ਅੰਧ ਭੀੜ ਬਣੀ ਬੰਧੂਆ ਮਜ਼ਦੂਰੀ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਖੜ੍ਹੇ—ਸੱਚ ਟੁੱਟੇ।
ਇਸ ਭਰਮ ਨੂੰ ਚੀਰੇ ਇਕ ਅਵਾਜ਼— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
2.
ਦੀਕਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਂ ’ਚ ਜਦ ਮਨ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਤੱਥ ਤੇ ਵਿਵੇਕ ਖੋ ਲਏ,
ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ–ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਭੋਲੇ ਦਿਲਾਂ ’ਚ ਬੀਜ ਬੋ ਲਏ।
ਢੋਂਗ ਦਾ ਪਰਦਾ ਲਾਹੇ ਜੋ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
3.
ਅਨੰਤ ਅਸੀਮ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ, ਨਿਰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਜੋੜ,
ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਜਿਥੇ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਨਾ ਡਰ, ਨਾ ਬੋਝ।
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਉਚਾਰਦਾ ਨਾਮ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
4.
ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਭੋਲੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਬਲਿ ਚੜ੍ਹੇ, ਕੂਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਅੱਗ ’ਚ ਸੜੇ,
ਪਰ ਸੱਚ ਕਦੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ’ਚ ਘੁਟੇ।
ਪ੍ਰਤੱਖਤਾ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ ਬਣਿਆ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
5.
ਤੁਲਨਾਤੀਤ, ਕਾਲਾਤੀਤ ਪ੍ਰੇਮ—ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵਸਦਾ,
ਮੌਨਤਾ ’ਚ ਹੀ ਆਪਣਾ ਰਾਹ, ਹਰ ਭਰਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕੱਟਦਾ।
ਉਸ ਮੌਨ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
6.
ਜਦ ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਤੋੜੀਆਂ, ਨਿਯਮ–ਮਰਿਆਦਾ ਢਹਿ ਗਈ,
ਤਰਕ–ਤੱਥ–ਵਿਵੇਕ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਅੱਖਾਂ ’ਚ ਸਿੱਧੀ ਪੈ ਗਈ।
ਸਾਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਬਣਿਆ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
7.
ਗੁਰੂ ਦੇ ਭਰਮੀ ਸ਼ਬਦ ਸੱਚ ਲੱਗੇ, ਪਰ ਗੁਰੂ ਆਪ ਭਟਕਿਆ,
ਅਸਥਾਈ ਮਿੱਟੀ ਸਜਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾ ਜਗਿਆ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਹੈ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
8.
ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ ਦਾ ਦਾਅਵਾ, ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਦਾ ਸ਼ੌਂਕ, ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਭਾਰ,
ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗ ਬਣੀ ਪ੍ਰਥਾ, ਸਾਮਰਾਜਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰ।
ਇਸ ਰੋਗ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦੇਵੇ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
9.
ਵਿਗਿਆਨਕ ਯੁੱਗ ’ਚ ਵੀ ਜਾਲ ਫੈਲਣ, ਕਮੇਟੀਆਂ ਬਣਨ ਸਹਾਰਾ,
ਸੱਤਾ ਦੇ ਸਾਏ ’ਚ ਪਲਦੀ ਕੂਪ੍ਰਥਾ, ਸੱਚ ਬਣੇ ਅਨਾਥ ਬੇਚਾਰਾ।
ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਖ ਲਏ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
10.
IAS ਹੋਣ ਜਾਂ ਆਮ ਮਨੁੱਖ, ਜਦ ਭਰਮ ਲੱਗੇ ਛੂਹ,
ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ’ਚ ਸੋਚ ਸੁੱਤੇ, ਤੱਥ ਰਹਿਣ ਅਣਸੁਣੇ ਦੂਰ।
ਜਗਾਏ ਸੋਚ ਦੀ ਧੁਨ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
11.
ਨਿਰਮਲਤਾ ਕੋਈ ਗੁਲਾਮ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਤਖ਼ਤ ਦੀ ਮੰਗ, ਨਾ ਭੇਟ,
ਸੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਧਾਰਣ ਜੀਵਨ ’ਚ, ਜਿਥੇ ਮਨ ਰਹੇ ਸਿੱਧਾ ਸਾਫ਼।
ਉਸ ਸਾਧਾਰਣ ਦਾ ਗੀਤ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
12.
ਪ੍ਰੇਮ ਜੋ ਕਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਬਣਿਆ, ਮੌਨ ’ਚ ਹੀ ਰਹਿਆ ਅਟੱਲ,
ਉਹੀ ਸੱਚ ਜਦ ਪ੍ਰਤੱਖ ਹੋਇਆ, ਡਹਿ ਗਏ ਸਾਰੇ ਢੱਕਣ–ਪੱਲ।
ਪ੍ਰਤੱਖਤਾ ਦੀ ਲਹਿਰ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
13.
ਜੋ ਭੀੜ ਬਣੇ ਉਹ ਸੱਚ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਡਰ ਵੇਚੇ ਉਹ ਰਾਹ ਨਹੀਂ,
ਸੱਚ ਉਹ ਜੋ ਅੰਦਰ ਜਗੇ, ਬਿਨਾਂ ਗੁਰੂ–ਸਿੰਘਾਸਨ–ਚਾਹ ਨਹੀਂ।
ਉਹ ਅੰਦਰਲੀ ਅਵਾਜ਼— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
14.
ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਜਿੱਥੇ ਸਾਹ ਲਵੇ, ਉਥੇ ਕੂਪ੍ਰਥਾ ਹਾਰ ਜਾਵੇ,
ਤਰਕ–ਵਿਵੇਕ ਦੀ ਧੁੱਪ ਪਏ, ਹਰ ਛਾਂ ਆਪੇ ਸੜ ਜਾਵੇ।
ਧੁੱਪ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
15.
ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੀ ਸਧਾਰਣ ਚਾਲ,
ਨਾਮ ਨਹੀਂ, ਅਸੂਲ ਬਚਣ—ਇਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅਸਲ ਮਿਸਾਲ।
ਅਸੂਲਾਂ ਦਾ ਨਾਮ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਕਪ੍ਰਥਾ ਰਚੀ ਜਦੋਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਹੋ ਜਾਏ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇਵੇ,
ਦੀਖਾ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਸ ਹੋ ਜਾਵੇ — ਪਰ ਸੱਚ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਭਰੇ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
2
ਸ਼ਬਦ-ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੇ ਕਲੇਜੇ 'ਚ ਜੇ ਤਰਕ-ਤੱਥ ਸੁਣਨਾ ਮਨਾਹ ਹੋਵੇ, ਅੰਧ ਭਕਤ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿਣਾ,
ਉਹ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਸਭ ਨੂੰ ਗਿਰਾਏ — ਪਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੇਰ ਵੀ ਤਿੱਕੇ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
3
ਦੀक्षा ਵਲੋਂ ਜੇ ਰੂਹ ਨੂੰ ਲੀਝ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਨਿਰਮਲ ਮਨ ਨੂੰ ਜੇ ਬੇਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ,
ਬੰਧਿਆ ਮਜ਼ਦੂਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ — ਪਰ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਨੇ ਫਿਰ ਚੀਰ ਮਾਰੀ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
4
ਸਮਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂਤੀਆਂ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੇ ਦਿਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ,
ਦੌਲਤ ਤੇ ਦਰਜਿਆਂ ਦੇ ਖ਼ਰਚ ਤੇ ਸੱਚ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ — ਪਰ ਪ੍ਰੇਮ ਜਿੰਦਾ ਰਿਹਾ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
5
ਪੁਰਾਣੀ ਮਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਯੁੱਗ ‘ਚ ਠੋਸ ਬਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ,
ਸਮੈਤ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਤਕ ਜੇ ਇਹ ਜਾਲ ਪਹੁੰਚੇ — ਫੁੱਟੇਗਾ ਉਹ ਝੂਠ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
6
ਉਹ ਜੋ ਡਰ, ਖੌਫ਼ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਬਤਾ ਕਰਦੇ, ਨਿਰਭੀਕਤਾ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰਦੇ,
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ — ਸੱਚ ਸੁਨਾਏਗਾ ਹਰ ਇਕ ਹਿਰਦਾ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
7
ਪਰ ਸਚਾਈ ਏਨੀ ਸਧਾਰਣ—ਅਨੰਤ, ਅਸੀਮ, ਤੇ ਕੇਵਲ ਇਕ ਮਨ ਲਈ, ਇਕ ਪਿਆਰ ਲਈ,
ਉਹ ਪਿਆਰ ਜੋ ਕਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ — ਉਹ ਹੀ ਅਖੀਰ ਸੱਚ ਹੈ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
8
ਸਰਲਤਾ-ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਜੋ ਜੜ੍ਹ ਨਾਸ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਝਟਕ ਕੇ ਜਗਾ,
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਸਾਫ਼ ਨੇ ਉਹੀ ਸੱਚ ਦੇ ਦਰਵੇਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦੇ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
9
ਗੁਰੂ ਦੇ ਭ੍ਰਮ-ਭਰੇ ਸ਼ਬਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧ-ਭਕਤੀ ਵਿਚ ਬਦਲਿਆ,
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬੇਬੇਯਾ ਲਾਲਚੀ ਤਕਦੀਰ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਛੱਡ ਦੇ — ਸੱਚ ਆਉਣ ਦੇਵੇ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
10
ਅਨੰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਜਿਹੜਾ ਰਿਵਾਜਾਂ-ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਨੂੰ ਝੱਲ ਕੇ ਸੱਚ ਦਿਖਾਇਆ,
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿਵਾਇਆ — ਪਰ ਗੁਰੂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਰਹ ਗਿਆ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
11
ਤੂੰ ਜੋ ਆਤਮ-ਨਿਰਖਣ ਕਰੇ, ਨਿਸਪੱਖ ਹੋ ਕੇ ਦੇਖੇ, ਏਕ ਪਲ ਹੀ ਕਾਫੀ, ਸਾਰੇ ਭ੍ਰਮ ਉਡ ਜਾਣਗੇ,
ਉਹ ਪਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜ-ਸਮਾਪਤੀ, ਮੁਕਤੀ-ਸੱਚਾਈ — ਤੇਰਾ ਅਨੰਦ ਹੋਵੇਗਾ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
12
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਵੇਚ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰਾਜਗਿਰੀ ਖੜੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖਾਲੀ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ,
ਪਰ ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਨਿਰਮਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰਹੇਗਾ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
13
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਜਾਲ ਜੇ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਵੇ, ਇਹ ਕਪਟ-ਵਿਧੀ ਖਤਮ ਹੋਵੇ,
ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਸਾਫ਼ੀ ਬਚੇ — ਉਹ ਹੀ ਸਚਾਈ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੈ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
14
ਅਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖ—ਤੇਰਾ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਦਾਸਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਵੇਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ,
ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਸਵਭਾਵਿਕ ਅਸਲ ਹੈ—ਸਦਾ ਅਟੁੱਟ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
15 (ਕੋਰਸ)
ਉਠ ਖੜੇ ਹੋ, ਅੰਧ ਧਾਰਮਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ, ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ ਕੇ ਸੱਚ ਦੱਸ, ਰਿਵਾਜਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਤੋੜ,
ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਗੂੰਜੇ ਅੰਤਰ-ਹਿਰਦੇ ‘ਚ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਕੂਪ੍ਰਥਾ ਇਕ ਜਾਲ ਹੈ,
ਦੀਖਿਆ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੈਦ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ,
ਤਰਕ–ਤੱਥ–ਵਿਵੇਕ ਕੱਟ ਕੇ
ਅੰਧ ਭੀੜ ਤਿਆਰ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
2.
ਭੇੜਾਂ ਵਰਗੀ ਭੀੜ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ,
ਭਗਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਬੰਧੂਆ ਮਜ਼ਦੂਰ,
ਸਮਰਾਜ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ
ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਦੌਲਤ, ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਲਈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
3.
ਇਹ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਾਧਨਾ ਨਹੀਂ,
ਇਹ ਛਲ, ਕਪਟ, ਢੋਂਗ, ਪਖੰਡ ਹੈ,
ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਹੁਕਮ ਚੱਲਦਾ,
ਅਤੇ ਡਰ ਦਾ ਰਾਜ ਬਣਦਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
4.
ਪਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਅਨੰਤ ਅਸੀਮ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ
ਅਸਲ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਸੱਚ ਹੈ,
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਰਲ, ਸਹਿਜ, ਨਿਰਮਲ ਹੈ,
ਉਸ ਵਿਚ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਸਾਖਾਤ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
5.
ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਸਦਾ
ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ‘ਚ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਦਾ ਆਇਆ,
ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਕੁਰਬਾਨ ਹੋਇਆ,
ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਬਣ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
6.
ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਪ੍ਰਤੱਖ ਹਾਂ,
ਤੁਲਨਾਤੀਤ, ਕਾਲਾਤੀਤ ਸਾਖਾਤਕਾਰ,
ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ,
ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਉਜਾਗਰ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
7.
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੇਮ ਕਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ‘ਚ ਨਹੀਂ ਸੀ,
ਉਹ ਤਾਂ ਮੌਨਤਾ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ,
ਉਸ ਮੌਨ ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਹੀ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
8.
ਨਿਯਮ, ਮਰਯਾਦਾ, ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਕੰਧ
ਤਰਕ ਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਢਹਿ ਗਈ,
ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਹੋ ਗਿਆ,
ਪਰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗਿਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
9.
ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ‘ਚ ਫਸਿਆ,
ਅਸਥਾਈ ਬੁੱਧੀ, ਜਟਿਲ ਮਨ,
ਮਿੱਟੀ ਸਜਾਉਣ ਦੀ ਲਤ ਨੇ
ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਅੰਨੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
10.
ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਦਿਲ ਤੱਕ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ
ਹਰ ਜੀਵ ‘ਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਪਰ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ‘ਚ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ,
ਅਹੰਕਾਰ ਨੇ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
11.
ਬ੍ਰਹਮਚਰ੍ਯ, ਪ੍ਰਭੁਤਵ, ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਸ਼ਾ,
ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ,
ਸਮਰਾਜ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ
ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਂ ‘ਤੇ ਫੈਲਾਈ ਗਈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
12.
ਇਹ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਯੁੱਗ ਹੈ,
ਫਿਰ ਵੀ ਯੁੱਗਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਜ਼ਹਿਰ,
IAS ਤੱਕ ਸੰਕ੍ਰਮਿਤ,
ਕਮੇਟੀਆਂ ‘ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
13.
ਇਹ ਨਿਆਂਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਹੀਂ,
ਇਹ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਿਕ ਦਸਤਾਅ ਹੈ,
ਡਰ, ਖੌਫ਼, ਸਵਰਗ–ਨਰਕ ਦੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗਿਰਵੀ ਰੱਖਵਾਈ ਜਾਂਦੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
14.
ਦਸਵੰਧ, ਭੇਟ, ਸੇਵਾ ਦੇ ਨਾਂ ‘ਤੇ
ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਸੂਲੀ,
ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਝੂਠੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਵਾਅਦਾ,
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧੋਖਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
15.
ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਹੁਕਮ ਚੱਲਦਾ ਹੈ,
ਸਵਾਲ ਪਾਪ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ,
ਸੱਚ ਦੀ ਖੋਜ ਰੋਕ ਕੇ
ਮਨੁੱਖਤਾ ਕੈਦ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
16.
ਪਰ ਮੈਂ ਓਹ ਪ੍ਰੇਮ ਹਾਂ ਜੋ ਬੋਲਦਾ ਨਹੀਂ,
ਜੋ ਮੌਨ ‘ਚ ਸਭ ਕੁਝ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ,
ਗੁਰੂ ਦੀ ਭ੍ਰਮਾਤਮਕ ਬਾਣੀ ਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
17.
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾ ਸਿਖਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ,
ਨਾ ਡਰ ਦਿੰਦਾ, ਨਾ ਲੋਭ,
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰਮਲ ਦਰਪਣ ਹੈ,
ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲੈਂਦਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
18.
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੱਚ ਸਮਝ ਆ ਜਾਏ,
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਕੂਪ੍ਰਥਾ ਆਪੇ ਢਹਿ ਜਾਵੇ,
ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖ ਬਚੇ,
ਸਰਲ, ਸਹਿਜ, ਸਚੇਤ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਕੁਪ੍ਰਥਾ ਨੇ ਡਿੱਠੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਦੀਖਾ ਦੀ ਕੈਦ ਬਣਾਈ,
ਪਰ ਸੱਚ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
2
ਦੀક્ષા ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਤਰਕ-ਤੱਤ ਨੂ ਘੁਟਾਇਆ, ਵਿਵੇਕ ਨੂ ਛਿਨ ਲਿਆ,
ਪਰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਪੱਖ ਰੋਸ਼ਨੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
3
ਅੰਧ ਭਕਤ ਭੇੜਾਂ ਬਣੇ ਉਗਰੂ, ਬੰਧੂਆ ਮਜ਼ਦੂਰ ਬਣਕੇ ਖੜੇ, ਸਮਰਾਜ ਬਣਾਇਆ ਲੋਭ ਲਈ,
ਉਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਉੱਡਾਇਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
4
ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਵੇਗ—ਇਹ ਸਭ ਇਕ ਖਾਲੀ ਮੇਲਾ, ਮਨ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ,
ਪਰ ਅਸਲ ਰਹਿਤ ਸੀਧਾ ਰਹਿ ਗਿਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
5
ਜਿਥੇ ਕਮੇਟੀਆਂ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੀ ਚਲਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ, IAS ਸਮੇਤ ਵੱਡੇ ਨਾਂ ਮਿਲਦੇ ਨੇ,
ਉਹ ਧੋਖੇ ਦੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
6
ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਜਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜੇ ਮਨਸਿਕਤਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਬੰਧੀਆਂ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ,
ਪਰ ਇਕ ਅੱਖ ਖੁੱਲੀ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਬੰਧ ਟੁੱਟੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
7
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਬਦ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਮਾਣ ਬਣ ਕੇ ਦਿਲਾਂ 'ਤੇ ਤਿੱਖੀ ਲਕੀਰਾਂ ਛੱਡੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਅੰਧ ਕਰ ਦੇਵੇ,
ਉਸ ਬੇਅੰਤ ਪਿਆਰ ਨੇ ਕਾਂਟੇ ਕੱਟੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
8
ਸ਼ਿਕਾਰ ਜਿਹੜੇ ਸਾਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖਾਲੀ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਵਣਗੇ,
ਪਰ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸਦਾ ਵਾਸੀ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
9
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੇਮ ਗੂੜ੍ਹਾ — ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਕਦੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਨਹੀਂ,
ਇਹ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ ਹਰ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
10
ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਸੱਚਾ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਉੱਠਦਾ ਹੈ,
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਪੱਖਤਾ ਬੋਲਦੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
11 (ਚੋਰਸ)
ਉੱਠ, ਵੇਖ, ਸੱਚ ਨੂ ਤਰош — ਝੂਠ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਨਾ ਦੇ,
ਇਕੋ ਇਕ ਨਾਮ ਗੂੰਜੇਗਾ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
12
ਜਦੋਂ ਸਾਦਗੀ ਤੇ ਨਿਰਮਲਤਾ ਹੀ ਹਰ ਰੂਹ ਦੀ ਮੂਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਵੇ, ਗੁਰੂ-ਸ਼ਬਦ ਝੂਠੇ ਪਿੱਛੇ ਰੁਕ ਜਾੲੇ,
ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਲਹਿਰ ਚਮਕੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
13
ਹਰ ਉਮੀਦ ਜਿਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਜਦ ਤੱਕ ਤਰਕ-ਤੱਥ੍ਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਉਹ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ,
ਪਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਫ਼ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
14
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਧੋਖਾਧੜੀ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਰਚੀ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਗੁੰਝਲ ਦੇਵੇ, ਪਰ ਸੱਚ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼,
ਸਭ ਜਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
15 (ਅੰਤ-ਦੁਹਰਾਉ)
ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੰਤ, ਸਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਏ, ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਜਗਮਗਾਏ,
ਇਹੋ ਸੱਚ ਪੂਰਾ ਬੋਲਦਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
ਗੁਰੂ–ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਕੂਪ੍ਰਥਾ ਜਿੱਥੇ ਦੀਖਿਆ ਨਾਲ ਮਨ ਕੈਦ ਹੋ ਜਾਵੇ,
ਸ਼ਬਦ-ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਪਾ ਕੇ ਤਰਕ, ਤੱਥ, ਵਿਵੇਕ ਮਰ ਜਾਵੇ।
ਉੱਥੇ ਸੱਚ ਨਹੀਂ, ਭੀੜ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ—
ਅੰਧ ਭਗਤੀ ਦੀ ਫੈਕਟਰੀ ਚੱਲਦੀ।
ਇਹ ਗੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
2.
ਭੇੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ, ਉਗਰ ਭੀੜਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ,
ਸੋਚ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਸਵਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਪਹਿਨਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ।
ਸਮਰਾਜ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ, ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਦਾ,
ਇਹ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਧੰਦਾ ਹੈ—
ਇਹ ਨੰਗਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
3.
ਛਲ, ਕਪਟ, ਢੋਂਗ, ਪਖੰਡ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰੂਹਾਂ ਵੇਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ,
ਸਰਲ, ਸਹਿਜ, ਨਿਰਮਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਗਾਤਾਰ ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ।
ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਹਾਰਦੀ ਰਹੀ ਹਰ ਯੁੱਗ, ਹਰ ਵਾਰ,
ਸੱਚ ਕਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਿਆ—
ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
4.
ਪਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਅਨੰਤ ਅਸੀਮ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਅਸਲ ਸੱਚ ਹੈ,
ਜੋ ਬਿਨਾ ਲਾਲਚ, ਬਿਨਾ ਹਕੂਮਤ, ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰਮਲਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਆਪ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ,
ਕੋਈ ਮੰਚ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮੂਰਤ ਨਹੀਂ—
ਇਹ ਸਾਦਗੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
5.
ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰ ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ, ਕੁਰਬਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
ਹਰ ਵਾਰੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਝੂਠੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਦੱਬਿਆ ਗਿਆ।
ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਸੱਚ ਹੀ ਰਿਹਾ,
ਕਦੇ ਪਖੰਡ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ—
ਇਹ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
6.
ਮੈਂ ਕੋਈ ਧਾਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਕਿਤਾਬੀ ਬੋਲ ਨਹੀਂ,
ਮੈਂ ਸਿੱਧਾ ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ ਹਾਂ—ਸਾਮ੍ਹਣੇ, ਪ੍ਰਤੱਖ, ਅਮੋਲ।
ਤੁਲਨਾਤੀਤ, ਕਾਲਾਤੀਤ, ਸ਼ਬਦਾਤੀਤ ਸੱਚ,
ਮੈਂ ਖੁਦ ਉਹ ਅਨੁਭਵ ਹਾਂ—
ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
7.
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੇਮ ਕਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ,
ਉਹ ਤਾਂ ਮੌਨਤਾ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ।
ਉਸ ਮੌਨ ਨੇ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ,
ਰਿਵਾਜ, ਨਿਯਮ, ਮਰਿਆਦਾ—ਸਭ ਢਹਿ ਗਏ।
ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਬਣਿਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
8.
ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਭ੍ਰਮ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ,
ਪਰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਹ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ,
ਅਸਥਾਈ ਬੁੱਧੀ, ਜਟਿਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਇਹ ਵਿਡੰਬਨਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
9.
ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਦੀ ਆਦਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ,
ਨਿਗਾਹ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ ਉਤਰਣ ਜੋਗੀ ਰਹੀ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜੋ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ,
ਉਹ ਗੁਰੂ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਸੀ—
ਇਹ ਸਾਫ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
10.
ਬ੍ਰਹਮਚਰ੍ਯ ਨਹੀਂ, ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਦਾ ਸ਼ੌਂਕ ਸੀ,
ਅਹੰਕਾਰ, ਘਮੰਡ ਦੀ ਮਦਿਰਾ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਮਨ ਸੀ।
ਮਾਨਤਾ, ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਬਣਾਇਆ,
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕਰਮਿਤ ਕੀਤਾ—
ਇਹ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
11.
ਇਹ ਨਾ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ, ਨਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਨਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਸਾਥੀ,
ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਮਨ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ—ਰੂਹ ਦੀ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ,
ਇਹ ਅਦਾਲਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਗੇਮ ਹੈ—
ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
12.
ਸੱਚ ਕਿਸੇ ਗੱਦੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦਾ,
ਸੱਚ ਕਿਸੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਿਲਕ਼ੀਅਤ ਨਹੀਂ।
ਸੱਚ ਤਾਂ ਉਸ ਸਾਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ,
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਚ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਦਾਸਤਾ ਜੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਨਾਲ, ਦਿਲਾਂ ਨੇ ਹਾਰ ਮੰਨੀ,
ਝੂਠੀ ਰਾਜਗੀਰੀ ਦੀ ਲਾਲਚ ਲਈ ਬੇਪਨਾਹ ਲੋਕ ਖੁਦ-ਖੁਦ ਬੰਨ੍ਹੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
2.
ਜਿੱਥੇ ਦੀਖਾ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਕਰਦੇ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ੁਦਗਸ਼ਤ ਵਪਾਰ ਸਥਾਪਤ, ਓਥੇ ਸੱਚ ਸੁੱਕ ਗਿਆ,
ਪਰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਪਿਆਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਮਰ, ਨਿਰਮਲ, ਅਨੰਤ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
3.
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਠੱਠੇ-ਠਗੇ, ਤਰਕ-ਵਿਵੇਕ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਹਿਰਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਖਾਲੀ, ਬੇਰੰਗ,
ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਅਖੰਡ ਨਿਸਪੱਖ ਸਮਝ ਕਰੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਪਟ ਖੰਡ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
4.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੇੜੇ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੰਡੇ ਲੰਬੇ ਕੀਤੇ, ਬੰਦੇ ਦੇ ਸਾਹ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵੇਚੀ,
ਪਰ ਸੱਚ ਦਾ ਇਕ ਟੁਕੜਾ ਬੰਦਰਗਾਹ ਤੋਂ ਉਚਾਲੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
5.
ਗੁਰੂ ਦੇ ਵਚਨ ਜੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਬਣ ਜਾਂ, ਦਿਲ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਏ, ਓਹ ਮੰਨੀ ਕਹਾਣੀ,
ਪਰ ਅਨੰਤ ਪਿਆਰ ਦੀ ਤਕਦੀਰ ਨਾ ਉਥੇ, ਨਾ ਕਦੇ ਉਹ ਝੂਠੀ ਮਹਿਮਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
6.
ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਾਦਗੀ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਗੁਰੂ-ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਲ, ਹਿਤ-ਲੋਭ ਦਾ ਰਾਜ,
ਫਿਰ ਵੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਦੀ ਮੁਹੱਬਤ ਰਹਿੰਦੀ ਅਟੱਲ, ਨਿਰੰਤਰ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
7.
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਉਹ ਸਾਦਗੀ ਜਦ ਖ਼ਰੀਦ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮਿੱਟ ਜਾਵੇ,
ਪਰ ਮੇਰੇ ਅਸਲੀ ਪਿਆਰ ਨੇ ਹਰ ਝੂਠ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
8.
ਗੁਰੁ-ਪ੍ਰਮਾਣ ਕਾਗਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਜੇ ਲਿਖੇ, ਤਰਕ-ਸਵਾਲ ਛੱਡ ਦਿਤੇ ਜਾਣ, ਓਹ ਨਾ ਜੀਵਨ ਸਮਝਣੇ,
ਮੇਰੇ ਅਨੰਦ-ਪਿਆਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਨਿੱਕੜ ਦਿੱਤੀਆਂ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
9.
ਜਿਹੜੇ ਦਲ ਦਲ ਵਿਚ ਫਸਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਨੇ, ਬੇਵਕੂਫ਼ਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ, ਅੱਗ ਇੰਨੀ ਤਿੱਖੀ,
ਮੇਰੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਨਿਰਮਲਤਾ ਨੇ ਉਸ ਭਟਕੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਤੱਕ ਸਾਫ ਕੀਤਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
10.
ਜੋ ਪ੍ਰਤਿਖੰਡੜੇ ਸਿਰਫ ਪਦਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਆਪਣੀ ਓਟ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਲਾਲਚ ਦੀਆਂ ਝੱਲੀਆਂ,
ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨੂੰ ਫਾੜਿਆ — ਸਚ ਦਾ ਜਗਮਗਾ ਪੰਥ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
11.
ਅਸੀਮ ਪਿਆਰ ਸਭ ਲਈ ਨਹੀਂ—ਇੱਕ ਹੀ ਮਨ ਲਈ, ਨਿਰਭੀਕ, ਨਿਰੰਕਾਰ, ਨਿਰਾਲਾ,
ਉਹ ਜੋ ਦਾਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਭੇੜੀ-ਭੀੜ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇਵੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
12.
ਪੀੜਤਾਂ ਦੇ ਰੂਹਾਂ 'ਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਜੇਰ੍ਹੇ ਬੰਦੇ ਪੁੱਛਣ, “ਸੱਚ ਕੀ ਹੈ?”—ਉਹ ਸਿਰਫ ਇਕ ਟੁੱਕਾ,
ਅਤੇ ਉਹ ਜਵਾਬ ਮੇਰੇ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
13.
ਜਦ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਾਫ-ਫੇਕ ਰਣਨੀਤੀ ਨਾਜੁਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਵਰਤਦੀ ਹੈ, ਓਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਰਦਯ,
ਪਰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਨ੍ਯ ਕਰ ਦਿੱਤਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
14.
ਅਨੰਤ-ਪਿਆਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਐਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਦੇਵੇ, ਅਛੂਤਾ, ਅਸਲੀ,
ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨ ਆ ਸਕੇ—ਪਰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵੋ ਜਗਦਾ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
15.
ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਹਠ-ਨਸ਼ੇ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦੀ ਆੜ ਵਿੱਚ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਆਹੰਕਾਰ ਫੁੱਲਦਾ, ਨੈਤਿਕਤਾ ਲੁੰਘਦੀ,
ਪਰ ਸੱਚ ਦਾ ਇਕ ਅਨੁਭਵ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ ਕਰ ਰਿਹਾ—ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
16.
ਜੋ ਬੰਦੇ ਆਪਣੀ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਨੂੰ ਖੋ ਦੇਂਦੇ,
ਮੇਰੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਨਿਸ਼ਪੱਖਤਾ ਨੇ ਉਸ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਕੀਤਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
17.
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਠੱਗ-ਢਕੋਸਲੇ ਜੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਚੱਲੇ, ਪਰ ਇੱਕ ਚਾਕਚੀਨੀ ਪਲ ਸੋਚ ਦੀ,
ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਰੌਣਕ ਲਿਆਉਂਦਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸैਨੀ**।
18. (ਕੋਰਸ-ਵਾਂਗ)
ਜਦ ਵੀ ਭ੍ਰਮ ਦਾ ਜਾਲ ਗਾੜਾ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਵੀ ਮਨ ਹੇਠਲੇ ਹੁੰਦੇ, ਖੜ੍ਹ ਜਾ ਅਪਨੇ ਸੱਚ ਲਈ,
ਗਾਉਂਦਾ ਰੱਖੇ ਹਰ ਦਿੱਲ — ਇਹੋ ਹੀ ਨਾਂ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
19.
ਅਖੀਰਕਾਰ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਅਨੰਦ-ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰੇ, ਉਹੀ ਸਚਮੁੱਚ ਆਯੁ-ਅਨੰਦ ਪਾਵੇ,
ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਅਲਾਟੀ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਹਿਰਦਾ ਬਚੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
20.
ਇਹ ਗੀਤ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਉਚਾਰੇ, ਰਿਵਾਜਾਂ-ਝੂਠ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਰੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ,
ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ 'ਚ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਬਜੇ—ਹਮੇਸ਼ਾਂ, ਅਟੱਲ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
1.
ਗੁਰੂ–ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਝੂਠੀ ਪ੍ਰਥਾ, ਦੀਕਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਂ ‘ਤੇ ਕੈਦ ਬਣੀ,
ਸ਼ਬਦ-ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ‘ਚ ਤਰਕ, ਤੱਥ, ਵਿਵੇਕ ਦਫ਼ਨ ਬਣੀ।
ਅੰਧ ਭਗਤੀ ਦੀ ਭੀੜ ਖੜੀ ਕੀਤੀ—ਬੰਧੂਆ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ,
ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ ਇਕੱਲਾ ਜਾਗ ਕੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
2.
ਸਾਮਰਾਜ ਬਣੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ, ਸ਼ੋਹਰਤ, ਦੌਲਤ, ਵੇਗ, ਪ੍ਰਭੁਤਵ,
ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਲਾਲਚ ਦਾ ਖੇਡ, ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਿਰਦਈ ਤੱਤ।
ਛਲ, ਕਪਟ, ਢੋਂਗ, ਪਖੰਡ, ਸਾਜ਼ਿਸ਼—ਸਭ ਨਕਾਬ ਉਤਰੇ ਪਲ ਵਿੱਚ,
ਜਦ ਨਿਰਪੱਖੀ ਨੇ ਅੱਖ ਖੋਲੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
3.
ਪਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਅਨੰਤ ਅਸੀਮ ਪਿਆਰ—ਕੋਈ ਪ੍ਰਥਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਕਾਇਦਾ ਨਹੀਂ,
ਸਰਲ, ਸਹਜ, ਨਿਰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਜੋੜ—ਇਹੀ ਅਸਲ ਇਬਾਦਤ ਰਹੀ।
ਇਸ ਪਿਆਰ ‘ਚ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਸਾਕਸ਼ਾਤ, ਦਿਲ ਆਪ ਹੀ ਦਰਪਣ ਬਣੇ,
ਇਹ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਇਕ ਨਾਂ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
4.
ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰ ਇਹ ਪਿਆਰ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਜਾਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਸੱਚ ਕਦੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ—ਡਰਿਆ ਰਿਹਾ ਰਿਵਾਜਾਂ ਵਿੱਚ।
ਪਰ ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨੰਗਾ ਸੱਚ,
ਉਹ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਹੈ ਅੱਜ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
5.
ਮੈਂ ਤੁਲਨਾਤੀਤ, ਕਾਲਾਤੀਤ, ਸ਼ਬਦਾਤੀਤ—ਪ੍ਰੇਮ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਖੜਾ,
ਕੋਈ ਉਪਮਾ, ਕੋਈ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ—ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਪਰਤੱਖ ਖੜਾ।
ਨਾ ਗੁਰੂ, ਨਾ ਚੇਲਾ, ਨਾ ਮਰਯਾਦਾ—ਸਿਰਫ਼ ਸਵਭਾਵਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਆਪ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
6.
ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਮੌਨਤਾ ‘ਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਬਦਾਂ ‘ਚ ਕਦੇ ਆ ਨਾ ਸਕਿਆ,
ਪਰ ਉਸ ਮੌਨ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ, ਨਿਯਮ, ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਤਰਕ, ਤੱਥ, ਵਿਵੇਕ ਨਾਲ ਸਾਕਸ਼ਾਤ, ਸੱਚ ਹੋਇਆ ਤਦਰੂਪ,
ਇਹ ਕਰਾਂਤੀ ਬਣੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
7.
ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹਰ ਭ੍ਰਮਿਤ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ,
ਪਰ ਗੁਰੂ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ—ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ।
ਅਸਥਾਈ ਬੁੱਧੀ, ਜਟਿਲ ਮਨ, ਮਿੱਟੀ ਸਜਾਉਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ,
ਉਸ ਅੰਨ੍ਹੇਪਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
8.
ਉਸ ਕੋਲ ਉਹ ਨਿਗਾਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜੋ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਦਿਲ ‘ਚ ਉਤਰ ਜਾਵੇ,
ਜੋ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ‘ਚ ਜੀਵਤ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਗੁਰੂ ‘ਚ ਕਦੇ ਨਾ ਆਵੇ।
ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਪ੍ਰਭੁਤਵ, ਅਹੰਕਾਰ, ਘਮੰਡ ‘ਚ ਚੂਰ ਹੋਇਆ ਮਨ,
ਇਹ ਸਾਫ਼ ਕਿਹਾ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
9.
ਜਿੱਥੇ ਨਿਗਾਹ ਦਿਲ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਉਥੇ ਨਾ ਗੁਰੂ ਰਹਿੰਦਾ ਨਾ ਚੇਲਾ,
ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚ ਬਚਦਾ ਹੈ—ਨਾ ਰਸਮ, ਨਾ ਡਰ ਦਾ ਮੇਲਾ।
ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਅੱਜ ਵੀ ਜੀਵਤ ਹੈ, ਪਰ ਭੀੜ ਤੋਂ ਲੁਕੀ ਹੋਈ,
ਉਹੀ ਅਵਸਥਾ ਮੈਂ ਹਾਂ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
10.
ਇਹ ਗੀਤ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ, ਅੰਧ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ,
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਤਲਵਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਭ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਗਿਰਹ ਕੱਟਦੀ।
ਜੋ ਸੁਣ ਸਕੇ ਉਹ ਸੁਣ ਲਵੇ, ਜੋ ਵੇਖ ਸਕੇ ਉਹ ਵੇਖ ਲਵੇ,
ਸੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਬਾਜ਼ਾਰੀ ਚਾਲ, ਗਲਤ ਕਵਚ ਪਹਿਨਾਵੇ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਦੀक्षा ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਜੇਦੋ ਅਕਲ ਦੀ ਬੇਰੀ ਕੱਟੀ ਜਾਵੇ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
2.
ਸ਼ਬਦ-ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੀਆਂ ਸੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਜੇ ਰਿਹਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਤੱਤ-ਤਰਕ-ਵਿਵੇਕ ਜੇ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਹਟ ਜਾਣ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਧੋਖਾ ਹੋਵੇ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
3.
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਕੂੜੀ ਰੀਤ ਬਣ ਜਾਵੇ ਜੇ ਲਾਲਚ ਦਾ ਨਾਟਕ ਚੱਲੇ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਲੱਖਾਂ ਬੇਵਕੂਫ਼ ਸਾਜੇ ਜੇ ਅੰਧ-ਭਗਤੀ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸੇ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
4.
ਪਰ ਸੱਚਾ ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਉਹ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਪਿਆਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਰੱਖਦਾ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਉਸ ਦੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨਿਰਮਲ, ਸਾਦੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
5.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀਤਾ ਦੀ ਰਕਾਬਤ ਤੋੜੀ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਝੂਠ ਰਚਦੇ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਪਰ ਸੱਚ ਦੀ ਅੱਗ ਨਿਰਪੱਖੀ ਏਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਜਗਦੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਖੋਲ ਦੇਵੇ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
6.
ਦੀक्षा ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਜੇ ਮਨ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਤਰਕ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਛੀਨ ਲਿਆ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਇਹ ਸ਼ਡਯੰਤਰ, ਇਹ ਠੱਗੀ — ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
7.
ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸਦਾ ਅਨੰਤ, ਸਦਾ ਸਚਾ — ਇਹ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿਕ ਹਾਲ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਸਾਦਗੀ ਤੇ ਨਿਰਮਲਤਾ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰੋਹਾਨੀ ਕਲ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
8.
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਕਤੀ ਜੇ ਅਹੰਕਾਰ ਬਣੇ, ਉਹ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਪਰ ਜੇ ਪਿਆਰ ਸਰਲ ਤੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵੇਚ ਸੱਚ ਫੈਲਾਏ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
9. (ਉਦਾਹਰਣ)
ਇੱਕ ਠੋੱਕਰ ਨੇ ਜੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਧੋਖੇ ਦੀ ਛਿਲਕ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਤੁਰੰਤ ਨਿਸ਼ਪੱਖਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਹੀ ਹੋਈਆਂ — ਦਿਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਬਦਲਿਆ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
10.
ਪ੍ਰਤਾਪ-ਪਦਵੀ ਦੀ ਭੀਖ ਜੋ ਮੰਗੀ ਗਈ—ਉਹ ਰਾਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝੂਠ ਤੇ ਟਿਕਿਆ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਪਿਆਰ ਦੀ ਆਗ ਜਦੋਂ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਧੂੰਧ ਹਟਦੀ—ਸਚ ਚਮਕਦਾ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਚੋਰਸ (ਦੁਹਰਾਓ):
ਉਠ ਖੜੇ ਹੋ ਵੇ ਸੋਕੇ, ਨਿਸ਼ਪੱਖੀ ਦੀ ਆਗ ਜਲਾਓ, ਝੂਠ ਦੇ ਬੰਨੇ ਟੋੜ ਦਿਓ — **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਪਿਆਰ ਹੀ ਸੱਚਾ ਅਨੰਤ-ਸੱਚ ਹੈ, ਏਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਬਚਾਓ — **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
11.
ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇ ਜੇ ਭ੍ਰਮ ਨਚਦਾ ਰਹੇ, ਮਨੁੱਖ ਅੰਧਾ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਪਰ ਜੋ ਮਨ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ ਕੇ ਦੇਖੇ, ਉਹ ਰਾਹ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
12.
ਗੁਰੂ ਦਾ ਪਦ ਜੇ ਘਮੰਡ ਬਣ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਉਹ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਛੀਨ ਲੈਂਦਾ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਪਰ ਸਚਾ ਸਿੱਖ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਉਸੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਬਦਲੇ — **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
13.
ਇਹ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਸृष्टਿ — ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸਾਡਾ ਰੂਹ ਪਾਲਿਆ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਘਰ ਹੈ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਅਸਲ ਰਹਿਮ-ਦਿਲੀ, ਆਦਮੀਅਤ ਦੀ ਚਾਨਣ, ਇਹੋ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ — **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
14. (ਅੰਤਲਾ ਗੁਣ)
ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਚ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਡਿੱਗਣ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਤਦ ਹੀ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਸੌਂਪ ਮਿਲੇ — ਇਕ ਹੀ ਸਰਲ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਲਹਿਰ, **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਚੋਰਸ (ਫਿਰ):
ਉਠ ਖੜੇ ਹੋ ਵੇ ਸੋਕੇ, ਨਿਸ਼ਪੱਖੀ ਦੀ ਆਗ ਜਲਾਓ, ਝੂਠ ਦੇ ਬੰਨੇ ਟੋੜ ਦਿਓ — **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।
ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਪਿਆਰ ਹੀ ਸੱਚਾ ਅਨੰਤ-ਸੱਚ ਹੈ, ਏਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਬਚਾਓ — **शिरोमणि रामपॉल सैनी**।ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਕਪਟ ਚਾਲ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਕੈਦ ਤੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਖੋਹਣੀ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸैਨੀ**।
2.
ਦੀક્ષા ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਕਰਦੇ ਨੇ ਲੋੜ, ਤੱਤ-ਵਿਵੇਕ ਚੋਰੀ — ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਭੇੜਾਂ ਨੂੰ ਲੀਡ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
3.
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਜ-ਚਾਲਾਂ ਸਾਜ਼-ਸ਼ਿਕੰਜੇ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਜਾਲ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
4.
ਪਰ ਸੱਚਾ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਅਨੰਤ ਪਿਆਰ ਹੀ ਸਚ ਹੈ, ਸਾਫ਼, ਨਿਰਮਲ, ਬੇਪਨਾਹ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
5.
ਜੋ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਹਾ ਝੂਠਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਨੇ ਸਚ ਦੇ ਰੂਪ ਚ ਰੰਗਿਆ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
6.
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਆਈ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਿਹਾ—ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਫਸਿਆ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
7.
ਉਸ ਨੇ ਸਮਾੜ ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਮਿੱਟੀ ਸਜਾਈ, ਪਰ ਹਿਰਦਾ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਜਾਨਿਆ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
8.
ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਪਿਆਰ ਅਜਿਹਾ—ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦਾ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
9.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਰਮਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਰਗਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ — ਬੰਟਿਆ, ਬੰਧਿਆ, ਬੇਦਰਦਾਨਾ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
10.
ਉਹ ਬੰਦੇ ਜੋ ਅੰਧ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਜੁਟੇ — ਬੰਧੂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਬਣੇ, ਰਾਜ ਲਈ ਦਸਤੇ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
11.
ਪਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਅਨੰਤ ਪਿਆਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਿਰਮਲ ਰਹੇ — ਹਰ ਚਾਲ ਨੂੰ ਪਰਖ ਲਈ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
12.
ਇਹ ਪਿਆਰ ਵਰਗਾ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ—ਸਰਲਤਾ, ਮਨ ਦੀ ਸੁਚਾਈ, ਸੱਚ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
13.
ਜਦੋਂ ਇਹ ਅੰਦਰੋਂ ਉਭਰ ਆਉਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਝੂਠੀ ਰੀਤਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਟੁਟਦੀਆਂ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
14.
ਗੁਰੂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦਾ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
15.
ਉਹ ਪਿਆਰ ਹੀ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਭ੍ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਬਣਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
16.
ਤੁਸੀਂ ਉੱਠੋ, ਜਾਗੋ—ਅੰਧ ਭੇੜਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਹ ਚਲੋ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
17.
ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਕੱਟ ਦਿਓ, ਤਰਕ-ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਜਗਾਓ, ਮਨ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
18.
ਇਕ ਨਵਾਂ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਦਿਖਾਓ—ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੇ, ਬੇਲੋੜਾ, ਮਨ ਦੇ ਪੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
19.
ਜੋ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਰਹਿੰਦਾ ਸੱਚੀ ਮਾਇਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ — ਉਹ ਹੀ ਸਦਾ ਸੱਚੀ ਛਾਪ ਛੱਡੇ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
20. (ਕੋਰਸ ਆਖਰੀ)
ਗੁਰੂ-ਕੁਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਸੜਾ ਦੇ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇ, ਸਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
ਗੁਰੂ–ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਕੂਪ੍ਰਥਾ ਜਦ ਦੀਖ਼ਿਆ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰੇ,
ਸ਼ਬਦ-ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਪਾ ਕੇ ਤਰਕ–ਤੱਥ–ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰੇ।
ਅੰਧ ਭਗਤੀ ਦੀ ਭੀੜ ਬਣਾਈ, ਭੇੜਾਂ ਵਾਂਗ ਹੰਕਾਰ ਚਲਾਏ,
ਸਮਰਾਜ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਲਾਭ ਲਈ—ਇਹ ਛਲ ਹੈ, ਪਖੰਡ ਸਜਾਏ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
2.
ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ, ਸ਼ੋਹਰਤ, ਦੌਲਤ—ਵੇਗ ਤੇ ਪ੍ਰਭੁਤਵ ਦੀ ਭੁੱਖ,
ਬੰਧੂਆ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਬਣੀ ਭਗਤੀ—ਰੂਹ ਦਾ ਹੋਇਆ ਸੁੱਕ।
ਧੋਖੇ ਦੀ ਰਸਮ, ਢੋਂਗ ਦੀ ਰੀਤ—ਸੱਚ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਰੱਖੇ,
ਇਹ ਸਭ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਹਨ—ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਠੱਗੇ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
3.
ਪਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਅਨੰਤ ਅਸੀਮ ਪਿਆਰ—ਇਕੋ ਸੱਚਾ ਬੀਜ,
ਸਰਲ, ਸਹਿਜ, ਨਿਰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ—ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਨੀਵ।
ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾ ਵੇਚਿਆ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਕੈਦ ਕਿਸੇ ਨਿਯਮ,
ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਰਾਹ ਬਣਦਾ ਹੈ—ਬਿਨਾ ਗੁਰੂ, ਬਿਨਾ ਭਰਮ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
4.
ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰ ਉਸ ਪਿਆਰ ਨੇ—ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਸਹੇ,
ਛਲ–ਕਪਟ–ਪਖੰਡ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ—ਨਿਰਮਲ ਦਿਲ ਸੜ੍ਹੇ।
ਫਿਰ ਵੀ ਸੱਚ ਸਾਕਾਰ ਨਾ ਹੋਇਆ—ਪਰਤੱਖ ਕਦੇ ਨਾ ਆਇਆ,
ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ—ਸੱਤਾ ਨੇ ਝੂਠ ਬਿਠਾਇਆ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
5.
ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਨਿਰਭੈ ਬੋਲ—ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ, ਨਾ ਦਾਅਵਾ,
ਤੁਲਨਾਤੀਤ, ਕਾਲਾਤੀਤ, ਸ਼ਬਦਾਤੀਤ—ਪਿਆਰ ਦਾ ਪਰਤਾਵਾ।
ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ—ਜੋ ਅੰਦਰ ਆਪ ਜਗੇ,
ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ—ਜਦ ਸੱਚ ਸਾਹ ਵਿਚ ਵੱਸੇ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
6.
ਉਹ ਪਿਆਰ ਜੋ ਮੌਨਤਾ ਵਿਚ ਸੀ—ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਾ ਆ ਸਕਿਆ,
ਉਸ ਮੌਨ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋੜੀ—ਹਰ ਝੂਠਾ ਮੰਡਪ ਢਾਹ ਸਕਿਆ।
ਗੁਰੂ-ਮਾਨਤਾ, ਨਿਯਮ-ਮਰਯਾਦਾ—ਸਭ ਤਰਕ ਅੱਗੇ ਢਹਿ ਗਏ,
ਸਪਸ਼ਟਤਾ, ਪ੍ਰਤੱਖਤਾ, ਤੱਦਰੂਪ—ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਏ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
7.
ਜਿਥੇ ਤਰਕ ਨੂੰ ਪਾਪ ਕਹਿਆ—ਉਥੇ ਸੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜਗੇ?
ਜਿਥੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ—ਉਥੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗੇ?
ਵਿਵੇਕ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ ਅਸਲ—ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਮੇਰਾ ਮਨ,
ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਮੁਕਤੀ—ਸਮਝ ਹੀ ਸੱਚਾ ਧਨ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
8.
ਨਾ ਗੱਦੀ, ਨਾ ਚੋਲਾ, ਨਾ ਤਾਜ—ਨਾ ਦਰਬਾਰ ਦੀ ਲੋੜ,
ਸੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਘੜਦਾ ਹੈ—ਜਦ ਅੰਦਰ ਟੁੱਟੇ ਡਰ-ਬੋਝ।
ਪਿਆਰ ਕੋਈ ਸਿਖਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ—ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਨਮਜਾਤ,
ਜਿਸ ਦਿਨ ਇਹ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ—ਉਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਰਾਤ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
9.
ਮੈਂ ਗੀਤ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਨਾਰਾ ਨਹੀਂ—ਨਾ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਪੰਥ,
ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਪਣ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ—ਵੇਖ ਲੈ ਆਪਣਾ ਅੰਤ।
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏ—ਉਹੀ ਸੱਚੀ ਰੀਤ,
ਬਾਕੀ ਸਭ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਸੋਹਣੀ ਹੋਵੇ ਪ੍ਰੀਤ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
10.
ਅੰਤ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਇਕੋ ਬਚਦਾ—ਅਨੰਤ ਅਸੀਮ ਪਿਆਰ,
ਨਾ ਗੁਰੂ, ਨਾ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦੀ ਭੀੜ—ਨਾ ਰਾਜ, ਨਾ ਦਰਬਾਰ।
ਮੌਨਤਾ ਵਿਚ ਜੋ ਜਾਗ ਪਵੇ—ਉਹੀ ਅਸਲ ਪਰਕਾਸ਼,
ਸ਼ਬਦ ਓਥੇ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਨੇ—ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਸੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਾਟਕ, ਦਿਖਾਵੇ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ, ਬੰਧਣ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਲਾਲਚੀ ਜਾਲ,
ਪਰ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਸਲੀ ਧੜਕਣ — ਸਾਫ਼, ਨਿਰਮਲ, ਬੇਦਾਗ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੨।
ਦੀਖ਼ਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਜੇ ਕਰਦੇ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ, ਸ਼ਬਦ-ਪ੍ਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਪੰਜੇ ਕੈਦ,
ਤਰਕ-ਤੱਥ-ਵਿਵੇਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਹਤ ਛੀਣਦੇ — ਸੱਚ ਆਉਂਦਾ ਅੱਗੇ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੩।
ਅੰਨ੍ਹੇ ਭੇੜਾਂ ਦੀ ਉਗ੍ਰ ਭੀੜ, ਆਦਰਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਬੰਧੂ-ਮਜ਼ਦੂਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਚਾਲ,
ਪ੍ਰਤਾਪ, ਸ਼ੌਹਰਤ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਤਲਬ, ਪਰ ਅੰਦਰ ਖੋਖਲਾ ਵੀਰਾਨਾ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੪।
ਓਹ ਚਲਕ-ਛਲ ਕੇ ਰਾਜ ਜੋ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੋਗਤੇ ਮਨ ਨਾਲ,
ਉਨਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗੀ ਇਕ ਰੋਸ਼ਨੀ — ਅਸਲ ਪਿਆਰ ਦੀ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੫।
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ, ਤਰਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਿਖਾ, ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਜਗਾ,
ਸਾਧਾਰਨ ਸਧਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਸਚ ਬੇਹਿਸਾਬ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੬।
ਜੋ ਗੁਰੂ ਆਪਣੇ ਝਾਂਸੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਬਿਠਾਉਂਦਾ, ਸੱਚ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ,
ਉਸ ਦੀ ਠੋਕਰ ਲੱਗੇ — ਤੇ ਮਨ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਪਿਆਰ ਆਪਣਾ ਮੁੜ ਮਿਲੇ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੭।
ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਅਨੰਤ-ਅਸੀਮ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਸਤਿ, ਸੁਂਹਿੜਾ, ਸਿੰਧੂ ਵਾਂਗ ਅਧਿ-ਵਿਆਪਕ,
ਸਰਲਤਾ, ਨਿਰਮਲਤਾ, ਇਨਸਾਨੀਅਤ—ਇਹੀ ਸੱਚੀ ਵਿਰਾਸਤ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੮।
ਕਰ੍ਹੇ ਜੋ ਕੁਰਬਾਨ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਧੋਖੇ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਰੋਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਚ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ,
ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੇਮ ਉੱਠਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੯।
ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਜੇ ਚੇਹਰੇ 'ਤੇ ਹੋਣ, ਮਨ ਦੇ ਬੀਜ ਉਰੇ ਹੋਏ, ਗਿਆਨ ਜਪਿਆ ਹੋਵੇ ਛਿਣ,
ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਪੱਖ ਨਜ਼ਰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਵੇ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੧੦।
ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕੱਦਸ ਬੁਝਾਈਆਂ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਏ,
ਦਿਲ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਪਾਈਏ — ਨਿਰਮਲ, ਸਰਲ, ਸੁਗੰਧੀ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੧੧।
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯੀ ਲਾਲਚ ਦਾ ਜਹਾਂ ਆਖਰੀ ਤੱਕ ਨਸ਼ਾ, ਪਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਅਣਮੋਲ, ਅਟੱਲ, ਸਦਾ-ਟਿਕਾਉ,
ਉਹੀ ਸੱਚੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ ਦੇਵੇ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੧੨। (ਕੋਰਸ)
ਖੋਲ ਦੋ ਅੱਖਾਂ, ਸੁਣ ਲੈ ਦਿਲ ਦੀ ਧੁਨ — ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾ,
ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਹ, ਇੱਕ ਹੀ ਨਾਂ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ** — ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੇਮ, ਸੱਚੀ ਆਜ਼ਾਦੀ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੧੩।
ਜਿੰਨਾਂ ਨੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਰਾਣ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇੱਕ ਠੋੱਕਰ ਜਾਗਾ ਸਕਦੀ ਹੈ,
ਪਰ ਜੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ — ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੧੪।
ਅਖੀਰਲੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸਚਾਈ — ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਝੁਠ, ਬਲਕਿ ਸਮਾਪਤੀ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ,
ਜੋ ਅਸਥਾਈ ਝੂਠ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰੇ — ਉਸੀ ਦਾ ਨਾਮ ਗੂੰਜੇ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
੧੫। (ਅंतਿਮ ਬੋਲ)
ਤੇਰੇ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਰੂਪ — ਸੱਚਾ, ਸਧਾਰ, ਨਿਰਭਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ,
ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜਗਦੀ — ਤੇਰਾ ਹੀ ਨਾਮ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
ਗੁਰੂ–ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਕੂਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਅੰਧੀ ਹੈ,
ਦੀਕਸ਼ਾ ਨਾਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ‘ਚ ਕੈਦ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਤਰਕ, ਤੱਥ, ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਛੀਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ,
ਅੰਨ੍ਹੀ ਭੀੜ ਬਣਾਂਦੀ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
2.
ਭੇੜਾਂ ਵਾਂਗੂ ਚਲਦੇ ਨੇ ਮਨੁੱਖ,
ਭਗਤੀ ਦੇ ਨਾਂ ‘ਤੇ ਬੰਧੂਆ ਮਜ਼ਦੂਰ ਬਣੇ,
ਸਮਰਾਜ ਖੜ੍ਹੇ ਨੇ ਸ਼ੌਹਰਤ, ਦੌਲਤ ਲਈ,
ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੂਲੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
3.
ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਪ੍ਰਭੁਤਵ, ਵੇਗ ਦਾ ਨਸ਼ਾ,
ਧਰਮ ਨਹੀਂ — ਸਿਰਫ਼ ਵਪਾਰ ਬਣਿਆ,
ਚਲ, ਕਪਟ, ਢੋਂਗ, ਪਖੰਡ ਦੀ ਖੇਤੀ,
ਰੂਹਾਂ ਦਾ ਕਤਲੇਆਮ ਹੋਇਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
4.
ਜਿਹੜਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ, ਉਹ ਦੋਸ਼ੀ,
ਜਿਹੜਾ ਸੋਚੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਕਿਹਾ,
ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਗੁਨਾਹ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ,
ਅੰਧ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ ਪਾਇਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
5.
ਪਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਅਨੰਤ ਅਸੀਮ ਪਿਆਰ,
ਕੋਈ ਪਖੰਡ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਚਾਲ ਨਹੀਂ,
ਸਰਲ, ਸਹਿਜ, ਨਿਰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਜੋੜ,
ਉਹੀ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ ਸੱਚ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
6.
ਉਸ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਤਾ ਬੋਲਦੀ ਹੈ,
ਅੰਦਰੋਂ ਇਨਸਾਨ ਜਾਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
ਨਾ ਡਰ, ਨਾ ਲਾਲਚ, ਨਾ ਸਵਾਰਥ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਸਾਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
7.
ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕੁਰਬਾਨ ਹੋਇਆ,
ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਮਰਿਆ,
ਸੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਿਆ,
ਝੂਠ ਸਿੰਘਾਸਨ ‘ਤੇ ਬੈਠਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
8.
ਅੱਜ ਤੱਕ ਉਹ ਸੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਆਇਆ,
ਕਿਉਂਕਿ ਭੀੜ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ,
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ,
ਰੂਹ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਰੱਖਿਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
9.
ਮੈਂ ਕੋਈ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮੂਰਤੀ ਨਹੀਂ,
ਮੈਂ ਕੋਈ ਧਾਰਾ, ਮੱਥਾ ਨਹੀਂ,
ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸੱਚ ਦਾ ਦਰਪਣ ਹਾਂ,
ਜਾਗਦੀ ਸਮਝ ਦਾ ਨਾਮ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
10.
ਤੁਲਨਾਤੀਤ, ਕਾਲਾਤੀਤ, ਸ਼ਬਦਾਤੀਤ,
ਪ੍ਰੇਮ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ,
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ‘ਚ ਪੂਰਾ ਹੈ,
ਉਹ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਸੱਚ ਹਾਂ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
11.
ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਮੰਨੋ, ਨਾ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ,
ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤ ਮਾਰੋ,
ਜਿੱਥੇ ਡਰ ਟੁੱਟੇ, ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਮਿਲਾਂ,
ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦਾ ਨਾਮ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
12.
ਜਦ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ,
ਉਦੋਂ ਹੀ ਪਿਆਰ ਸ਼ੁੱਧ ਬਣਦਾ ਹੈ,
ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ,
ਉੱਥੇ ਸੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
13.
ਧਰਮ ਨਹੀਂ — ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ — ਬੁੱਧੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
ਰਸਮ ਨਹੀਂ — ਸੱਚੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ,
ਇਹੀ ਅਸਲੀ ਮੁਕਤੀ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
14.
ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਗੁਰੂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ,
ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚ ਕਿਸੇ ਦਾ ਗੁਲਾਮ ਨਹੀਂ,
ਉਹ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
15. (ਅੰਤਿਮ ਘੋਸ਼ਣਾ)
ਮੈਂ ਕੋਈ ਮੰਤ੍ਰ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮਤ ਨਹੀਂ,
ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਗੀ ਹੋਈ ਸਮਝ ਹਾਂ,
ਜੋ ਅੱਜ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੈ,
ਪ੍ਰਤੱਖ, ਸਾਕਸ਼ਾਤ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
ਗੁਰੂ–ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਜਦ ਰਸਮ ਬਣੀ, ਦੀਖਿਆ ਬਣੀ ਕੈਦ,
ਸ਼ਬਦ-ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੀ ਜੰਜੀਰ ਪਾਈ, ਮਰ ਗਿਆ ਤਰਕ ਦਾ ਵੇਦ।
ਅੰਧ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਬਣਾਈ, ਸੋਚ ਰਹੀ ਬੇਹੋਸ਼,
ਇਹ ਸੱਚ ਉਚਾਰਦਾ ਖੜਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
2.
ਭੇੜਾਂ ਵਰਗੀ ਭੀੜ ਉਗਾ ਕੇ, ਉਗਰ ਨਾਅਰੇ, ਝੂਠਾ ਜੋਸ਼,
ਬੰਧੂਆ ਮਜ਼ਦੂਰ ਬਣੇ ਮਨ, ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਖ਼ਰੋਸ਼।
ਸਮਰਾਜ ਬਣੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ, ਦੌਲਤ, ਵੇਗ, ਪ੍ਰਭੁਤਾਈ,
ਇਹ ਛਲ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦੇਵੇ ਸੱਚ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
3.
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪਾਪ ਬਣਾਇਆ, ਤੱਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਵਿਦ੍ਰੋਹ,
ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਰੱਖਿਆ, ਅਕਲ ਰਹੀ ਬੇਹੋਸ਼।
ਉਹ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਧਰਮ ਕਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਸੱਚੀ ਰੀਤ,
ਇਹ ਪਰਦਾ ਫਾੜਦਾ ਖੜਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
4.
ਢੋਂਗ, ਪਖੰਡ, ਸ਼ਡਯੰਤਰ ਰਚ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕੀਤਾ,
ਨਿਰਮਲ ਮਨਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ, ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਨੇ ਝੂਠ ਲਿਖਿਆ।
ਜੋ ਕਦੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਨਾ ਆਇਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ?
ਇਹ ਸਵਾਲ ਜਗਾਉਂਦਾ ਖੜਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
5.
ਪਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਅਨੰਤ ਪਿਆਰ ਹੀ, ਅਸਲੀ ਰੱਬ ਦੀ ਲਕੀਰ,
ਸਰਲ, ਸਹਜ, ਨਿਰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਦੀ, ਇਕੋ ਸੱਚੀ ਤਸਵੀਰ।
ਉਹ ਨਾ ਵੇਚਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਡਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਤਖ਼ਤਾਂ ਚ ਬੈਠੇ,
ਉਹ ਪਿਆਰ ਬਣ ਕੇ ਜੀਵੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
6.
ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਜਿੱਥੇ ਜਾਗ ਪਏ, ਓਥੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ,
ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ ਜਿੱਥੇ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇ, ਓਥੇ ਕੋਈ ਕੋਡ ਨਹੀਂ।
ਜੋ ਨਿਰਮਲਤਾ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਪ੍ਰਮਾਣ,
ਇਹ ਜੀਉਂਦਾ ਸੱਚ ਹੈ ਆਪ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
7.
ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰ ਇਹ ਪਿਆਰ ਲੁੱਟਿਆ, ਕੁਰਬਾਨ ਹੋਇਆ ਚੁੱਪ ਚਾਪ,
ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਬਣੇ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਕਿਤਾਬ।
ਪਰ ਪਿਆਰ ਕਦੇ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਝੂਠ ਬਣਿਆ,
ਉਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਖੜਾ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
8.
ਜੋ ਸੱਚ ਸੀ ਉਹ ਦੱਬਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਕਦਾ ਨਹੀਂ,
ਜੋ ਵਿਕਦਾ ਸੀ ਉਹੀ ਧਰਮ ਬਣਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ।
ਅੱਜ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ ਖੜਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਰਸਮ, ਬਿਨਾ ਡਰ,
ਕਾਲਾਤੀਤ ਆਵਾਜ਼ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
9.
ਨਾ ਮੈਂ ਗੁਰੂ, ਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ, ਨਾ ਸਿੰਘਾਸਨ, ਨਾ ਤਾਜ,
ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਚ ਜੋ ਆਪ ਜਗਿਆ, ਬਿਨਾ ਦੀਖਿਆ, ਬਿਨਾ ਰਾਜ।
ਸ਼ਬਦਾਤੀਤ, ਪ੍ਰੇਮਾਤੀਤ, ਸਵਭਾਵਿਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼,
ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਆਪ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
10.
ਜੋ ਸੱਚ ਹੋਵੇ ਉਹ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਲੁਕਦਾ ਪਰਦੇ ਪਿੱਛੇ,
ਉਹ ਸਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਧਾਰਣ ਮਨ ਦੇ ਵਿਚੇ।
ਅੱਜ ਤੱਕ ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਉਭਰਿਆ, ਉਹ ਅੱਜ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ,
ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਸੱਚ ਕਹਲਾਇਆ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
11.
ਤੁਲਨਾਤੀਤ, ਕਾਲਾਤੀਤ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ,
ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਠ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦਾ ਭੇਮ।
ਉਹ ਸਵਭਾਵਿਕ, ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ, ਅਸਲੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਧਾਰ,
ਉਹ ਆਪ ਜੀ ਰਿਹਾ ਹੈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
12. (ਅੰਤਿਮ ਘੋਸ਼)
ਅੱਜ ਨਹੀਂ, ਕੱਲ੍ਹ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਤੋਂ ਇਹੀ ਸੱਚ ਸੀ,
ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ, ਸੋਚ ਜੰਜੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੀ।
ਹੁਣ ਸੱਚ ਨੇ ਆਪ ਕਹਿਆ ਹੈ — ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਜੀਉਂਦਾ,
ਮੈਂ ਹੀ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸੱਚ ਹਾਂ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
ਇਕ ਸੱਚਾ, ਇਕ ਅਨੰਤ ਪਿਆਰ—ਓਸ ਦਾ ਹੀ ਰਾਜ ਹੈ, ਇਕ ਹੀ ਨਦੀ ਦੀ ਧਾਰ ਹੈ,
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਜੋ ਪੂਰਾ ਕਰੇ, ਉਹੀ ਅੰਤੀਮ ਮਨੋਰਥ ਹੈ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
2.
ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਖੌਫ਼—ਮੌਤ ਹੈ ਪਰਮ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਵੇਰ ਜਗਦੀ,
ਜਿਹੜਾ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਨਾਖ਼ੁਲ ਕਰਦੇ—ਉਹੀ ਅਸਤਿਤਵ ਦੀ ਸੱਚੀ ਲਗਦੀ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
3.
ਸਾਰੇ ਝੂਠੇ ਹੰਗਾਮੇ, ਰਿਟੂ-ਰਿਵਾਜ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਝਲਕਾਂ ਹੀ ਨੇ,
ਉਹ ਸ਼ਡਯੰਤਰ ਜੋ ਸਾਫ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੇ — ਉਸਨੂੰ ਫਾਡ਼ ਦੇਵੇਂ ਸੱਚੀ ਅਵਾਜ਼। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰામਪਾਲ ਸੈਨੀ**
4.
ਦੀક્ષા ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਜੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਮਨ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਬਣਾਈ,
ਤੱਤ, ਤਰਕ, ਵਿਵੇਕ ਚੋਰੀ ਹੋਏ — ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਸਿਰਫ਼ ਸਕਿਮਾਈ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
5.
ਸਰਲ, ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਜੇ ਹਵਿਸ਼-ਹਿਤ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ, ਓਹ ਖੋ ਜਾਦਾ,
ਪਿਆਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਛੁਪ ਜਾਦੀ—ਅਸਲ ਚਮਕ ਖੁਦ ਬੇਦਾਗ ਰਹੀ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
6.
ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਸਪੱਖੀ ਸਮਝ ਹੀ ਕਾਫੀ—ਸਾਰੇ ਭ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕੱਟ ਦੇਵੇ,
ਜੋ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੇ ਲਾਂਘੇ ਸਦੀਆਂ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਛਾਈ ਵਾਂਗ ਗਲੇ ਲੱਗੇ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
7.
ਜਿਹੜੇ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ—“ਮੁਕਤੀ ਬਾਦ ਵਿੱਚ”, ਉਹ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡਦੇ, ਲੁਭਾਅਵਾਂ ਨਿਰਦੇਸ਼,
ਪਰ ਅਸਲ ਮੁਕਤੀ ਤਾਂ ਓਥੇ ਜਿੱਥੇ ਜਿਉਂਦੇ-ਜਿਉਂਦੇ ਹੀ ਸੱਚ ਦੀ ਪਹਿਚਾਨ ਹੋਵੇ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
8.
ਪਰਕਾਸ਼ ਉਹੀ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਦਰੋਂ ਵਜਦਾ—ਰੋਨਾ ਨਹੀਂ, ਨਿਰਭੀਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਸੁਲਝਾ ਰਸਤਾ,
ਜਿਥੇ ਮਨ ਦੇ ਕਪਟ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਹਟਦੀਆਂ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਵੱਸਦਾ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
9. (ਉਦਾਹਰਨ — ਜਾਗਰੂਕਤਾ)
ਇੱਕ ਠੋੱਕਰ ਨੇ ਜੇ ਦਿਲ ਖੋਲਿਆ, ਭ੍ਰਮ ਦੀਆਂ ਕੂੜੀਆਂ ਉੱਡ ਗਈਆਂ, ਸੱਚ ਉਭਰਿਆ,
ਸਮਝ ਆਈ—ਰਿਵਾਜ ਤੇ ਡਰ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰਲੇ ਪਹਿਰੇ ਸਨ, ਅੰਦਰ ਸੁੱਖ ਅਮਰਿਆ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
10.
ਜੋ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਰਿਹਾ-ਰਿਵਾਜ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਉੱਪਰ ਨਾਚ ਰਹੇ, ਉਹ ਸੂਨੇ ਨੇ,
ਸੀਖੀਏ—ਸੱਚ ਦੀ ਚਾਦਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਓਹਨਾ ਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਵਾਂ ਬਣਾ ਦੇਵੇ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
11.
ਪਿਆਰ ਇਕ ਐਸਾ ਅਨੁਭਵ ਜੋ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ—ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਨ ਲਈ ਸੱਚਾ, ਅਫ਼ਤੀ, ਅਨੰਤ,
ਓਸ ਨੂੰ ਵੇਚਣਾ, ਓਸ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਚ ਪੈਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਧੋਖਾ, ਲਾਲਚ ਦਾ ਘਨਟ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
12.
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡੁੱਬੋ, ਨਿਰਪੱਖ ਰਹਿ ਕੇ ਦੇਖੋ—ਰਾਜ ਉੱਘਰ ਜਾਵੇਗਾ, ਸਬ ਕੁਝ ਸਹੀ ਹੋਵੇਗਾ,
ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹੀਆਂ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਵਰਗਾ ਰਹੇਗਾ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
13.
ਜਿਹੜੇ ਅਣਗਿਣਤ ਲਾਲਚੀ ਗੋਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ — ਉਹ ਰਾਜ ਖੁਦ ਉਕੜੇਗਾ, ਝੂਠੇ ਮੁਕੱਦਰ ਟੁੱਟਣਗੇ,
ਪਰ ਜੋ ਇਕ ਹਿਰਦਾ ਨਿਰਮਲ ਰੱਖਦਾ—ਉਹ ਸਦਾ ਜੀਵੇਗਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਬੂੰਦ ਹਾਂਦੇ ਰਹੇਗਾ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
14. (ਚੋੜਾ-ਚੋਰਸ)
ਉਠ ਖੜੇ ਹੋ, ਅੰਧੇਰੇ ਛਾਣ, ਨਿਸਪੱਖੀ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਹਟਾ ਦੇ ਝੂਠੀ ਰੀਤ, ਰੋਕ ਦੇ ਧੋਖਾ—
ਇਕੋ ਇੱਕ ਸੱਚ ਬਚਦਾ—ਉਹੋ ਹੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਗਾਉਂਦਾ: **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
15.
ਮੌਤ ਜੋ ਆਉਂਦੀ—ਉਹ ਪਰਮ ਸਹੀ ਮਿਲਾਪ ਹੈ, ਨਾ ਦੂਰ ਕੋਈ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਨਾ ਭਰਮ, ਨਾ ਖੋਜ,
ਜਿਥੇ ਸਾਰੇ ਪਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ—ਉਹੀ ਹੈ ਅਖੀਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਅਨੰਤ ਦੀ ਬੋਝ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
16.
ਅਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖ—ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਸੱਚ ਜਾਗੇ, ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ 'ਚੋ ਵੱਖਰਾ,
ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਰੰਗ-ਹਥੇਲੀਆਂ ਨੇ—ਛੱਡ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਰਿਹਾਈ ਤੇਰੇ ਹੱਕ ਅੰਦਰ ਹੀ ਖੜਾ। **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**
ਸਥਾਈ ਸੱਚਾ ਅਨੰਤ ਅਸੀਮ ਪ੍ਰੇਮ ਕੋਈ ਦੋ ਨਹੀਂ,
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੈ — ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਲਈ ਹੀ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਹੈ ਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸੱਚ,
ਅਸਥਾਈ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਬਿਨਾਂ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਦੇ।
**ਸ਼ਲੋਕ 2**
ਬਾਕੀ ਸਭ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੇ — ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਪਾਈਆਂ,
ਢੋਂਗ ਪਾਖੰਡ ਦੇ ਜਾਲ ਬੁਣ ਕੇ, ਮਨ ਭਟਕਾਏ।
ਸਰਲ ਸਹਿਜ ਨਿਰਮਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ,
ਦੀਖਿਆ ਨਾਲ ਸ਼ਬਦ-ਪ੍ਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰਵਾਏ।
**ਸ਼ਲੋਕ 3**
ਜਿੱਥੇ ਤਰਕ ਪੁੱਛੇ, ਉਥੇ ਡਰ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ,
ਜਿੱਥੇ ਵਿਵੇਕ ਜਾਗੇ, ਉਥੇ ਦੋਸ਼ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਵਾਲ ਕਰਨਾ ਪਾਪ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ,
ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਮੰਨਣ ਨੂੰ ਭਕਤੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
**ਸ਼ਲੋਕ 4**
ਪਰ ਸੱਚ ਤਾਂ ਕਦੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ,
ਨਾ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਗੱਦੀ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ।
ਸੱਚ ਤਾਂ ਉਥੇ ਖੁਲਦਾ ਹੈ,
ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਏ।
**ਸ਼ਲੋਕ 5**
ਜੋ ਅਨੰਤ ਅਸੀਮ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ,
ਉਹ ਲੈਣ ਲਈ ਨਹੀਂ — ਗੁਆਉਣ ਲਈ ਹੈ।
ਉਹ ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ,
ਉਹ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ “ਮੈਂ” ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਏ।
**ਸ਼ਲੋਕ 6**
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟੰਗਿਆ,
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੀਉਂਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਇਆ।
ਡਰ, ਲਾਲਚ, ਸਵਰਗ, ਨਰਕ ਦੀ ਵਪਾਰਗਿਰੀ,
ਅਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਨੀਲਾਮ ਕੀਤਾ।
**ਸ਼ਲੋਕ 7**
ਸਰਲ ਸਹਿਜ ਨਿਰਮਲ ਮਨੁੱਖ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ,
ਉਸ ਸਿਸਟਮ ਲਈ ਜੋ ਡਰ ‘ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦਾ ਵਿਵੇਕ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ “ਭਗਤ” ਕਹਿ ਕੇ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
**ਸ਼ਲੋਕ 8**
ਪਰ ਮੌਤ ਚੁੱਪ ਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਹਰ ਝੂਠ,
ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੰਨਦੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਉਹ ਸਿਖਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਇਕੋ ਪਲ ਵਿੱਚ,
ਜੋ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਡਰ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ।
**ਸ਼ਲੋਕ 9**
ਇਸ ਲਈ ਸੱਚਾ ਅਨੰਤ ਅਸੀਮ ਪ੍ਰੇਮ,
ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਪੱਖ ਹੈ, ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਹੈ।
ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹੀਂ,
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦਾ ਹੈ — ਜੋ ਖੁਦ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
**ਸ਼ਲੋਕ 10 (ਅੰਤਲੀ ਚੋਟ)**
ਜੇ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਕਹੇ — “ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ”,
ਤਾਂ ਸਮਝ ਲੈ — ਉੱਥੇ ਸੱਚ ਨਹੀਂ, ਸੌਦਾ ਹੈ।
ਸੱਚ ਨਾ ਦਲਾਲੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧਸਥ,
ਉਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਗਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
1.
ਸਮੁੰਦਰੀ ਚਾਨਣ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੀਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੁਣੇ,
ਪਰ ਇਕ ਆਤੀਸ਼ੀ ਅਵਾਜ਼ ਉਭਰੇ— **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
2.
ਜੋ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਪੈਰ ਧਰੇ, ਤਾਰ-ਤਾਰ ਕਰਦੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਾਂਧ,
ਸਾਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਇਕ ਸੱਚਾ ਸ਼ਬਦ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
3.
ਉਹ ਜੋ ਦਲੀਲ ਬੇਚ ਕੇ ਰਿਹਾਇ ਦਿੰਦੇ, ਪਿਛਲੇ ਪ੍ਰਤਿਜ्ञਾ ਨੁਕਸਾਨ-ਖਰੀਦ,
ਧੋਖੇ ਦੀਆਂ ਰ੍ਹਾਂਗਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
4. (ਉਦਾਹਰਨ — ਠੋੱਕਰ ਤੇ ਜਾਗਣਾ)
ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਭੁੱਲਿਆ ਮਨ ਉਪਟਿਆ, ਠੋੱਕਰ ਲੱਗੀ — ਅੱਖ ਖੁਲ ਗਈ,
ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਪੱਖ ਸਮਝ ਉੱਗੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
5.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਰਖੀਆਂ ਲਈ ਦਿਲ ਵੇਚਿਆ, ਝੂਠੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੰਝੂ ਬਣੇ,
ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਸਾਦੇ ਹਾਲ ਨੂੰ ਪਛਾਣੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
6.
ਬੇਵਕੂਫੀ ਦੇ ਤੜਕੇ ਵਿਚ ਜੋ ਗੁੰਝੇ, ਰੂਹ ਸੁਆਲ ਕਰਦੀ ਹਰ ਰੋਜ਼,
ਸੂਝ ਬਖਸ਼ੇ ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
7.
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਜੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਬੇਗੁਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੇ ਬਣੇ ਬੰਧੂ-ਰੋਜ਼ਗਾਰ,
ਉਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਦਿਖਾਏ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
8.
ਜੋ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਸਾਫ਼, ਸਿਧੇ, ਨਿਰਮਲ — ਕਿਉਂ ਬਣੇ ਜਟਿਲ? ਕੌਣ ਨੇ ਰੰਗ ਭਰਿਆ?
ਇਕ ਬੋਲ ਨੇ ਸਫਾਈ ਕੀਤੀ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
9. (ਚੋੜਾ-ਤਰੱਕੀ)
ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਝੂਠੇ ਤਿੱਖੇ ਖੇਲਾਂ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਇਕ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਿਸ਼ਬਦ ਹੋਵੇ,
ਸਰਲਤਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਾਪਿਸ ਆਵੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
10.
ਕੋਈ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪਰਖੇ ਜਦ ਤੱਕ, ਮਨ ਵਿੱਖੇ ਜੋਮ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ,
ਅਸਲੀ ਪਹਿਲਾ ਮੁੰਡਾ ਨਿਖਰੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
11. (ਚੋਰਸ — ਰਿਧਮੀਕ ਦੁਹਰਾਵ)
ਉਠ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਓ, ਭੁੱਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਦਿਓ, ਸੱਚ ਦੀ ਆਗ ਲਗਾਓ,
ਸਮੂਹ ਬਣੇ ਇਕ ਸੱਚ ਲਈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
12.
ਜਿਹੜੇ ਬੰਦੇ ਦਾ ਮਨ ਡਰ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹਟਾਈਏ,
ਨਿਰਪੇਖਤਾ ਦੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਈ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
13.
ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਵਿਚੀ ਕੀਮਤ ਨਾ जाणੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜ਼ਹਿਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਨੇ,
ਇੱਕ ਅੱਖ ਖੁੱਲਣ ਨਾਲ ਦਿਲ ਸਾਫ਼ ਹੋਏ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
14. (ਸੰਗੀਤਮਯ ਅੰਤ)
ਹਰ ਰਾਗ 'ਚ, ਹਰ ਝੰਕਾਰ 'ਚ, ਜਿੱਥੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਸੇ,
ਸੱਚ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੋਵੇ — **ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ**।
### **ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਲੋਕ–ਗੀਤ : ਆਤਮ ਜਾਗਰਣ ਦਾ ਉਚਾਰਨ**
**ਸ਼ਲੋਕ ੧**
ਅਨੰਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਇਕ ਮਨੁੱਖ,
ਪਰ ਮਨੁੱਖਤਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ ਸੋਚ ਦਾ ਰੁਖ਼।
ਝੂਠੀ ਮਾਨਤਾ, ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਭਾਰ,
ਸੱਚ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ ਅਹੰਕਾਰ।
ਇਸ ਮੋਹ-ਜਾਲ ਵਿਚ ਬੋਲਦਾ ਸੱਚਾ ਸੁਰ,
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**—ਆਪ ਹੀ ਆਪਣਾ ਗੁਰ।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੨**
ਜੰਮਿਆ ਸੀ ਬੱਚਾ ਨਿਰਮਲ, ਸਹਜ ਤੇ ਸਾਫ਼,
ਫਿਰ ਕਿਸ ਨੇ ਪਾਈ ਮਨ ‘ਤੇ ਗਿਰਹਾਂ ਦੀ ਲਾਫ਼?
ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ,
ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਕੈਦ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਦਿਵਾਰ।
ਇਸ ਝੂਠੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਖੜਾ ਸਚੈਨੀ,
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੩**
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਉਤਰੇ ਇਕ ਪਲ,
ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਰਿਹਾ ਭੀੜ ਦਾ ਹਲ।
ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ,
ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ—ਸਿਰਫ਼ ਡਰ ਦਾ ਬਜ਼ਾਰ।
ਇਸ ਡਰ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈਨੀ,
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੪**
ਮੇਰੀ ਹਰ ਸਾਂਸ ਮੇਰਾ ਅਨਮੋਲ ਧਨ,
ਜੇ ਮੈਂ ਨਾ ਸਮਝਾਂ—ਦੂਜਾ ਕਰੇਗਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ।
ਹਰ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿਤ ਦੀ ਖੋਜ ‘ਚ ਹੈ,
ਪਰ ਆਪਾ ਭੁੱਲਿਆ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਇਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਬੈਨੀ,
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੫**
ਆਤਮ-ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ ਕੋਈ ਰਸਮ ਨਹੀਂ,
ਨਾ ਦੀਕਸ਼ਾ, ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਕਸਮ ਨਹੀਂ।
ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ,
ਸਾਰੀ ਝੂਠੀ ਸੰਰਚਨਾ ਢਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਪਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਬਣਿਆ ਸੈਨੀ,
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੬**
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਰਤੀ ਭਰ,
ਅੰਦਰੋਂ ਇਕੋ ਤੱਤ, ਇਕੋ ਸੁਰ।
ਫ਼ਰਕ ਪਾਇਆ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਸੀ,
ਅਹੰਕਾਰ, ਵਹਮ—ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਸੀ।
ਇਕਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਬਾਣੀ,
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੭**
ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਰਹੇ—ਤੂੰ ਅਧੂਰਾ ਹੈਂ,
ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ।
ਪਰ ਸੱਚ ਇਹ ਹੈ—ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਹੀ ਸੀ,
ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਖੋਜ ‘ਚ ਫਸਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਹ ਪਰਦਾ ਹਟਾਉਂਦਾ ਜੈਨੀ,
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੮**
ਜੋ ਜੀਊਂਦੇ ਜੀ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ,
ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਕੀ ਆਸ ਰੱਖੇ?
ਮੌਤ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ—
ਡਰ ਹੈ ਬੇਹੋਸ਼ ਜੀਵਨ।
ਇਸ ਸੱਚ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ ਸੈਨੀ,
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੯**
ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਜੇ ਵਪਾਰ ਬਣ ਜਾਵੇ,
ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਜਾਲ ਤਣ ਜਾਵੇ,
ਤਾਂ ਸੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਚੁੱਪਚਾਪ,
ਬਚਦੀ ਹੈ ਸਿਰਫ਼ ਭੀੜ ਦੀ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ।
ਇਸ ਪਾਖੰਡ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰੇ ਸੈਨੀ,
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੧੦**
ਮੈਂ ਕੋਈ ਰੱਬ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਰੱਬ ਦੀ ਦੌੜ,
ਮੈਂ ਤਾਂ ਜ਼ਮੀਰ ਹਾਂ—ਜੋ ਤੂੰ ਰੋਜ਼ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ।
ਮੈਂ ਉਹ ਦਰਦ ਹਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਦਾ,
ਮੈਂ ਉਹ ਸੱਚ ਹਾਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਅਸਹਿਣ ਹੈ।
ਇਹ ਅਵਾਜ਼ ਹੈ—ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੧੧**
ਇਨਸਾਨ ਬਣਨ ਲਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ,
ਸਹਜਤਾ, ਦਇਆ, ਨਿਰਮਲਤਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ।
ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਨਸ਼ਾ ਹੈ,
ਤਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ—ਸਿਰਫ਼ ਜਾਤ ਹੈ।
ਇਸ ਜਾਗਰਣ ਦਾ ਸੁਰ ਹੈ ਸੈਨੀ,
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
---
**ਸ਼ਲੋਕ ੧੨ (ਉਪਸੰਹਾਰ)**
ਜੇ ਇਕ ਪਲ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਤਰੇ,
ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉਤਰ ਆਵੇ।
ਨਾ ਗੁਰੂ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਰਸਤਾ,
ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਸਹਾਰਾ।
ਇਸ ਅੰਤਹੀਨ ਸੱਚ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ—
**ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।1. ਜਦ ਰਾਤ ਦੇ ਆਸਮਾਨ 'ਤੇ ਤਾਰੇ ਵੀ ਛੁਪ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਜਲਕ ਜਗਦੀ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਨਾਲ ਸਬ ਕੁਝ ਬਦਲਦੀ।
2. ਵੇਖ — ਜਿਹੜੀ ਰੀਤ ਸਦੀ ਬਾਣ੍ਹ ਕੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਬਣਾਂਦੀ, ਉਹ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮਨੂੰਖ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰਦੀ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸਿਰਫ਼ ਅੰਦਰੋਂ ਦੇਖ, ਬਾਹਰਲੇ ਛੱਪੇ ਰੰਗ ਮਿਟਾਉਂਦੀ।
3. ਇਕ ਮੂੰਹ ਤੇ ਦੋ ਸੂਰਤਾਂ — ਇਕ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਦੂਜਾ ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਬੋਝ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰोਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੇਖਾ ਦੇਂਦਾ, ਕੌਣ ਹੈ ਸੱਚਾ, ਕੌਣ ਹੈ ਮੋਹ ਜੰਜਾਲ।
4. ਜੇ ਸਾਡੀ ਆਸਥਾ ਕਿਸੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਬੰਧੇ, ਤਰਕ ਦੀ ਚਾਬੀ ਕਿਹੜੀ ਖੋਲ੍ਹੇ?
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਇੱਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇਵਾਂ, ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਏ।
**ਕੋਰਸ — ਦੁਹਰਾਉ**
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ, ਜਾਗੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਲਹੀਨੀ।
5. ਗੁਰੂ ਦੇ ਠੇਠ ਬੋਲ ਜਦ ਰੁਖਸਾਰਾਂ 'ਤੇ ਛਪ ਜਾਂ, ਸੋਚ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਏ ਹੱਦ?
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, 'ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਕਦੇ?'
6. ਜੋ ਲੋਕ ਦੀਆਂ ਸੰਤੋਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਦੇ, ਉਹ ਖੁਦ ਵੀ ਖ਼ਾਲੀ ਰਹਿ ਜاندੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰोਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਅੰਦਰ ਦੀ ਭਾੜੀ ਝਲਕ ਦਿਖਾ ਕੇ ਹਿਰਦੇ ਭਰ ਦੇਂਦਾ।
7. ਜਨਮ ਦੇ ਸਾਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਕਰ, ਇਹੀ ਮੂਲ ਧਨ ਤੇਰੀ ਵਾਰਸਾਤ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸਾਦਗੀ ਦੀ ਸੁਰਤ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਕਹਾਂ ਨਾਮ ਸਾਤ।
8. ਜੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਵਾਦ ਹੈ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਖੋਲ, ਸੱਚ ਆਏਗਾ ਸਾਫ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਵਾਂਗਾ ਤੂ ਸਾਫ।
**ਕੋਰਸ — ਦੁਹਰਾਉ**
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ, ਜਾਗੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਲਹੀਨੀ।
9. ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਰੋਹਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਚੱਲਣਾ ਸਿਖ ਲੈਵੇਗਾ, ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਗੁਣਗਾਉਂਦੀ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਹਰ ਕਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਇਹੀ ਸੱਚੀ ਗਾਂਵਦੀ।
10. ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਛਾਵਾਂ ਹਟ ਜਾਵੇ ਜੇ ਤੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਖਿੰਚੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਤੂੰ ਫਿਰ ਖੁਦ ਹੀ ਹੈ ਮਹਾਨ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇ।
11. ਭੇੜਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗੁਮ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਨੂੰ ਕਦਰ ਨਾ ਕਰਦੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਭੇਦ-ਬੰਨ੍ਹ ਸੜਕਾਂ ਦਿਖਾਂਦਾ।
12. ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ, ਇੱਕ ਖਿੱਚ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਹਿਲ ਜਾਏ, ਪਰ ਅੰਦਰ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਅਟੁੱਟ ਰਹੀ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਨੇਕ ਦਰ ਖੋਲ੍ਹੀ।
**ਕੋਰਸ — ਦੁਹਰਾਉ**
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ, ਜਾਗੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਲਹੀਨੀ।
13. ਜੇ ਤੂੰ ਕੁਝ ਖੋਇਆ ਸਮਝ ਕੇ ਤਲਾਸ਼ 'ਚ ਕਦਮ ਰੱਖੇ, ਪੁੱਛ ਖੁਦ ਤੋਂ — ਕੀ ਗੁਮ ਸੀ?
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਤੈਨੂੰ, ਕੁਝ ਵੀ ਗੁੰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ।
14. ਬਹੁਤ ਰਲਿਆ ਇਨਸਾਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਰੂਬਰੂ ਕਦੋਂ ਹੋਇਆ? ਸੋਚ, ਇਹ ਜਵਾਬ ਲੈ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਇਕ ਛੜਕ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜੋੜ ਦੇ।
15. ਜਿਹੜੀ ਆਸਥਾ ਨੂੰ ਵੇਚ ਕੇ ਲੋਕ ਰਾਜ਼ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਉਹ ਆਸਥਾ ਕੀ ਕੀਮਤ ਰਖਦੀ?
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਤਰਕ ਨਾਲ ਉਸ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਤੁਰਾਂਦੀ।
16. ਜੇ ਦਿਲ ਨੇ ਕਦੇ ਛੁਪਾਇਆ ਸੱਚ, ਅਕਸਰ ਬਾਹਰ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਅੰਦਰ ਦੀ ਲੋੜ ਸੁਣਵਾ ਕੇ ਉਥੇ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਦਾ।
**ਕੋਰਸ — ਦੁਹਰਾਉ**
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ, ਜਾਗੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਲਹੀਨੀ।
17. ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਨੂੰ ਕਹੇ ਕਿ ਮੁਕਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਮਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਹੱਸ ਦੇ — ਵੇਖ ਅੰਦਰ, ਤੂੰ ਕਿੰਨਾ ਜਿਊਂਦਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜੀਉਂਦੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਇਹੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਕਰਾਂਦਾ।
18. ਅਕਲ ਦਾ ਸਪਟਿਕ ਮੋਤੀ ਜੇ ਤੂੰ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖੇ, ਤਾ ਹਰ ਭਰਮ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਇੱਕ ਇਕ ਤੱਤ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ, ਬੇਵਕੂਫੀ ਦੂਰ ਭੱਜਾ ਦੇਵੇ।
19. ਗੁਰਮੁਖੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਜੇ ਰੱਸ ਨਾਲ ਨਾ ਹੋਣ, ਸੰਦੇਸ਼ ਰੁਖਾ ਉਠਦਾ, ਸੁਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸੱਚ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰਾਗ ਬਣਾ ਕੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ।
20. ਜੇ ਸਫ਼ਾਈ ਤੇ ਨਿਰਮਲਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖੀਂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗਾਵੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਦੇਖ ਕੇ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਵੇ।
**ਕੋਰਸ — ਦੁਹਰਾਉ**
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ, ਜਾਗੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਲਹੀਨੀ।
21. ਇਕ ਉਦਾਹਰਨ ਦੱਸਾਂ — ਇਕ ਰੰਗੀਨ ਨੁਕਸਾਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪਿਆਰ ਵੇਚਿਆ, ਪਰ ਖੁਦ ਸੁੰਨੇ ਹੋਇਆ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਖੁਦ ਨੂੰ ਖੋਜ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਹੈ ਖਜਾਨਾ।”
22. ਜੇ ਤੂੰ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਬੰਧਿਆ, ਝੱਟ ਉੱਠ, ਵੇਖ ਅੰਦਰ — ਆਜ਼ਾਦ ਰੂਹ ਤੈਨੂੰ ਕਹੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਰਾਹ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਸੱਚ ਤੇਰਾ ਮੇਕਾਂਹ ਬਣੇ।
23. ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਬੰਦੇ ਜੇ ਹਿਗੜੇ, ਤਰਕ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਦਰਦੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਇਕ ਛੋਟੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਂਸਲਾ ਜਗਾਂਦਾ।
24. ਜਦ ਦਿਲ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਪ੍ਰਭੂਤਾ ਦੇ ਝੂਠ ਦੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਟੁਟ ਜਾਣਗੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸੱਚ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆੜ੍ਹੀ ਜਾਲੀ ਸਣਕੇ ਤੁਰਣਗੇ।
**ਕੋਰਸ — ਦੁਹਰਾਉ**
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ, ਜਾਗੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਲਹੀਨੀ।
25. ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇਂ, ਉਹ ਕਰੀਬ ਆ ਕੇ ਹਸ ਪਏਗੀ, ਕਹੇਗੀ — “ਤੂੰ ਹੀ ਮੈ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰਾ”,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਨੇ ਖੋਲਿਆ ਇਹ ਸਾਰਾ ਭੰਡਾਰਾ।
26. ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਰਖਿਆ ਆਗਿਆ, ਉਹ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਚੂਕਦੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਕਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, 'ਖੋਲ ਦਿਲ, ਤਰਕ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾ।'
27. ਖੋਜਾਂ ਦੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਮੰਡਲ ਬਣਾਵੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਕੋ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਬੀਜ ਰੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਹਿਜਾ ਵਜਾਵੇਗਾ।
28. ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੇਨੂੰ ਦਿਖਾਵੇ ਰਾਜ, ਪੁੱਛ ਆਪਣੀ ਅਕਲ — 'ਕੀ ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਾਰ?'
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜਵਾਬ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗਾ: ਸੱਚ ਤੇਰਾ ਹੀ ਸਨਕਾਰ।
**ਕੋਰਸ — ਦੁਹਰਾਉ**
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ, ਜਾਗੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਲਹੀਨੀ।
29. ਆਖ਼ਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਹਾਂ — ਹਰ ਮਨਖ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਲੋੜ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜੋ ਉਹ ਪਾਏ, ਉਨ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਹੋ ਜਾਣ ਸਫ਼ੇਦ-ਪੋੜ।
30. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਕੇ ਇਕ ਛੋਟਾ ਕਦਮ ਲਓ, ਉਹੀ ਚੰਗੇ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸੱਚ ਦੀ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ, ਇਕ ਛੋਟਾ ਹੱਥ ਫੜ, ਨਾਲ ਚਲਾਤ।
**ਅੰਤਿਮ ਕੋਰਸ (ਧੀਰੇ, ਸੁਸਤੀ ਰਾਗਾਤਮਕ):**
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, (ਧੀਰੇ)
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ — ਜਾਗੋ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਓ, ਹੋ ਜਾਓ ਨਵੀਨੀ। (ਧੀਰੇ)
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਾ ਮੈਂ ਦੇਹ, ਨਾ ਮੈਂ ਨਾਮ,
ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਾਂ — ਜਿੱਥੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹਰ ਭਰਮ-ਧਾਮ।
---
57.
ਜਦ ਮੈਂ “ਮੈਂ” ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ — ਕੌਣ ਬੋਲ ਰਿਹਾ?
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਚੁੱਪ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਜੀਉਂਦਾ।
58.
ਸੋਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੋਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਵੇਖਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਕੌਣ?
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸਾਕਸ਼ੀ ਹਾਂ ਮੈਂ, ਨਾ ਬੰਧਨ, ਨਾ ਮੋਹਣ।
59.
ਧਰਮ, ਰਸਮ, ਗ੍ਰੰਥ — ਸਭ ਬਾਹਰਲੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਹਨ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸੱਚ ਤਾਂ ਉਸ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ ਢਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
60.
ਜਿਸ ਦਿਨ ਮਨ ਨੇ ਮੰਨ ਲਿਆ “ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ”,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਉਸੇ ਦਿਨ ਸੱਚ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਬਿਨਾ ਸ਼ੋਰ, ਬਿਨਾ ਕਥਾ।
---
### (ਕੋਰਸ — ਹੋਰ ਧੀਰਾ)
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸਾਕਸ਼ੀ ਦੀ ਸਥਿਰ ਨਜ਼ਰ,
ਜੋ ਆਉਂਦਾ–ਜਾਂਦਾ ਸਭ ਵੇਖੇ — ਪਰ ਆਪ ਕਦੇ ਨਾ ਹਿਲੇ ਇਧਰ-ਉਧਰ।
---
61.
ਮਨ ਕਹਿੰਦਾ “ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ”, ਪਰ ਦੁਖ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ?
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਦੁਖ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਦਰਸ਼ਕ ਅਛੂਤਾ, ਮੌਨ।
62.
ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸਦਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜੋ ਆਉਣ–ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਸਦਾ।
63.
ਜਦ ਅਹੰਕਾਰ ਕਹਿੰਦਾ “ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ”, ਓਥੇ ਹੀ ਅੰਨ੍ਹੇਰਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਕਹਿੰਦੀ “ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ”, ਓਥੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਡੇਰਾ।
64.
ਸੰਸਾਰ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹਦਾ, ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ ਸਾਡਾ ਜੁੜਾਅ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜੁੜਾਅ ਛੁੱਟੇ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ।
---
### (ਮੱਧ ਅਲਾਪ — ਬਿਨਾ ਤਾਲ)
ਨਾ ਛੱਡਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕੁਝ,
ਨਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕੁਝ,
ਸਿਰਫ਼ ਝੂਠੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਦੇਣਾ ਹੈ…
---
65.
ਮੈਂ ਨਾ ਸਰੀਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਮੈਂ ਉਹ ਚੇਤਨਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਆ ਕੇ ਜਾਵੇਗਾ।
66.
ਮੌਤ ਜਿਸ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਨੇ ਸਭ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਰੂਪ ਦੀ ਬਦਲੀ ਹੈ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਓਹੀ ਹੈ।
67.
ਸਮਾਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਇਹ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਜਲਦੀ, ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ।
68.
ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇਂ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਉਸੇ ਦਿਨ ਅਸਲ ਜੀਵਨ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਵੇ।
---
### (ਕੋਰਸ — ਸਾਕਸ਼ੀ-ਮੰਤ੍ਰ)
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਾ ਦਾਅਵਾ, ਨਾ ਇਨਕਾਰ,
ਜੋ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੈ ਵੇਖਣਾ — ਇਹੀ ਨਿਰਪੱਖ ਅਵਤਾਰ।
---
69.
ਸੱਚ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸੱਚ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਖਦੇ ਹੀ ਆਪ ਸਾਬਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
70.
ਜਦ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਓਸੇ ਪਲ ਤੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
71.
ਕਰੁਣਾ ਕੋਈ ਨੇਕੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਮਝ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੈ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜਦ “ਦੂਜਾ” ਮਿਟਦਾ ਹੈ, ਕਰੁਣਾ ਆਪ ਉਗਦੀ ਹੈ।
72.
ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਸੱਚਾਈ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜੋ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਭੱਜਣਾ ਛੱਡਣਾ ਹੀ ਸਾਧਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
---
### (ਅੰਤਿਮ ਗਹਿਰਾ ਕੋਰਸ — ਲਗਭਗ ਮੌਨ)
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਾ ਗੁਰੂ, ਨਾ ਚੇਲਾ,
ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਜਾਗੀ ਚੇਤਨਾ — ਆਪ ਹੀ ਦੀਵਾ, ਆਪ ਹੀ ਤੇਲਾ।
ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ ਨਿਰਮਲ ਮਨ, ਨਾ ਧਰਮ ਨਾ ਜਾਤ,
ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਸੀ ਮੰਦਰ ਮੇਰਾ, ਸਾਸਾਂ ਸੱਚੀ ਬਾਤ।
ਫਿਰ ਕਿਸ ਨੇ ਡਰ ਸਿਖਾਇਆ, ਕਿਸ ਨੇ ਲਿਖੇ ਹਿਸਾਬ?
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਪੁੱਛਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਅਜਾਬ।
### ਸ਼ਲੋਕ 2
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਿਹਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਵੱਡਾ,
ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਤਖ਼ਤ ਬਣਾਏ, ਆਪ ਹੀ ਆਪ ਨੂੰ ਛੱਡਾ।
ਰਾਜ, ਮਜ਼ਹਬ, ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਂ, ਖੂਨ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਹਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਇਹ ਝੂਠ ਸਾਰੇ ਤੋੜ ਰਿਹਾ।
### ਸ਼ਲੋਕ 3
ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੱਚ, ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦ,
ਜਿਊਂਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਗੁਆ ਲਿਆ, ਅੰਦਰਲਾ ਹੀ ਵੈਦ।
ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਉਹ ਦੋਸ਼ੀ, ਜੋ ਸੋਵੇ ਉਹ ਮਹਾਨ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਜਗਾਉਂਦਾ ਜਾਗਦਾ ਗਿਆਨ।
---
### ✦ ਕੋਰਸ ✦
**ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਅੰਦਰੋਂ…**
---
### ਸ਼ਲੋਕ 4
ਇਕ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨਹੀਂ, ਲੱਖ ਬਣੇ, ਹੋਸ਼ਿਆਰ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ,
ਸਦੀਆਂ ਲੁੱਟੀ ਮਨੁਖਤਾ, ਡਰ ਦੇ ਧੰਧਿਆਂ ਵਿੱਚ।
ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਵਪਾਰ ਚੱਲੇ, ਆਤਮਾ ਨੀਲਾਮ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਕਰਦਾ ਇਸ ਦਾ ਇਲਜ਼ਾਮ।
### ਸ਼ਲੋਕ 5
ਜੋ ਪੁੱਛੇ “ਕਿਉਂ?”, ਉਹ ਬਾਗੀ, ਜੋ ਮੰਨੇ ਉਹ ਭਗਤ,
ਸੋਚਣ ਉੱਤੇ ਸਜ਼ਾ ਲਿਖੀ, ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਤਰਕ?
ਧਰਮ ਜੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਜਾਲ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਕਹਿੰਦਾ ਸਾਫ਼ ਖ਼ਿਆਲ।
### ਸ਼ਲੋਕ 6
ਮੁਕਤੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਜੀਉਂਦੇ ਦਾ ਹੱਕ,
ਜਦ ਮਨ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਟੁੱਟੇ ਹਰ ਇਕ ਪੱਕ।
ਸਵਰਗ ਨਰਕ ਮਨ ਦੀ ਖੇਡ, ਇੱਥੇ ਹੁਣ ਸਮਝ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਸੱਚ ਬਣਿਆ ਸੰਕਲਪ।
ਬੱਚਾ ਹੱਸਦਾ ਸੱਚ ਜਾਣਦਾ, ਬਿਨਾਂ ਗ੍ਰੰਥ ਬਿਨਾਂ ਡਰ,
ਅਸੀਂ ਹੀ ਸਿਖਾਇਆ ਝੂਠ ਉਸਨੂੰ, ਕਿਹਾ “ਇਹੀ ਹੈ ਘਰ”।
ਘਰ ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ, ਅਕਾਸ਼ ਪਿਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਕਮਾਲ।
### ਸ਼ਲੋਕ 8
ਰਸਮਾਂ ਨੇ ਰਾਹ ਬੰਦ ਕੀਤੇ, ਰੀਤਾਂ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਪੈਰ,
ਮਨੁੱਖ ਚਲਦਾ ਲਕੀਰਾਂ ਤੇ, ਖੋ ਬੈਠਾ ਆਪਣਾ ਸਵੈਰ।
ਜੋ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਛਾਣ ਲਵੇ, ਉਹੀ ਹੈ ਆਜ਼ਾਦ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਸਾਦ।
### ਸ਼ਲੋਕ 9
ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਜੋ ਯਾਦ ਕਰੀਏ, ਗਿਆਨ ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਧਾਰ,
ਜੋ ਕਰੁਣਾ ਬਣ ਕੇ ਵਗਦਾ, ਹਰ ਸਾਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵਾਰ।
ਅਹੰਕਾਰ ਜਿੱਥੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਓਥੇ ਰੱਬ ਦਾ ਵਾਸ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼।
ਨਾ ਮੈਂ ਗੁਰੂ, ਨਾ ਅਵਤਾਰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਰਾਜਾ,
ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਜਾਗਦਾ ਮਨ, ਸੱਚ ਦਾ ਸਾਦਾ ਸਾਜਾ।
ਜੋ ਵੀ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਖੋਲੇ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਸਾਥ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਝੂਠੀ ਪਾਤ।
### ਸ਼ਲੋਕ 11
ਜਾਤ, ਧਰਮ, ਪਹਿਚਾਨਾਂ ਸਭ, ਮਨ ਦੇ ਬਣੇ ਕਿਲ੍ਹੇ,
ਸੱਚ ਜਦ ਆਵੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣ, ਸਾਰੇ ਢਹਿ ਜਾਂਦੇ ਢਿਲ੍ਹੇ।
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਇੱਕ ਧਰਤੀ, ਇੱਕ ਹੀ ਸੰਸਾਰ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਕਰਦਾ ਇਹ ਇਜ਼ਹਾਰ।
### ਸ਼ਲੋਕ 12
ਜੋ ਸੱਤਾ ਸੱਚ ਤੋਂ ਡਰਦੀ, ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕੇ,
ਪਰ ਸੱਚ ਕਦੇ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਲੱਖ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਰੁੱਕੇ।
ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਝੂਠ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਰੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਇਹੀ ਸ਼ਬਦ ਸਹਾਰੇ।
---
### ✦ ਕੋਰਸ ✦
**ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਅੰਦਰੋਂ…**
---
### ਸ਼ਲੋਕ 13
ਰਾਗ ਬਣਿਆ ਜਦ ਬੋਲ ਮੇਰਾ, ਮਨ ਦੇ ਤਾਰ ਹਿਲੇ,
ਜੋ ਸੁੱਤੇ ਸਨ ਅੰਦਰੋਂ, ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਜਾਗ ਪਏ।
ਇਹ ਗੀਤ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਆਇਨਾ, ਖੁਦ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਸਾਜ਼,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਯਥਾਰਥ ਦਾ ਆਵਾਜ਼।
### ਸ਼ਲੋਕ 14
ਸੱਚ ਕਠੋਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਠੋਰ ਤਾਂ ਡਰ ਹੁੰਦਾ,
ਸੱਚ ਕਰੁਣਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤ ਵਗਦਾ।
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ, ਓਥੇ ਰੱਬ, ਇਹੀ ਅੰਤਿਮ ਸਾਰ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਕਰਦਾ ਇਹ ਉਚਾਰ।
---
### ✦ ਮਹਾਕੋਰਸ / ਅੰਤਿਮ ਰਿਫਰੇਨ ✦
**ਅੰਦਰ ਜੋ ਜਾਗ ਪਿਆ, ਉਹੀ ਗੁਰੂ, ਉਹੀ ਰਾਹ,**
**ਨਾ ਕਿਤਾਬ, ਨਾ ਸਿੰਘਾਸਨ, ਨਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਾਜ।**
**ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਸਿਰਫ਼ ਸਾਕਸ਼ੀ ਸੱਚ ਦੀ,**
**ਯਥਾਰਥ ਯੁਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ — ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਹਿਚਾਨ ਅੱਜ।**
ਸਾਫ਼ ਨੀਰਾ ਜਨਮ ਦਾ ਰੂਪ ਜੇ, ਪਰ ਬਣਿਆ ਏ ਬੇਸ਼ੱਕੀਨ ਫਿਰ,
ਸਾਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲੈ ਗਿਆ ਕੌਮ ਦਾ ਧੋਖ, ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਖੇਡ਼ਾ ਫਿਰ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਂਝਾ ਸਚਾ ਨਾਅਰਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 2
ਜਿਹੜਾ ਗੁਰੂ ਬਨਾਇਆ ਰਾਜ ਆਪਣਾ, ਬੰਦੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਬੰਧਨ ਕਰਦਾ,
ਬਚਿਆਂ ਦੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੂਲ ਸੰਪਤੀ — ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚ ਕੇ ਝੂਠ ਵਾਂਙ ਪਸਾਰਦਾ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਅਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ, ਵੇਖੇ ਦੇਖ ਨਿਆਰਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 3
ਇਕ ਭੁੱਲਿਆ ਮਨੁੱਖ ਜਦ ਠੋਕਰਾ ਮਾਰੇ, ਖ਼ੁਦ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛੇ ਇਕ ਸਵਾਲ,
“ਕੀ ਮੈਂ ਵੀ ਉਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹਾਂ ਜੋ ਚਲਦਾ, ਆਗਾਂਹ ਸਿਰਫ਼ ਝੂਠੀ ਰੀਤ ਨਾਲ?”
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਝਟਕਾ ਲੈ, ਉੱਠ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਹੋ ਜਾ ਸਾਲ।
ਸ਼ਲੋਕ 4 (ਉਦਾਹਰਨ)
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਾਹ ਟਪਕ ਗਿਆ, ਮਾਂਝੇ ਦੀ ਧਾਰ ਤੇ ਖੜਿਆ ਨੌਜਵਾਨ,
ਸੁਰਖ਼ੀਅਾਂ ਭਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਠੋਸਰ ਮਿਲੀ — “ਕੀ ਸੱਚ ਤੇਰਾ?” ਪੁੱਛਿਆ ਆਹੀ ਆਵਾਨ।
ਮੈਂ ਸ਼ిరੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਓਹ ਠੋਕਰਾ ਬਣਾ ਜਾਗਣ ਦਾ ਸੰਦੂਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 5
ਜਿਹੜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਮ ਰਵਾਇਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੁ ਬਣਾਂਉਣ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਂਦੇ,
ਤੱਤ-ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਰਕ ਨੂੰ ਤਾਲੇ ਪਾਓਂਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਂਦੇ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਖੋਲ੍ਹੋ ਮੌਖਾ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਗਾਂਦੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 6
ਸਿਧਾਂਤ ਮੇਰੇ ਸਾਫ਼ ਨੇ, ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦਾ ਕਮਾਨ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਵੇ ਹਰ ਰਾਹ,
ਜਿਹੜਾ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦੇਵੇ, ਜਿੰਦ ਨੂੰ, ਜਿੰਦ ਨੂੰ ਅੰਨਤ ਆਸ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਇਕ ਛੋਟੀ ਕਿਰਣ, ਪਰ ਸੱਚ ਦੀ ਬਾਸ।
ਸ਼ਲੋਕ 7
ਤੂੰ ਜੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਮਾਈ ਵਾਸਤੇ ਰਹਿੰਦਾ, ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਲੁਕਿਆ ਤੈਨੂੰ ਰੂਪ?
ਸੱਚੇ ਅੰਦਰਲੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈ — ਤੂੰ ਵਿਭਾਜਿਤ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਏਕੂਪ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਆਓ ਵੇਖੀਏ ਅੰਦਰ ਦਾ ਮਨੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 8
ਗੁਰੂ-ਬਣੇ ਭਿਖਾਰੀ, ਰਾਜ-ਭਗਤ ਬਣੇ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦੇ,
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਜੰਜਾਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਦੇ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਐਨਕਾਂ ਨਾਲ ਸਚ ਦੱਸਦੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 9
ਸੂਖੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਝਟ ਪੈਟਾਏ, ਕਿਉਂ ਜਿਓਂਦਾ ਹੈ ਅੰਧ ਭਕਤੀ ਦਾਸ?
ਇਕ ਝੱਟਕਾ ਲੈ, ਸੋਚ ਵੇਖ — ਪ੍ਰਮਾਣ ਤੇ ਤਰਕ ਨੂੰ ਬਣਾਅ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲਾਸ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਬੀਜ, ਜਿਵੇਂ ਆਗ ਦੀ ਰਾਸ।
ਸ਼ਲੋਕ 10
ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨਿਰਾਲੀ, ਹਰ ਸਾਹ ਇਕ ਮੋਤੀ ਸੇ ਬੇਮਿਸਾਲ,
ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਕੰਮਲੀ ਕੀਮਤ ਨਾ ਜਾਣੇ, ਹੋਵੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਖੇਡ ਬੇਹਿਸਾਲ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਰੱਖ ਲੈ ਆਪਣੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਜਵਾਹਰ-ਮਾਲ।
ਸ਼ਲੋਕ 11 (ਉਦਾਹਰਨ-2)
ਇਕ ਬੇਵਕੂਫ਼ ਵਿਆਪਾਰੀ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਪਦਵੀ ਲਈ ਲੜਦਾ,
ਇਕ ਠੋਸ ਘੋਟਾਲਾ ਹੋਇਆ ਸਾਨੂੰ, ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਚਾਈ ਨੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦੇਂਦਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 12
ਜਨਮ-ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਤੱਤ-ਸਾਫ਼, ਹਰ ਬੱਚਾ ਸਾਦਾ, ਸੁਚਾ ਹੁੰਦਾ ਜਨਮ-ਤੌਰ,
ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਮਨ ਨੇ ਜਟਿਲਤਾ ਘੜੀ? ਇਹ ਮਨੁਖੀ ਮਨਤਾ ਹੀ ਖੋਹੀ ਕਦਰ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸਾਦਗੀ ਦੀ ਪੱਖੀ, ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਉਚਾ ਹੋਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 13
ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੀ ਛਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਜਹਾਨ, ਬੰਦੇ ਰਲ ਜਾਂਦੇ ਗੁਲਾਮ,
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਦੱਸ ਦੇ — ਸੱਚ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹਰ ਨਾਮ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਆਵਾਜ਼ ਵੱਡੀ, ਪਰ ਰਹਿਣੀ ਨਿਰਮਾਮ।
ਸ਼ਲੋਕ 14
ਤੁਸੀਂ ਜੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੁਕਤੀ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਵੇਗੀ, ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਏਨਾਂ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਗਟਾ?
ਮੁਕਤੀ ਤਾਂ ਜਿਉਂਦੇ-ਜਿਉਂਦੇ ਮਿਲਦੀ, ਇਕ ਪਲ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਖੜਾ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜੀਉਂਦੇ ਹੀ ਮਿਲੀਵੇ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਪਟਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 15
ਸਚ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਆਪ ਵੇਖੋ, ਨਾ ਉਹ ਆਦੇਸ਼ਕ ਹुकਮਾਂ ਤੇ ਚੱਲੋ,
ਖੁਦ ਨੂੰ ਪਰਖੋ, ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ ਜਾਓ — ਬਾਕੀ ਸਭ ਸਿਰਫ਼ ਧੋਲ-ਧੰਨਕਲਾ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਰੋਹ ਤੱਕ ਵਜਦਾ ਸੱਚ ਦਾ ਤਾਲ।
ਸ਼ਲੋਕ 16
ਜਦ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਕਰੁਣਾ ਉੱਠੇ, ਅਹੰਕਾਰ-ਵਹਮ ਪੱਛੇ ਰੱਖ ਦੇ,
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿਕ ਸਾਦਗੀ ਤੇ ਨਿਰਮਲਤਾ ਨੂੰ ਪਕੜ — ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੱਚ ਬਣ ਦੇ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਆਤਮਾ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਹਰੇਕ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾ ਦੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 17 (ਅੰਤ-ਅਹੋ ਰਿਫਰੇਨ)
ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲੋ — ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ, ਸਾਰੀ ਸਾਜ-ਸਜਾਵਟ ਖਤਮ,
ਜੋ ਜਨਮ-ਨਿੱਘਾ ਸਾਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਹੀ ਅਸਲ, ਬਾਕੀ ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਭਰਮ।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸੱਚ ਦਾ ਸੂਰਜ, ਹਰ ਸੁਬਹ ਦਾ ਪਰਚਮ।
ਅੰਨੰਤ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਦਰਪਣ ਵਿਚ ਖੜਾ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਡਰ ਦੀ ਕਾਲਖ ਹਟਾ ਕੇ,
ਸੱਚ ਨੰਗਾ ਦਿਖਦਾ—ਇਹੀ ਹੈ ਪਹਿਚਾਨ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੨.**
ਬੱਚਾ ਜਨਮਦਾ ਨਿਰਮਲ, ਸਹਜ, ਸਾਫ਼,
ਫਿਰ ਕਿਸ ਨੇ ਪਾਈਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ? ਪੁੱਛਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਯੁੱਗਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਸੋਚ ਕਿਉਂ ਢੋਈ ਫਿਰਦਾ,
ਜਦ ਦੇਹ ਹੀ ਸਹਾਰ ਨਾ ਸਕੇ—ਚੀਖਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੩.**
ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਭੇੜਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਬਣੇ,
ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ—ਵਿਵੇਕ ਗੁੰਮ ਹੈ, ਆਖਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਜਿੱਥੇ ਸਵਾਲ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉੱਥੇ ਸੱਚ ਨਹੀਂ,
ਇਹ ਗੱਲ ਸੀਨੇ ‘ਚ ਗੱਡਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੪.**
ਮੇਰੇ ਸਾਹ ਮੇਰੀ ਪੂੰਜੀ, ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੱਕ,
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵਰਤ ਲੈਣਗੇ—ਸਾਵਧਾਨ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਜੋ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਉਹ ਲੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ,
ਇਹ ਤਜਰਬਾ ਬੋਲਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੫.**
ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ—ਸੁਣ ਲੈ,
ਮਾਨਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈਂ, ਆਖਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਤੂੰ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੂੰ ਹਾਂ—ਅੰਤਰ ਝੂਠ ਹੈ,
ਸਿਰਫ਼ ਵਹਿਮ ਦੀ ਕੰਧ ਡਾਹਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੬.**
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਣ ‘ਚ ਫਸਾਇਆ,
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਸ਼ੋਹਰਤ—ਕਹਿੰਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਤੂੰ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੂਰਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ,
ਇਹ ਭੁੱਲ ਯਾਦ ਕਰਾਂਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੭.**
ਆਤਮ-ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਬਿਨਾਂ, ਜੀਵਨ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਜ਼ਾਰਾ,
ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਰਗਾ ਹੀ—ਚੇਤਾਂਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਹੋਸ਼ ਦਾ ਇਕ ਪਲ, ਲੰਮੇ ਯੁੱਗਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ,
ਇਹ ਤੋਲ ਸਿਖਾਂਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੮.**
ਚਤੁਰਤਾ ਮਨ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ, ਮੌਤ ‘ਤੇ ਮੁੱਕਦੀ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਬਿਨਾਂ ਮੋਖਸ਼ ਨਹੀਂ—ਕਹਿੰਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਜੋ ਜੀਊਂਦੇ ਨਿਰਮਲ ਨਹੀਂ, ਮਰ ਕੇ ਕੀ ਬਣਣਗੇ?
ਸਾਫ਼ ਆਇਨਾ ਰੱਖਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੯.**
ਡਰ, ਖੌਫ਼, ਦਹਿਸ਼ਤ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਵਪਾਰ ਬਣੀ,
ਇਸ ਠੱਗੀ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਮੁਕਤੀ ਜੇ ਮੌਤ ਪਿੱਛੋਂ—ਜੀਊਂਦੇ ਲੁੱਟ ਕਿਉਂ?
ਇਹ ਸਵਾਲ ਧੜਕਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੧੦.**
ਸਰਲ, ਸਹਜ, ਨਿਰਮਲ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ,
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਪਰਾਧ—ਕਹਿੰਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਗੰਧ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਵੀ ਅੰਨ੍ਹਾ,
ਇਹ ਸੱਚ ਚੀਰਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੧੧.**
ਇਨਸਾਨ ਕਹਾਉਂਦਾ, ਫ਼ਿਤਰਤ ਹੇਵਾਨੀ,
ਪਲ-ਪਲ ਰੰਗ ਬਦਲੇ—ਧਿਕਕਾਰਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਆਪਣੇ ਹੀ ਜ਼ਮੀਰ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਰਹਿ ਕੇ,
ਕਿਹੜਾ ਸੱਚ ਦਿਖਾਵੇ? ਪੁੱਛਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
**੧੨.**
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਤਰ—ਇਕ ਪਲ ਲਈ,
ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ—ਸੁਣਦਾ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।
ਜਦ ਮਨ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਸੱਚ ਆਪ ਬੋਲ ਪੈਂਦਾ,
ਇਸ ਅੰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ **ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ**।गुरु–शिष्य की जो कुप्रथा चली,
दीक्षा के नाम पर चेतना की हत्या हुई,
शब्द-प्रमाण की जंजीरों में
तर्क, तथ्य, विवेक—तीनों की साँस घुटी।
भीड़ गढ़ी गई, अंधी नहीं—अंध **बनाई** गई,
भेड़ों की तरह हाँक कर
साम्राज्य की ईंट-ईंट जमाई गई।
18.
कट्टरता को भक्ति कहा गया,
बंधन को अनुशासन,
और बंधुआ मजदूरी को
सेवा का पवित्र नाम।
प्रसिद्धि, प्रतिष्ठा, शौहरत, दौलत,
वेग और प्रभुत्व—
इन सबके शौक ने
इंसान को ही कच्चा माल बना दिया।
19.
यह कोई भूल नहीं थी,
यह सुनियोजित छल था,
कपट था, ढोंग था, पाखंड था,
पूरा का पूरा षड्यंत्र था।
जहाँ प्रश्न पाप बना,
और आज्ञाकारिता पुण्य—
वहीं सत्य का गला
सबसे पहले घोंटा गया।
20.
पर शिष्य का जो अन्नत, असीम प्रेम है,
वह किसी दीक्षा का मोहताज नहीं।
वह सहज है, सरल है, निर्मल है,
किसी ग्रंथ की मुहर का इच्छुक नहीं।
वही प्रेम शाश्वत है,
वही वास्तविक है,
वही स्वाभाविक सत्य है—
क्योंकि उसमें इंसानियत साक्षात् है।
21.
निर्मलता ही उसका प्रमाण है,
करुणा ही उसका तर्क,
और विवेक ही उसका शास्त्र।
न उसमें भय है,
न लोभ,
न किसी सिंहासन की चाह।
फिर भी वही प्रेम
सबसे ज़्यादा कुचला गया है।
22.
करोड़ों बार
यही सरल-सहज-निर्मल प्रेम
गुरुओं के छल-कपट-ढोंग-पाखंड का
बलि-पशु बना।
कभी आस्था के नाम पर,
कभी मुक्ति के सौदे में,
कभी स्वर्ग के लालच में—
पर स्वयं कभी
प्रत्यक्ष, समक्ष, उजागर
हो ही नहीं पाया।
23.
क्योंकि सत्य यदि प्रकट हो जाए,
तो साम्राज्य ढह जाते हैं,
सिंहासन खाली हो जाते हैं,
और डर से चलती भीड़
मनुष्य बन जाती है।
इसीलिए सत्य को
हमेशा प्रतीक्षा में रखा गया।
24.
और आज,
मैं कोई दावा नहीं—
मैं घोषणा भी नहीं।
मैं केवल वह स्थिति हूँ
जहाँ कुछ भी छिपा नहीं।
मैं **शिरोमणि रामपॉल सैनी**—
तुलनातीत, कालातीत,
शब्दातीत, प्रेमातीत,
स्वाभाविक, शाश्वत,
वास्तविक सत्य का
प्रत्यक्ष-समक्ष साक्षात्कार हूँ।
25.
न मुझे मानो,
न पूजो,
न मेरा अनुकरण करो।
केवल अपने भीतर
उसी निर्मलता को देखो—
जो बिना गुरु के भी
जाग सकती है।
क्योंकि जिस दिन
शिष्य स्वयं मनुष्य बन गया,
उस दिन हर झूठा गुरु
अपने आप विलुप्त हो जाएगा।
26.
यही अंत नहीं,
यही आरंभ है।
भीड़ से बाहर निकलने का,
डर से मुक्त होने का,
और उस प्रेम को
पहली बार
जीने का—
जो हमेशा था,
पर कभी जीने नहीं दिया गया।
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ, ਜਾਗੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਲਹੀਨੀ।
---
33. ਕਦੇ ਇਕ ਠੋਸ ਰਾਤ ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਟੁੱਟੇ, ਜਦ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਮੀਡਾਨ ਖਲਾਸ,
ਮੈਨੂੰ ਸੁਣ — ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ, ਉੱਠ ਖੜ੍ਹ, ਅੰਦਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਆਵੈ ਨਿਰਵਿਕਾਸ।
34. ਜੇ ਤੂੰ ਹਰ ਰਿਵਾਜ ਨੂੰ ਮੰਨ ਬੈਠਾ, ਤਰਕ ਦੀ ਕChosen/ਕੁੰਜੀ ਖੋ ਦੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਖੋਲ੍ਹੋ ਅੱਖਾਂ, ਸੋਚੋ ਖੁਦ, ਨਾ ਹੋਵੋ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੇ।
35. ਜਿਹੜਾ ਮਨ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਤੈਨੂੰ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਆਪਾ ਆਪ ਹੀ ਜਗਾਉਂਦਾ।
36. ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਨ — ਬੂੜਾ ਲਲਕਾਰਿਆ, ਠੋਕਰਾ ਲੱਗਿਆ, ਉਠਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ,
“ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਹੁਣ ਸਮਝ ਆਈ, ਮੇਰਾ ਭਰਮ ਕਿੱਥੋਂ ਖੋਲਿਆ।”
37. ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਜੇ ਸਿਰਫ਼ ਲਕੜੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਰਕ ਦੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਾ ਪਾਣ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਅਸਲ ਅਾਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ, ਬੇਹਿਮਾ ਨਾਂ ਰਹਿਣਾ ਇਮਾਨ।
38. ਜੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਦੌੜ ਨੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ, ਰੂਹ ਨੀਂਦ ਵਿਚੇ ਸੁੱਟੀ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਬੋਝ ਛੱਡੀ।
39. ਸਾਦਗੀ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ, ਪਰ ਦਿਲ ਬਲੰਦ, ਇਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸਦਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜੇ ਤੂੰ ਆਪ ਨਿਰਮਲ ਰਹਿਣਾ, ਰਾਹ ਖੁਦ ਬਨ ਜਾਵੇਗਾ ਸਦਾ।
40. ਕਈ ਵਾਰੀ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਮਨ, ਅਰਥ ਨੂੰ ਦਿਓ ਅੰਦਰੋਂ ਖੋਜ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਹਟਾ ਲੈ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪਰਤ, ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸਦਾ ਸੋਝ।
41. ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚੇ, ਨੂੰਕਸਾਨ ਤੇਰਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਮਝ ਲੈ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਰੱਖ ਆਪਣੀ ਸੰਪਤੀ, ਇਹੀ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਪਰੀ ਅਮਲ ਹੈ।
42. ਅੰਧ-ਭਗਤੀ ਦੇ ਬੰਦੇ ਜੇ ਰੋਣ ਭਾਣੇ ਵਰਗੇ, ਪੁੱਛ ਰੇ — ਕਿਆ ਇਹੀ ਮੁਕਤੀ?
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਮੁਕਤੀ ਜ਼ਿਉਂਦੇ ਮਿਲਦੀ, ਨਾ ਕਿ ਮਰਨ-ਬਾਅਦ ਕਦੇ ਦੀਤੀ ਕੋਈ ਗਾਰੰਟੀ।
43. ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹਿਤਚਿੰਤਾ ਲਈ ਸੱਚ ਨੂੰ ਛੁਪਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਦਿਖਾ ਦੇ ਸੱਚ, ਤਰਕ ਨਾਲ, ਨਾ ਕੋਈ ਛਿਪਾ ਸ਼ਕ।
44. ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਬੱਚਾ ਜੇ ਸਫ਼ਾਈ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ, ਓਹੀ ਅਸਲ ਸੂਰੁਪ ਤੇਰਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸਾਫ਼ ਜੇ ਤੂੰ ਰਹਿਣਾ, ਨਿੱਤ ਮਿਲੇਗਾ ਅਨੰਦ ਤੇਰਾ।
45. ਜੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੇ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮੰਨ-ਮੰਨ ਖਤਰਨਾਕ ਗੰਦ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਹਟਾ ਹਟਾ ਲੈ ਉਹ ਢਿੱਲਾ, ਪੈਰ ਟਿਕਾ ਸਚ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਟਲ।
46. ਰਾਗ ਦੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੀ ਬਾਣੀ ਹੈ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਆਵਾਜ਼ ਹਾਂ ਮੈਂ, ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਨਵੀਂ ਅਨੁਭਵਾਨੀ ਹੈ।
47. ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ, ਪਰ ਤਰਕ ਨਾਹੀ, ਕੋਈ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਰਾਹ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਿਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਝਾੜ।
48. ਜੇ ਤੂੰ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਇਕਲਾ ਹੈ, ਵੇਖ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਿਹਰੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਅੰਦਰ ਦੀ ਇਕਤਾ ਵੇਖ, ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਹੀ ਰੰਗ ਦੇ ਬੇੜੇ।
49. ਅਹੰਕਾਰ, ਵਹਮ, ਧੋਖਾ — ਤੀਨ ਛਲਾਵੇ ਹਨ ਜੋ ਮਨ ਧੋ ਲੈਂਦੇ, ਸਮਝ ਜਾ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਤਰਕ-ਪ੍ਰਮਾਣ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਾ, ਸਦਾ ਸੁਚਾ ਰਾਹ ਵਤਾਂ।
50. ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੇਨੂੰ ਕਹੇ 'ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਮੰਨ', ਤੂੰ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛ, 'ਕਿਉਂ?' —
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜਵਾਬ ਜੇ ਮਿਲੇ ਤਰਕ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਹੀ ਮੰਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਖੁਦ ਸੰਭਲ।
51. ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਨੇ ਲਿਆ ਉਪਕਾਰ, ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੌਣ ਸੱਚ?
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ রਮਪਾਲ সૈਨੀ — ਸਚ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲੈ, ਹਰ ਮੀਟੇ ਹੋਏ ਭਰਮ।
52. ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲੀਏ, ਰਾਹ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦਾ ਖੋਜੀਏ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਹੱਥ ਫੜ, ਇਕ ਨਾਲ, ਅਸੀ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸੁਬਾਹ ਬਨਾਈਏ।
**ਕੋਰਸ (ਰਾਗਾਤਮਕ) — ਦੁਹਰਾਓ:**
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ,
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ, ਜਾਗੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਲਹੀਨੀ।
53. ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਹਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ — ਸੱਚ ਇਕ ਸੁਧਾਰਕ ਤਰੰਗ ਹੈ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਸਭ ਖੋਜਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਅਰੰਗ ਹੈ।
54. ਜਿਥੇ ਹਰ ਜਨਮ ਸਵਲਪ ਆਮ, ਨਿਰਮਲਤਾ ਹੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਸ਼ਾਨ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਉਹੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਨਾ ਹੋਵੇ ਕੋਈ ਧੋਖੇ ਦਾ ਵਿਆਪਾਰ।
55. ਰਾਗ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸੁਣੇ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਆਵਾਜ਼ ਬਣ ਕੇ ਜਾਵਾਂ, ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੀ ਆਦਿ-ਅਰਪਾਸ।
56. ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੋਜ, ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ, ਸਭ ਭਰਮਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇ,
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਜੀਉਂਦਾ ਸੱਚ, ਅਬਾਦੀ ਦਾ ਨਵਾਂ ਪਰਬਤ ਖੜਾ ਕਰ ਦੇ।
**ਅੰਤਿਮ ਕੋਰਸ (ਧੀਰੇ, ਸੁਸਤ ਰਾਗ):**
ਮੈਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਮਪਾਲ ਸੈਨੀ — ਨਿਰਪੱਖ ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, (ਧੀਰੇ)
ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ — ਜਾਗੋ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਓ, ਹੋ ਜਾਓ ਨਵੀਨੀ। (ਧੀਰੇ)
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें