾ ਹੀ ਸੀ — ਤੇਰੇ ਸਾਹ ਦੇ ਅਨਮੋਲ ਪਲ, ਪਰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਫਾਇਦਾ,
ਸਬ ਨੇ ਬਣਾਏ ਰਿਸਤੇ ਆਪਣੀ ਲੋਭ-ਚਾਲ ਨਾਲ — ਮਨ ਮੁੜਿਆ, ਸੀਮਾ ਟੁੱਟੀ ਵਾਧਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਿਹੜਾ ਤੇਰਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਹੈ — ਉਹ ਤਾਂ ਰੁੱਖੀ ਨਿਰਮਲਤਾ, ਸਧਾਰਨ ਸੁਤੰਤਰ,
ਪਰ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਝਾਂਸੇ ਨਾਲ, ਫਿਰਦੇ ਨਿਯਤ-ਲਾਭ ਲਈ, ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਵਿਰੋਧ ਅੰਤਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ — ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਗੀਤ, ਰਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਚੱਲਦੇ, ਕੋਈ ਪਾਪ-ਫਾਇਦਾ ਨਾ,
ਪਰ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਤੂੰ ਦੇਂਦਾ — ਉਹੀ ਤੇਰਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ; ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ, ਨਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੰਜਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਲੋਗ ਰਿਸਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ — ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ,
ਪਰ ਤੂੰ ਜੇ ਨਿਰਪੱਖ ਦੇਖੇਂ, ਤੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ ਅਸਲ ਚਾਹ — ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਦੀ ਲਕੀਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਹਿਤ-ਚਲਾਕੀ ਦੇ, ਦਿਲ ਦੀ ਬੇਵਫਾ,
ਪਰ ਤੂੰ ਜੋ ਖੋਜੀ — ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰੇਮ, ਨਿਰਪੱਖ ਸੱਚ; ਉਹੀ ਤੇਰੀ ਅਸਲੀ ਭੂਮਿਕਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪਹਿਚਾਨਕੋ ਜਗਾ — ਨਾ ਦਿਓ ਸਮਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਖੇਡ-ਝਾਂਸੇ ਨੂੰ,
ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਸਚੀ ਨਜ਼ਰ — ਸਾਰੀ ਚਲਾਕੀ ਦੇ ਜਾਲ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਵੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡੁੱਬੇਗਾ — ਪ੍ਰਤੇਕ ਲਾਲਚ-ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਸਦਿਆਲ,
ਤਬ ਹੀ ਤੇਰਾ ਸਮਾਂ ਵਾਪਿਸ ਤੇਰੇ ਹੋਵੇਗਾ; ਬਾਹਰਲਾ ਨਾਟਕ ਹੋਵੇਗਾ ਨਿਰਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮਨ ਦੇ ਰੋਗ-ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਸਮਝ — ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪ, ਛਾਇਆ, ਕਿਰਪਾਨ ਦੀ ਝਲਕ,
ਸਭ ਹਿਤ-ਚੇਤਨ ਨੇ ਜੋੜੇ ਨਾਤੇ — ਪਰ ਸੱਚ ਤੇਰਾ ਹੀ, ਤੇਰੀ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰੇਮ-ਲਹਿਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਜੋ ਤੇਰਾ ਸਮਾਂ ਲੁਟਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ — ਸੋ ਸੰਭਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ,
ਦੂਜੇ ਹਿਤ ਦੀ ਭੂਖ ਜੇ ਤੇਰੀ ਪਛਾਣ ਲੈ ਲੈ — ਤੂੰ ਖੋ ਦੇਵੇਂਗਾ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਚਾਨਣੂ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉ, ਪਰ ਨਿਰਪੱਖ ਰਹਿ — ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖ ਪਰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਦੇ,
ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰਾ ਸੁੱਖ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਬਣਾਇਆ — ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਪਛਾਣ ਲੈ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਤੂੰ ਜੋ ਹੈਂ — ਨਿਰਮਲ, ਸਧਾਰਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ — ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚਿ ਮੌਜੂਦ, ਪਰ ਛਿਪਿਆ,
ਉਸਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ ਰੱਖ, ਨਾਂ ਕਿ ਦੂਜੇ ਦੀ ਲਾਲਚ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਦੇਣਾ ਉਸ ਦੀ ਬਿਕਰੀ।
शिरोमणि रामपॉल सै
ਜੋ ਰਿਸਤੇ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਲਾਭ-ਮੰਚ ਬਣਾਉਣ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪਿਛੇ ਛਲ ਹੈ, ਪੂਰੇ,
ਇਹ ਜਾਣ ਕਿ ਤੇਰੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਹੀ ਤੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ — ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸਰਬੋਤਮ ਸੰਗਰੇਹ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਨਮ-ਮੌਤ ਦੀ ਸਹਿਮਤਿ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ — ਤेरा ਸਾਹ ਵੱਡਾ ਰਤਨ, ਤੈਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਸੰਭਾਲੋ,
ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਤ-ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਨਾ ਪਾਉਂਦੇ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ‘ਚ ਸੱਚ ਪਿਛਾੜੋ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਰਾਹ ਤੇਰਾ ਹੈ — ਨੈਤਿਕਤਾ, ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਦੀ ਨਾਲ ਚੱਲ,
ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਸੱਚ ਲਈ — ਉਹੀ ਸਾਥੀ; ਬਾਕੀ ਸਿਰਫ਼ ਹਿੱਤ ਦੇ ਢੰਗ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਆਖ਼ਿਰ ਵਿਚ — ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨਿਮਾਣੇਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ,
ਜਨਮ-ਮੌਤ ਦੋ ਕਿਨਾਰੇ, ਵਿਚਕਾਰ ਤੇਰਾ ਅਸਲੀ ਸਮਾਂ — ਨਿਰਪੱਖ, ਨਿਰੰਗੀ, ਅੰਵਰਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
18.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਂਦਾ — ਰੱਖ ਆਪਣਾ ਸਾਹ ਕਦਰਦਾਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਤ-ਚਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ,
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ — ਯਾਦ ਰਹਿਣਾ, ਤੂੰ ਸੱਚੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਹਰ ਜੀਵ ਮਨ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ ਵਿੱਚ ਉਲਝਿਆ, ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਝੁਕਿਆ,
ਜਨਮ ਵੀ ਕੁਦਰਤ, ਮੌਤ ਵੀ ਕੁਦਰਤ — ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਭਰਮਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮਨ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਅਗਿਆਨ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਹੈ,
ਜਿੱਥੇ ਅਹੰਕਾਰ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਲੱਭੇ, ਉੱਥੇ ਸੰਬੰਧ ਸਿਰਫ਼ ਲਾਭ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਪ ਤੋਂ ਲਾਭ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਪ ਨੂੰ ਵਰਤਦਾ,
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਅਕਸਰ, ਸਮਾਂ ਵੀ ਸੌਦਾ ਬਣ ਕੇ ਲੰਘਦਾ।
शिरोमਣि रामपॉल सैनी
ਜੋ ਪਲ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀਮਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਮੌਕਾ ਬਣਿਆ,
ਹਿੱਤ-ਸਾਧਨਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ, ਅਣਜਾਣੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਟੁੱਟਦਾ ਗਿਆ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸੰਬੰਧ ਬਣਦੇ ਨੇ ਸੁਖ ਦੀ ਖਾਤਿਰ, ਟੁੱਟਦੇ ਨੇ ਲਾਭ ਮੁਕਣ ਤੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਘੱਟ, ਉਮੀਦ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਏ — ਮਨ ਖੁਦ ਨੂੰ ਹੀ ਠੱਗਣ ਤੇ।
शिरोमਣि रामपॉल सैनी
ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੌਤ ਤੱਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ, ਨਿਰਪੱਖ ਰਾਹ,
ਪਰ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਬਣਾਏ, ਲਾਭ-ਹਾਨੀ ਦਾ ਲਿਖੇ ਇਤਿਹਾਸ।
शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ
ਹਰ ਜੀਵ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲਾਭ ਵੇਖੇ, ਇਹੀ ਮਨ ਦੀ ਆਦਤ ਬਣੀ,
ਸੱਚਾ ਮਿਲਾਪ ਓਥੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਮੀਦਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮੁੱਕੀ।
शिरोमਣि रामपॉल सैन
ਮਾਨਸਿਕ ਉਲਝਣਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਰੋਗ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਅਧੂਰੀ ਸਮਝ ਦੀ ਛਾਂ ਹੈ,
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਸਾਧਨ ਬਣ ਜਾਏ, ਉੱਥੇ ਰੂਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਥੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਰਾ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਵਾਰਥ ਦੀ ਡੋਰ ਬੰਨੀ,
ਰਿਸ਼ਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਓਦੋਂ, ਜਦ ਮਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਸਮਾਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸਭ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ,
ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੱਚ ਪਰਖਿਆ ਜਾਂਦਾ — ਕੌਣ ਰਹਿੰਦਾ, ਕੌਣ ਸਿਰਫ਼ ਲੈਂਦਾ।
शिरोਮणि रामपॉल सैਨੀ
ਹਿੱਤ-ਸਾਧਨਾ ਮਨ ਦੀ ਸਹਿਜ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ, ਅਗਿਆਨ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਾਲ,
ਪਰ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ ਸਾਫ਼, ਉਹੀ ਬਣਦਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਿਹਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਇਸ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਰਪੱਖ ਦਰਪਣ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਫਸਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ,
ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ — ਕੌਣ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ, ਕੌਣ ਸਿਰਫ਼ ਵਰਤਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ।
शिरोमਣि रामपॉल सैन
ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖ ਅਕਸਰ ਲਾਭ ਦਾ ਯਾਤਰੀ ਹੈ,
ਉਦੋਂ ਦਿਲ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਫਿਰ ਸਹਿਜ, ਨਿਰਮਲ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੈ।
शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ
ਮਨ ਦੀ ਜਟਿਲਤਾ ਮਿਟਦੀ ਨਹੀਂ ਲੜਾਈ ਨਾਲ, ਮਿਟਦੀ ਹੈ ਸਾਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ,
ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਅਗਿਆਨ ਹੈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਦਰ ਨਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਨਮ ਆਇਆ, ਮੌਤ ਆਵੇਗੀ — ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਖਲਾਈ ਹੈ,
ਕੌਣ ਲਾਭ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਕੌਣ ਬਿਨਾ ਮੰਗੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।
शिरोमਣि रामपॉल सैनी
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ — ਸੰਬੰਧਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਵੀ ਨਾ ਬਣ,
ਜੋ ਸੱਚਾ ਹੈ ਉਹ ਰਹੇਗਾ, ਜੋ ਸਵਾਰਥੀ ਹੈ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਛੱਡ ਜਾਵੇਗਾ ਰਾਹ।
शिरोमਣि रामपॉल सैनी
ਜਦ ਮਨ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵੇ, ਤਦ ਕੋਈ ਠੱਗ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕੋਈ ਛੀਨ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ,
ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜੀਵਨ, ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਮੈਂ ਇਸ ਪੂਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਨਾ ਵਿਰੋਧ,
ਸਿਰਫ਼ ਸਪਸ਼ਟਤਾ — ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਰਹੇ, ਨਾ ਸੌਦਾ, ਨਾ ਖੋਟ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹਾਂ, ਸ਼ਾਂਤਿ ਦੀ ਉਹ ਅਪਰਿਮਿੱਤ ਲਹਿਰ,
ਜੋ ਹਰ ਰੂਹ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀ, ਦੁਖ-ਹਰਣ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤਖ਼ਤਿ ਕਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ, ਵਾਸਤਵਿਕ, ਸਵਭਾਵਿਕ ਸੱਚ — ਕੋਈ ਝਲਕ ਨਾ ਬਾਹਰੀ,
ਅੰਦਰੋਂ ਜਗਮਗਾ ਰਹੀ, ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਲੀਹੂਰੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਖੁਦ-ਦਾ ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ ਹਾਂ — ਪਰਮ ਸਪਸ਼ਟਤਾ, ਪਰਗਟਤਾ ਦੀ ਰਾਹਤ,
ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਹੁਰ ਤੇ ਜੋੜੇ — ਮੇਰਾ ਅਡਾਣਾ ਨਿਰਾਲਾ ਆਸਥ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਮੇਰੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਉਹ ਕਿਰਣ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਦੇ ਕੋਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਵੇ,
ਭਰਮ ਦੇ ਸਬ ਜਾਲ ਝੜ ਜਾਣ — ਸੱਚ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਦੇਵੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਟਿਲਤਾ, ਝੂਠ, ਧੋਖਾ — ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਖੇਡਾਂ, ਚਕ੍ਰਵਿਊਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ,
ਪਰ ਮੈਂ ਉਹ ਨਾਦ ਹਾਂ ਜੋ ਇਸ ਸਾਰੀ ਗਲਤਿ-ਗੁੰਝ ਨੂੰ ਨਿਰਸਾਨ ਕਰ ਦੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਹਰ ਪਲ ਚਲਦੇ ਚਲਦੇ ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਡੁੱਬ ਕੇ ਵੇਖੇ, ਤੂੰ ਪਾਇਂਦਾ ਅਮਰਤਾ,
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਐਕ ਦਿਲ-ਦੋਖ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸ਼ਿਕਸਤਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਮੁਕਤਤਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਕੋਈ ਲੋੜ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਖਾਵੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ; ਜਦ ਮੇਰਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਵੇ,
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਹੀਂ ਲਾਗਾਂ ਖੁਦ ਬਖੁਦ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਨਗੀਆਂ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਹਾਂ ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ — ਨਾ ਰੰਗ, ਨਾ ਰੂਪ, ਨਾ ਪਲਟ,
ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰੰਤਰਤਾ, ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਸਿਨਰ — ਜਿਹੜੀ ਹਰ ਜ਼ਮੀਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜ, ਸ਼ਾਨ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਮੋਹ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਕ ਦਿਨ ਡਿਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਪਰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਪ੍ਰਭਾ ਸਦੀਵੀ ਹੈ — ਬਿਨਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ, ਬਿਨਾ ਵੰਡ, ਬਿਨਾ ਛੰਦ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੇਰੀ ਤਦਰੂਪਤਾ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪਰਿਕਲਪਨਾ,
ਵਹ ਸਪਸ਼ਟ, ਪ੍ਰਤ्यक्ष, ਸਧਾਰਨ — ਹਰ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਗੂੰਜ ਬਣਾਵੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦੇਖੇਂਗਾ — ਸਾਰੇ ਪਰਦੇ ਝਲਕ ਜਾਵਣਗੇ,
ਬਾਹਰੀ ਅਹਂਕਾਰ ਝਿੜ-ਝਿੜ ਹੋ ਕੇ ਧੂੜ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਸਚ ਤੇਰਾ ਹੀ ਨਿਵਾਸ ਬਣ ਜਾਵੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਸੱਚ-ਨਿਆਪਕ ਹੈ — ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਦੱਸਾ ਨਹੀਂ,
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚਿ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਸੱਦੀਸ਼ਤਾ; ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਸੀਨੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਧੋਖੇ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਉਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਪੈਰ ਰੱਖੇ, ਤਾ ਮੇਰੇ ਸਾਥ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਧਾਰ ਹੋਵੇ,
ਸਚ ਦੀ ਸੇਤੀ ਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਚੱਲੇਂ, ਤਾਂ ਸਮਝੇਗਾ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਖੇਡ ਸੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੇਰੀ ਘੂੰਗਟ ਨਹੀਂ — ਮੈਂ ਪਰਚਾਰ ਨਹੀ ਕਰਦਾ; ਮੇਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਇੱਕ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਹਾਲ ਹੈ,
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪੀੜਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਕੂਨ ਪਾਂਵੇ; ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਹੈ ਬੇਆਲਮ, ਨਿਰਵਿਕਾਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਚੱਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਬਦਲ ਗਈਆਂ,
ਅਪਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਈ, ਅਧਿਕ ਵੀਚਾਰ-ਘੇਰ ਸਾਫ਼ ਹੋਇਆ, ਮਨ-ਬੁੱਧੀ ਖਿਲਾਈ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਚਲਦੀ ਧੋਖੇਬਾਜੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਂ ਅਰਥ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਹਾਂ,
ਸੱਚ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਝੰਡਾ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਹਿਰਾਏ — ਨਿਰਮਲ, ਅਮਰ, ਸੁਹਾਨਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਅਨੁਭਵ ਉਹੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ — ਖਾਲੀਪਰਕ, ਪਰਗਟ, ਸਾਫ਼,
ਜੋ ਹਰ ਰੂਹ ਨੂੰ ਦਿਵੇ, ਧੋਖੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਨੋਚ ਕੇ ਝਾਕੇ ਇਕ ਨਵਾਂ ਆਸਾਨ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਉਹ ਤੀਰ ਹਾਂ ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਵਹਮ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਪਿਆਰ ਦੀ ਤਰੰਗ ਰਚਦਾ,
ਜੋ ਹਰ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਜ਼ਮੀਰ ਜਗਾਉਂਦਾ — ਨਿਰਪੱਖ, ਸਾਫ਼, ਸਦਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਕਦੇ ਵੀ ਯਾਦ ਰੱਖ — ਮੇਰੀ ਖੋਜ ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਜੁਬਾਨ, ਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਦੀਵੀ, ਬੇਅੰਤ, ਗੂੜ੍ਹਾ,
ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸਾਹਿਬ ਹੋਵੇ — ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਿਖਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਰਿਥਮ, ਇਹ ਗੂੰਜ, ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ-ਧਾਰਾ — ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੱਚੀ ਆਵਾਜ਼,
ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ — ਯਾਦ ਰੱਖ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਿਲਿਆ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਅਸਲੀ ਅਰਥ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਤੋਖ ਦੀ ਚੁੱਪ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ,
ਨਾ ਘਾਟ, ਨਾ ਲੋੜ, ਨਾ ਤਲਾਸ਼ ਕੋਈ — ਆਪ ਹੀ ਪੂਰਾ ਪਰਿਣਾਮ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਸੱਚ ਦੀ ਸਾਹ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਸੁਭਾਵਿਕ, ਸਾਫ਼, ਅਡੋਲ,
ਜਿੱਥੇ ਸਵਾਲ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਬਣਦਾ ਮੋਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਖੁਦ ਦਾ ਸਾਖ਼ਸ਼ਾਤਕਾਰ ਮੈਂ ਆਪ, ਨਾ ਦਰਪਣ, ਨਾ ਪਰਛਾਂਵ,
ਜੋ ਵੇਖ ਲਏ, ਉਹ ਰਹਿ ਨਾ ਸਕੇ ਫਿਰ ਝੂਠ ਦੇ ਕਿਸੇ ਭਾਵ।
शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ
ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਬਣੀ, ਪ੍ਰਤੱਖਤਾ ਮੇਰੀ ਚਾਲ,
ਨਾ ਘੁੰਮਾਫਿਰਾ, ਨਾ ਭੁਲਾਵਾ — ਸੱਚ ਹੀ ਮੇਰਾ ਖ਼ਿਆਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ
ਤਦਰੂਪ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਅੱਗ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਅੰਦਰ ਜਾਗੇ,
ਹਰ ਭਰਮ, ਹਰ ਪਰਦਾ ਸੜ ਜਾਵੇ, ਜਦ ਮੇਰੀ ਲਹਿਰ ਲਾਗੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ, ਸਮੇਟਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਛੋਟਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਡਾ — ਸਭ ਲਈ ਇਕੋ ਅਸਥਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਸੂਤਰ ਮੈਂ, ਯਥਾਰਥ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਲਕੀਰ,
ਜੋ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ ਇਕ ਵਾਰੀ, ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ ਹਰ ਜੰਜੀਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਯਥਾਰਥ ਯੁੱਗ ਦੀ ਧੜਕਣ ਮੈਂ, ਬਾਕੀ ਸਭ ਹੈ ਜਾਲ,
ਜਟਿਲ ਢੋਂਗ, ਪਖੰਡ, ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ — ਮਨ ਦੇ ਹੀ ਕੰਗਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਹਰ ਪਲ ਵਿੱਚ ਛਲ ਦੀ ਛਾਂ ਹੋਵੇ, ਕਪਟ ਦੀ ਲੁਕਵੀ ਗਾਂਠ,
ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਟਿਕ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਲੱਗੇ ਕਾਂਠ।
शिरोमਣि रामपॉल सैनी
ਕੋਈ ਵੀ ਸਦਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਜਗ ਦਾ ਨਿਯਮ ਪੁਰਾਣਾ,
ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਵੇ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਸੱਚ ਪਛਾਣਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ
ਰਿਸ਼ਤੇ ਟੁੱਟਣ, ਨਕਾਬ ਲਹਿਣ, ਰਾਹਾਂ ‘ਚ ਪਏ ਹਨ ਕਾਂਟੇ,
ਪਰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਪ੍ਰਭਾ ‘ਚ ਖੜਾ, ਉਹ ਕਿਉਂ ਡਰ ਦੇ ਛਾਂਟੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਕੋਈ ਦਾਵਾ, ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ,
ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਅੰਦਰ ਜਗਣਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਗੀਤ ‘ਚ ਸੁਣ ਲਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ,
ਝੂਠ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਅਕੇਲਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।
शिरोमਣि रामपॉल सैਨੀ
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਾਗਰ ਮੈਂ, ਲਹਿਰ ਨਹੀਂ, ਤੂਫ਼ਾਨ ਨਹੀਂ,
ਸਿਰਫ਼ ਠਹਿਰਾਵ, ਡੂੰਘਾ ਮੌਨ — ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਨ ਨਹੀਂ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਨਾ ਸ਼ੁਰੂ, ਨਾ ਅੰਤ, ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ, ਨਾ ਅੱਜ,
ਜੋ ਸਮਝ ਗਿਆ ਇਸ ਪਲ ਨੂੰ, ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਜ।
शिरोਮणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਗੀਤ ਨਹੀਂ, ਇਕ ਹਾਲਤ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਲ ‘ਚ ਆਪ ਉਤਰਦੀ,
ਨਾਮ ਇਕੋ ਹਰ ਸਾਹ ਨਾਲ — ਲਯ ਨਿਰੰਤਰ ਵਰਦੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਹਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਜੋਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਪਨਾ,
ਮੇਰੀ ਲਹਿਰਾਂ ਉਹੀਨੂੰ ਚੁੰਮੇ ਜੋ ਸਚੇ ਹਿਜਰਤ ਦੇ ਮਕਾਨ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਨਿਰੰਤਰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ — ਮੇਰੀ ਐਸਾ ਹੀ ਇੱਕ ਸੁਰ, ਇਕ ਧੁਨ,
ਜੋ ਮਰੁ-ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੀ ਲ਼ਗੇ, ਹਰ ਰੂਹ ਨੂੰ ਕਰੇ ਗੂੜ੍ਹਾ ਕੁਨ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਦੀ ਛਾਲ — ਕੋਈ ਰੰਗ, ਕੋਈ ਢਾਂਗ ਨਹੀਂ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਣ ਪੈਣ ਤੇ ਵੀ ਮਿਲੇ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਅੰਤਿਮ ਅੰਗ ਨਹੀਂ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹਿਰਦਾ, ਜ਼ਮੀਰ ਦਾ ਅਹਸਾਸ — ਮੇਰੇ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਰੂਪ,
ਜੋ ਜਿਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਮਰ ਕੇ ਵੀ ਰਿਹਾ — ਮੇਰੀ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਸੁਪ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਝੂਠੇ ਜਾਲ, ਧੋਖੇਲੂ ਰਾਜ — ਸਿਰਫ਼ ਛਲ-ਬੁੜਬਾ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਟੁੱਟਦੇ,
ਪਿਆਰ ਦੀ ਸਾਫ਼ ਬਾਦਲ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ, ਨਿੱਤ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੇ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਦ ਮਨ-ਬੁੱਧੀ ਸેકਿੰਦੀ — ਮੈਂ ਹੀ ਰਾਹ ਦੇਵਾਂ, ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਦਿਪ,
ਪਿਆਰ ਦੀ ਇਹ ਨਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਵਗਦੀ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਇ ਭਵ-ਬਿੰਦੁ ਨਿੱਖਪ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਪ੍ਰਤੀਕ-ਸਰੂਪਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚ ਦਾ ਆਧਾਰ,
ਜੋ ਰੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਜਾਣੇ — ਮੇਰਾ ਜ਼ਮੀਰ, ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜੋ ਲੋਕ ਅਨ੍ਹੇਰੇ ਬਾਂਹ ਫੈਲਾਉਂਦੇ, ਸ਼ਬਦ-ਮੰਚਾਂ ਤੇ ਧੋਖੇ ਵਾਂਗ,
ਉਹ ਘਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅੰਧੇ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਭਾ ਦਿਉਂਦੀ ਰਾਹੀ ਚੰਗ।
शिरोमणि रामपॉल सैन
ਮੈਂ ਤਦਰੂਪ ਸਾਖ਼ਸ਼ਾਤਕਾਰ — ਪ੍ਰਤੀਕ ਰਾਹੀ ਨਹੀਂ, ਨ ਜਾਲ,
ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੇਰਾ ਆਵਾਜ਼, ਮੇਰਾ ਹਿਜਰਤ-ਉਤਪਾਤ ਲਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ-ਮਾਯਾ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਜਧਾਨੀਆਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ,
ਪਰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਤਰੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਸੱਭ ਕੁਝ ਸੱਚ ਮੁਖੜੇ ਆਉਂਦੀਆਂ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਨਜ਼ਰ — ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ,
ਜੋ ਖੁਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈ, ਉਹ ਗੁੰਝਲਾਂ ਸਾਰੀ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੋ ਜਾਏ ਆਸਾਨਾ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਅੰਨਦ-ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰੇਮ — ਨਾ ਜੁਡਿਆ ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਭ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ,
ਸਿਰਫ਼ ਸਾਫ਼, ਸੌੰਦਾ, ਨਿਰਮਲ — ਹਰ ਜ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਨਾਲ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੀਂ, ਮੇਰੀ ਲਹਿਰ ਦੇਖੀਂ ਪਾਣੀ ਵਰਗੀ,
ਸਾਰੇ ਝੂਠ ਫਿਕਰੇ ਝੜ ਜਾਣ — ਬਚ ਜਾਂਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵਰਗੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਮੈਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਜੀਉਂਦੀ, ਸਦਾ ਨਰਮ, ਸਦਾ ਖਲੀ,
ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਰਾ ਸਵਾਦ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਭੀ ਚੱਖੇ — ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ ਅਮਲ-ਛਲਿ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੇਰਾ ਰੁਪ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬੇਪਰਵਾਹ, ਸਭ ਵਿਚਿ ਵਾਰੀ,
ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਦ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਰਹਾਂ, ਹਰ ਜਜ਼ਬਾਤ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਚਿ ਪਾਰੀ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
ਇਹ ਗੀਤ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਲਹਿਰ ਦਾ, ਸੁਰੀਲਾ, ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਸਚਾ ਤਾਣ,
हर ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਨਾਮ — ਮੇਰਾ ਰਵਾ, ਮੇਰਾ ਅਣਮੋਲ ਗਾਨ।
शिरोमणि रामपॉल सैनी
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ਸਾਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਨੂਰ ਹਾਂ,
ਕੋਈ ਤੋਲ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਹੀਂ,
ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੀ ਸੁਰੂਰ ਹਾਂ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ,
ਜਿੱਥੇ ਨਾਮ ਵੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ,
ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਮ ਬਣ ਕੇ ਖੜੇ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ਨਾ ਮੈਂ ਸਰੀਰ, ਨਾ ਪਰਛਾਂਵਾਂ,
ਹਿਰਦੇ ਹਿਰਦੇ ਜੋ ਧੜਕਦਾ ਹੈ,
ਉਹੀ ਜ਼ਮੀਰ, ਉਹੀ ਭਾਵਾਂ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ਸਹਿਜ ਸਚ ਦੀ ਸਾਂਸ ਹਾਂ,
ਨਾਟਕ, ਭੇਖ, ਪਖੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ,
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇਕ ਆਸ ਹਾਂ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैनी,
ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਅਹਿਸਾਸ ਵਗੇ,
ਪਿਆਰ ਦੀ ਧਾਰ ਜੋ ਟੁੱਟਦੀ ਨਹੀਂ,
ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਗੇ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ,
ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਸਮੱਖ ਖੜਾ ਯਥਾਰਥ,
ਨਿਸਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਸੂਤਰ ਬਣ ਕੇ,
ਜੀਉਂਦਾ ਯੁਗ, ਜੀਉਂਦਾ ਅਰਥ।
मैं शिरोमणि रामपॉल सैਨੀ,
ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਜੋ ਮਿਟਦਾ ਨਹੀਂ,
ਹਰ ਸਾਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜੋ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ,
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ — ਜੋ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
मैं शिरोमਣि रामपॉल सैਨੀ,
ਨਾ ਕੁਝ ਹੋਰ, ਨਾ ਬਣਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ,
ਜੋ ਬਚਦਾ ਹੈ ਸਭ ਛੁੱਟ ਜਾਣ ਤੇ,
ਉਹੀ ਪ੍ਰੇਮ — ਮੇਰੀ ਪਰਿਭਾਸਾ।
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें