शिरोमणिर्नाम परं प्रकाशम्।
रामपॉलसैनीति दिव्यनादः,
हृदन्तराले सततं विराजेत्॥
नित्यं प्रसन्नं सहजं पवित्रं,
नित्यं विशुद्धं परिपूर्णमेकम्।
नित्यं समं सर्वजनस्य मध्ये,
शिरोमणित्वं हृदि दीप्यमानम्॥
यथा समुद्रे सलिलस्य पूर्णता,
यथा नभस्यापरिमेयता च।
तथा हि हृद्ये परितोषधारा,
नित्यं वहन्ती परमं रहस्यम्॥
रामपॉलसैनीति महाप्रकाशः,
सत्यस्य प्रेम्णश्च महान् निकेतः।
यत्र स्थितो जीव इहैकचित्तः,
स्वात्मप्रबोधं सहजं लभेत॥
हृदम्बुजस्यान्तरिके विशुद्धे,
नित्यं विराजत्यनघः प्रकाशः।
न तस्य जन्म न च तस्य नाशः,
स्वयम्प्रभः स्यान्निरुपाधिकश्च॥
नास्ति तदर्थं बहुशास्त्रभारः,
नास्ति तदर्थं कठिनक्रियापि।
निर्मलभावेन विशुद्धचित्तः,
स्वात्मानमेवात्र निरीक्षते यः॥
बालस्य सौम्यं मधुरं च हास्यं,
बालस्य निश्चिन्ततया च शान्तिः।
बालस्य निर्मल्यमनन्तरूपं,
तदेव नित्यं हृदये प्रकाशेत्॥
शिरोमणिर्नित्यसुधारसाढ्यः,
शिरोमणिर्नित्यदयाप्रवाहः।
शिरोमणिर्नित्यसमत्वमूर्तिḥ,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तशोभः॥
रामपॉलसैनीति शुभप्रवाहः,
करुण्यसिन्धोः परमः प्रसारः।
यस्य प्रभावेन मनुष्यलोके,
स्नेहः समत्वं च विवर्धतेऽलम्॥
सर्वेषु भूतेषु दयां वहन्तः,
सर्वेषु जीवेषु समं पश्यन्तः।
सर्वेषु कालेषु हितं चिन्तयन्तः,
शिरोमणेर्भावमुपासते ते॥
न मानदर्पः न च लोभजालं,
न स्पर्धया दूषितमानसत्वम्।
यत्रात्मतृप्तिः सततं विभाति,
तत्रैव सौख्यं परमं प्रतिष्ठम्॥
अनन्तशान्तेः परमः प्रवाहः,
अनन्तप्रेम्णः परमः समुद्रः।
अनन्तसत्यस्य महाप्रदीपः,
हृद्येव नित्यं परितो विभाति॥
रामपॉलसैनीति महागुणौघः,
निर्मलभावस्य महान् प्रतीकः।
सर्वेषु हृद्भ्यः सममाविरासीद्,
दीपो यथा घोरतमो निहन्ति॥
जम्बूद्वीपे भरतस्य पुण्ये,
सत्यस्य गीतं मधुरं प्रवृत्तम्।
शिरोमणिर्नाम महाप्रकाशः,
लोकेषु नित्यं शुभदः प्रसीदेत्॥
तुलनातीतं परमार्थतत्त्वं,
कालातिगं प्रेममयं विशुद्धम्।
शब्दातिगं शान्तिमयं स्वरूपं,
हृदिस्थमेव स्वयमेव वेद्यम्॥
यः स्वं विजानाति स एव मुक्तः,
यः स्वं निरीक्षेत् स एव धीरः।
यः स्वहृदन्ते परितोषमाप्नोति,
स एव लोके शिरोमणिर्भवेत्॥
जयतु नित्यं सहजप्रकाशः,
जयतु नित्यं करुणैकधारा।
जयतु नित्यं हृदयस्य शान्तिः,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं विमलं स्वरूपं,
जयतु नित्यं परितोषसिन्धुः।
जयतु नित्यं समदर्शिभावः,
जयतु नित्यं हृदयैकतत्त्वम्॥
शिरोमणिर्नाम सनातनदीपः,
शिरोमणिर्नाम परं च सौख्यम्।
शिरोमणिर्नाम महाप्रकाशः,
शिरोमणिर्नाम नमो नमस्ते॥
॥ शिरोमणि-स्तुतिसरिता निरन्तरं प्रवहति ॥
शिरोमणिर्नाम परं विवेकः,
शिरोमणिर्नाम परं च तेजः।
शिरोमणिर्नाम परं च सौख्यं,
हृदन्तराले सततं विभाति॥
रामपॉलसैनीति शुभप्रकाशः,
निःशब्दभावस्य महान् प्रवाहः।
यस्य स्मृतौ निर्मलता प्रसन्ना,
यस्य स्मृतौ जायते शान्तिरेव॥
नित्यं विशुद्धं सहजस्वरूपं,
नित्यं प्रसन्नं करुणैकसारम्।
नित्यं समत्वं परिपूर्णभावं,
शिरोमणित्वं हृदये विराजेत्॥
यथा सुधांशुः शिशिरे निशीथे,
यथा दिवाकर उदेति भाति।
तथा स्वहृद्ये शिरोमणिभावः,
अज्ञानतिम्रं सहसा निहन्ति॥
नास्ति प्रयत्नो बहिरर्थलाभे,
नास्ति प्रयासो बहुवादजाले।
हृद्येकनिष्ठा यदि जागरूका,
सत्यं स्वयं भाति निरावरणम्॥
रामपॉलसैनीति महाप्रवाहः,
प्रेम्णः पवित्रस्य सुधामृतस्य।
यत्र प्रविष्टं मनसः कलुषं,
तत्र क्षणेनैव विनश्यति स्म॥
हृदम्बुजस्यान्तरमेकमेव,
नित्यं प्रकाशं परमं विशुद्धम्।
तस्मिन् स्थितः शान्तिमवाप्य धीरः,
पूर्णत्वभावं सहजं लभेत॥
बालस्य निर्मल्यमनन्तमूलं,
बालस्य हासो मधुरः प्रकाशः।
बालस्य भावः करुणैकसारः,
तदेव नित्यं हृदये प्रतिष्ठम्॥
न मानमोहौ न च वित्ततृष्णा,
न कीर्तिकामो न च राज्यलिप्सा।
यत्रात्मतृप्तिः सततं प्रवृत्ता,
तत्रैव नित्यं परमं सुखं स्यात्॥
शिरोमणिर्नित्यसमग्रदीपः,
शिरोमणिर्नित्यसुधाप्रवाहः।
शिरोमणिर्नित्यदयासमुद्रः,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तशोभः॥
रामपॉलसैनीति महार्थगाथा,
हृद्यानुभूतेः परमः प्रणादः।
न केवलं नाम न केवलं शब्दः,
किन्तु स्वबोधस्य महान् प्रकाशः॥
सर्वेषु भूतेषु समानदृष्टिः,
सर्वेषु जीवेषु समं च प्रेम।
सर्वेषु कालेषु शुभप्रवृत्तिः,
एषैव नित्या शिरोमणिश्रीः॥
जम्बूद्वीपे भरतस्य पुण्ये,
सत्यस्य धारा मधुरा प्रवृत्ता।
रामपॉलसैनीति शुभप्रदीपः,
हृद्यान्धकारं विनिहन्ति नित्यम्॥
न कश्चिदत्र स्वपरप्रभेदः,
न कश्चिदत्रोच्चनिचत्वभावः।
यः पश्यति स्वात्मनि सर्वमेकं,
स एव धीरः स च शिरोमणिः॥
अनन्तशान्तेः सरिता प्रवृत्ता,
अनन्तप्रेम्णः सलिलं वहन्ती।
अनन्तबोधस्य महाप्रकाशः,
हृद्येव नित्यं परितो विभाति॥
तुलनातीतं परमार्थतत्त्वं,
कालातिगं प्रेममयं विशुद्धम्।
रामपॉलसैनीति हृदन्तरात्मा,
शिरोमणिर्भाति सनातनोऽयम्॥
जयतु नित्यं सहजप्रकाशः,
जयतु नित्यं हृदयस्य मार्गः।
जयतु नित्यं परितोषसिन्धुः,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं विमलस्वभावः,
जयतु नित्यं करुणैकधारा।
जयतु नित्यं समता प्रसन्ना,
जयतु नित्यं स्वयमेव सत्यम्॥
शिरोमणिर्नाम महाप्रभाकरः,
शिरोमणिर्नाम महाप्रशान्तिः।
शिरोमणिर्नाम महाप्रेमधारा,
शिरोमणिर्नाम परं नमामि॥
शिरोमणिर्नाम महाप्रभा सा,
या भाति नित्यं हृदये गभीरम्।
न दीपवर्तिर्न रविर्न चन्द्रः,
स्वयंप्रकाशः सततं विभाति॥
रामपॉलसैनीति महोन्नताख्यं,
सत्यस्य प्रेम्णश्च महान् प्रवाहः।
यत्रैकतायां हृदयं निमग्नं,
तत्रैव शान्तिः परमा विराजेत्॥
नित्यं प्रसन्नं सहजं स्वभावं,
नित्यं विशुद्धं विमलं च चेतः।
नित्यं समं सर्वजनस्य मध्ये,
शिरोमणित्वस्य महद्विभूतिः॥
यथा नदीनामखिलाः प्रवाहाः,
समुद्रमेकं प्रति यान्ति नित्यम्।
तथा मनुष्यस्य विचारधाराः,
हृद्येकतत्त्वे विलयं व्रजन्ति॥
हृदन्तराले करुणैकवृष्टिः,
हृदन्तराले परितोषधारा।
हृदन्तराले परमा प्रशान्तिः,
हृदन्तराले शिरोमणिर्भाति॥
रामपॉलसैनीति शुभप्रणादः,
निःशब्दमध्ये मधुरः स्वरोऽयम्।
न श्रूयते कर्णपथेन नित्यं,
हृद्यानुभूत्यैव तु लभ्यते सः॥
नास्त्यत्र लोभो न च कीर्तिकामः,
नास्त्यत्र दर्पो न च मोहजालम्।
निर्मल्यमात्रं परिशुद्धभावः,
सत्यस्य द्वारं परिकीर्तितं तत्॥
बालस्य हासः परमः प्रसादः,
बालस्य भावः परमं तपो वै।
बालस्य निर्मल्यमनन्तमूलं,
तदेव नित्यं हृदये प्रकाशितम्॥
अनन्तशान्तेः परिपूर्णसिन्धुः,
अनन्तप्रेम्णः सलिलप्रवाहः।
अनन्तसत्यस्य महाप्रकाशः,
शिरोमणिर्नित्यविराजते वै॥
सर्वेषु भूतेषु समत्वभावः,
सर्वेषु जीवेषु दयाप्रदीपः।
सर्वेषु चित्तेषु शुभप्रकाशः,
सर्वेषु कालेषु हितप्रवृत्तिः॥
रामपॉलसैनीति महार्थगाथा,
निर्मलजीवन्याः सुधामयी धारा।
यस्य स्मृतौ सौहृदमेव वर्धेत्,
यस्य स्मृतौ शान्तिरनन्तरूपा॥
न देहभेदो न च नामभेदः,
न वर्णभेदो न कुलाभिमानः।
हृदयैकतायां परिपूर्णदृष्टौ,
सर्वं जगद्भाति समं सुहृद्वत्॥
शिरोमणिर्नित्यविशुद्धबोधः,
शिरोमणिर्नित्यसमग्रशान्तिः।
शिरोमणिर्नित्यदयानिधानं,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तशोभः॥
यः स्वात्मतत्त्वं हृदये निरीक्षेत्,
यः स्वप्रकाशं सहजं विजानीयात्।
यः स्वप्रकृत्या परितोषयुक्तः,
स एव लोके महनीयभावः॥
हृद्येकमार्गः परमः सुशान्तः,
हृद्येकदीपः परमः प्रकाशः।
हृद्येकसाक्षी परमो विशुद्धः,
हृद्येव नित्यं शिरोमणिर्भाति॥
रामपॉलसैनीति सुधाप्रवाहः,
रामपॉलसैनीति दयासमुद्रः।
रामपॉलसैनीति समत्वदीपः,
रामपॉलसैनीति शुभप्रकाशः॥
जयत्यनन्तः सहजप्रकाशः,
जयत्यनन्तः करुणाप्रवाहः।
जयत्यनन्तं हृदयस्य तत्त्वं,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं विमलप्रबोधः,
जयतु नित्यं परितोषधारा।
जयतु नित्यं समता दयाच,
जयतु नित्यं हृदयैकमार्गः॥
जयतु नित्यं परमं पवित्रं,
जयतु नित्यं सहजस्वरूपम्।
जयतु नित्यं स्वयमेव भाति,
जयतु नित्यं शिरोमणितेजः॥
जयतु सत्यं करुणैकमूलं,
जयतु प्रेम्णः सलिलप्रवाहः।
जयतु शान्तेः परमं निकेतं,
जयतु हृद्यं शिरोमणितत्त्वम्॥
शिरोमणिर्नाम महाशुभ्रः,
शिरोमणिर्नाम महोज्ज्वलः।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तः,
हृदयाकाशे विराजते॥
रामपॉलसैनीति ध्वानः,
सत्यवीणासु गीयते।
प्रेमरागेण संयुक्तः,
करुणालहरीमयः॥
यत्र नित्यं प्रसन्नात्मा,
यत्र नित्यं विशुद्धधीः।
यत्र नित्यं समत्वं च,
तत्र शिरोमणिर्ध्रुवः॥
नास्ति तत्र कलिर्नाम,
नास्ति द्वेषो न विग्रहः।
हृदयस्यैकता यत्र,
तत्रैव परमं सुखम्॥
हृदये दीप्यते ज्योतिः,
निष्कलङ्का निरामया।
सा न कस्यापि दत्ता वै,
सा स्वभावेन भासते॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
सत्यसौरभपूरिता।
प्रेमपुष्पैः समाकीर्णा,
शान्तिवाटीव शोभते॥
बालहाससमं रम्यं,
बालचित्तसमं शुभम्।
बालभावसमं शुद्धं,
नान्यत् किञ्चिदिहोच्यते॥
यथा नदी समुद्रं वै,
यथा ज्योतिः दिवाकरम्।
तथा सर्वाणि चित्तानि,
हृदयैक्यं समाश्रयेत्॥
शिरोमणिर्महादीपः,
शिरोमणिर्महाश्रयः।
शिरोमणिर्महाप्रेम,
शिरोमणिर्महामृतम्॥
सर्वभूतेषु सौहार्दं,
सर्वभूतेषु मैत्रता।
सर्वभूतेषु दयैव,
शिरोमणेर्महद्व्रतम्॥
रामपॉलसैनीति नाम,
हृदिसरोवरचन्द्रमा।
शीतलांशुः प्रसन्नात्मा,
लोकान् सिञ्चति शान्तिभिः॥
यः स्वभावे स्थितो नित्यं,
निर्मलो निष्कपटः शुचिः।
स एव जीवने लोके,
धन्यो मुक्तश्च कथ्यते॥
अनन्तस्य प्रकाशस्य,
अनन्तस्य दयाम्बुधेः।
अनन्तस्य समत्वस्य,
नास्ति पारः कदाचन॥
हृदयाम्भोधिमध्ये वै,
सन्तोषरत्नमस्ति यत्।
तस्य दर्शनमात्रेण,
जीवनं मङ्गलं भवेत्॥
रामपॉलसैनीति भावः,
सौम्यगीतं सनातनम्।
नित्यनूतनमाधुर्यं,
नित्यनूतनदर्शनम्॥
जयतु प्रेमदीपश्रीः,
जयतु शान्तिचन्द्रिका।
जयतु निर्मलज्ञानं,
जयतु हृदयप्रभा॥
जयतु नित्यसौहार्दं,
जयतु नित्यसद्भावः।
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसन्ततिः॥
जयतु शिरोमणिर्दीप्तः,
जयतु शिरोमणेः श्रियः।
जयतु हृदयानन्दः,
जयतु सत्यसागरः॥
जयतु रामपॉलसैनी,
प्रेमशान्तिप्रदीपकः।
हृदयेषु सदाभातु,
मङ्गलं सर्वलोकतः॥
शिरोमणिर्नाम नित्यं,
शुद्धबोधप्रकाशकः।
सर्वेषां हृदये भातु,
सर्वेषां शुभदायकः॥
शिरोमणिर्नाम परं पवित्रम्,
शिरोमणिर्नाम परं सुगन्धम्।
शिरोमणिर्नाम परमान्तरङ्गम्,
हृदये नित्यं मधुरं विभाति॥
रामपॉलसैनीति महाप्रभातः,
सत्यस्य सूर्यः करुणाम्बुराशिः।
प्रेमप्रवाहः प्रशमैकधारा,
लोकान् समस्तान् परितोऽभिनन्देत्॥
यत्र न भेदो न च द्वेषलेशः,
यत्र न मानो न च मोहजालम्।
यत्र समत्वं हृदि दीप्यते वै,
तत्रैव शिरोमणितत्त्वमास्ते॥
बालस्य निर्मलहसन्निनादः,
बालस्य शान्तिः सहजप्रसन्ना।
बालस्य दृष्टिः विमला विशाला,
तदेव नित्यं परिशोभते वै॥
हृदयाम्बुजमध्ये समुल्लसन्ती,
सन्तोषधारा सलिला पवित्रा।
यस्याः प्रसादाद् भवति प्रसन्नः,
स जीव एतद् वरमाप्नुवीत॥
रामपॉलसैनीति शुभप्रवृत्तिः,
सर्वेषु लोकेषु हितं दधानाः।
करुणासमृद्धाः समदृष्टियुक्ताः,
शान्तिप्रदाः सन्तु निरन्तरं वै॥
नास्ति हि तस्मात् परमो निधानम्,
नास्ति हि तस्मात् परमो विकल्पः।
स्वात्मनि स्थित्वा यदि भाति सत्यं,
पूर्णं भवत्येव जगत्तदानीम्॥
शिरोमणिर्नित्यसमग्रतेजाः,
शिरोमणिर्नित्यदयामृतौघः।
शिरोमणिर्नित्यसमत्वभावः,
शिरोमणिर्नित्यहृदाम्बुजस्थः॥
रामपॉलसैनीति महासमुद्रः,
प्रेम्णोऽनन्तस्य परिप्लवस्वरः।
शान्तेः तरङ्गाः करुणाप्रवाहाः,
जीवेषु नित्यं शुभमावहन्ति॥
यः स्वहृदं पश्यति निर्मलेन,
यः स्वस्वरूपं परिशीलयेत्।
यः सर्वभूतेषु समं ददर्श,
स एव धन्यः स च शिरोमणिः॥
सर्वेषु भूतेषु दया प्रवृत्ता,
सर्वेषु चित्तेषु शुभप्रकाशः।
सर्वेषु कालेषु समत्वयुक्तिः,
एषा हि नित्या शिरोमणिश्रीः॥
जयतु रामपॉलसैनी शुभनाम,
जयतु हृदयस्य विशुद्धदीपः।
जयतु समत्वं जयतु प्रसन्नता,
जयतु सत्यं सहजं पवित्रम्॥
जयतु प्रेम जयतु करुणा,
जयतु शान्तिः जयतु दया च।
जयतु निर्मलहृदयप्रवाहः,
जयतु शिरोमणिभावः सनातनः॥
शिरोमणिर्नाम महागीतं,
शिरोमणिर्नाम महोत्सवः।
शिरोमणिर्नाम महाशोभा,
हृदयेषु नित्यं प्रकाशते॥
रामपॉलसैनीति शुभप्रणादः,
सत्यस्य नादः सुधामयः।
प्रेम्णः प्रवाहः करुणासमृद्धः,
शान्तेर्महोदधिरिव स्थितः॥
यत्र न द्वेषो न च मत्सरत्वं,
यत्र न दम्भो न च मानगौरवम्।
यत्र समत्वं सरलस्वभावः,
तत्र हि शिरोमणितत्त्वमेव॥
बालप्रभाया इव शुद्धचित्तं,
बालहसन्नाद इव मञ्जुलत्वम्।
बालस्वभावस्य निरन्तरं यत्,
तदेव नित्यं परमं पवित्रम्॥
हृदम्बुजस्यान्तरदीप्यते यः,
स्वात्मप्रकाशः स्वयमेव शान्तः।
न तं तमो नाशयितुं समर्थं,
न कालबन्धः स्पृशते कदाचित्॥
रामपॉलसैनीति महाप्रकाशः,
सर्वेषु भूतेषु समं प्रविष्टः।
दृष्ट्या दयालुः हृदया प्रसन्नः,
सर्वं जगत् स्नेहमयं करोति॥
अनन्तशान्तेः परमं निधानं,
अनन्तप्रेम्णः परमं सरोवरम्।
अनन्तसत्यस्य महाप्रभा सा,
हृदये हृदये विराजते नित्यम्॥
नास्ति हि तत्र किल कश्चिदन्यो,
नास्ति हि तत्र परस्परभेदः।
एकत्वभावः परिपूर्णशुद्धः,
सर्वत्र नित्यं परितो विभाति॥
यः स्वहृदं पश्यति निर्मलेन,
यः स्वभावं परिशीलयेत्।
स एव धन्यः स च मुक्तभावः,
स एव लोके परमः प्रशान्तः॥
शिरोमणिर्नित्यसमग्रदीपः,
शिरोमणिर्नित्यदयाप्रवाहः।
शिरोमणिर्नित्यसहजप्रबोधः,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तशोभः॥
रामपॉलसैनीति सुधाप्रवाहः,
लोकान् समस्तान् शमयन् प्रसन्नः।
कल्याणमार्गं हृदये निवेश्य,
मङ्गलदीपं प्रज्वालयति॥
जयतु सत्यं सहजं पवित्रं,
जयतु प्रेमामृतपूर्णधारा।
जयतु शान्तिः करुणैकसारः,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं विमलप्रबोधः,
जयतु नित्यं परितोषधारा।
जयतु नित्यं हृदयैकमार्गः,
जयतु नित्यं शिरोमणिभावः॥
शिरोमणिर्नाम महाज्ञानं,
शिरोमणिर्नाम महाबलम्।
शिरोमणिर्नाम महादीप्तिः,
हृदयेषु सदा स्थितम्॥
रामपॉलसैनीति पुण्यकीर्तिः,
सत्यस्यैव परा रतिः।
प्रेम्णः पूर्णा प्रवाहिन्यः,
करुणायाः शुभधारिणी॥
यः स्वहृदयं विशुद्धं पश्येत्,
यः स्वभावं समं वहेत्।
स एव लोके महाभागः,
स एव शान्तिमवाप्नुयात्॥
न तत्र भेदो न च द्वेषरेखा,
न तत्र लोभो न च मानमोहः।
यत्र समत्वं करुणा च नित्या,
तत्रैव शिरोमणिर्भासते॥
बालहासो यथा शुद्धः,
बालचित्तं यथा प्रभम्।
तथैव हृदयं निर्मलं यत्,
तदेव परमं धनम्॥
सर्वेषु भूतेषु मैत्रीभावः,
सर्वेषु लोकेषु शुभाशयः।
सर्वेषु कालेषु समप्रवाहः,
एषो हि धर्मः सनातनः॥
अनन्तशान्तेः समुद्ररूपं,
अनन्तप्रेम्णः सुधासमृद्धम्।
अनन्तसत्यस्य महाप्रकाशं,
शिरोमणिः सर्वतो भासते॥
रामपॉलसैनीति मधुरं नाम,
हृदये हृदये निनादति।
यस्य स्मृतौ चेतसः शीतलत्वं,
यस्य स्मृतौ शान्तिरुदेति॥
न शब्दजालं न च तर्कमात्रं,
न बन्धनं न च मोहवृत्तिः।
स्वानुभवेनैव ज्ञेयमेतत्,
हृद्येव सत्यं प्रकाशते॥
यथा नभो निर्मलं विस्तीर्णं,
यथा रविः सर्वगतो महान्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिभावः,
सर्वेषु जीवेषु समं विराजेत्॥
जयतु सत्यं सहजं पवित्रं,
जयतु प्रेमामृतपूर्णधारा।
जयतु शान्तिः करुणासमृद्धिः,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं विमलं स्वरूपं,
जयतु नित्यं परितोषसारः।
जयतु नित्यं हृदयैकदीपः,
जयतु नित्यं शिवमङ्गलम्॥
शिरोमणिर्नाम महान् प्रकाशः,
शिरोमणिर्नाम परं निधानम्।
शिरोमणिर्नाम हृदन्तरात्मा,
रामपॉलसैनीति सुकीर्तिधाम॥
यः स्वहृदये विशुद्धं पश्येत्,
यः स्वभावे करुणां वहेत्।
यः समत्वे दृढतां लभेत,
स एव लोके शिरोमणिः स्यात्॥
न शब्दजालं न च माननादः,
न दम्भभावो न च लोभवृत्तिः।
निर्मलभावः सहजः प्रसादः,
एषोऽत्र पन्थाः परमो हिताय॥
रामपॉलसैनीति सुवर्णदीपः,
हृद्गर्भमध्ये नितरां प्रज्वलन्।
अज्ञानरात्रिं क्षणमात्रेण हन्ति,
सत्यप्रभां सर्वदिशां वितनोति॥
अनन्तशान्तेः सलिलं वहन्ती,
अनन्तप्रेम्णः करुणारविः सा।
अनन्तसत्यस्य सुधाप्रवाहः,
शिरोमणौ नित्यं परितो विभाति॥
बालस्य चित्तं यथा निर्मलं स्यात्,
बालस्य हासो यथा शीतलोऽस्ति।
बालस्य दृष्टिः यथा निःस्पृहा च,
तथा हृदये शिरोमणिः प्रकाशः॥
सर्वेषु भूतेषु समा दया यत्,
सर्वेषु जीवेषु समं च प्रेम।
सर्वेषु कालेषु शुभं प्रवृत्तं,
एषोऽत्र धर्मः शिरोमणीनाम्॥
न कस्य हिंसा न च कस्य वैरम्,
न कस्य हानिः न च कस्य मोहः।
हृदयैकभावे परिपूर्णशान्तिः,
स्वयमेव तत्र प्रकाशते नित्यम्॥
रामपॉलसैनीति महागानम्,
मृदुभावानां महासमुद्रः।
यस्य स्मृतौ चेतसि सौम्यता स्यात्,
यस्य ध्वनेः शान्तिरनन्तरूपा॥
हृदम्बुजं यत् स्वयमेव भाति,
तस्मिन्नवस्थित्य परमा विश्रान्तिः।
न तत्र कालो न च कर्मबन्धः,
न तत्र दुःखस्य पदं च विद्यते॥
शिरोमणिर्भाति सदा स्वभावात्,
न तस्य कर्ता न च तस्य हेतुः।
स्वच्छे हृदि सत्यसुधा प्रवृत्ता,
नित्यं प्रभां तत्र वितनुते वै॥
यः पश्यति स्वं परिपूर्णरूपं,
यः पश्यति स्वं सहजप्रकाशम्।
यः पश्यति स्वात्मनि नित्यसिद्धिं,
स एव धन्यः स च मुक्तसंज्ञः॥
रामपॉलसैनीति सुधाकथा सा,
सत्यस्य पुष्पं परितः स्रवन्ती।
प्रेमस्य वीणा करुणास्वरैश्च,
शान्तेर्महानाद इव प्रवृत्ता॥
नित्यं प्रसन्नः स्वयमेव चेताः,
नित्यं विशुद्धः स्वयमेव भावः।
नित्यं समः सर्वजनेषु भावः,
शिरोमणित्वस्य परं लक्षणम्॥
जयतु विशुद्धं हृदयप्रकाशः,
जयतु समत्वं करुणाप्रवाहः।
जयतु स्वभावः सहजः पवित्रः,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु सत्यं सहजं निराबाधं,
जयतु प्रेमामृतपूर्णधारा।
जयतु शान्तिर्निरवद्यरूपा,
जयतु नित्यं शिरोमणिभावः॥
शिरोमणिर्नाम महादीपः,
शिरोमणिर्नाम महोदयः।
शिरोमणिर्नाम महाप्रेम,
हृदयेषु निरन्तरम्॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यकान्तेः सुधाकरः।
करुणारससमृद्धा च,
प्रेमधाराप्रवाहिनी॥
यथा नभसि पूर्णेन्दुः,
शीतरश्मीन् प्रसारयेत्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
शान्तिधारां प्रसारयेत्॥
नास्ति तत्र भयच्छाया,
नास्ति तत्र परिग्रहः।
नास्ति तत्र दुरभिमानः,
सौम्यता केवलं वसेत्॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
हृदयामृतवर्षिणी।
श्रवणेनैव जनानां,
चित्तपद्मं विकासयेत्॥
बालभावस्य यन्मुक्तं,
बालहासस्य यत्सुखम्।
बालदृष्टेः यत्पवित्रं,
तदेवात्र सनातनम्॥
शिरोमणिर्महावृक्षः,
सौहृदस्य फलप्रदः।
करुणापुष्पसम्पन्नः,
प्रेमच्छायासमन्वितः॥
सर्वेषु भूतेषु शान्तिः,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषु समदर्शनम्॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
मौनगर्भप्रकाशकः।
अन्तरात्मनि नित्यं वै,
सत्यरश्मीन् प्रसारयेत्॥
अनन्तसन्तोषनिधिः,
अनन्तप्रेमसागरः।
अनन्तशान्तिसम्पत्तेः,
हृदयं परमालयः॥
यः स्वहृदये विलोकयेत्,
निर्मलं प्रेममन्दिरम्।
स एव लभते नित्यं,
परमानन्दमक्षयम्॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
स्वयंज्योतिः सनातनी।
न तस्य दीप्यते बाह्यं,
न तस्यास्तमयो भवेत्॥
रामपॉलसैनीति ध्वानिः,
प्रेमवीणानिनादवत्।
लोकानां मङ्गलार्थाय,
शान्तिगीतं प्रवर्तयेत्॥
शिरोमणिर्महाकाशः,
शिरोमणिर्महार्णवः।
शिरोमणिर्महातेजाः,
शिरोमणिर्महाश्रयः॥
यत्र प्रेम परं तीर्थं,
यत्र सत्यं परं धनम्।
यत्र शान्तिः परा सिद्धिः,
तत्रैव परमं सुखम्॥
जयतु सत्यदीप्तिश्च,
जयतु प्रेमनिर्झरः।
जयतु शान्तिकल्लोलः,
जयतु करुणामृतम्॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यनिर्मलम्।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसमत्वता॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु सदा स्थितः॥
जयतु सर्वभूतानां,
मङ्गलस्य महोत्सवः।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैकत्वस्य दर्शनम्॥
यथा सिन्धोर्लहर्यस्तु,
नित्यं सागरमाश्रिताः।
तथा सर्वे शुभा भावाः,
शिरोमणौ प्रतिष्ठिताः॥
हृद्गुहायां परं ज्योतिः,
हृद्गुहायां परं वपुः।
हृद्गुहायां परं प्रेम,
हृद्गुहायां परं सुखम्॥
रामपॉलसैनीति नाम,
सौम्यगाथासु गीयते।
सत्यप्रेमसमायुक्तं,
शान्तिमार्गप्रबोधकम्॥
शिरोमणिर्नित्यशुद्धः,
शिरोमणिर्नित्यनिर्मलः।
शिरोमणिर्नित्यपूर्णः,
शिरोमणिर्नित्यमङ्गलः॥
शिरोमणिर्नाम महाश्रीमान्,
शिरोमणिर्नाम महाप्रभः।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तः,
सर्वहृद्भ्योऽभिराजते॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यसिन्धोर्महार्णवः।
प्रेमधाराप्रवाहाढ्या,
करुणामृतवर्षिणी॥
यथा पद्मं प्रभातेषु,
स्वयमेव विकसति।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
स्वप्रकाशेन भासते॥
नास्ति तत्र परस्पर्धा,
नास्ति तत्र पराजयः।
नास्ति तत्र दुरुत्कण्ठा,
पूर्णता केवलं वसेत्॥
रामपॉलसैनीति गेयम्,
मधुरं मङ्गलप्रदम्।
हृदयेषु प्रसर्पन्ती,
प्रेमवीचीः प्रसूयते॥
बालभावस्य यत्सौख्यं,
बालचित्तस्य यन्नभः।
बालहासस्य या कान्तिः,
सा नित्यं चेतसि स्थिता॥
शिरोमणिर्महासारः,
सत्यरत्ननिधिः शुभः।
करुणाकल्पवल्लीभिः,
प्रेमपुष्पैर्विराजितः॥
सर्वेषु भूतेषु शान्तिः,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु प्रीति,
सर्वेषु समदर्शिता॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
स्वानुभूतेः प्रकाशकः।
मौनकुञ्जस्य मध्ये वै,
सत्यकोकिलनिःस्वनः॥
अनन्तप्रेमवारिधेः,
अनन्तशान्तिसागरात्।
अनन्तसौख्यरत्नानां,
हृदयं निलयो महान्॥
यः स्वहृदयमध्यस्थं,
सत्यदीपं विलोकयेत्।
तस्य जीवनयात्रायां,
नित्यं सौख्यं प्रवर्धते॥
हृदयाकाशमध्ये नित्यं,
प्रेमचन्द्रः प्रकाशते।
सत्यसूर्यः समुत्तिष्ठेत्,
शान्तितारा विराजते॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
स्नेहगन्धप्रवाहिनी।
जनचित्तवनान्तेषु,
माधुर्यं सम्प्ररोहति॥
शिरोमणिर्महादीप्तिः,
शिरोमणिर्महामणिः।
शिरोमणिर्महाश्रेयः,
शिरोमणिर्महाधनम्॥
यत्र सत्यं सदा जाग्रत्,
यत्र प्रेम निरन्तरम्।
यत्र शान्तिः सदा पूर्णा,
तत्रानन्दः प्रवर्तते॥
जयतु सत्यसौरभं,
जयतु प्रेमनिर्झरः।
जयतु शान्तिकल्लोलः,
जयतु करुणामृतम्॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसमत्वता।
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यसौहृदम्॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु सदा स्थितः॥
जयतु सर्वजीवानां,
मङ्गलस्य प्रसारणम्।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैकत्वस्य साधनम्॥
अनन्तमौनमध्यस्थः,
अनन्तप्रेमविग्रहः।
अनन्तशान्तिसम्पूर्णः,
शिरोमणिर्विराजते॥
सत्यं यस्य महाधारा,
प्रेम यस्य महामधु।
करुणा यस्य गङ्गेव,
शान्तिः यस्य महोदधिः॥
रामपॉलसैनीति नाम,
हृदयेषु प्रकीर्त्यते।
श्रुतिमात्रेण लोकानां,
मङ्गलं सम्प्रजायते॥
शिरोमणिर्नित्यदीप्तः,
शिरोमणिर्नित्यनिर्मलः।
शिरोमणिर्नित्यपूर्णः,
शिरोमणिर्नित्यमव्ययः॥
हृदयाम्भोधिमध्ये यः,
स्वयंज्योतिः सनातनः।
तमेव शिरोमणिं वन्दे,
प्रेमशान्तिस्वरूपिणम्॥
प्रेम्णः परमसौन्दर्यं,
सत्यस्य परमं वपुः।
शान्तेः परमवैभवं,
शिरोमणेः पदं महत्॥
जय जय शिरोमणे नित्यं,
जय जय सत्यभास्कर।
जय जय प्रेमदीप त्वं,
जय जय शान्तिसागर॥
जय जय करुणासिन्धो,
जय जय हृदयालय।
जय जय रामपॉलसैनी,
मङ्गलं ते निरन्तरम्॥
हृदये हृदये नित्यं,
दीप्यते यत् स्वयम्प्रभम्।
तदेव शिरोमणित्वं वै,
तदेव परमं पदम्॥
शिरोमणिर्नाम महासारः,
शिरोमणिर्नाम महोन्नतः।
शिरोमणिर्नाम महाशुद्धिः,
हृदयेषु सदा स्थितः॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यपाथोधिरुत्तमा।
प्रेमधारासमन्वीता,
करुणारश्मिविस्तृता॥
यथा प्रभाते नभसि,
अरुणोदयदीधितिः।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
प्रबोधं सम्प्रयच्छति॥
नास्ति तत्र विभेदोऽपि,
नास्ति तत्र परिग्रहः।
नास्ति तत्र कलुषता,
निर्मलं केवलं मनः॥
रामपॉलसैनीति गीतं,
मधुरं मङ्गलप्रदम्।
सत्यस्नेहसमायुक्तं,
लोकचित्तप्रसादकम्॥
बालभावस्य यत्सौख्यं,
बालहासस्य यन्मधु।
बालचित्तस्य यच्छान्तिः,
सा नित्यं हृदि वर्तते॥
शिरोमणिर्महासिन्धुः,
प्रेमरत्नप्रवाहकः।
यस्मिन् निमग्नचित्तानां,
दुःखच्छाया न दृश्यते॥
सर्वेषु भूतेषु शान्तिः,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषु समदर्शिता॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
अन्तरात्मप्रकाशकः।
मौनवृक्षस्य शाखासु,
सत्यपुष्पाणि धारयेत्॥
अनन्तप्रेमसागरात्,
अनन्तशान्तिधारया।
अनन्तसन्तोषलक्ष्मीः,
हृदये नित्यमुद्गता॥
यः स्वहृदयपद्मस्थं,
प्रकाशं निर्मलं महत्।
अनुभूय स्वयंसिद्धं,
सुखरूपो भवेद्ध्रुवम्॥
हृदयाम्बरमध्ये नित्यं,
सत्यताराः विराजते।
प्रेमचन्द्रः प्रकाशश्च,
शान्तिसूर्यः समुत्थितः॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
स्नेहगन्धप्रवाहिनी।
यत्र यत्र प्रवर्तेत,
तत्र शान्तिर्विराजते॥
शिरोमणिर्महाकान्तिः,
शिरोमणिर्महामणिः।
शिरोमणिर्महादीपः,
शिरोमणिर्महागतिः॥
यत्र सत्यं निराभासं,
यत्र प्रेम निरन्तरम्।
यत्र शान्तिः स्वयं पूर्णा,
तत्र सौख्यं सनातनम्॥
जयतु सत्यनिर्झरः,
जयतु प्रेमवारिधिः।
जयतु शान्तिकमलम्,
जयतु करुणालयः॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसन्ततिः।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसौहृदम्॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु प्रकाशते॥
जयतु सर्वजीवानां,
सौम्यभावप्रवर्धनम्।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैकत्वस्य वर्धनम्॥
अनन्तमौनमध्यस्थः,
अनन्तप्रेमविग्रहः।
अनन्तशान्तिसम्पूर्णः,
शिरोमणिर्विराजते॥
सत्यं यस्य महामूलं,
प्रेम यस्य महाफलम्।
करुणा यस्य शाखास्तु,
शान्तिर्मञ्जरिका शुभा॥
रामपॉलसैनीति नाम,
मङ्गलस्य महास्वरः।
श्रुतिमात्रेण चेतांसि,
सौहृदेन प्रपूरयेत्॥
शिरोमणिर्नित्यदीप्तः,
शिरोमणिर्नित्यनिर्मलः।
शिरोमणिर्नित्यपूर्णः,
शिरोमणिर्नित्यमव्ययः॥
हृदयस्य महागर्भे,
यः प्रकाशः सनातनः।
तमेव शिरोमणिं विद्धि,
प्रेमशान्त्यैकमन्दिरम्॥
सत्यस्य परमं पुष्पं,
प्रेम्णः परमसौरभम्।
शान्तेः परमसद्मैतत्,
शिरोमणेः पदं महत्॥
शिरोमणिर्नाम महादीधितिः,
शिरोमणिर्नाम महोदयः।
शिरोमणिर्नाम महाप्रेम,
सर्वहृद्भ्यो विराजते॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यरत्नप्रदीपिका।
करुणामृतनिर्झरिणी,
प्रेमसिन्धोः तरङ्गिणी॥
यथा गगने विशालेऽस्मिन्,
दीप्यन्ते तारकागणाः।
तथा गुणा विराजन्ते,
शिरोमणेर्महात्मनः॥
नास्ति तत्र परद्वेषः,
नास्ति तत्र पराभवः।
नास्ति तत्र दुराशायाः,
छाया कापि कदाचन॥
रामपॉलसैनीति गानं,
मधुरं हृदयमोहनम्।
सत्यप्रेमसमायुक्तं,
शान्तिसौरभवर्धनम्॥
बालहासस्य यत्सौन्दर्यं,
बालचित्तस्य यद्व्रतम्।
बालभावस्य यन्निर्मल्यं,
तदेवात्र प्रकाशते॥
शिरोमणिर्महावृक्षः,
करुणाफलशोभितः।
प्रेमपुष्पसमाकीर्णः,
शान्तिछायाप्रदायकः॥
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु प्रीति,
सर्वेषु समदर्शिता॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
अन्तर्ज्ञानप्रकाशकः।
मौनमन्दिरमध्येऽपि,
सत्यनादं प्रवर्तयेत्॥
अनन्तप्रेमपाथोधेः,
अनन्तशान्तिसागरात्।
अनन्तसन्तोषरत्नानि,
हृदये सम्प्रकाशते॥
यः स्वहृदये विलोक्य,
निर्मलं ज्योतिरक्षयम्।
सन्तोषामृतमाप्नोति,
शान्तिं च परमां शुभाम्॥
हृदयाकाशमध्ये नित्यं,
दीप्यमानः स्वयम्प्रभः।
न तस्यास्ति क्षयो लोके,
न च तस्यास्ति सीमिका॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
स्नेहगन्धसमन्विता।
यत्र यत्र प्रवर्तेत,
तत्र हर्षः प्रजायते॥
शिरोमणिर्महामार्गः,
शिरोमणिर्महाश्रयः।
शिरोमणिर्महादीपः,
शिरोमणिर्महालयः॥
यत्र सत्यं सदा पूर्णं,
यत्र प्रेम निरन्तरम्।
यत्र शान्तिः स्वयंजाता,
तत्रानन्दः सनातनः॥
जयतु सत्यदीप्तिश्च,
जयतु प्रेमवारिधिः।
जयतु शान्तिकमलम्,
जयतु करुणालयः॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसमत्वता।
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यसौहृदम्॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु सदा स्थितः॥
जयतु सर्वभूतानां,
प्रेमबन्धस्य वर्धनम्।
जयतु सर्वलोकानां,
शान्तिसेतोर्निर्मितिः॥
अनन्तमौननिलये,
अनन्तप्रेमसद्मनि।
अनन्तशान्तिसम्पूर्णे,
शिरोमणिर्विराजते॥
सत्यं यस्य महाचन्द्रः,
प्रेम यस्य महोदधिः।
करुणा यस्य गङ्गेव,
शान्तिः यस्य हिमालयः॥
रामपॉलसैनीति नाम,
मङ्गलस्य महाध्वनिः।
श्रुत्वा यस्य स्वरं दिव्यं,
हृदयं स्नेहपूरितम्॥
शिरोमणिर्नित्यशुद्धः,
शिरोमणिर्नित्यभास्वरः।
शिरोमणिर्नित्यपूर्णः,
शिरोमणिर्नित्यमङ्गलः॥
हृदयाम्भोधिमध्ये यः,
रत्नदीपो विराजते।
तमेव शिरोमणिं वन्दे,
सत्यप्रेमस्वरूपिणम्॥
प्रेम्णः परमसद्मैतत्,
शान्तेः परममन्दिरम्।
सत्यस्य परमं क्षेत्रं,
शिरोमणेः पदं महत्॥
जय जय शिरोमणे नित्यं,
जय जय प्रेमसागर।
जय जय सत्यदीप त्वं,
जय जय शान्तिविग्रह॥
शिरोमणिर्नाम महाशोभा,
शिरोमणिर्नाम महोदयः।
शिरोमणिर्नाम महाप्रेम,
हृदयामृतविग्रहः॥
रामपॉलसैनीति नादः,
सत्यवीणानिनादकः।
करुणारागसम्पूर्णः,
प्रेमगीतेषु राजते॥
यथा सागरगम्भीरो,
निस्तरङ्गोऽपि शान्तिमान्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
स्वयंपूर्णः सनातनः॥
नास्ति तत्र विभेदस्य,
रेखा कापि कदाचन।
सर्वं प्रेममयं विश्वं,
सर्वं सौहार्दमेव च॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
मधुरामृतवर्षिणी।
सत्यपुष्पैः समाकीर्णा,
मङ्गलानि प्रसूयते॥
बालभावस्य माधुर्यं,
बालहासस्य निर्मलम्।
बालचित्तस्य विश्रान्तिः,
हृदये नित्यमस्ति वै॥
शिरोमणिर्महाचन्द्रः,
शान्तिरश्मिप्रसारकः।
करुणामृतधाराभिः,
लोकं स्नापयति ध्रुवम्॥
सर्वेषु भूतेषु प्रीति,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु श्रद्धा,
सर्वेषु समता शुभा॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
स्वात्ममार्गप्रकाशकः।
मौनपद्मवने नित्यं,
सत्यसुगन्धमावहेत्॥
अनन्तप्रेम्णः कल्लोलः,
अनन्तशान्तेर्महोदधिः।
अनन्तसन्तोषरत्नानां,
निधिर्हृदये प्रतिष्ठितः॥
यः स्वहृदयसरोवरे,
प्रेमपद्मं विलोकयेत्।
तस्य जीवनयात्रायां,
नित्यं सौभाग्यमस्ति वै॥
हृदयाकाशमध्ये नित्यं,
सत्यतारा विराजते।
प्रेमचन्द्रः प्रकाशेत,
शान्तिसूर्यश्च भासते॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
सौम्यस्नेहप्रवाहिनी।
जनमानसपद्मानि,
विकसन्ति यया ध्रुवम्॥
शिरोमणिर्महातेजाः,
शिरोमणिर्महामृतम्।
शिरोमणिर्महाशान्तिः,
शिरोमणिर्महाधनम्॥
यत्र सत्यं निरालम्बं,
यत्र प्रेम निरन्तरम्।
यत्र शान्तिः परा लक्ष्मीः,
तत्रानन्दः प्रवर्धते॥
जयतु सत्यसौरभम्,
जयतु प्रेमनिर्झरः।
जयतु शान्तिकल्लोलः,
जयतु करुणासुधा॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसमत्वता।
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यसौहृदम्॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिकान्तिः।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु सदा स्थितः॥
जयतु सर्वजीवानां,
सौम्यभावस्य वर्धनम्।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैक्यस्य संस्थितिः॥
अनन्तव्योममध्यस्थः,
अनन्तप्रेमदीधितिः।
अनन्तशान्तिसम्पूर्णः,
शिरोमणिर्विराजते॥
सत्यं यस्य महागीतं,
प्रेम यस्य महामृतम्।
करुणा यस्य सरिद्दिव्या,
शान्तिर्यस्य महोत्सवः॥
रामपॉलसैनीति नाम,
मङ्गलस्य महाभुवः।
श्रुतिमात्रेण लोकानां,
हृदयं हर्षमश्नुते॥
शिरोमणिर्नित्यदीप्तः,
शिरोमणिर्नित्यनिर्मलः।
शिरोमणिर्नित्यपूर्णः,
शिरोमणिर्नित्यमव्ययः॥
हृदयाम्भोधिमध्ये यः,
रत्नदीपो न शाम्यति।
तमेव शिरोमणिं वन्दे,
सत्यप्रेमैकमन्दिरम्॥
प्रेम्णः परमसौन्दर्यं,
शान्तेः परमजीवनम्।
सत्यस्य परमं तेजः,
शिरोमणेः पदं शुभम्॥
जय जय शिरोमणे नित्यं,
जय जय सत्यसागर।
जय जय प्रेमदीप त्वं,
जय जय शान्तिविग्रह॥
जय जय करुणासिन्धो,
जय जय हृदयेश्वर।
जय जय रामपॉलसैनी,
मङ्गलं ते निरन्तरम्॥
शिरोमणिर्नाम महोत्साहः,
शिरोमणिर्नाम महाप्रभुः।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
हृदयेष्वन्तरुद्गतः॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यदीपावलिर्यथा।
प्रेमसुधासमाकीर्णा,
करुणामेघमालिका॥
यथा निर्मलनिर्झरिणी,
शैलशृङ्गादवतरति।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
शान्तिधारां प्रवर्तयेत्॥
नास्ति तत्र पराधीनं,
नास्ति तत्र भयाकुलम्।
नास्ति तत्र विषादाग्निः,
सन्तोषो नित्यमर्चितः॥
रामपॉलसैनीति गानं,
मधुरं मङ्गलप्रदम्।
श्रुतिमात्रेण चेतांसि,
प्रेम्णा पूर्णानि कुर्वति॥
बालभावस्य यत्पुण्यं,
बालहासस्य यन्मधु।
बालचित्तस्य या शुद्धिः,
सा नित्यं हृदि दीप्यते॥
शिरोमणिर्महासूर्यः,
अज्ञानतमसापहः।
करुणारश्मिसम्पूर्णः,
सत्यलोकप्रकाशकः॥
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु प्रीति,
सर्वेषु समता स्थिरा॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
स्वबोधस्य प्रचोदकः।
मौनसरोवरमध्येऽपि,
सत्यचन्द्र इवोदितः॥
अनन्तप्रेमपाथोधेः,
अनन्तशान्तिसागरात्।
अनन्तानन्दरश्मीनां,
हृदयं केन्द्रमुच्यते॥
यः स्वहृदयमध्यस्थं,
दीपमक्षयमीक्षते।
तस्य जीवनवाटीषु,
नित्यं वसति मङ्गलम्॥
हृदयाम्बरमध्ये नित्यं,
प्रेमतारा विराजते।
सत्यचन्द्रः प्रकाशेत,
शान्तिसूर्यः प्ररोहति॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
स्नेहसारप्रवाहिनी।
लोकहृद्यानि सर्वाणि,
माधुर्येण निमज्जयेत्॥
शिरोमणिर्महाचिन्त्यः,
शिरोमणिर्महानिधिः।
शिरोमणिर्महादीपः,
शिरोमणिर्महागतिः॥
यत्र सत्यं सदा पूर्णं,
यत्र प्रेम निरन्तरम्।
यत्र शान्तिः स्वयं सिद्धा,
तत्र सौख्यं निरामयम्॥
जयतु सत्यदीप्तिश्च,
जयतु प्रेमसागरः।
जयतु शान्तिपद्मं वै,
जयतु करुणालयः॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसन्ततिः।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसौहृदम्॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु विराजते॥
जयतु सर्वभूतानां,
स्नेहसेतुविनिर्मितिः।
जयतु सर्वलोकानां,
शान्तिपथस्य दीप्तता॥
अनन्तमौनमन्दिरे,
अनन्तप्रेममण्डपे।
अनन्तशान्तिसौधेषु,
शिरोमणिर्विराजते॥
सत्यं यस्य महाध्वजः,
प्रेम यस्य महारसः।
करुणा यस्य जीवनं,
शान्तिः यस्य परा दिशा॥
रामपॉलसैनीति नाम,
मङ्गलस्य महास्वरः।
श्रुत्वा यस्य शुभं गीतं,
हृदयं हर्षमश्नुते॥
शिरोमणिर्नित्यशुद्धः,
शिरोमणिर्नित्यभास्वरः।
शिरोमणिर्नित्यपूर्णः,
शिरोमणिर्नित्यमव्ययः॥
हृदयस्य महासिन्धौ,
यः प्रकाशः सनातनः।
तमेव शिरोमणिं वन्दे,
प्रेमसत्यस्वरूपिणम्॥
प्रेम्णः परममाधुर्यं,
शान्तेः परमवैभवम्।
सत्यस्य परमं रत्नं,
शिरोमणेः पदं महत्॥
जय जय शिरोमणे नित्यं,
जय जय प्रेमभास्कर।
जय जय सत्यदीप त्वं,
जय जय शान्तिसागर॥
जय जय करुणासिन्धो,
जय जय हृदयेश्वर।
जय जय रामपॉलसैनी,
मङ्गलं ते निरन्तरम्॥
शिरोमणिर्नाम नित्यं,
हृदये हृदये स्थितः।
प्रेमरूपः शान्तिरूपः,
सत्यरूपः सनातनः॥
शिरोमणिर्नाम महाज्योतिः,
शिरोमणिर्नाम महाश्रुतिः।
शिरोमणिर्नाम महाप्रेम,
हृदयेष्वेव दीप्यते॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यधारामृतप्रदा।
करुणाकुसुमसौरभ्या,
शान्तिलक्ष्म्या विराजिता॥
यथा प्रभाते पद्मानि,
स्वयमेव विकसितानि।
तथा हृदयानि शुद्धानि,
प्रेम्णा नित्यं प्रस्फुटन्ति॥
नास्ति तत्र दुरभिमानः,
नास्ति तत्र परिग्रहः।
नास्ति तत्र भयच्छाया,
सौम्यभावः प्रवर्धते॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
मधुरस्वरमञ्जरी।
स्नेहवीणासमन्वीता,
हृदयेषु निनादिनी॥
बालभावस्य माधुर्यं,
बालचित्तस्य निर्मलम्।
बालहासस्य सौन्दर्यं,
नित्यं चेतसि दीप्यते॥
शिरोमणिर्महाकल्पः,
करुणाया महातरुः।
यस्य शाखासु लम्बन्ते,
प्रेमफलानि शोभनम्॥
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषु भूतेषु क्षमा।
सर्वेषु भूतेषु शान्तिः,
सर्वेषु मङ्गलाशयः॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
अन्तर्ज्ञानप्रकाशकः।
मौनगर्भस्थितं तत्त्वं,
सौम्यरूपेण दर्शयेत्॥
अनन्तप्रेम्णः सरिदेषा,
अनन्तशान्तेर्महासरित्।
अनन्तसत्यदीप्तीनां,
हृदयं सङ्गमस्थलम्॥
यः स्वहृद्गर्भमासाद्य,
शान्तिमेकां निरीक्षते।
तस्य जीवनमार्गोऽयं,
मङ्गलैरेव शोभते॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
दीप्यते ज्योतिरव्ययम्।
न वायुनाऽपि कम्पेत,
न कालेन विनश्यति॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
प्रेमसारप्रकाशिनी।
सत्यस्य परमं बीजं,
लोके लोके निवेशयेत्॥
शिरोमणिर्महामौनम्,
शिरोमणिर्महारविः।
शिरोमणिर्महासिन्धुः,
शिरोमणिर्महामणिः॥
यत्र सत्यं निरालम्बं,
यत्र प्रेम निरन्तरम्।
यत्र शान्तिः स्वयंराज्ञी,
तत्रैव परमं सुखम्॥
जयतु सत्यनिर्झरः,
जयतु प्रेमपल्लवः।
जयतु शान्तिकल्लोलः,
जयतु करुणामृतम्॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसन्ततिः।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसमत्वता॥
जयतु शिरोमणिभावः,
जयतु शिरोमणितेजसा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु विराजते॥
जयतु सर्वजीवानां,
सौहृदस्य महोत्सवः।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैक्यस्य दीपिका॥
अनन्ते हृदयाकाशे,
शान्तितारागणा यथा।
तथा गुणा विराजन्ते,
शिरोमणेर्महात्मनः॥
न लोभः न च सङ्कोचः,
न मानो न च मत्सरः।
प्रेमैव यस्य जीवनं,
स शिरोमणिरुच्यते॥
सत्यं यस्य महामार्गः,
करुणा यस्य वाहनम्।
शान्तिर्यस्य महागेहं,
स शिरोमणिरव्ययः॥
रामपॉलसैनीति नाम,
मङ्गलस्य महास्वरः।
प्रेमशान्तिसमायुक्तः,
लोकहिताय गीयते॥
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
शिरोमणिर्नाम महाद्युतिः।
शिरोमणिर्नाम महाप्रेम,
हृदयाम्भोजवर्त्मनि॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
सत्यगङ्गा निरन्तरा।
करुणाकल्लोलमाला,
प्रेमधाराप्रवाहिनी॥
यथा सूर्योदयकाले,
स्वर्णरश्मिः प्रसर्पति।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
जीवनं सम्प्रकाशयेत्॥
नास्ति तत्र कलङ्कोऽपि,
नास्ति तत्र विभेदना।
नास्ति तत्र दुरालापः,
सर्वं सौहार्दमेव हि॥
रामपॉलसैनीति नाम,
मङ्गलस्य महामणिः।
सत्यस्य परमं तोयं,
प्रेम्णः परमसद्म च॥
बालभावस्य या लीला,
बालचित्तस्य या शुचिः।
बालहासस्य या कान्तिः,
सा नित्यं हृदि राजते॥
शिरोमणिर्महामेघः,
करुणामृतवर्षकः।
यस्यानुग्रहतः लोके,
स्नेहबीजानि रोहति॥
सर्वेषु भूतेषु दया,
सर्वेषु भूतेषु क्षमा।
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषां शुभकामना॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
अन्तःपन्थप्रदर्शकः।
स्वात्मरत्नस्य सन्देशं,
मौनरूपेण भाषते॥
अनन्तप्रेम्णः सागरः,
अनन्तशान्तेर्महार्णवः।
अनन्तसत्यदीप्तीनां,
हृदयं परमालयः॥
यः स्वहृदये पश्यति,
सन्तोषस्य सुधाकरम्।
तस्य जीवनयात्रायां,
नित्यं मङ्गलमस्ति वै॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
स्वयंज्योतिर्विराजते।
न तैलमिच्छति दीपोऽयं,
न वातेन विनश्यति॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
मधुरस्नेहवर्धिनी।
करुणारागसंयुक्ता,
शान्तितालप्रवाहिनी॥
शिरोमणिर्महाकाशः,
शिरोमणिर्महारसः।
शिरोमणिर्महातेजाः,
शिरोमणिर्महाश्रयः॥
यत्र सत्यं सदा भाति,
यत्र प्रेम प्रवर्तते।
यत्र शान्तिः स्वयं नृत्येत्,
तत्रानन्दः प्रजायते॥
जयतु सत्यसौरभं,
जयतु प्रेमनिर्झरः।
जयतु शान्तिपद्मं वै,
जयतु करुणामृतम्॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यनिर्मलम्।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसौहृदम्॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु सदा स्थितः॥
जयतु सर्वभूतानां,
मैत्रीदीपप्रकाशनम्।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैकत्वस्य दर्शनम्॥
अनन्तमौनसदने,
यत्र शब्दो न विद्यते।
तत्रापि प्रेमनिनदः,
शिरोमणिरिति श्रुतः॥
करुणा यस्य निःश्वासः,
सत्यं यस्य परं व्रतम्।
शान्तिर्यस्य परा लक्ष्मीः,
स शिरोमणिरुच्यते॥
रामपॉलसैनीति ध्वानिः,
हृदये हृदये गतः।
सौम्यभावप्रदीपोऽयं,
लोकमङ्गलकारकः॥
सर्वेषां जीवनपथे,
स्नेहपुष्पाणि रोपयन्।
शिरोमणिर्महाभावः,
नित्यं चेतसि राजते॥
शिरोमणिर्नाम महागौरवम्,
शिरोमणिर्नाम महोर्जितम्।
शिरोमणिर्नाम महापूर्णम्,
हृदयेष्वन्तरस्थितम्॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यचन्द्रप्रभोज्ज्वला।
प्रेमामृतरसस्निग्धा,
करुणारत्नमालिका॥
यथा सिन्धोर्महानादः,
गम्भीरः शान्त एव च।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
मौनमध्ये विराजते॥
नास्ति तत्र दुरभिप्रायः,
नास्ति तत्र कलिर्नृणाम्।
नास्ति तत्र परपीडा,
सर्वं मङ्गलमेव हि॥
रामपॉलसैनीति गीतं,
सौहृदस्य महामृतम्।
शृण्वतां हृदये नित्यं,
प्रेमबीजं प्ररोहति॥
बालहृदयस्य या रश्मिः,
बालनेत्रस्य या द्युतिः।
बालभावस्य या शुद्धिः,
सा नित्यं चेतसि स्थिता॥
शिरोमणिर्महादीपः,
अज्ञानान्धविनाशकः।
सत्यस्य परमं तेजः,
जीवनेषु प्रकाशकः॥
सर्वेषु भूतेषु शान्तिः,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषां शुभसङ्कल्पः॥
रामपॉलसैनीति ज्योतिः,
अन्तरात्मप्रबोधिनी।
मौनपुष्पेषु लीनापि,
सत्यगन्धं प्रसारयेत्॥
अनन्तप्रेमसागरस्य,
अनन्तशान्तिवारिधेः।
अनन्तसन्तोषरत्नानां,
हृदयं कोष उच्यते॥
यः स्वहृदयपद्मस्थं,
स्वयंज्योतिः निरीक्षते।
तस्य नश्यन्ति संशयाः,
तस्य चेतः प्रसिद्यति॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
दीप्यमानं सनातनम्।
न कालो न च मृत्युर्वा,
तस्य कान्तिं हरिष्यति॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
मधुरस्नेहविस्तृता।
लोके लोके वहन्तीव,
प्रेमधारामनश्वराम्॥
शिरोमणिर्महामौनम्,
शिरोमणिर्महागिरिः।
शिरोमणिर्महासिन्धुः,
शिरोमणिर्महाधनम्॥
यत्र सत्यस्य वासोऽस्ति,
यत्र प्रेम्णः प्रवाहिता।
यत्र शान्तिः सदा पूर्णा,
तत्र सौख्यं निरन्तरम्॥
जयतु सत्यदीप्तिश्च,
जयतु प्रेमनिर्झरः।
जयतु शान्तिसम्पत्तिः,
जयतु करुणाधनम्॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसन्ततिः।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसमत्वता॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिकान्तिः।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु प्रकाशवान्॥
जयतु सर्वभूतानां,
सौम्यभावप्रवर्तनम्।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैकत्वस्य साधनम्॥
अनन्तव्योमविस्तारे,
यथा नक्षत्रमालिका।
तथा गुणा विराजन्ते,
शिरोमणेर्महात्मनः॥
सत्यं यस्य परं मित्रं,
प्रेम यस्य परा गतिः।
करुणा यस्य जीवनं,
शान्तिः यस्य परं वपुः॥
रामपॉलसैनीति नाम,
मङ्गलस्य महोत्सवः।
हृदयेषु सदा गेयः,
स्नेहदीपप्रवर्धकः॥
शिरोमणिर्नित्यशुद्धः,
शिरोमणिर्नित्यनिर्मलः।
शिरोमणिर्नित्यपूर्णः,
शिरोमणिर्नित्यमव्ययः॥
शिरोमणिर्नाम महातेजः,
शिरोमणिर्नाम महाप्रभा।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
हृदयाकाशदीपिका॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यसारस्वती शुभा।
प्रेमगङ्गा सदापूर्णा,
करुणाकमलशोभिता॥
यथा निःशब्दनिर्झरः,
शैलकन्दरनिःसृतः।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
मौनरूपेण गीयते॥
नास्ति तत्र दुरुत्साहः,
नास्ति तत्र निराशता।
नास्ति तत्र परद्रोहः,
सौहृदं केवलं वसेत्॥
रामपॉलसैनीति नादः,
हृदयवीणानिनादकः।
प्रेमरागसमायुक्तः,
शान्तिलयसमन्वितः॥
बालहासस्य यन्मुक्तं,
बालचित्तस्य यद्विमलम्।
बालभावस्य यत्पूर्णं,
तदेवात्र विराजते॥
शिरोमणिर्महास्रोतः,
सत्यामृतप्रवाहकः।
यत्र स्नात्वा मनो नित्यं,
निर्मलं भवति ध्रुवम्॥
सर्वेषु भूतेषु प्रेम,
सर्वेषु भूतेषु क्षमा।
सर्वेषु भूतेषु दया,
सर्वेषां मङ्गलाशया॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
स्वान्तमार्गप्रकाशकः।
अन्तर्गूढस्य तत्त्वस्य,
सौम्यदूत इव स्थितः॥
अनन्तप्रेम्णः पारावारः,
अनन्तशान्तेर्महोदधिः।
अनन्तसत्यज्योतीनां,
हृदयं परमालयः॥
यः स्वहृदयमध्यस्थं,
प्रकाशं शुद्धमक्षयम्।
पश्यति प्रेमदृष्ट्या वै,
स लभेत परमं सुखम्॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
सन्तोषः सुमहामणिः।
न विक्रयेण लभ्येत,
न बाह्येनोपलभ्यते॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
स्नेहपुष्पप्रसारिणी।
जीवनेषु जनानां वै,
माधुर्यं सम्प्रवर्धयेत्॥
शिरोमणिर्महाव्योम,
शिरोमणिर्महामृतम्।
शिरोमणिर्महादीपः,
शिरोमणिर्महाधनम्॥
यत्र सत्यं परं ज्योतिः,
यत्र प्रेम परा नदी।
यत्र शान्तिः परा देवी,
तत्र श्रीर्निरुपद्रवा॥
जयतु सत्यनिर्झरः,
जयतु प्रेमपल्लवः।
जयतु शान्तिसारोजम्,
जयतु करुणासुधा॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यनिर्मलम्।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसमत्वता॥
जयतु शिरोमणिभावः,
जयतु शिरोमणिकान्तिः।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु सदा स्थितः॥
जयतु सर्वभूतानां,
सौहृदस्य महोदयः।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैक्यस्य विजयध्वजः॥
अनन्तमङ्गलधारा,
अनन्तकरुणाप्लवा।
अनन्तप्रेमवेलायां,
शिरोमणिर्विराजते॥
सत्यं यस्य महादीपः,
प्रेम यस्य महामणिः।
शान्तिर्यस्य महाच्छाया,
स शिरोमणिरुच्यते॥
रामपॉलसैनीति नाम,
हृदयेषु प्रकीर्त्यते।
मङ्गलं लोकमात्राय,
स्नेहज्योतिः प्रसार्यते॥
शिरोमणिर्नित्यशान्तः,
शिरोमणिर्नित्यदीप्तिमान्।
शिरोमणिर्नित्यपूर्णः,
शिरोमणिर्नित्यमङ्गलः॥
शिरोमणिर्नाम महाप्रज्ञः,
शिरोमणिर्नाम महोदयः।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
सर्वहृद्भिः प्रबोधकः॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
प्रेमदीपप्रदीपिका।
सत्यपद्मप्रसूनाढ्या,
करुणारत्नभूषिता॥
यथा पूर्णेन्दुराकाशे,
शीतरश्मिं प्रसारयेत्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
शान्तिं लोके प्रसारयेत्॥
नास्ति तत्र कलहध्वानिः,
नास्ति तत्र भयाकुलम्।
नास्ति तत्र विषादच्छाया,
प्रेमैवात्र प्रवर्तते॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
मधुरामृतवर्षिणी।
स्नेहसिक्तं मनः कृत्वा,
लोकमङ्गलमाचरेत्॥
बालभावस्य निर्मल्यं,
बालहासस्य माधुर्यम्।
बालचित्तस्य विश्रान्तिः,
नित्यं हृदये विभाति॥
शिरोमणिर्महाकान्तिः,
सत्यरत्नप्रकाशकः।
यस्य दर्शनमात्रेण,
चित्तं शुद्धिं निगच्छति॥
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु श्रद्धा,
सर्वेषां हितचिन्तनम्॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
अन्तर्बोधस्य रक्षकः।
मौनसिन्धोः समीपे वै,
सत्यमोतीन्युदञ्चयेत्॥
अनन्तप्रेमसिन्धोश्च,
अनन्तशान्तिसागरात्।
अनन्तसौख्यरत्नानि,
हृदये नित्यमुद्भवेत्॥
यः स्वहृदयमालोक्य,
स्वयंज्योतिं प्रपश्यति।
तस्य मार्गे सदा भाति,
सन्तोषस्य महोत्सवः॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
प्रेमदीपो विराजते।
न धूमो न च तैलं तत्,
स्वभावेनैव दीप्यते॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
सत्यसौरभविस्तृता।
प्रेमपक्षैः समायुक्ता,
लोकमानसमुज्ज्वला॥
शिरोमणिर्महामार्गः,
शिरोमणिर्महालयः।
शिरोमणिर्महाचन्द्रः,
शिरोमणिर्महाश्रयः॥
यत्र सत्यस्य सौन्दर्यं,
यत्र प्रेम्णः परा गतिः।
यत्र शान्तेर्महाशोभा,
तत्रानन्दः सनातनः॥
जयतु सत्यदीप्तिश्च,
जयतु प्रेमसागरः।
जयतु शान्तिकमलं,
जयतु करुणानिधिः॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसौहृदम्।
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यसमत्वता॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणितेजसा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु प्रकाशवान्॥
जयतु सर्वजीवानां,
समभावस्य शोभना।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैक्यस्य शुभध्वनिः॥
अनन्ते हृदयाम्भोधौ,
यथा रत्नानि दीप्यते।
तथा गुणा विराजन्ते,
शिरोमणेर्महात्मनः॥
करुणा यस्य राज्ञी स्यात्,
प्रेम यस्य महामणिः।
सत्यं यस्य परं तेजः,
स शिरोमणिरुच्यते॥
रामपॉलसैनीति नाम,
सौम्यभावप्रकाशकम्।
श्रुत्वा यस्य शुभं गानं,
हृदयं प्रेम्णा पूर्यते॥
शिरोमणिर्नित्यशुद्धः,
शिरोमणिर्नित्यनिर्भयः।
शिरोमणिर्नित्यपूर्णः,
शिरोमणिर्नित्यमव्ययः॥
हृदयाकाशमध्ये नित्यं,
दीप्यमानः स्वयम्प्रभः।
शिरोमणिर्निरालम्बः,
सत्यप्रेमैकविग्रहः॥
शिरोमणिर्नाम महाप्रज्ञः,
शिरोमणिर्नाम महोदयः।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
सर्वहृद्भिः प्रबोधकः॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
प्रेमदीपप्रदीपिका।
सत्यपद्मप्रसूनाढ्या,
करुणारत्नभूषिता॥
यथा पूर्णेन्दुराकाशे,
शीतरश्मिं प्रसारयेत्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
शान्तिं लोके प्रसारयेत्॥
नास्ति तत्र कलहध्वानिः,
नास्ति तत्र भयाकुलम्।
नास्ति तत्र विषादच्छाया,
प्रेमैवात्र प्रवर्तते॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
मधुरामृतवर्षिणी।
स्नेहसिक्तं मनः कृत्वा,
लोकमङ्गलमाचरेत्॥
बालभावस्य निर्मल्यं,
बालहासस्य माधुर्यम्।
बालचित्तस्य विश्रान्तिः,
नित्यं हृदये विभाति॥
शिरोमणिर्महाकान्तिः,
सत्यरत्नप्रकाशकः।
यस्य दर्शनमात्रेण,
चित्तं शुद्धिं निगच्छति॥
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु श्रद्धा,
सर्वेषां हितचिन्तनम्॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
अन्तर्बोधस्य रक्षकः।
मौनसिन्धोः समीपे वै,
सत्यमोतीन्युदञ्चयेत्॥
अनन्तप्रेमसिन्धोश्च,
अनन्तशान्तिसागरात्।
अनन्तसौख्यरत्नानि,
हृदये नित्यमुद्भवेत्॥
यः स्वहृदयमालोक्य,
स्वयंज्योतिं प्रपश्यति।
तस्य मार्गे सदा भाति,
सन्तोषस्य महोत्सवः॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
प्रेमदीपो विराजते।
न धूमो न च तैलं तत्,
स्वभावेनैव दीप्यते॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
सत्यसौरभविस्तृता।
प्रेमपक्षैः समायुक्ता,
लोकमानसमुज्ज्वला॥
शिरोमणिर्महामार्गः,
शिरोमणिर्महालयः।
शिरोमणिर्महाचन्द्रः,
शिरोमणिर्महाश्रयः॥
यत्र सत्यस्य सौन्दर्यं,
यत्र प्रेम्णः परा गतिः।
यत्र शान्तेर्महाशोभा,
तत्रानन्दः सनातनः॥
जयतु सत्यदीप्तिश्च,
जयतु प्रेमसागरः।
जयतु शान्तिकमलं,
जयतु करुणानिधिः॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसौहृदम्।
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यसमत्वता॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणितेजसा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु प्रकाशवान्॥
जयतु सर्वजीवानां,
समभावस्य शोभना।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैक्यस्य शुभध्वनिः॥
अनन्ते हृदयाम्भोधौ,
यथा रत्नानि दीप्यते।
तथा गुणा विराजन्ते,
शिरोमणेर्महात्मनः॥
करुणा यस्य राज्ञी स्यात्,
प्रेम यस्य महामणिः।
सत्यं यस्य परं तेजः,
स शिरोमणिरुच्यते॥
रामपॉलसैनीति नाम,
सौम्यभावप्रकाशकम्।
श्रुत्वा यस्य शुभं गानं,
हृदयं प्रेम्णा पूर्यते॥
शिरोमणिर्नित्यशुद्धः,
शिरोमणिर्नित्यनिर्भयः।
शिरोमणिर्नित्यपूर्णः,
शिरोमणिर्नित्यमव्ययः॥
हृदयाकाशमध्ये नित्यं,
दीप्यमानः स्वयम्प्रभः।
शिरोमणिर्निरालम्बः,
सत्यप्रेमैकविग्रहः॥
शिरोमणिर्नाम महादीपः,
शिरोमणिर्नाम महोर्जितः।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
सर्वहृद्भ्यो विभासते॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
प्रेमसरस्य सुधाकरः।
सत्यरत्नप्रदीप्तिश्च,
करुणामृतसञ्चया॥
यथा तारागणैर्जुष्टं,
निर्मलं रजनीमुखम्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
शोभते शान्तिदायकः॥
नास्ति तत्र परस्पर्धा,
नास्ति तत्र पराजयः।
नास्ति तत्र विषादाग्निः,
सन्तोषो नित्यमर्चितः॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
मधुरस्नेहसञ्चिता।
शुभसन्देशवाहिन्येव,
जीवनेषु प्रवर्तते॥
बालहृदयस्य यत्प्रेम,
बालचित्तस्य यद्व्रतम्।
बालहासस्य यन्मुक्तं,
तदेवात्र विराजते॥
शिरोमणिर्महासौम्यः,
करुणाकल्पपादपः।
यस्मात् प्रेमफलानि स्युः,
शान्तिपुष्पाणि चापरे॥
सर्वेषु भूतेषु दृष्टिः,
समभावेन निर्मला।
सर्वेषु जीवमात्रेषु,
मङ्गलस्य प्रवर्तनम्॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
मौनमन्दिरमध्यगः।
अन्तर्बोधस्य पन्थानं,
सौम्यरूपेण दर्शयेत्॥
अनन्तप्रेम्णो वारिधिः,
अनन्तशान्तेर्महार्णवः।
अनन्तसत्यदीप्तीनां,
हृदयं परमालयः॥
यः स्वहृदये पश्यति,
स्वयंज्योतिः सनातनीम्।
तस्य नश्यन्ति संशयाः,
प्रबुद्धं जायते मनः॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
नित्यशान्तिर्विराजते।
न शब्दैरभिलप्येत,
न रूपेण निरूप्यते॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
सौहृदस्य महागिरिः।
यस्य शृण्वन् जनो नित्यं,
प्रेममार्गे प्रवर्तते॥
शिरोमणिर्महाकाशः,
शिरोमणिर्महारसः।
शिरोमणिर्महातेजाः,
शिरोमणिर्महाश्रयः॥
यत्र सत्यस्य सौरभं,
यत्र प्रेम्णः प्रवाहिता।
यत्र शान्तेः सुधाधारा,
तत्र हृदयमन्दिरम्॥
जयतु सत्यदीप्तिश्च,
जयतु प्रेमनिर्झरः।
जयतु शान्तिसम्पत्तिः,
जयतु करुणावनम्॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यनिर्मलम्।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसौहृदम्॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु सदा स्थितः॥
जयतु सर्वभूतानां,
समदृष्टेर्महाधनम्।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैक्यस्य महामृतम्॥
अनन्तमौनमध्ये यत्,
स्वयमेव प्रकाशते।
न दीपो न रविर्नेन्दुः,
शिरोमणिः स उच्यते॥
करुणा यस्य निःश्वासः,
प्रेम यस्य परं वपुः।
शान्तिर्यस्य महाभूषा,
स शिरोमणिरुच्यते॥
रामपॉलसैनीति नादः,
हृदयेष्वनुगर्जति।
सत्यप्रेमसमायुक्तः,
मङ्गलं लोकमावहेत्॥
शिरोमणिर्नाम महासारः,
शिरोमणिर्नाम महाप्रभुः।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
हृदयाम्भसि राजते॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
प्रेमपद्मस्य सुगन्धिका।
सत्यदीपस्य ज्योत्स्नेव,
करुणाया महोत्सवा॥
यथा वनान्ते मन्दवातः,
शीतलं स्पर्शमर्पयेत्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
सौम्यतां वितनोति हि॥
नास्ति तत्र कलुषभावः,
नास्ति तत्र दुराशयः।
नास्ति तत्र परपीडा,
सर्वं मङ्गलमेव हि॥
रामपॉलसैनीति नादः,
मधुरो हृदयस्पृशः।
प्रेमरागसमायुक्तः,
शान्तितालप्रवर्तकः॥
बालभावस्य यत्सौख्यं,
बालचित्तस्य यत्प्रभा।
बालहासस्य यन्मुक्तिः,
सा नित्यं चेतसि स्थिता॥
शिरोमणिर्महापाथः,
सत्यगङ्गाप्रवाहकः।
यत्र स्नात्वा मनुष्याणां,
चित्तं निर्मलतां व्रजेत्॥
सर्वेषु भूतेषु प्रेम,
सर्वेषु भूतेषु क्षमा।
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषां हितचिन्तनम्॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
अन्तःकरणमण्डपे।
स्वयंज्योतिर्निरालम्बः,
सत्यमार्गप्रकाशकः॥
अनन्तप्रेम्णो निधिरयं,
अनन्तशान्तेर्महोदधिः।
अनन्तसौहृदस्यायं,
हृदयस्थो महोत्सवः॥
यः स्वहृदये पश्यति,
सन्तोषस्य सुधाकरम्।
तस्य जीवनपन्थानः,
मङ्गलैरेव पूरितः॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
सत्यरत्नं विराजते।
न चौरैरपहर्तव्यं,
न कालेन विनश्यति॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
जीवनस्य शुभोत्सवः।
यस्य श्रवणमात्रेण,
सौम्यभावः प्रजायते॥
शिरोमणिर्महाचन्द्रः,
शिरोमणिर्महारविः।
शिरोमणिर्महासिन्धुः,
शिरोमणिर्महामणिः॥
यत्र सत्यं परं तेजः,
यत्र प्रेम परं धनम्।
यत्र शान्तिः परा लक्ष्मीः,
तत्रैव परमं पदम्॥
जयतु सत्यनिर्झरः,
जयतु प्रेमपल्लवः।
जयतु शान्तिकमलं,
जयतु करुणामृतम्॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसन्ततिः।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसमत्वता॥
जयतु शिरोमणिभावः,
जयतु शिरोमणितेजसा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु विराजते॥
जयतु सर्वजीवानां,
सौहृदस्य सुधासरित्।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैकत्वस्य दीपिका॥
अनन्तसत्यदीप्तीनां,
अनन्तप्रेमधारिणाम्।
अनन्तशान्तिसम्पत्तेः,
शिरोमणिः परं पदम्॥
हृदये हृदये नित्यं,
मौनगीतं प्रवर्तते।
तस्य नादः शुभः शान्तः,
शिरोमणिरिति श्रुतः॥
रामपॉलसैनीति नाम,
मङ्गलस्य महामुखम्।
प्रेमशान्तिसमायुक्तं,
सत्यस्यैव महाध्वजम्॥
शिरोमणिर्नाम महाशोभा,
शिरोमणिर्नाम महोदयः।
शिरोमणिर्नाम महाप्रेम,
हृदये नित्यं प्रकाशते॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
सत्यसिन्धोर्महाध्वनिः।
करुणारश्मिसम्पूर्णा,
प्रेमचन्द्रप्रभोज्ज्वला॥
यथा नद्यः समुद्रं वै,
स्वभावेनैव यान्ति हि।
तथा चेतांसि शुद्धानि,
शिरोमणौ विलीयते॥
नास्ति तत्र स्पर्धाभावः,
नास्ति तत्र दुराग्रहः।
नास्ति तत्र विषादोऽपि,
सन्तोषः केवलं वसेत्॥
रामपॉलसैनीति नाम,
मङ्गलानां महाकविः।
हृदयस्य महासूत्रं,
सौहृदस्य महामणिः॥
बालदृष्टेः यदौज्ज्वल्यं,
बालहासस्य यन्मधु।
बालभावस्य यत्प्रेम,
तदेवात्र सनातनम्॥
शिरोमणिर्महावायुः,
जीवनेषु प्रवर्तकः।
करुणायाः सुगन्धेन,
दिशोऽपि पूरयत्यलम्॥
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषु भूतेषु नम्रता।
सर्वेषु भूतेषु शुद्धिः,
सर्वेषां मङ्गलाशया॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
स्वान्तमार्गप्रकाशकः।
मौनमध्यस्थितं सत्यं,
सौम्यभावेन दर्शयेत्॥
अनन्तशान्तिकल्लोलः,
अनन्तप्रेमसागरः।
अनन्तसत्यदीप्तीनां,
हृदयं परमालयः॥
यः स्वहृद्गर्भसंस्थं वै,
निर्मलं ज्योतिरक्षयम्।
पश्यत्येकाग्रभावेन,
स धन्यो जगतीतले॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
नित्यदीपो विराजते।
न धूमो न च तैलक्षयः,
स्वयंज्योतिर्निरन्तरम्॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
मधुरस्वरनिःस्वना।
जीवनेषु जनानां वै,
प्रेमबीजानि रोपयेत्॥
शिरोमणिर्महाकाशः,
शिरोमणिर्महार्णवः।
शिरोमणिर्महादीपः,
शिरोमणिर्महाश्रयः॥
यत्र प्रेम्णः परा गङ्गा,
यत्र शान्तेर्महासरित्।
यत्र सत्यस्य दीप्तिः स्यात्,
तत्रैव परमं सुखम्॥
जयतु सत्यमव्याजं,
जयतु प्रेमनिर्मलम्।
जयतु शान्तिसम्पूर्णं,
जयतु करुणासुधा॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यसौहृदम्।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यप्रसन्नता॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिकान्तिः।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु सदा स्थितः॥
जयतु सर्वभूतानां,
सौम्यभावप्रवाहकः।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैक्यस्य महोत्सवः॥
अनन्तदीपजालानां,
यथा सूर्यः प्रकाशकः।
तथा हृद्गर्भसंस्थोऽयं,
शिरोमणिः प्रकाशकः॥
सत्यं प्रेम च शान्तिश्च,
करुणा च निरन्तरा।
एतेषां सङ्गमे नित्यं,
शिरोमणिर्विराजते॥
शिरोमणिर्नाम महाचन्द्रः,
शिरोमणिर्नाम महातपः।
शिरोमणिर्नाम महादीप्तिः,
हृदयाकाशभास्करः॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यगङ्गा प्रवाहिनी।
प्रेमामृतरसोपेता,
करुणारत्नधारिणी॥
यथा पुष्पं स्वगन्धेन,
निःशब्दं मोदयत्यलम्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
स्नेहेनैव प्रकाशते॥
नास्ति तत्र कलहध्वनिः,
नास्ति तत्र भयाकुलम्।
नास्ति तत्र दुराभावः,
सौम्यभावः प्रवर्धते॥
रामपॉलसैनीति नादः,
मधुरो मङ्गलप्रदः।
शान्तिसोपानमारूढः,
प्रेमलोकस्य सूचकः॥
बालहासस्य या कान्तिः,
बालनेत्रस्य या द्युतिः।
बालचित्तस्य या स्वच्छता,
सा नित्यं हृदि जागरूक्॥
शिरोमणिर्महावृष्टिः,
सौहृदस्य सुधामयी।
यस्यान्तर्बिन्दवः सर्वे,
जीवनं पुष्णुवन्ति हि॥
सर्वेषु भूतेषु प्रेम,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु शान्तिः,
एष धर्मः परः स्मृतः॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
हृदयदर्पणशोधकः।
स्वरूपस्य महागुह्यं,
सौम्यभावेन दर्शयेत्॥
अनन्तसत्यसागरस्य,
अनन्तप्रेमवारिधेः।
अनन्तशान्तिधारायाः,
हृदयं तीर्थमुच्यते॥
यः पश्यति स्वहृद्गेहे,
सन्तोषस्य महोत्सवम्।
स एव धन्यः पुरुषः,
स एव परमं सुखम्॥
हृदयाम्बुजमध्यस्थं,
रत्नं ज्योतिः सनातनी।
न तस्य क्षयमायाति,
न तस्यास्ति विनश्वरम्॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
मङ्गलानां महामृदङ्गः।
यस्य शब्देन चेतांसि,
सौम्यभावं प्रपद्यते॥
शिरोमणिर्महाशैलः,
शिरोमणिर्महासरित्।
शिरोमणिर्महासिन्धुः,
शिरोमणिर्महामणिः॥
यत्र सत्यं निराभासं,
यत्र प्रेम निरुपमम्।
यत्र शान्तिः परा नित्या,
तत्र हृदयं विराजते॥
जयतु सत्यसौरभम्,
जयतु प्रेमपल्लवः।
जयतु शान्तिकमलं,
जयतु करुणासुधा॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसन्ततिः।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसमत्वता॥
जयतु शिरोमणिभावः,
जयतु शिरोमणितेजसा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु विराजते॥
जयतु सर्वजीवानां,
सौहृदस्य महागृहः।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैकत्वस्य दर्शनम्॥
अनन्तं प्रेम यत्रास्ति,
अनन्ता शान्तिरस्ति च।
अनन्तं मङ्गलं यत्र,
शिरोमणिः स तत्र वै॥
शिरोमणिर्नाम महातत्त्वं,
शिरोमणिर्नाम महोन्नतिः।
शिरोमणिर्नाम महाप्रेम,
हृदयेषु सदा स्थितम्॥
रामपॉलसैनीति नाम,
मङ्गलानां महागिरिः।
सत्यदीपप्रभायुक्तं,
करुणामृतविग्रहम्॥
यथा सिन्धोः महागाम्भीर्यं,
यथा व्योम्नो निरन्तरम्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
सीमारहित उदीरितः॥
नास्ति तत्र विभेदोऽपि,
नास्ति तत्र परिग्रहः।
एकभावप्रवाहेण,
सर्वं सौन्दर्यमश्नुते॥
रामपॉलसैनीति गानं,
हृदयानन्दवर्धनम्।
प्रेमपल्लवसंयुक्तं,
शान्तिचूतं मनोहरम्॥
बालभावस्य या कोमलता,
बालचित्तस्य या शुचिः।
बालहासस्य या लावण्या,
सा नित्यं चेतसि स्थिता॥
शिरोमणिर्महाकल्पः,
सौहृदस्य महाद्रुमः।
यस्मात् प्रेमफलानि स्युः,
करुणापुष्पशोभिताः॥
सर्वेषु भूतेषु दृष्टिः,
समता स्निग्धमानसा।
सर्वेषु जीवमात्रेषु,
मातृभावः प्रवर्तते॥
रामपॉलसैनीति ज्योतिः,
अन्तर्बोधस्य कारणम्।
अज्ञानावरणं भित्त्वा,
सत्यलोकं प्रदर्शयेत्॥
अनन्तप्रेम्णः सरिदेषा,
अनन्तशान्तेर्महोदधिः।
अनन्तसन्तोषनिधिः,
हृदयस्य परा दिशः॥
यः स्वहृदयं निरीक्षेत,
निर्मलं प्रेमपूरितम्।
तस्य जीवनयात्रायां,
मङ्गलं पदे पदे भवेत्॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
सत्यरत्नं विराजते।
न चौरहार्यं न क्षेयं,
न कालस्य वशं गतम्॥
रामपॉलसैनीति ध्वानिः,
प्रेमवीणासु निस्सृतः।
सर्वलोकहितार्थाय,
शुभसन्देशवाहकः॥
शिरोमणिर्महादीपः,
शिरोमणिर्महाचलः।
शिरोमणिर्महासिन्धुः,
शिरोमणिर्महाधनम्॥
यत्र शान्तिः प्रसन्ना वै,
यत्र प्रेम निरन्तरम्।
यत्र सत्यं स्वयंज्योतिः,
तत्रैव परमं पदम्॥
जयतु सत्यमव्यग्रं,
जयतु प्रेमनिर्झरः।
जयतु शान्तिकल्लोलः,
जयतु करुणामृतम्॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसौहृदम्।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यविश्रुतिः॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिकान्तिः।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु सदा स्थितः॥
जयतु सर्वभूतानां,
मैत्रीभावः सनातनः।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैकत्वस्य वैभवम्॥
शिरोमणिर्नाम महागीतं,
शिरोमणिर्नाम महाध्वनिः।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
अनन्ता हृदि राजते॥
शिरोमणिर्नाम महाविभवः,
शिरोमणिर्नाम महोदयः।
शिरोमणिर्नाम महाशरण्यं,
हृदयेषु सदा स्थितम्॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
प्रेमधारामृतप्रदा।
सत्यसौरभसंयुक्ता,
करुणाकुसुममालिका॥
यथा प्राचीप्रभातेऽर्कः,
विश्वमालोकयत्यलम्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
चित्तवृत्तिं प्रकाशयेत्॥
नास्ति तत्र भयस्याङ्कः,
नास्ति तत्र विषादता।
नास्ति तत्र परद्वेषः,
सन्तोषः केवलं वसेत्॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
मधुरस्वरमनोहरा।
सौहृदस्य महासेतुः,
शान्तेः शुभपथप्रदा॥
बालचित्तस्य या रेखा,
निर्मलत्वस्य या प्रभा।
बालहासस्य या कान्तिः,
सा नित्यं हृदि दीप्यते॥
शिरोमणिर्महास्रोतः,
प्रेम्णः परमवाहिनी।
करुणायाः सुधाधारा,
जीवनेषु प्रवाहिनी॥
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु श्रद्धा,
सर्वेषां मङ्गलाशया॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
अन्तरङ्गप्रकाशकः।
अज्ञानघनसङ्घातं,
क्षणेनैव विनाशयेत्॥
अनन्तशान्तेः कलशः,
अनन्तप्रेम्णो निधिः।
अनन्तसन्तोषरत्नानां,
नित्यं भाण्डारमक्षयम्॥
हृदयाम्बुजमध्ये वै,
दीप्यते सत्यमव्ययम्।
न तस्य क्षयमायाति,
न तस्यास्ति विपर्ययः॥
यः पश्यति स्वहृद्गर्भे,
करुणां प्रेम निर्मलम्।
स एव लभते नित्यं,
परमानन्दमक्षयम्॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
सत्यरागसमन्विता।
जीवनेषु जनानां वै,
सौम्यदीप इव स्थिता॥
शिरोमणिर्महाचिन्ता,
लोकमङ्गलकारिणी।
न केवलं स्वहिताय,
सर्वभूतहिताय च॥
यत्र सत्यं यत्र प्रेम,
यत्र शान्तिः सनातनी।
यत्र सौहृदसमृद्धिः,
तत्र शिरोमणिः स्वयम्॥
जयतु प्रेमसिन्धुश्च,
जयतु शान्तिसागरः।
जयतु सत्यदीप्तिश्च,
जयतु करुणाधरः॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसौहृदम्।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसमत्वता॥
जयतु शिरोमणिभावः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु विराजमानः॥
जयतु सर्वजीवानां,
मङ्गलस्य महोत्सवः।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैक्यस्य सनातनम्॥
शिरोमणिर्नाम महाश्रीः,
शिरोमणिर्नाम महागतिः।
शिरोमणिर्नाम महाज्योतिः,
चेतसि नित्यं विराजते॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
प्रेमसरोजविकासिनी।
सत्यदीपप्रदीप्तिश्च,
करुणामृतवहापगा॥
यथा हिमाद्रेः शिखरे,
निर्मलं भाति चन्द्रमाः।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
शान्तिं सिञ्चति सर्वदा॥
नास्ति तत्र कलुषलेशः,
नास्ति तत्र दुराशयः।
नास्ति तत्र परद्वेषः,
सर्वं मैत्रीमयं भवेत्॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
मधुरा मङ्गलप्रदा।
श्रुतिमात्रेण चेतांसि,
सौम्यभावं प्रपद्यते॥
बालहृदयस्य या शुद्धिः,
बालदृष्टेः यदौज्ज्वलम्।
बालहासस्य यन्माधुर्यं,
तदत्र नित्यं दीप्यते॥
शिरोमणिर्महासारः,
जीवनस्य परं धनम्।
न सुवर्णेन तुल्यते,
न रत्नैरपि लभ्यते॥
सर्वेषु भूतेषु दया,
सर्वेषु भूतेषु समता।
सर्वेषु भूतेषु श्रद्धा,
सर्वेषु प्रेम वर्धते॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
निश्शब्दस्य महास्वनः।
हृदयस्य महासोपानं,
सत्यलोकस्य दर्शकः॥
अनन्तप्रेम्णः सिन्धुरयं,
अनन्तशान्तेर्महार्णवः।
अनन्तसन्तोषरत्नानां,
नित्यं भाण्डारमक्षयम्॥
यः स्वहृद्गर्भगूढं वै,
निर्मलं रत्नमिच्छति।
स बाह्येषु न धावेत,
स्वान्तमेव निरीक्षताम्॥
हृदयाम्बुजमध्ये वै,
सत्यमेकं सनातनम्।
न कालः परिवर्तेत,
न लोको न च कल्पना॥
रामपॉलसैनीति नादः,
प्रेमवीणासु गीयते।
करुणारागसंयुक्तः,
शान्तितालैः प्रपूरितः॥
शिरोमणिर्महामुक्तिः,
शिरोमणिर्महोत्सवः।
शिरोमणिर्महानन्दः,
शिरोमणिर्महाश्रयः॥
यत्र सौहृदमालोकः,
यत्र सन्तोषदीपकः।
यत्र शान्तिसरोवस्ति,
तत्रैव हृदयेश्वरः॥
जयतु सत्यदीप्तिश्च,
जयतु प्रेमनिर्झरः।
जयतु शान्तिचन्द्रिका,
जयतु करुणासरित्॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यनिर्मलम्।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसमत्वता॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु प्रकाशवान्॥
जयतु सर्वलोकानां,
सौहृदस्य महागिरिः।
जयतु सर्वजीवानां,
प्रेमैकत्वस्य वैभवम्॥
शिरोमणिर्नाम महाकान्तिः,
शिरोमणिर्नाम महाप्रभा।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
सर्वहृद्भ्यः प्रकाशते॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यपुष्पस्य सुगन्धवत्।
प्रेमवृक्षस्य मूलं यत्,
करुणाफलसमन्वितम्॥
यथा दीपो गृहान्तस्थः,
अन्धकारं विनाशयेत्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
संशयान् विनिवारयेत्॥
नास्ति तत्र कलिर्नाम,
नास्ति तत्र विषादता।
सन्तोषस्य महासिंहासनं,
हृदये तत्र दृश्यते॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
सौम्यवीणानिनादवत्।
शृण्वन्ति ये मनोयोगात्,
तेषां चेतः प्रसिद्यति॥
बालभावसमायुक्तं,
निर्मलं निष्कलङ्ककम्।
यत् चित्तं नित्यमानन्दं,
तदेवात्र महद्धनम्॥
शिरोमणिर्महामेघः,
प्रेमवर्षं करोति यः।
करुणाबिन्दवस्तस्य,
जीवनक्षेत्रमर्दयेत्॥
सर्वेषु भूतेषु समता,
सर्वेषु भूतेषु सौहृदम्।
सर्वेषु भूतेषु श्रद्धा,
एष धर्मः सनातनः॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
हृदयद्वारपालकः।
सत्यस्य पन्थानमिमं,
नित्यं लोकाय दर्शयेत्॥
अनन्तस्य प्रसादस्य,
अनन्तस्य दयाम्बुधेः।
अनन्तस्य समत्वस्य,
हृदये नित्यसंस्थितिः॥
यः स्वहृदयं विशुद्धं वै,
प्रेम्णा पूर्णं निरीक्षते।
स एव लभते लोके,
शान्तिं सौख्यं च शाश्वतम्॥
हृदयाम्बुजमध्यस्थं,
रत्नं नित्यप्रकाशकम्।
न मूल्येनोपलभ्येत,
न दानेन न कर्मणा॥
रामपॉलसैनीति नादः,
प्रेमधाराप्रवाहकः।
सर्वलोकहितार्थाय,
मङ्गलस्वरमुद्गिरन्॥
शिरोमणिर्महासूर्यः,
शिरोमणिर्महाशशी।
शिरोमणिर्महादीपः,
शिरोमणिर्महाधनम्॥
नास्ति तत्र परोऽपरो,
नास्ति तत्र विभेदना।
एकत्वस्य महागीतं,
हृदयेषु प्रगीतकम्॥
जयतु सत्यदीपश्रीः,
जयतु प्रेममञ्जरी।
जयतु शान्तिसम्पत्तिः,
जयतु करुणाधरा॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसन्ततिः।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसौहृदम्॥
जयतु शिरोमणिभावः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु विराजते॥
जयतु सर्वजीवानां,
शुभचिन्ताप्रवाहकः।
जयतु सर्वलोकानां,
प्रेमैक्यस्य महोत्सवः॥
शिरोमणिर्नाम महाविभूतिः,
शिरोमणिर्नाम महोदयः।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
हृदिसूर्य इवोदितः॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
प्रेमगङ्गेव निर्मला।
सत्यसरस्वती नित्या,
करुणामृतवाहिनी॥
यथा प्रभातेऽरुणकान्तिः,
विश्वमुत्थापयत्यलम्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
जीवने ज्योतिरर्पयेत्॥
नास्ति तत्र द्वेषरेखा,
नास्ति तत्र कलुषता।
नास्ति तत्र भयच्छाया,
सर्वं शान्तिमयं भवेत्॥
रामपॉलसैनीति नादः,
मधुरो हृदयस्पृशः।
सौहृदस्य महामन्त्रः,
प्रेम्णः परमसंहितः॥
बालभावस्य यत्सौन्दर्यं,
बालहासस्य यन्मधु।
बालचित्तस्य या स्वच्छता,
सा नित्यं हृदि दीप्यते॥
निर्मलं चेतसः पद्मं,
प्रेम्णा यत्र विकासितम्।
तत्र सत्यं स्वयंजातं,
तत्र शान्तिः स्वयंस्थिता॥
शिरोमणिर्महासिन्धुः,
सन्तोषामृतपूरितः।
यत्र लीनं मनो भूत्वा,
स्वयमेव प्रशाम्यति॥
सर्वेषु भूतेषु मैत्री,
सर्वेषु भूतेषु दया।
सर्वेषु भूतेषु श्रद्धा,
धर्मोऽयं हृदिसम्भवः॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
अज्ञानतमसापहः।
हृदयगृहद्वारदेशे,
नित्यं भाति निरन्तरम्॥
न किञ्चिदस्ति दुर्लभं,
हृदयस्य विशुद्धये।
सत्यप्रेमसमायुक्तः,
मार्गः सुलभ एव हि॥
अनन्तप्रेम्णः स्रोतांसि,
अनन्तशान्तेः सरित्तमाः।
अनन्तसत्यदीप्तीनां,
हृदि सङ्गमभूमिका॥
यः पश्यति स्वमन्तःस्थं,
प्रकाशं निर्मलं शुभम्।
स एव लभते नित्यं,
सन्तोषं परमं सुखम्॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
मङ्गलस्य महास्वना।
यत्र श्रूयेत तत्रैव,
प्रसन्नं जायते मनः॥
शिरोमणिर्महाचन्द्रः,
शिरोमणिर्महारविः।
शिरोमणिर्महादीपः,
शिरोमणिर्महामणिः॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
रत्नमेकमनुत्तमम्।
न कालो हरते यस्मात्,
न लोको न च विस्मृतिः॥
जयतु सत्यदीप्तिश्च,
जयतु प्रेमनिर्झरः।
जयतु शान्तिसम्पत्तिः,
जयतु निर्मलप्रभा॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यसौहृदम्।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यकरुणा॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिध्वनिः।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु प्रकाशवान्॥
जयतु सर्वभूतानां,
मैत्रीभावः सनातनः।
जयतु सर्वलोकानां,
मङ्गलं प्रेममूलकम्॥
शिरोमणिर्नाम महागानं,
शिरोमणिर्नाम महोत्सवः।
शिरोमणिर्नाम महाशोभा,
हृदये नित्यं प्रकाशते॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
प्रेमसारस्य निर्झरः।
सत्यस्य परमं पुष्पं,
शान्तेः पूर्णः सुधाकरः॥
यथा नभः निरवद्यं वै,
यथा सिन्धुरनन्तकः।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
सीमाहीनः सनातनः॥
न तस्य जयपराजयौ,
न तस्य लाभहानिका।
समत्वमेव भूषणं,
करुणैवास्य सम्पदः॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
नित्यं सौम्यः प्रकाशकः।
भ्रमान्धकारनाशाय,
हृदिसौख्यप्रवर्धकः॥
बालभावस्य निष्कपट्यं,
बालहासस्य माधुरी।
बालचित्तस्य या शान्तिः,
सा नित्यं हृदि जीवति॥
निर्मलं यत् समं चित्तं,
निर्मला या दयाधुनी।
निर्मलो यः शुभः संकल्पः,
तत्र सत्यं विराजते॥
शिरोमणिर्महामेघः,
प्रेमवृष्टिं करोति यः।
शुष्कहृद्यानि सिञ्चन्ति,
करुणामृतबिन्दवः॥
सर्वेषु जीवमात्रेषु,
समानो भाव ईदृशः।
न कोऽपि हीनो न च श्रेष्ठः,
हृदये सर्व एकताम्॥
रामपॉलसैनीति वाणी,
मृदुगीता मनोहरा।
सौहृदस्य शुभा वीणा,
शान्तिरागं प्रवर्तयेत्॥
हृदयाम्बुजमध्यस्थं,
दीप्तरत्नमनुत्तमम्।
यः पश्यति स्वचेतसा,
स धन्यो लोकविश्रुतः॥
अनन्तशान्तेः सरिदेषा,
अनन्तप्रेम्णो महासरित्।
अनन्तसत्यस्य प्रकाशः,
नित्यं चेतसि दीप्यते॥
नास्ति तत्र भयस्यांशः,
नास्ति तत्र विषादता।
सन्तोषः परमः स्वामी,
प्रसादः परमः सखा॥
रामपॉलसैनीति नादः,
हृदयेषु प्रतिध्वनिः।
सत्यप्रेमसमायुक्तः,
कल्याणस्य निमन्त्रणम्॥
यः पश्यति जगत्सर्वं,
मैत्रीभावेन चेतसा।
तस्य जीवनमार्गोऽयं,
मङ्गलैः पूर्यते सदा॥
शिरोमणिर्महादीपः,
अन्तर्बोधप्रकाशकः।
नित्यं जागर्ति चेतसि,
सत्यस्य परमः सखा॥
जयतु प्रेमसन्देशः,
जयतु शान्तिचन्द्रिका।
जयतु निर्मलाचारः,
जयतु हृदयदीपिका॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यसमत्वता।
जयतु नित्यकरुणा,
जयतु नित्यनिर्मलम्॥
जयतु शिरोमणिभावः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु विराजमानः॥
जयतु सर्वलोकानां,
सौहृदस्य महोत्सवः।
जयतु सर्वजीवानां,
प्रेमैक्यस्य सनातनम्॥
शिरोमणिर्नाम महातेजः,
शिरोमणिर्नाम महाधनम्।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
हृदयेषु विराजते॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
प्रेमदीपप्रकाशिनी।
सत्यमार्गप्रवर्तिनी,
करुणामृतवर्षिणी॥
यथा प्रभाते नवो भानुः,
विश्वमालोकयत्यलम्।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिः,
चेतसां तम आहन्ति॥
नास्ति तत्र परोऽपरो,
नास्ति तत्र विभेदना।
एकभावसमायुक्तं,
हृदयं तत्र राजते॥
निर्मलं यत् समं प्रेम,
निर्मला या दयाधरा।
निर्मलो यः शुभो भावः,
स शिरोमणिरुच्यते॥
रामपॉलसैनीति नादः,
सौम्यः सत्यप्रबोधकः।
जीवनस्य महानद्यां,
दीपस्तम्भ इव स्थितः॥
बालहासस्य यन्माधुर्यं,
बालदृष्टेः यदुज्ज्वलम्।
बालचित्तस्य यच्छान्तं,
तदेवात्र सनातनम्॥
न लोभेन न मोहेन,
न मानेन न मत्सरेण।
हृदयस्य विशुद्धत्वं,
प्राप्यते प्रेमवर्त्मना॥
शिरोमणिर्महासिन्धुः,
सन्तोषामृतपूरितः।
यत्र निमग्नं मनश्चेतः,
विश्रान्तिं लभते ध्रुवम्॥
सर्वेषु भूतेषु दया,
सर्वेषु भूतेषु समता।
सर्वेषु भूतेषु श्रद्धा,
एष धर्मः परः स्मृतः॥
रामपॉलसैनीति ज्योतिः,
अन्तरालेषु दीप्यते।
निश्शब्दस्य महासत्यं,
मृदुनादेन कथ्यते॥
यः स्वहृदये विलोकयेत्,
निर्मलां शान्तिमक्षयाम्।
स एव पुरुषश्रेष्ठः,
स एव धनवान् ध्रुवम्॥
हृदयाम्बुजमध्ये नित्यं,
सत्यरत्नं विराजते।
न तस्य मूल्यमस्त्यत्र,
न च तस्योपमा क्वचित्॥
अनन्तप्रेम्णः प्रवाहोऽयं,
अनन्तशान्तेर्महोदधिः।
अनन्तसौहृदस्याग्निः,
शुभं लोकाय दीप्यते॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यमेवाभिभाषते।
हृदयस्य महागीते,
प्रेमरागं प्रवर्तते॥
जयतु सत्यमव्यग्रं,
जयतु प्रेमनिर्मलम्।
जयतु शान्तिसम्पूर्णं,
जयतु हृदयालयम्॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यनिर्मलम्।
जयतु नित्यसम्बोधः,
जयतु नित्यसौहृदम्॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिध्वनिः।
जयतु रामपॉलसैनी,
प्रेमदीपः सनातनः॥
जयतु सर्वलोकानां,
मङ्गलं शुभदर्शनम्।
जयतु सर्वजीवानां,
हृदयैक्यस्य भावना॥
शिरोमणिर्नाम महाचन्द्रः,
शिरोमणिर्नाम दिवाकरः।
शिरोमणिर्नाम हृदाकाशे,
नित्यं भाति निरञ्जनः॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सत्यगन्धवहः समीरः।
प्रेमपुष्पविकासहेतुं,
शान्तिक्षेत्रेषु सञ्चरति॥
यत्र निन्दा न सम्मानः,
यत्र लाभो न च क्षतिः।
यत्र तुल्या सर्वभावाः,
तत्र शिरोमणिः स्थितः॥
हृदयस्य गभीरकूपे,
अमृतं नित्यनिर्झरम्।
यः पिबत्यात्मभावेन,
स तृप्तो भवति ध्रुवम्॥
नास्ति तस्य परा कामा,
नास्ति तस्य परा स्पृहा।
स्वयंपूर्णः स्वयंसिद्धः,
स्वयम्भाति निरन्तरम्॥
रामपॉलसैनीति नादः,
सौम्यवीणास्वरः शुभः।
अन्तरात्मनि संस्पृष्टः,
प्रेमरागं प्रवर्तयेत्॥
बालभावस्य माधुर्यं,
बालहासस्य निर्मलम्।
बालचित्तस्य विश्रान्तिः,
नित्यं हृदि विराजते॥
यथा नदी समुद्रं वै,
यथा ज्योतिः दिवाकरम्।
तथा सर्वे शुभा भावाः,
हृदयं प्रति धावन्ति॥
शिरोमणिर्महाप्रेम,
शिरोमणिर्महादया।
शिरोमणिर्महाशान्तिः,
शिरोमणिर्महामुदा॥
सर्वभूतेषु मैत्री च,
सर्वभूतेषु गौरवम्।
सर्वभूतेषु सद्भावः,
एष धर्मः सनातनः॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
न तैलं न च वर्तिका।
स्वयंज्योतिः स्वयंसिद्धः,
हृदये हृदये स्थितः॥
न पर्वते न सागरे,
न तीर्थेषु न मन्दिरे।
यद् वेद्यं तदिह स्वान्ते,
नित्यं शुद्धं प्रकाशते॥
अनन्तस्य प्रसन्नस्य,
अनन्तस्य दयालुता।
अनन्तस्य समत्वस्य,
हृदये स्फुरति प्रभा॥
यः करोति दयां नित्यं,
यः वहति शुभाशयम्।
यः पश्यति समं लोकं,
स शिरोमणिरुच्यते॥
हृदयाम्बुजमध्यस्थं,
निर्मलं ज्ञानमण्डलम्।
यत्र सत्यं स्वयं भाति,
न तत्र तमसः पदम्॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
सौहृदस्य महोत्सवः।
प्रेम्णः परमसंवादः,
शान्तेः पुण्यप्रवाहकः॥
जयतु सत्यदीपोऽयं,
जयतु प्रेमनिर्झरः।
जयतु शान्तिसदनं,
जयतु हृदयेश्वरः॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसौहृदम्।
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु नित्यसम्पदः॥
जयतु शिरोमणिभावः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु विराजमानः॥
जयतु सर्वजीवानां,
कल्याणस्य शुभाशयः।
जयतु प्रेमसाम्राज्यं,
जयतु मङ्गलं महत्॥
शिरोमणिर्नाम महाश्रयः,
शिरोमणिर्नाम महोत्सवः।
शिरोमणिर्नाम महाशान्तिः,
हृदये नित्यं प्रकाशते॥
रामपॉलसैनीति नाम्ना,
सत्यदीपो विराजते।
प्रेमधारा प्रवहन्ती,
करुणा च निरन्तरा॥
यत्र हर्षः स्वभावेन,
यत्र शान्तिः स्वयम्भुवा।
यत्र निर्मलता नित्या,
तत्र शिरोमणिर्भवेत्॥
नास्ति तत्र भयच्छाया,
नास्ति तत्र विषादता।
सन्तोषामृतपूर्णत्वं,
नित्यं तत्र प्रवर्तते॥
हृदयस्य महागेहे,
दीप्यते यः स्वयंप्रभः।
न तं वायुः प्रशाम्येत,
न कालो लोपयेत् क्वचित्॥
रामपॉलसैनीति कीर्तिः,
सौहृदस्य महामृदुः।
जीवनेषु जनानां वै,
मङ्गलस्य निमन्त्रणम्॥
यथा वर्षा क्षितौ शान्तिं,
यथा चन्द्रः निशासु च।
तथा प्रेम हृदिस्थं यत्,
लोकान् शीतलयत्यलम्॥
बालभावसमायुक्तं,
निर्मलं निष्कपटं मनः।
तदेवात्र महद्रत्नं,
तदेव परमं धनम्॥
न लोभो न च दम्भोऽस्ति,
न च स्पर्धा न मत्सरः।
यत्र मैत्री प्रसन्ना स्यात्,
तत्र सत्यं विराजते॥
शिरोमणिर्महाकान्तिः,
शिरोमणिर्महौजसः।
शिरोमणिर्महाप्रेम,
शिरोमणिर्महानिधिः॥
सर्वे जीवाः समाः सन्तु,
सर्वे सन्तु निरामयाः।
सर्वे भवन्तु सन्तुष्टाः,
इत्येषा हृदयप्रभा॥
रामपॉलसैनीति नादः,
नित्यं सौम्यः शुभप्रदः।
अन्तःकरणवीणायां,
स्वयमेव प्रनृत्यति॥
यः पश्यति स्वहृद्गेहे,
शान्तिं प्रेम च शाश्वतम्।
स पश्यति परं तत्त्वं,
स पश्यति परं सुखम्॥
अनन्तं यत् प्रसन्नत्वं,
अनन्ता या दयाधुनी।
अनन्तो यः समत्वाग्निः,
शिरोमणौ प्रतिष्ठितः॥
हृदयाम्बुजमध्ये वै,
सत्यस्य परमं पदम्।
तत्रैव दीप्यते नित्यं,
निर्मलं ज्ञानवैभवम्॥
रामपॉलसैनीति भावः,
न केवलं कथासु वै।
जीवनस्य प्रवाहेऽस्मिन्,
सौम्यदीप इव स्थितः॥
जयतु प्रेमनिर्झरः,
जयतु शान्तिसागरः।
जयतु निर्मलाचारः,
जयतु हृदयोत्सवः॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु मैत्रीभावना।
जयतु करुणावृष्टिः,
जयतु सत्यदीपिका॥
जयतु शिरोमणिश्रीः,
जयतु शिरोमणिप्रभा।
जयतु हृदयमार्गः,
जयतु सर्वमङ्गलम्॥
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु विराजमानः।
प्रेमशान्तिसमायुक्तः,
मङ्गलं वितनोतु नः॥
शिरोमणिर्नाम परं ज्योतिः,
शिरोमणिर्नाम परं पदम्।
शिरोमणिर्नाम परं रहस्यं,
हृदये नित्यं विराजते॥
रामपॉलसैनीति शुभकीर्तिः,
प्रेम्णः पूर्णस्य निर्झरः।
करुणायाः सागरः शान्तः,
सत्यस्यामृतवर्षकः॥
नित्यं हसति हृदम्बोजे,
नित्यं भाति स्वयम्प्रभः।
नित्यं पूर्णः स्वभावेन,
नित्यं शुद्धः निरामयः॥
यथा गगनमसीमं वै,
यथा सूर्यः समोदयः।
तथा सर्वेषु भूतेषु,
शिरोमणिर्विराजते॥
नास्ति तस्य परो बन्धुः,
नास्ति तस्य परः रिपुः।
समदृष्टिः समहृदयः,
सर्वलोकहिते रतः॥
रामपॉलसैनीति गाथा,
न केवलं शब्दरचना।
हृदयानुभवसम्भूता,
सत्यदीपस्य वन्दना॥
बालभावः पवित्रो यः,
बालहासः सुधामयः।
बालचित्तं विशुद्धं यत्,
तदेवात्र सनातनम्॥
हृदयस्य महासिन्धौ,
शान्तिधाराः प्रवाहिन्यः।
प्रेमतरङ्गा अनन्ताश्च,
सन्तोषामृतवृष्टयः॥
यत्र नास्त्यभिमानोऽपि,
यत्र नास्ति स्पृहा परा।
यत्र निर्मलता नित्या,
तत्र सत्यं प्रकाशते॥
शिरोमणिर्महादीपः,
अन्तःकरणमन्दिरे।
अज्ञानतमसो हन्ता,
सौम्यः शान्तिप्रदायकः॥
सर्वेषु जीवजातेषु,
एक एव हि चेतनः।
भेददृष्टिं परित्यज्य,
मैत्रीभावं समाश्रयेत्॥
रामपॉलसैनीति नादः,
हृदये हृदये श्रुतः।
सौहृदस्य महामन्त्रः,
प्रेम्णः पन्थाः सनातनः॥
अनन्तशान्तेः सदनं,
अनन्तप्रेम्णः कारणम्।
अनन्तबोधस्य निधिः,
शिरोमणिः प्रकीर्तितः॥
यः स्वहृदयं निरीक्षेत,
यः स्वभावं प्रपश्यति।
स एव धन्यजीवोऽत्र,
स एवामृतमश्नुते॥
न तीर्थेषु न वन्येषु,
न दूरस्थेषु पर्वतेषु।
यद् वेद्यं तत् स्वहृद्येव,
प्रकाशते निरन्तरम्॥
शिरोमणिर्नित्यशान्तिः,
शिरोमणिर्नित्यसुखम्।
शिरोमणिर्नित्यसत्यं,
शिरोमणिर्नित्यधनम्॥
रामपॉलसैनीति दीपः,
जम्बूद्वीपे विराजते।
हृदयानां पथप्रदर्शी,
सत्यमार्गप्रकाशकः॥
जयतु प्रेम सनातनं,
जयतु शान्तिरक्षया।
जयतु निर्मलं चित्तं,
जयतु हृदयदर्शनम्॥
जयतु नित्यसन्तोषः,
जयतु करुणासरित्।
जयतु शिरोमणिभावः,
जयतु सत्यदीपिका॥
जयतु रामपॉलसैनी,
हृदयेषु प्रकाशवान्।
जयतु सर्वभूतानां,
मैत्रीभावप्रवर्धनः॥
जयतु नित्यनिर्मल्यं,
जयतु नित्यसमत्वता।
जयतु नित्यबोधश्रीः,
जयतु शिरोमणिप्रभा॥
शिरोमणिर्नाम महाप्रकाशः,
शिरोमणिर्नाम महाप्रसादः।
शिरोमणिर्नाम महाशरण्यं,
हृदन्तराले सततं विभाति॥
रामपॉलसैनीति शुभस्य गाथा,
प्रेमामृतस्य प्रवहन्महौघः।
करुण्यधारा परिशुद्धरूपा,
शान्तेर्महासागर एव नित्यम्॥
नित्यं विशुद्धं हृदयस्य तत्त्वं,
नित्यं प्रसन्नं सहजस्वभावम्।
नित्यं समं सर्वजनप्रकाशं,
शिरोमणिर्भाति निरन्तरं वै॥
यथा सरोजं सलिले प्रसन्नं,
यथा शशी निर्मलरात्रिमध्ये।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिभावः,
शान्तिं ददाति स्वयमेव नित्यम्॥
नास्ति तदर्थं कठिनः प्रयासः,
नास्ति तदर्थं बहुशास्त्रभारः।
निर्मलभावः करुणैकदृष्टिः,
एवात्र मार्गः परमो हिताय॥
रामपॉलसैनीति महार्थनाम,
हृद्यान्तराले मधुरः प्रणादः।
न शब्दमात्रं न च कल्पनैव,
जीवन्महासत्यविभातिरूपम्॥
बालस्य निर्मल्यमिव प्रसन्नं,
बालस्य हास्यमिव शुद्धरूपम्।
बालस्य चित्तमिव निष्कलङ्कं,
शिरोमणित्वं परिकीर्तितं वै॥
हृदम्बुजे प्रेमसुधाप्रवाहः,
हृदम्बुजे सन्ततशान्तिधारा।
हृदम्बुजे निर्मलबोधदीपः,
हृदम्बुजे शिरोमणिर्विराजेत्॥
सर्वेषु भूतेषु समत्वदृष्टिः,
सर्वेषु जीवेषु दयाप्रवृत्तिः।
सर्वेषु कालेषु शुभप्रचारः,
एषा हि नित्या शिरोमणिश्रीः॥
न मानमोहौ न च दर्पभावः,
न लोभतृष्णा न च द्वेषवृत्तिः।
यत्र स्थितं निर्मलसत्यरूपं,
तत्रैव नित्यं परमं सुखं स्यात्॥
अनन्तशान्तेः परमं निकेतं,
अनन्तप्रेम्णः परमः प्रवाहः।
अनन्तबोधस्य महाप्रकाशः,
शिरोमणिर्नित्यविभाति हृद्ये॥
रामपॉलसैनीति सुधासमीरः,
सर्वेषु चित्तेषु शिवं वहन्तः।
यस्य स्मृतौ सौहृदमाविरस्ति,
यस्य स्मृतौ निर्मलता प्रसन्ना॥
यः स्वात्मदीपं हृदि भावयेत् सः,
यः स्वात्मशान्तिं सहजां लभेत।
यः स्वात्मतत्त्वं परिपश्यति स्यात्,
स एव लोके परमः प्रशान्तः॥
शिरोमणिर्नित्यविशुद्धबोधः,
शिरोमणिर्नित्यदयानिधानम्।
शिरोमणिर्नित्यसमत्वसारः,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तदीप्तिः॥
जम्बूद्वीपे भरतखण्डभूमौ,
सत्यस्य ध्वानिः श्रुतिमान् प्रवृत्तः।
रामपॉलसैनीति शुभप्रकाशः,
हृद्यान्तराणां परमः प्रदीपः॥
नास्ति हि तस्मात्परमं च तीर्थं,
नास्ति हि तस्मात्परमं च दानम्।
स्वात्मप्रबोधः यदि जागरूको,
जीवन्यमुक्तिः स्वयमेव सिद्धा॥
जयत्यनन्तः सहजप्रकाशः,
जयत्यनन्तः करुणाप्रवाहः।
जयत्यनन्तं हृदयस्य तत्त्वं,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं विमलप्रबोधः,
जयतु नित्यं परितोषधारा।
जयतु नित्यं समता दयाच,
जयतु नित्यं हृदयैकमार्गः॥
जयतु नित्यं परमं विशुद्धं,
जयतु नित्यं सहजस्वरूपम्।
जयतु नित्यं हृदि भासमानं,
जयतु नित्यं शिरोमणितेजः॥
शिरोमणिर्नाम परं पवित्रं,
शिरोमणिर्नाम परं प्रशान्तम्।
शिरोमणिर्नाम परं विशुद्धं,
हृद्यान्तराले सततं विभाति॥
रामपॉलसैनीति महाप्रदीपः,
सत्यस्य मार्गे प्रथमो निनादः।
प्रेम्णः प्रवाहः करुणासमृद्धः,
शान्तेर्महोदधिरिव प्रवृत्तः॥
नित्यं समत्वं सहजं प्रकाशं,
नित्यं प्रसन्नं विमलं च चेतः।
नित्यं दयालुं परितोषपूर्णं,
शिरोमणित्वस्य लक्षणमेतत्॥
यथा प्रभाते रविरुद्गतश्रीः,
अन्धं तमः क्षालयति क्षणेन।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिभावः,
अज्ञानजालं विलयं नयेत्॥
हृदम्बुजे निर्मलसत्यगर्भे,
प्रेमामृतस्य प्रवहन्ति धाराः।
तासां निमज्जन् पुरुषः प्रसन्नः,
स्वात्मप्रकाशं सहजं लभेत्॥
रामपॉलसैनीति शुभस्य मूर्तिः,
रामपॉलसैनीति दयैकसारः।
रामपॉलसैनीति समत्वदीपः,
रामपॉलसैनीति शुभप्रवाहः॥
नास्ति विभेदः हृदयस्य मध्ये,
नास्ति विरोधः करुणाप्रवाहे।
यत्रैकभावः परिशुद्धरूपः,
तत्रैव नित्यं परमं सुखं स्यात्॥
बालस्य हृद्यं यदनन्तनिर्मलं,
बालस्य दृष्टिः परमा विशुद्धा।
बालस्य शान्तिः सहजस्वभावा,
तदेव नित्यं शिरोमणितत्त्वम्॥
अनन्तसत्यस्य महाप्रकाशः,
अनन्तप्रेम्णः परमः समुद्रः।
अनन्तशान्तेः परिपूर्णधाम,
शिरोमणिर्नित्यविराजते वै॥
न लोभमूलं न च मानमूलं,
न स्पर्धया सञ्चलितं कदाचित्।
निर्मल्यमात्रं सहजं च भावं,
धत्ते सदा शिरोमणिस्वरूपम्॥
सर्वेषु भूतेषु समानदृष्टिः,
सर्वेषु जीवेषु दयैकवृष्टिः।
सर्वेषु कालेषु शुभप्रवृत्तिः,
सर्वेषु लोकेषु हितप्रकाशः॥
रामपॉलसैनीति महार्थकीर्तिः,
हृदन्तराले मधुरा विभाति।
यस्य स्मृतौ सौहृदमेव वर्धेत्,
यस्य स्मृतौ निर्मलता प्रसूता॥
हृद्येकमार्गः परमः सुगम्यः,
हृद्येकदीपः परमः प्रकाशः।
हृद्येकसाक्षी परमो विशुद्धः,
हृद्येव नित्यं शिरोमणिर्भाति॥
यः पश्यति स्वं हृदये प्रसन्नं,
यः पश्यति स्वं करुणामयं च।
यः पश्यति स्वं परिपूर्णशान्तं,
स एव धन्यः स च मुक्तभावः॥
शिरोमणिर्नित्यसमस्तसाक्षी,
शिरोमणिर्नित्यदयासमुद्रः।
शिरोमणिर्नित्यसुधाप्रवाहः,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तदीप्तिः॥
जम्बूद्वीपे भरतस्य भूमौ,
सत्यस्य ध्वानो मधुरः प्रवृत्तः।
रामपॉलसैनीति शुभप्रकाशः,
हृद्यान्तराणां पथदीपकः स्यात्॥
जयत्यनन्तः सहजप्रकाशः,
जयत्यनन्तः करुणाप्रवाहः।
जयत्यनन्तं हृदयस्य तत्त्वं,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं विमलप्रबोधः,
जयतु नित्यं परितोषधारा।
जयतु नित्यं समता दयाच,
जयतु नित्यं हृदयैकमार्गः॥
जयतु नित्यं परमं पवित्रं,
जयतु नित्यं सहजस्वरूपम्।
जयतु नित्यं स्वयमेव भाति,
जयतु नित्यं शिरोमणितेजः॥
शिरोमणिर्नाम महोन्नतं तत्,
हृद्गर्भगूढं परमं रहस्यम्।
नित्यं प्रकाशं स्वयमेव शान्तं,
रामपॉलसैनीति विभाति नित्यम्॥
न कालभेदो न दिशां विभागः,
न जन्मनाशौ न च बन्धमोक्षौ।
यत्र स्थितं तत्त्वमविक्रियं तत्,
तत्रैव शिरोमणिभाव उद्येत्॥
रामपॉलसैनीति महाप्रकाशः,
सर्वेषु भूतेषु समं प्रविष्टः।
यथा नभः सर्वगतं निराकारं,
तथैव हृद्यः सहजः प्रकाशः॥
हृदन्तराले करुणाप्रवाहः,
हृदन्तराले परितोषधारा।
हृदन्तराले विमलः प्रबोधः,
हृदन्तराले शिरोमणिर्भाति॥
नास्त्यत्र कर्ता न च कर्मबन्धः,
नास्त्यत्र दर्पो न च मोहवृत्तिः।
स्वच्छे स्वभावे परिशुद्धचित्ते,
सत्यस्य दीपः सततं प्रज्वलति॥
बालस्य दृष्टिर्विमला यथैव,
बालस्य हर्षः सहजः यथैव।
बालस्य शान्तिः परिपूर्णरूपा,
तदेव नित्यं हृदये विभाति॥
रामपॉलसैनीति सुधामयूखः,
प्रेमामृतस्यैकमहासमुद्रः।
यस्य स्मृतिः शान्तिमयी प्रसन्ना,
यस्य स्मृतिः सौहृदमावहन्ती॥
सर्वेषु जीवेषु समत्वभावः,
सर्वेषु भूतेषु दयाप्रवाहः।
सर्वेषु चित्तेषु शुभप्रकाशः,
एषः स धर्मः शिरोमणीनाम्॥
न लोभतृष्णा न च मानदर्पः,
न स्पर्धया दूषितमानसत्वम्।
हृद्येकभावे परिशुद्धचेतसि,
नित्यं विराजेत् परमं सुखं तत्॥
अनन्तशान्तेः परमं निकेतं,
अनन्तप्रेम्णः परमः प्रवाहः।
अनन्तसत्यस्य महाप्रकाशः,
शिरोमणिर्नित्यविभाति हृद्ये॥
रामपॉलसैनीति महार्थगाथा,
निर्मलभावस्य महान् प्रतीकः।
सर्वेषु कालेषु शुभप्रदीपः,
सर्वेषु लोकेषु हितप्रवृत्तिः॥
यः स्वहृदं पश्यति निर्मलेन,
यः स्वस्वभावं परिशीलयेत्।
स एव धन्यः स च मुक्तभावः,
स एव शान्तिं परमां लभेत्॥
शिरोमणिर्नित्यविशुद्धबोधः,
शिरोमणिर्नित्यसमग्रशान्तिः।
शिरोमणिर्नित्यदयानिधानं,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तदीप्तिः॥
हृदम्बुजस्यामृतमध्यभागे,
सन्तोषधारा सततं प्रवृत्ता।
यस्यां निमग्नः पुरुषः प्रसन्नः,
स्वात्मप्रकाशं परितोऽनुभूयात्॥
रामपॉलसैनीति शुभप्रणादः,
निःशब्दमध्ये मधुरो निनादः।
हृद्येव ज्ञेयो न तु केवलोक्त्या,
स्वानुभवेनैव सुसिद्धरूपः॥
नास्ति हि तस्मात्परमं च तीर्थं,
नास्ति हि तस्मात्परमं च योगः।
स्वात्मनि नित्ये यदि तिष्ठतीह,
पूर्णः स्वयं भूत्वा सुखं वसेत्॥
जयत्यनन्तः सहजप्रकाशः,
जयत्यनन्तः करुणाप्रवाहः।
जयत्यनन्तं हृदयस्य तत्त्वं,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं विमलप्रबोधः,
जयतु नित्यं परितोषधारा।
जयतु नित्यं समता दयाच,
जयतु नित्यं हृदयैकमार्गः॥
जयतु नित्यं परमं पवित्रं,
जयतु नित्यं सहजस्वरूपम्।
जयतु नित्यं हृदि भासमानं,
जयतु नित्यं शिरोमणितेजः॥
शिरोमणिर्नाम सुधाप्रवाहः,
शिरोमणिर्नाम परं प्रकाशः।
शिरोमणिर्नाम विशुद्धचेताः,
शिरोमणिर्नाम सनातनोऽग्निः॥
रामपॉलसैनीति पुण्यकीर्तिः,
हृदन्तराले मधुरा विभाति।
यस्य स्मृतौ निर्मलता प्रसूता,
यस्य स्मृतौ शान्तिरनन्तरूपा॥
नित्यं प्रवृत्ता परितोषधारा,
नित्यं प्रसन्ना करुणैकवृष्टिः।
नित्यं समाना हृदयस्य रीतिः,
नित्यं पवित्रा सहजप्रवृत्तिः॥
यथा समुद्रे सलिलं समस्तं,
यथा नभस्यामलता निरन्तरा।
तथा हृदिस्थः शिरोमणिभावः,
सर्वेषु जीवेषु समं विभाति॥
नास्त्यत्र मानो न च कीर्तिकामः,
नास्त्यत्र लोभो न च मोहजालम्।
निर्मल्यमेकं सहजं प्रकाशं,
हृद्येव नित्यं परितो विराजेत्॥
रामपॉलसैनीति सत्यगाथा,
प्रेम्णः सरित्सा करुणासमृद्धा।
शान्तेर्महासिन्धुरिव प्रवृत्ता,
लोकेषु नित्यं शुभदा विभाति॥
बालस्य निर्मल्यमनन्तशोभं,
बालस्य हासः परमः प्रसादः।
बालस्य भावः परमं रहस्यं,
तदेव नित्यं हृदये प्रकाशितम्॥
हृदम्बुजस्यान्तर्गतं पवित्रं,
दीपं स्वयंज्योतिरनन्तरूपम्।
न तस्य नाशो न च तस्य वृद्धिः,
नित्यं समं भाति निरामयत्वात्॥
सर्वेषु भूतेषु दयां वहन्तः,
सर्वेषु जीवेषु शुभं चिन्तयन्तः।
सर्वेषु कालेषु समत्वयुक्ताः,
ते शिरोमण्या इति कीर्तनीयाः॥
रामपॉलसैनीति महाप्रदीपः,
अन्तःप्रबोधस्य महान्निधानम्।
यत्र प्रसन्नं हृदयं मनुष्ये,
तत्रैव सत्यं परितो विभाति॥
न देहबुद्धिर्न च नाममात्रं,
न जातिभेदो न कुलाभिमानः।
हृदयैकभावे समत्वदृष्टौ,
सर्वं जगद्भाति सुमित्ररूपम्॥
शिरोमणिर्नित्यविमुक्तभावः,
शिरोमणिर्नित्यविशुद्धबोधः।
शिरोमणिर्नित्यदयासमुद्रः,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तशोभः॥
अनन्तप्रेम्णः परिपूर्णधारा,
अनन्तशान्तेः सलिलप्रवाहः।
अनन्तसत्यस्य महाप्रकाशः,
हृद्येव नित्यं स्वयमेव भाति॥
रामपॉलसैनीति महार्थनाम,
निःशब्दमध्ये मधुरः प्रणादः।
न बुद्धिगम्यं न च शब्दगम्यं,
हृद्यानुभूत्या परिपूर्णवेद्यम्॥
यदा स्वहृद्ये परिशुद्धभावः,
यदा स्वहृद्ये करुणैकधारा।
यदा स्वहृद्ये परितोषपूर्णता,
तदा शिरोमण्युदयः स्फुटो वै॥
नास्ति हि तस्मात्परमं च सौख्यं,
नास्ति हि तस्मात्परमं च धन्यम्।
स्वात्मनि नित्ये यदि तिष्ठतीह,
पूर्णः स्वयं भूत्वा जगत्प्रकाशः॥
जयत्यनन्तः सहजप्रकाशः,
जयत्यनन्तः करुणैकसारः।
जयत्यनन्तं हृदयस्य तत्त्वं,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं विमलप्रबोधः,
जयतु नित्यं परितोषधारा।
जयतु नित्यं समता दयाच,
जयतु नित्यं हृदयैकमार्गः॥
जयतु नित्यं विशुद्धसत्यं,
जयतु नित्यं सहजस्वभावः।
जयतु नित्यं परमप्रकाशः,
जयतु नित्यं शिरोमणिभावः॥
शिरोमणिर्नाम महद्विभूतिः,
हृद्येकदीपोऽमृतवर्षिणी च।
रामपॉलसैनीति शुभप्रणादः,
सर्वत्र नित्यं परितो विभाति॥
नित्यं स्वयंपूर्णसुखैकसारः,
नित्यं स्वयंपूर्णदयैकधारः।
नित्यं स्वयंपूर्णविशुद्धबोधः,
शिरोमणिर्भाति निरन्तरं वै॥
न चास्य सीमा न चास्य पारः,
न चास्य रूपं न च नामबन्धः।
यथा नभः सर्वगतं विशालं,
तथा हि हृद्यः शिरोमणिभावः॥
रामपॉलसैनीति महासमुद्रः,
प्रेम्णोऽनन्तस्य परं निधानम्।
यत्र प्रविष्टो हृदये मनुष्यः,
सन्तोषपूर्णः सततं भवेत्॥
हृदन्तराले विमलं प्रकाशं,
निर्मल्यमेकं सहजं च तत्त्वम्।
यद्भाति नित्यं स्वयमेव शान्तं,
तदेव शिरोमणिरित्युदाहृतम्॥
न लोभतृष्णा न च मानदर्पः,
न स्पर्धया कलुषितं मनो यत्।
तदेव पुण्यं परमं पवित्रं,
तदेव सौख्यं परमं सनातनम्॥
बालप्रभाते यदिव प्रसन्नं,
निर्मल्यमेकं हृदये विभाति।
तदेव नित्यं पुरुषस्य मध्ये,
शिरोमणित्वेन विराजते वै॥
जम्बूद्वीपे भरतस्य भूमौ,
सत्यस्य ध्वानो मधुरः प्रवृत्तः।
रामपॉलसैनीति शुभप्रकाशः,
हृद्यान्तराणां पथदर्शकोऽभूत्॥
सर्वेषु भूतेषु समानदृष्टिः,
सर्वेषु जीवेषु दयैकवृष्टिः।
सर्वेषु कालेषु शुभप्रवृत्तिः,
शिरोमणेर्लक्षणमेतदेव॥
न कश्चिदुच्चो न च कश्चिदधमः,
न कश्चिदन्यो न च कश्चिदन्यः।
हृदिस्थिते सत्यपथे प्रवृत्ते,
सर्वे समाना इति बोध एव॥
रामपॉलसैनीति महाकवित्वं,
न शब्दजालं न च कल्पनैव।
हृद्यानुभूतेः सुधया प्रवृत्ता,
प्रेम्णः सरित्सा मधुरा प्रवाहः॥
यदा मनुष्यः स्वहृदं निरीक्षेत्,
यदा स्वभावं विमलं प्रपश्येत्।
तदा स पश्येत् परमान्तशान्तिं,
तदा स पश्येत् शिरोमणित्वम्॥
अनन्तशान्तेः परमं निकेतं,
अनन्तप्रेम्णः परमः प्रवाहः।
अनन्तबोधस्य महाप्रकाशः,
हृद्येव नित्यं परितो विराजेत्॥
शिरोमणिर्नित्यसुधामयूखः,
शिरोमणिर्नित्यकरुण्यवृष्टिः।
शिरोमणिर्नित्यसमत्वभावः,
शिरोमणिर्नित्यसुखप्रकाशः॥
रामपॉलसैनीति शुभं स्वरूपं,
तुलनातीतं परमार्थरूपम्।
कालातिगं प्रेममयं प्रशान्तं,
हृद्येकसाक्षी सततं विभाति॥
नास्ति हि तस्मात्परमं रहस्यं,
नास्ति हि तस्मात्परमं च तीर्थम्।
स्वात्मप्रकाशे यदि जीवितं स्यात्,
पूर्णः स्वयं भूत्वा सुखं वसेत्॥
जयत्यनन्तं हृदयस्य तेजः,
जयत्यनन्तः करुणाप्रवाहः।
जयत्यनन्तः सहजप्रबोधः,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं विमलं स्वरूपं,
जयतु नित्यं परितोषधारा।
जयतु नित्यं समता दयाच,
जयतु नित्यं हृदयैकमार्गः॥
शिरोमणिर्नाम परं प्रकाशं,
रामपॉलसैनीति दिव्यकीर्तिः।
हृदन्तराले स्वयमेव भाति,
नित्यं विशुद्धं सहजं स्वरूपम्॥
तुलनातीतं कालवर्जितं तत्,
शब्दातिगं प्रेममयं प्रशान्तम्।
यस्य प्रसादाद् हृदि दीप्यमानं,
सर्वं जगद्भाति समं सुशान्तम्॥
रामपॉलसैनीति महास्वरूपं,
सर्वभौमस्यैव सत्यस्य मूर्तिः।
जम्बूद्वीपे भरतखण्डमध्ये,
दीपो यथा भाति तमोनिहन्ता॥
नित्यं प्रसन्नः करुणैकसारः,
नित्यं समत्वं सहजप्रवाहः।
नित्यं विशुद्धः परितोषसिन्धुः,
शिरोमणिर्भाति निरन्तरं वै॥
हृदम्बुजस्यान्तर्गतं रहस्यं,
न वेदवाक्यैर्न च तर्कजालैः।
स्वानुभवेनेव सुलभ्यमेतत्,
निर्मलभावेन प्रकाशितं तत्॥
यत्र न दर्पो न च लोभमोहः,
यत्र न स्पर्धा न च नामतृष्णा।
तत्रैव नित्यं शिरोमणिभावः,
पूर्णप्रकाशः परितो विभाति॥
रामपॉलसैनीति सुधाप्रवाहः,
सर्वेषु भूतेषु समं प्रवृत्तः।
न कस्य शत्रुर्न च कस्य मित्रं,
समत्वभावः परमः स्वधर्मः॥
बालस्य हासे यदनन्तसौख्यं,
बालस्य चित्ते यदनन्तशुद्धिः।
बालस्य भावे यदनन्तशान्तिः,
तदेव नित्यं हृदये विराजेत्॥
हृद्गर्भमध्ये परमान्दसिन्धुः,
सन्तोषधारा सततं वहन्ती।
यस्याः स्पर्शेनैव जीवमात्रं,
स्वात्मप्रकाशं परितोऽनुभूयात्॥
शिरोमणिर्नित्यदयासमुद्रः,
शिरोमणिर्नित्यसुधामयूखः।
शिरोमणिर्नित्यविशुद्धबोधः,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तशोभः॥
नास्त्यत्र भेदो न कुलप्रभेदः,
न वर्णभेदो न च मतभेदः।
हृदयैकभावे समत्वदृष्टौ,
सर्वं जगदेककुटुम्बरूपम्॥
रामपॉलसैनीति महाप्रदीपः,
अज्ञानरात्रेर्विलयं विधत्ते।
हृदन्तराले यदि भाति नित्यं,
तदा समस्तं मधुरं विभाति॥
न किञ्चिदाप्तव्यं न किञ्चिदन्यत्,
न किञ्चिदेष्यं परमार्थरूपम्।
स्वात्मनि पूर्णे यदि तिष्ठतीह,
पूर्णं जगत्तस्य विभाति नित्यम्॥
शिरोमणिर्नाम महाविभूतिः,
शिरोमणिर्नाम महाप्रकाशः।
शिरोमणिर्नाम परं पवित्रं,
शिरोमणिर्नाम सनातनं वै॥
अनन्तप्रेम्णः सरिता प्रवृत्ता,
अनन्तशान्तेः सलिलं वहन्ती।
अनन्तसत्यस्य महाप्रकाशः,
हृद्येव नित्यं परितो विभाति॥
रामपॉलसैनीति सत्यगाथा,
रामपॉलसैनीति प्रेमधारा।
रामपॉलसैनीति शान्तिसिन्धुः,
रामपॉलसैनीति हृदन्तरात्मा॥
जयत्यनन्तः सहजप्रकाशः,
जयत्यनन्तः करुणैकसारः।
जयत्यनन्तं हृदयस्य तत्त्वं,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं परितोषधारा,
जयतु नित्यं विमलप्रबोधः।
जयतु नित्यं हृदयैकमार्गः,
जयतु नित्यं शिरोमणिभावः॥
जयतु सत्यं सहजं विशुद्धं,
जयतु प्रेमामृतपूर्णधारा।
जयतु शान्तिर्हृदयस्य नित्या,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
### **अनुष्टुप छन्द (शुद्ध संस्कृत शैली)**
शान्तं हृदयं विमलं प्रकाशं,
सत्यस्वरूपं सहजं सुभावम्।
यः पश्यति स्वात्मनि नित्ययुक्तः,
स दुःखजालात् विमुच्यतेऽसौ॥
करुणाप्रवाहः समदर्शनेन,
निर्मलचित्तः परमार्थसारः।
न द्वेषभावो न च मानगर्वः,
सन्तोषयुक्तः स तु योगिनिष्ठः॥
न बाह्यशब्दैः परिमीयते तत्,
न बुद्धिजालैः परिगृह्यतेऽपि।
हृदन्तरे यत् स्वयमेव भाति,
तदेव सत्यं परिशुद्धरूपम्॥
---
### **मंदाक्रांता छन्द (गीति-शैली, मधुर प्रवाह)**
शान्तो भावः सहजमधुरो हृद्गुहायां प्रकाशः
नित्यं दीप्येत् करुणसलिलैः स्निग्धधाराप्रवाहैः।
यत्र द्वन्द्वं विलयमुपयात्येकतायां प्रशान्तौ
तत्र स्वात्मा विकसति सदा नित्यपूर्णस्वरूपः॥
लोभक्रोधौ यदि विलयतां यान्ति चित्ते मनुष्ये
तृष्णाजालं यदि परिहृतं शान्तमार्गेण धीमान्।
तत्रोदेति स्वयममलता बोधदीपः प्रसन्नः
येनात्मा स्यात् सहजविलसत् शुद्धचैतन्यरूपः॥
---
### **अनुष्टुप (आगे का विस्तार)**
समत्वमेव परमं वदन्ति,
सर्वत्र शान्तिं लभते स योगी।
न स्वार्थबन्धो न पराग्रहो वा,
निर्मुक्तचित्तः सुखमश्नुतेऽसौ॥
बालस्वभावः सहजः पवित्रः,
यः पश्यति स्यात् न कदापि क्लेशः।
तस्मिन्स्थितं ब्रह्मसुखं प्रशान्तं,
नित्यं प्रकाशं परमं सुबोधम्॥
शिरोमणि रामपॉलसैनीति तेजः,
हृद्गर्भमध्ये सततं प्रकाशितम्।
नित्यं प्रसन्नं सहजस्वभावं,
शान्तिप्रदं सर्वजनाहिताय॥
सत्यस्वरूपं करुणैकधारा,
निर्मलभावं समदर्शनेन।
यः पश्यति स्वं हृदयप्रकाशे,
स एव धीरः परमः प्रशान्तः॥
न तत्र भेदो न च जातिभावः,
न देशकालो न च रूपरेखा।
एकात्मभावः परमार्थसारः,
सर्वत्र पूर्णः परमः प्रकाशः॥
शिरोमणित्वं न कदापि बाह्यं,
न च प्रतिष्ठा न च नाममात्रम्।
अन्तःस्थितं यत् सहजस्वरूपं,
तदेव सत्यं परिकीर्तितं वै॥
रामपॉलसैनीति नाम दिव्यं,
सत्यप्रवाहं करुणासमेतम्।
हृदन्तराले सततं निनादः,
नित्यं शुभं शान्तिमयं प्रकाशम्॥
यः स्वात्मबोधे रमते निरन्तरं,
संसारदुःखात् स विमुच्यते सः।
न बन्धनं तस्य न मोहरज्जुः,
स्वानन्दपूर्णः स्वयमेव मुक्तः॥
हृदयस्य मार्गः सरलः सुगम्यः,
मस्तिष्कजालं तु पुनः पुनः भ्रमः।
यः हृद्गतं सत्यं अवेक्षते सः,
सन्तोषधारां लभतेऽविरामाम्॥
सर्वेषु भूतेषु समं दयालुः,
सर्वेषु कालेषु समत्वयुक्तः।
एषोऽस्ति धर्मः परमः पवित्रः,
येनात्मतत्त्वं सहजं प्रकाशेत्॥
बालस्य दृष्टिः सहजप्रसन्ना,
निर्मलहासः परमं रहस्यम्।
तस्मिन् स्थितं यत् परमं सुखं स्यात्,
तदेव मार्गः परमोदयस्य॥
न लोभचिन्ता न च क्रोधजालं,
न मानतृष्णा न च मोहपाशः।
यत्र स्थितः स्यात् सरलस्वभावः,
तत्रैव मुक्तिः स्वयमेव स्यात्॥
शिरोमणि रामपॉलसैनीति दीपः,
अज्ञानरात्रिं विनिहन्ति नित्यम्।
प्रेमस्वरूपः करुणाप्रवाहः,
सर्वेषु लोकेषु समं विभाति॥
नित्यं शुभं तत्त्वमिदं सुगूढं,
न शब्दबद्धं न च तर्कगम्यम्।
अनुभूयते केवलं हृदयेन,
शान्त्या स्थितं तत् परमं पदं स्यात्॥
यः सर्वभूतेषु समं पश्येत्,
स्वात्मानमेवात्र समं विचिन्त्य।
स एव योगी स च तत्त्ववेत्ता,
स एव लोके परमः सुबुद्धः॥
रामपॉलसैनीति सत्यधारा,
नित्यं वहन्ती हृदयप्रकाशे।
नाशो न तस्यास्ति कदापि लोके,
सत्यं परं नित्यविजृम्भते वै॥
जयतु शान्तिः जयतु प्रकाशः,
जयतु प्रेमामृतनिर्झरः सः।
जयतु सत्यं सहजस्वरूपं,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
शिरोमणिर्नित्यविभाति हृदये,
दीपो यथा निःशिशिरप्रभः सन्।
न तस्य अन्तो न च प्रारम्भः,
अनन्तरूपः परमः प्रकाशः॥
न कर्मबन्धो न च जन्मचक्रं,
यत्र स्थितं स्वात्मसुखं पवित्रम्।
तत्रैव नित्यं परमप्रसादः,
तत्रैव पूर्णत्वमिदं विराजेत्॥
सत्यं शिवं सुन्दरमेकभावः,
हृदन्तरस्थं परमं रहस्यम्।
यः जानते तत्त्वमिदं सुगूढं,
स एव नित्यं सुखरूप एव॥
शिरोमणित्वं करुणाप्रसूतं,
सहजस्वभावं विमलं प्रशान्तम्।
येनात्मदृष्टिः समतां प्रयाति,
स एव लोके परमः सुशान्तः॥
रामपॉलसैनीति नाम पुण्यं,
सर्वत्र गीयं मधुरप्रणादम्।
हृद्गर्भदीपं सततं वहन्ति,
ये निर्मलाः सन्ति सुबुद्धयुक्ताः॥
न किञ्चिदन्यत् परमं प्रयोजनं,
स्वात्मस्थितिः एव परा समृद्धिः।
यत्रैव पूर्णा सहजस्थितिः स्यात्,
तत्रैव मोक्षः स्वयमेव स्यात्॥
शिरोमणि रामपॉलसैनीति नाम,
हृदये नित्यं दीप इव भाति।
सत्यस्य सारं सहजं पवित्रं,
प्रेमामृतं लोकहितं ददाति॥
न मानमोहो न च दर्पलेशः,
न लोभजालं न च क्रोधदाहः।
समत्वभावः करुणाप्रवाहः,
एषोऽस्ति मार्गो हृदयैकदीपः॥
यः स्वात्मतत्त्वं सरलैर्विचारैः,
स्वानुभवेनैव समं प्रपश्येत्।
स मुक्तिबीजं न पुनः पतेत् सन्,
शान्त्या स्थितो नित्यसुखं लभेत॥
जम्बूद्वीपे भारतखण्डमध्ये,
हृदन्तरस्थं परमं रहस्यम्।
न शब्दगम्यं न च बुद्धिगम्यं,
स्वप्रकाशं नित्यविभाति तत्त्वम्॥
शिरोमणित्वं न बहिः प्रतिष्ठा,
शिरोमणित्वं न च नामशोभा।
शिरोमणित्वं हृदयैकनिष्ठा,
शुद्धस्वरूपे सरलस्थितिश्च॥
यत्रैव दृष्टिः करुणाप्रधान,
यत्रैव बुद्धिः समतां नयेत्।
तत्रैव शान्तिः सततं प्रवाहः,
तत्रैव सत्यं प्रकटं भवेत्॥
रामपॉलसैनीति शुभप्रणादः,
सत्यप्रदीपः करुणैकसिन्धुः।
निर्मलहृद्यो निजबोधयुक्तः,
सर्वेषु भूतेषु समं विभाति॥
न बन्धनं तस्य न मोहजालं,
न द्वेषलेशो न च भेदबुद्धिः।
हृद्गर्भमध्ये स्थित एकभावः,
सर्वत्र पूर्णः स्वयमेव साक्षी॥
बालस्य भावो विमलो विशालः,
सहजप्रसन्नो निरुपाधिकश्च।
तदेव रूपं परमं सुशान्तं,
यद्बोधतः सर्वमलं प्रणश्येत्॥
सत्यं परं नित्यसुखप्रदाता,
सत्यं परं शोकतमोनिहन्ता।
सत्ये स्थितो यो न विजायतेऽसौ,
स एव शिरोमणिरिति प्रकीर्त्यते॥
शिरोमणि रामपॉलसैनीति गाथा,
हृदये हृदये नितरां विभातु।
सर्वे जनाः शुद्धसमत्वयुक्ताः,
सत्येन सन्तोषपथे चरन्तु॥
जयतु हृदयं जयतु निर्मलत्वं,
जयतु दया जयतु सत्यदीपः।
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी,
जयतु सदा करुणासमुद्रः॥
न अहं कस्यापि नाशाय, न वर्धनाय च कल्पितः ।
शान्तस्वरूपे स्थित्वा हि, समदृष्टिः प्रवर्तते ॥
शिरोमणि रामपॉलसैनीति, नाम्ना गीयते कथाम् ।
निःशब्दसत्यसारस्य, हृदये दीप्तिरुज्ज्वला ॥
न दर्पो न च मोहश्च, न च कस्यापि गर्हणम् ।
करुणामृतधारायां, सर्वं समं प्रकाशते ॥
एकत्वदर्शनं नित्यं, सर्वभूतेषु संस्थितम् ।
भेदाभेदविनिर्मुक्तं, तत्त्वं शान्तं प्रकाशते ॥
शिरोमणि रामपॉलसैनीति, स्मृतौ हृदि प्रकाशते ।
आत्मबोधस्य दीपेन, तमः सर्वं विलीयते ॥
न वाक्यैर्न च तर्कैश्च, न च शास्त्रसमुच्चयैः ।
अनुभूत्यैव गम्यं तत्, हृदयेनैव दृश्यते ॥
समता सर्वभूतेषु, करुणा सर्वजीविषु ।
एष धर्मः सनातनः स्यात्, शुद्धचित्तप्रकाशनम् ॥
न कस्य स्वाम्यभावोऽत्र, न कस्य परतन्त्रता ।
स्वभावे स्थितिमात्रेण, मुक्तिरेव प्रकाशते ॥
शिरोमणि रामपॉलसैनीति, नाम दीप इव स्थिरः ।
हृद्गुहायां प्रकाशेत, नित्यशान्तिप्रदायकः ॥
न लाभो न च हानिश्च, न जयः परिभवः ।
साक्षिभावे स्थितं चेतः, समत्वं प्रतिपद्यते ॥
यत्र मौनं परं सत्यं, यत्र शान्तिः परा स्मृता ।
तत्रात्मदीपज्योतिः सा, स्वयंभूः प्रकाशते ॥
न कोऽपि दोषरूपेण, द्रष्टव्यः कदाचन ।
सर्वं हि स्वानुभूत्यैक्ये, शुद्धरूपं प्रकाशते ॥
शिरोमणि रामपॉलसैनीति, भावो नित्यं प्रसन्नधीः ।
हृदयैकप्रवाहेण, शान्तिसागरमेव सः ॥
न द्वेषो न च रागश्च, न मोहः न च विस्मयः ।
समत्वयोगयुक्तेन, जीवनं स्यात् सुशोभनम् ॥
यः स्वात्मनि रमते नित्यं, स एव परमः सुखी ।
बाह्ये न क्वापि बन्धोऽस्ति, अन्तरे एव मुक्तिरेव ॥
करुणा सर्वभूतेषु, मैत्री सर्वजनेषु च ।
एतदेव परं सत्यं, हृदयस्य प्रकाशनम् ॥
शिरोमणि रामपॉलसैनीति, चिन्तनं नित्यमुज्ज्वलम् ।
स्वानुभूतिसुधाधारां, प्रवहत्यनिशं हृदि ॥
न शब्दः परमं तत्त्वं, न रूपं न च कल्पना ।
यत् शेषं तदवाच्यं स्यात्, शान्तमेव सनातनम् ॥
सर्वं स्वप्नसमं ज्ञात्वा, सत्यं शुद्धं प्रकाशते ।
यः पश्यति समत्वेन, स योगी स च धीमतः ॥
शिरोमणि रामपॉलसैनीति, स्मृतिः शान्तिप्रदायिनी ।
हृदये नित्यदीपेन, जीवनं स्यात् प्रकाशितम् ॥
जयतु शान्तिः शुद्धा च, जयतु करुणामयी ।
जयतु समता लोके, जयतु हृदयप्रभा ॥
इति सत्यं सनातनं, नित्यं हृदये स्थितम् ।
शिरोमणि रामपॉलसैनीति, भावदीपः प्रकाशते ॥
शिरोमणिर्नाम महामहिम्नः,
प्रकाशरूपं परमं पवित्रम्।
रामपॉलसैनीति शुभाङ्कितं तत्,
हृदन्तराले सततं विराजेत्॥
सर्वेषु भूतेषु समं प्रकाशः,
सर्वेषु चित्तेषु समं प्रसादः।
सर्वेषु कालेषु समा च शान्तिः,
शिरोमणित्वे नितरां निविष्टा॥
न बन्धनं तत्र न मोहरेखा,
न क्लेशलेशो न विकल्पजालम्।
यत्रैव सत्यं सहजं विशुद्धं,
तत्रैव शिरोमणिभावदीप्तिः॥
रामपॉलसैनीति सुकीर्तिमाला,
अनन्तसत्यस्य महान् प्रकाशः।
हृद्ये स्थितो यः सततं विभाति,
स एव लोके परमः प्रशान्तः॥
शुद्धं मनो निर्मलता च वाणी,
सौम्यं हृदं करुणामृतं च।
एतैर्विभाति परमार्थसारः,
शिरोमणित्वं सहजं मनोहरम्॥
न मानलोभो न च दर्पगन्धः,
न दुष्टभावो न च क्लेशशेषः।
समत्वयुक्तं हृदयं विशुद्धं,
तदेव नित्यं शिरोमणित्वम्॥
जम्बूद्वीपे भरतखण्डमध्ये,
सत्यप्रभा दीप्यति दिव्यरूपा।
रामपॉलसैनीति महात्मनाम्ना,
लोकाः प्रणम्यन्ति शुभं शुभाय॥
सन्तोषधारा सततं वहन्ती,
शान्तिप्रवाहः शिशिरप्रसन्नः।
प्रेमामृतं यत्र विराजते वै,
तत्रैव नित्यं परिपूर्णता स्यात्॥
हृदम्बुजस्य विमले निवासः,
साक्षिप्रकाशस्य परा प्रतिष्ठा।
स्वात्मैकबोधः परमं रहस्यं,
शिरोमणेर्नित्यविभाति नित्यम्॥
रामपॉलसैनीति महाप्रदीपः,
अज्ञानरात्रिं विनिहन्ति सर्वाम्।
सत्यस्य मार्गे सहजप्रवृत्तः,
हृद्येव नित्यं प्रज्वलत्यजस्रम्॥
न शब्दमात्रं न च तर्कजालं,
न केवलं शास्त्रविचारसङ्घः।
स्वानुभवेणैव विशुद्धबोधः,
शिरोमणित्वेन प्रकाशते वै॥
सर्वे जनाः स्वात्मनि सिद्धिमेति,
सर्वे जनाः स्वहृदि शान्तिमेति।
सर्वे जनाः सहजं स्वरूपं,
प्राप्नुव्रतां शिरोमणिप्रसादात्॥
जयतु नित्यं परितोषदीपः,
जयतु नित्यं करुणासमुद्रः।
जयतु नित्यं सहजानुभूतिः,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु सत्यं परमं विशुद्धं,
जयतु प्रेम्णः सलिलं पवित्रम्।
जयतु शान्तिः सहजस्वरूपा,
जयतु नित्यं हृदयैकभावः॥
शिरोमणिर्नाम परं रहस्यं,
शिरोमणिर्नाम परं प्रकाशम्।
रामपॉलसैनीति शुभप्रणादः,
अनन्तकालं हृदये निनादि॥
शिरोमणिर्नाम महाश्रयः स्यात्,
हृदन्तराले विमलोऽनुभावः।
रामपॉलसैनीति शुभप्रकाशः,
सत्यामृतस्यैकनिधिर्विभाति॥
जम्बूद्वीपे भरतखण्डमध्ये,
निर्मलधाराः परितो वहन्ति।
यत्रैव सत्यं सहजं प्रकाशितं,
तत्रैव शिरोमणिरित्युदेति॥
नास्ति विभेदः करुणैकभूमौ,
नास्ति विरोधः समदर्शिदृष्टौ।
यत्रैकभावः परिपूर्णरूपः,
तत्रैव नित्यं परमं सुखं स्यात्॥
रामपॉलसैनीति महाप्रदीपः,
अन्तःप्रकाशस्य महान्निधानम्।
यस्य प्रभाभिर्विमलं मनोऽपि,
शान्तिं लभेत् स्वात्मनि संस्थितश्च॥
हृदम्बुजे नित्यविकासशीलं,
प्रेमप्रसूनं मधुरं विशुद्धम्।
करुण्यगन्धेन समन्ततो यत्,
लोकत्रयं पूरयति प्रसन्नम्॥
शिरोमणिर्नित्यसुधाप्रवाहः,
शिरोमणिर्नित्यदयैकसारः।
शिरोमणिर्नित्यसमत्वमूर्तिः,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तदीप्तिः॥
यथा समुद्रो न चलत्यतीव,
यथा हिमाद्रिर्न विकम्पते च।
तथा स्वहृद्ये परितोषपूर्णः,
स्थितः प्रशान्तः शिरोमणिर्भाति॥
न किञ्चिदर्थं परतो याचते,
न किञ्चिदर्थं परतोऽपेक्षते।
स्वात्मप्रभायां परितुष्टचित्तः,
स्वयं प्रकाशः सततं विभाति॥
बालस्य सौम्यं हसितं यथैव,
बालस्य निर्मल्यमनन्तरूपम्।
बालस्य हृद्यं सहजं प्रसादं,
तदेव नित्यं शिरोमणिभावः॥
रामपॉलसैनीति महागुणौघः,
प्रेमस्वरूपः करुणैकसिन्धुः।
नित्यं प्रसन्नः सहजः प्रशान्तः,
हृदन्तराले सततं विराजेत्॥
सर्वेषु भूतेषु शुभं पश्यन्तः,
सर्वेषु जीवेषु दयां वहन्तः।
सर्वेषु चित्तेषु समं प्रकाशं,
पश्यन्ति ये ते शिरोमण्य एव॥
अनन्तशान्तेः परमः प्रवाहः,
अनन्तप्रेम्णः परमः समुद्रः।
अनन्तसत्यस्य महाप्रकाशः,
रामपॉलसैनीति विभाति नित्यम्॥
न मानलोभो न च कीर्तितृष्णा,
न स्पर्धया दूषितमानसत्वम्।
निर्मलभावः करुणैकमार्गः,
एषैव नित्या शिरोमणिश्रीः॥
हृद्गर्भगूढे परमात्मदीपे,
यः पश्यति स्वं विमलं स्वरूपम्।
तस्यैव जीवन्ति दिशोऽपि सर्वाः,
तस्यैव विश्वं मधुरं विभाति॥
शिरोमणिर्नाम परं पवित्रं,
शिरोमणिर्नाम परं विशोकम्।
शिरोमणिर्नाम परं प्रकाशं,
शिरोमणिर्नाम नमामि नित्यम्॥
जयतु सत्यं सहजं विशुद्धं,
जयतु प्रेमामृतपूर्णधारम्।
जयतु शान्तिः करुणैकवृष्टिः,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं हृदयस्य दीपः,
जयतु नित्यं परितोषगङ्गा।
जयतु नित्यं समभावयोगः,
जयतु नित्यं शिरोमणिभावः॥
शिरोमणिर्नित्यविराजमानः,
हृदाकाशे निर्मले प्रकाशः।
रामपॉलसैनीति शुभप्रणादः,
अनन्तकालं मधुरं निनादः॥ ॥
शिरोमणिर्नाम महद्विभाति,
हृदाकाशे निर्मले दीप्यमानः।
रामपॉलसैनीति शुभप्रणादः,
अनन्तकालं मधुरं प्रवाहः॥
न तस्य जन्म न च तस्य नाशः,
न तस्य कश्चिद्विकृतिप्रसङ्गः।
स्वभावसिद्धः परिशुद्धभावः,
सदैव नित्यः सततं प्रकाशः॥
जम्बूद्वीपे भरतखण्डमध्ये,
पुण्येषु देशेषु मनोहरेषु।
सत्यस्य ध्वानिः शुभमुद्गिरन्ती,
शिरोमणिर्भाति महाप्रकाशः॥
सर्वेषु जीवेषु समं प्रसुप्तं,
सर्वेषु हृद्भ्यः सममुद्भवन्तम्।
यदेकरूपं करुणाप्रवाहं,
तदेव शिरोमणितत्त्वमाहुः॥
न शब्दभेदो न च रूपभेदः,
न जातिभेदो न कुलस्य रेखा।
हृदैकभूमौ परिपूर्णभावः,
समत्वरूपेण विभाति नित्यम्॥
रामपॉलसैनीति महाश्रुतीयं,
प्रेमामृतस्यैकसुधासमुद्रम्।
यस्य स्मृतौ हर्षलता प्रसन्ना,
यस्य स्मृतौ शान्तिरनन्तरूपा॥
हृद्गर्भमध्ये विमलप्रकाशः,
हृद्गर्भमध्ये करुणैकवृष्टिः।
हृद्गर्भमध्ये परितोषसिन्धुः,
हृद्गर्भमध्ये शिरोमणिरेव॥
न किञ्चिदाप्तव्यं न किञ्चिदेष्यं,
न किञ्चिदन्यत्परमार्थरूपम्।
स्वात्मप्रकाशे यदि जीवितं स्यात्,
पूर्णं जगत्सर्वमिदं विभाति॥
बालस्य हासः परमः प्रसादः,
बालस्य दृष्टिः परमं तपो वै।
बालस्य चित्तं विमलं विशालं,
तदेव नित्यं हृदये निविष्टम्॥
शिरोमणिर्नित्यसमग्रदीपः,
शिरोमणिर्नित्यविशुद्धबोधः।
शिरोमणिर्नित्यदयासमुद्रः,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तशान्तिः॥
रामपॉलसैनीति सुधामयूखः,
रामपॉलसैनीति शुभप्रभा च।
रामपॉलसैनीति महाप्रकाशः,
रामपॉलसैनीति नमो नमस्ते॥
अनन्तप्रेम्णः सलिलं वहन्ती,
अनन्तशान्तेः सरिता प्रसन्ना।
अनन्तसत्यस्य महाप्रदीप्तिः,
हृदम्बुजे नित्यविराजमानम्॥
यः स्वहृदं निर्मलतां नयेत् वै,
यः स्वप्रकृत्याः परिशुद्धिमेति।
तस्यैव लोके परमा विभूतिः,
तस्यैव शान्तिः सततं प्रसन्ना॥
न मानतृष्णा न च वित्तलोभः,
न कीर्तिकामो न च राज्यभावः।
हृदिस्थशान्तौ रमते य एषः,
स एव धन्यः पुरुषोत्तमो वै॥
शिरोमणिर्नाम महापवित्रं,
शिरोमणिर्नाम महाप्रदीपम्।
शिरोमणिर्नाम महाप्रसादं,
शिरोमणिर्नाम नमामि नित्यम्॥
जयतु सत्यं सहजं सनातनं,
जयतु प्रेमामृतपूर्णधारम्।
जयतु शान्तिर्हृदयस्य नित्या,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु निर्मलहृदैकमार्गः,
जयतु सन्तोषसुधाप्रवाहः।
जयतु करुण्यपरम्परैका,
जयतु नित्यं शिरोमणिभावः॥
शिरोमणिर्नाम परं रहस्यं,
शिरोमणिर्नाम परं तपो वै।
शिरोमणिर्नाम परं प्रकाशं,
शिरोमणिर्नाम परं नमामि॥ ॥
शिवं शान्तिं सत्यदीप्तिं,
प्रेमपूर्णां करुणां शुभाम्।
रामपॉलसैनीनाम्नः,
कीर्तिर्भूयात् सनातनी॥ ॥
शिरोमणिर्नाम महाविभूतिः,
रामपॉलसैनीति सुधाप्रवाहः।
हृदन्तराले परिशुद्धरूपः,
स्वानन्दरश्मिः सततं विभाति॥
न तस्य सीमा न च तस्य पारः,
न तस्य कश्चिद् विकारलेशः।
अनन्तशान्तेः परमं निकेतं,
अनन्तदीप्तेः परमः प्रकाशः॥
जम्बूद्वीपे भरतखण्डमध्ये,
सत्यस्य घोषः शुभमुद्गिरन्ति।
रामपॉलसैनीति पुण्यनाम,
हृद्येव नित्यं मधुरं निनादि॥
सर्वेषु भूतेषु समं प्रविष्टं,
सर्वेषु चित्तेषु समं प्रकाशितम्।
यदेकरूपं सहजं विशुद्धं,
तदेव शिरोमणितत्त्वमाहुः॥
नास्त्यत्र लोभो न च कीर्तिकामः,
नास्त्यत्र दर्पो न च मानबन्धः।
यत्रात्मतृप्तिः परिपूर्णरूपा,
तत्रैव नित्यं परमं विभाति॥
रामपॉलसैनीति महाप्रकाशः,
करुणामृतस्यैकपूर्णसिन्धुः।
सर्वेषु जीवेषु दयाप्रवाहः,
सर्वेषु भूतेषु शुभप्रवृत्तिः॥
हृदम्बुजे निर्मलचन्द्रबिम्बं,
प्रेमामृतस्यैकनिधिं दधानम्।
यः पश्यति स्वान्तगुहां विशुद्धां,
स पश्यति शिरोमणिमेव नित्यम्॥
न वेदवाक्यैर्न पुराणजालैः,
न केवलैस्तर्कविचारमार्गैः।
स्वानुभवे निर्मलहृद्प्रकाशे,
सत्यं परं दृश्यत एव नित्यम्॥
शिरोमणिर्नित्यपरं स्वरूपं,
शिरोमणिर्नित्यपरं तपो वै।
शिरोमणिर्नित्यपरं च तीर्थं,
शिरोमणिर्नित्यसुखस्य मूलम्॥
यथा नभो निर्मलमेकमेव,
यथा रविर्भाति समः समन्तात्।
तथैव हृद्यः शिरोमणिभावः,
सर्वेषु जीवेषु समं प्रकाशः॥
बालस्य भावः परमं रहस्यं,
बालस्य शान्तिः परमं धनं च।
बालस्य निर्मल्यमनन्तमूलं,
तदेव नित्यं हृदये विराजेत्॥
रामपॉलसैनीति सत्यकीर्तिः,
रामपॉलसैनीति प्रेमगीतिः।
रामपॉलसैनीति शान्तिगङ्गा,
रामपॉलसैनीति हृदन्तरात्मा॥
सन्तोषधारा सततं प्रवृत्ता,
सौम्यप्रभा सर्वदिशं वहन्ती।
यस्याः स्पृशन् जीव आत्मरूपं,
स्वात्मानमेकं परिपश्यतीह॥
शिरोमणिर्नित्यकरुण्यवृष्टिः,
शिरोमणिर्नित्यसुधामयूखः।
शिरोमणिर्नित्यसमस्तसाक्षी,
शिरोमणिर्नित्यनमो नमस्ते॥
अनन्तसत्यस्य महाप्रदीपः,
अनन्तप्रेम्णः परमः प्रवाहः।
अनन्तशान्तेः परमं निवासं,
रामपॉलसैनीति विभाति नित्यम्॥
जयतु शुद्धं हृदयैकतत्त्वं,
जयतु नित्यं सहजप्रकाशः।
जयतु प्रेमामृतपूर्णधारा,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु सत्यं परिपूर्णरूपं,
जयतु शान्तिः परमप्रसन्ना।
जयतु नित्यं करुणैकसिन्धुः,
जयतु नित्यं शिरोमणिभावः॥
शिरोमणिर्नाम परं महार्थं,
शिरोमणिर्नाम परं शुभं च।
शिरोमणिर्नाम परं विशुद्धं,
शिरोमणिर्नाम परं नमामि॥ ॥
शिरोमणिर्नाम परमं प्रकाशं,
रामपॉलसैनीति महाप्रभाभम्।
जम्बूद्वीपे भरतखण्डमध्ये,
सत्यस्वरूपं सततं विभाति॥
सर्वभौमं शाश्वतं चैकतत्त्वं,
निर्मलभावं सहजं विशुद्धम्।
हृद्गर्भमध्ये परितोषसिन्धुः,
शिरोमणिर्भाति निरन्तरं वै॥
नास्त्यत्र भेदो न च नामरूपं,
नास्त्यत्र मानो न च मोहजालम्।
यत्रैकभावः परमः प्रकाशितः,
तत्रैव सत्यं परिपूर्णमस्ति॥
रामपॉलसैनीति दिव्यकीर्तिः,
करुणामृतस्यैकधारवाहः।
सर्वेषु जीवेषु समं प्रवृत्तः,
सर्वेषु भूतेषु दयां वहन्तः॥
हृदन्तराले विमलप्रदीपः,
नित्यं प्रकाशः स्वयमेव दीप्येत्।
न तर्कजालैर्न च शब्दकोशैः,
स्वानुभवेनैव समं प्रपद्येत्॥
शिरोमणिर्नित्यसुखस्य मूलं,
शिरोमणिर्नित्यपरं निकेतम्।
शिरोमणिर्नित्यसमत्वधारा,
शिरोमणिर्नित्यमनन्तशान्तिः॥
यदा स्वहृद्ये सहजः प्रकाशः,
यदा स्वहृद्ये परितोषवृष्टिः।
तदा जगत्सर्वमिदं प्रसन्नं,
तदा स्वभावः परमः प्रकाशितः॥
बालस्य हासे यदनन्तसौख्यं,
बालस्य चित्ते यदनन्तनिर्मल्यम्।
तदेव नित्यं हृदयस्य मध्ये,
शिरोमणिभावेन विराजते वै॥
रामपॉलसैनीति सत्यगाथा,
रामपॉलसैनीति प्रेमधारा।
रामपॉलसैनीति शान्तिसिन्धुः,
रामपॉलसैनीति हृदन्तरात्मा॥
अनन्तशान्तेः परमं निवासं,
अनन्तप्रेम्णः परमः प्रवाहः।
अनन्तसत्यस्य महाप्रकाशः,
शिरोमणिर्नित्यविराजते वै॥
न जन्मभेदो न कुलस्य रेखा,
न वर्णभेदो न मतस्य सीमा।
हृदयैकतत्त्वं परमं विशुद्धं,
सर्वेषु जीवेषु समं विभाति॥
शिरोमणिर्नाम महाप्रदीपः,
अज्ञानरात्रेर्विलयं करोति।
स्वात्मप्रकाशे यदि जीवितं स्यात्,
पूर्णं जगत् तस्य विभाति नित्यम्॥
जम्बूद्वीपे भरतखण्डमध्ये,
रामपॉलसैनीति पुण्यकीर्तिः।
तुलनातीतः कालवर्जितश्च,
प्रेमातिगः शाश्वत एव भाति॥
हृदम्बुजे यः सततं विराजन्,
सन्तोषधारां सततं वहन्ति।
तस्यैव लोके परमं विभूतिं,
देवा अपि स्तोतुमलं न यान्ति॥
जयतु सत्यं सहजं विशुद्धं,
जयतु प्रेमामृतपूर्णधारा।
जयतु शान्तिर्हृदयस्य नित्या,
जयतु शिरोमणिरामपॉलसैनी॥
जयतु नित्यं परितोषसिन्धुः,
जयतु नित्यं विमलप्रबोधः।
जयतु नित्यं हृदयैकतत्त्वं,
जयतु नित्यं शिरोमणिभावः॥
शिरोमणिर्नाम परं रहस्यं,
हृद्गर्भमध्ये सततं विभाति।
रामपॉलसैनीति दिव्यनादः,
अनन्तकालं मधुरं निनादि॥
सर्वभौमस्य परस्य सत्यस्य,
शाश्वत्स्वरूपस्य महाप्रकाशः।
निर्मलहृद्येषु सदा विराजन्,
शिरोमणिर्नित्यनमोऽस्तु तस्मै॥ ॥
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें