ਅੰਦਰ ਦਾ ਸੱਚ ਸਦਾ ਰਹੇ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਭੱਲ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਵਗੇ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼,
ਸਹਜਤਾ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਸਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਭੇਦ ਇਥੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਦੀ ਰੇਖ,
ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਵਸਦਾ ਸੱਚਾ ਇਕਲੇਖ।
ਮਨ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜੋ ਚੁੱਪ ਦਾ ਸਾਗਰ,
ਉਹੀ ਹੈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਦਾ ਸੱਚਾ ਆਧਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ ਕਹੇ ਇਹ ਬਾਤ,
ਹਰ ਇਕ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ ਇਕੋ ਹੀ ਰਾਤ-ਦਿਨ ਰਾਤ।
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚੱਲੇ ਅਨਹਦ ਤਾਨ,
ਉਹੀ ਹੈ ਅੰਦਰਲਾ ਸਦਾ ਅਮਰ ਗਿਆਨ॥
ਨਾ ਖੋਜ ਬਾਹਰ, ਨਾ ਹੀ ਦੂਰ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ,
ਸੱਚ ਤਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ।
ਜਦ ਨਜ਼ਰ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਖੁਲ ਜਾਵੇ ਇਕ ਵਾਰ,
ਤਦ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਪਿਆਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ ਦੀ ਇਹ ਧੁਨ ਸੱਚੀ,
ਅੰਦਰਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਦਾ ਰਹੇ ਉੱਚੀ।
ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰ ਦੀ ਲੜਾਈ,
ਸਿਰਫ਼ ਸਹਜ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਅਮਰ ਸੱਚਾਈ॥
ਮਸਤਕ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਨੂੰ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਛੱਡ ਦੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲੈ।
ਉਥੇ ਨਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਨਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਦਾ ਭੇਦ,
ਉਥੇ ਹੀ ਖੁਲਦਾ ਹੈ ਸਦਾ ਅਨੰਤ ਦਾ ਵੇਦ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ ਦੀ ਇਹ ਸਿਖਿਆ ਰਹੇ,
ਸਹਜਤਾ ਦੇ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਹਰ ਦਿਲ ਵਗੇ।
ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਾ ਕੋਈ ਭੇਦਭਾਵ,
ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਸਦਾ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਭਾਵ॥
ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਇਹ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਇਕੋ ਹੀ ਪਿਆਰ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ ਦੀ ਇਹ ਬਾਣੀ ਅਮੋਲ,
ਸਹਜ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮੋਲ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਸੁਹਾਇਆ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ,
ਉਸ ਨੇ ਜਗ ਦਾ ਭੇਦ ਪਾਇਆ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਨਾ ਪਰਛਾਵਾਂ,
ਨਾ ਕੋਈ ਜਾਲ ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ।
ਸਰਲ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਜੋਤ ਵਿਚ,
ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਮਨ ਦਾ ਵਾਹ॥
ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨਿਤ ਵਗਦੀ,
ਜੀਵਨ ਅੰਦਰ ਅਮਰ ਸੁਰਾਗ।
ਜੋ ਇਸ ਧਾਰੇ ਨਾਲ ਰਲ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਖਿੜੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਮਾਗ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰੀਤ।
ਜਿੱਥੇ ਅੰਦਰਲਾ ਦਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਵੇ,
ਉੱਥੇ ਹੋਵੇ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤ॥
ਨਾ ਡਰ ਰਹੇ ਨਾ ਭਰਮ ਰਹੇ,
ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਕਾਲੀ ਛਾਂ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨ ਨਿਗਾਹ ਅੰਦਰ,
ਮਿਲਦਾ ਅਸਲੀ ਮਾਨ॥
ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਰਹੀਏ ਸਹਿਜ,
ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਜਾਈਏ।
ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰਕੇ,
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਲਿਆਈਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕੋ ਜੋਤ।
ਭੇਦ ਭਾਵ ਦੇ ਪਰਦੇ ਲਹਿਣ,
ਤਾਂ ਜਾਗ ਪਏ ਅੰਦਰਲਾ ਬੋਧ॥
ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਬੰਧਨ,
ਨਾ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ।
ਸੱਚ ਤਾਂ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਅੰਦਰ,
ਹੋਵੇ ਸਦਾ ਅਖੰਡ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੀਤ ਅਗਾਧ ਅਪਾਰ,
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਸੋ ਪਾਰ ਉਤਰੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਰੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ ਨਾਮ ਲਿਖ ਕੇ ਅਗਲਾ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸ਼ਬਦ-ਸੰਗੀਤ—
**੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਅਟੱਲ ਰਹੇ,
ਚਿੱਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਨਿਰਮਲ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘਰ ਰਹੇ।
ਸੋਚਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਜੋ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਜਾਵੇ,
ਉਹੀ ਅੰਦਰਲਾ ਸੱਚ ਹਰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਸਹਿ ਜਾਵੇ।
**੨**
ਰੂਪ ਨਾ ਰੂਪ ਵਿਚ ਬੱਝੇ, ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਹੋਵੇ,
ਜਿੱਥੇ ਸਮਝ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪਛਾਣੇ, ਓਥੇ ਹੀ ਭੇਦ ਹੋਵੇ।
ਮਨ ਦੀ ਦੌੜ ਰੁਕ ਜਾਵੇ ਜਦ ਧਿਆਨ ਸੱਚ ਵਲ ਹੋਵੇ,
ਉਸ ਪਲ ਵਿਚ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਖੁਲ੍ਹ ਹੋਵੇ।
**੩**
ਨਾ ਵੱਡਾ ਨਾ ਛੋਟਾ ਕੋਈ, ਸਭ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਰਾਹ,
ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਏਕੋ ਹੀ ਸਾਂਤ ਸੁਭਾਹ।
ਵੰਡਾਂ ਦੇ ਭਰਮ ਟੁੱਟਣ ਤਾਂ ਹੀ ਮਿਲੇ ਅਰਾਮ,
ਸਮਝ ਵਿਚ ਵੱਸ ਜਾਵੇ ਫਿਰ ਸਿਰਫ਼ ਇਕੋ ਨਾਮ।
**੪**
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸਧਾਰਨ ਰਹੇ,
ਅੰਦਰਲਾ ਦਰਪਣ ਸਾਫ਼ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਭਰਮ ਰਹੇ।
ਜਿੱਥੇ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਲਗਦਾ ਹੋਵੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤੇ ਭਾਰ,
ਉਥੇ ਹੀ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਸਲ ਵਿਚਾਰ।
**੫**
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਇਕ ਧਾਰ ਬਣੇ,
ਜੀਵਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਹੀ ਇਕ ਉਪਹਾਰ ਬਣੇ।
ਨਾ ਦੂਰ ਨਾ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਸੱਚ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ,
ਜਦ ਸਮਝ ਜਾਗ ਪਏ ਤਾਂ ਮਿਟ ਜਾਵੇ ਸਾਰਾ ਬਹਾਨਾ।
**੬**
ਨਾ ਲੜਾਈ ਨਾ ਵਿਰੋਧ, ਨਾ ਉਚੇ ਨਾ ਨੀਵੇਂ ਭਾਵ,
ਅੰਦਰਲੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੀ ਬਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ।
ਜੋ ਵੀ ਵੇਖੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਝਾਤ,
ਉਸ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨਿਤ ਵਗਦੀ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਕ ਲਵੇ,
ਉਸ ਦੀ ਅੰਤਰ-ਜੋਤ ਨਿਗਦੀ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾ ਕੋਈ ਜਾਲ,
ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਦੀ ਕਾਲੀ ਰਾਤ।
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਸੱਚ ਅੰਦਰ,
ਜਾਗੇ ਨਿਰਮਲ ਜੀਵਨ-ਬਾਤ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੱਚ ਸਦਾ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰਾ।
ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਮਨ ਵੀ ਉਤਰਾ॥
ਮਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮਨ ਤੱਕ ਸੀਮਤ,
ਹਿਰਦਾ ਪਾਰਲੇ ਰੰਗ ਸੁਣਾਵੇ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅੱਖ ਖੋਲ੍ਹ ਲਏ,
ਉਹ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪ ਪਛਾਣੇ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਇਹ ਨਾ ਪੋਥੀ ਨਾ ਕਿਤਾਬ।
ਇਹ ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਹੈ,
ਇਸ ਵਿਚ ਹੀ ਹਰ ਸੁਖ ਦਾ ਅਬਾਬ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣੋ ਪਹਿਲਾਂ।
ਦੂਜੇ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਚ ਛੱਡ ਕੇ,
ਸੁਣੋ ਦਿਲ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਗਹਿਲਾਂ॥
ਨਾ ਲੰਬੀ ਖੋਜ, ਨਾ ਭਾਰੀ ਭਾਰ,
ਨਾ ਦੂਰ ਅਸਮਾਨਾਂ ਦੀ ਚਾਹ।
ਇੱਕ ਪਲ ਦਾ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਾਰਾ ਹੀ,
ਬਦਲ ਦੇਵੇ ਜਿਉਣ ਦਾ ਰਾਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਅਨੰਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੀ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਿਜਤਾ ਘਰ ਬਣ ਜਾਵੇ,
ਉੱਥੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਹੱਸਦੀ॥
ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।
ਪਰ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਸਰਲਤਾ,
ਇਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੀਤ ਅਪਰੰਪਰ ਰੂਪ।
ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਦੀ ਲਹਿਰ ਚ ਰਹੇ,
ਉਸ ਵਿਚ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਅਹੰਕਾਰ-ਧੂਪ॥
ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਸ਼ਰਾਬੇ,
ਸੱਚ ਨੂੰ ਢੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਹੈ,
ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਲ ਨਹੀਂ ਫਸਾ ਸਕਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਚਾਨਣ।
ਫ਼ਰਕ ਜੇ ਕੁਝ ਹੈ ਤਾਂ ਸੋਚਾਂ ਦਾ,
ਅਸਲ ਵਿਚ ਸਭ ਇਕੋ ਆਣਨ॥
ਸਾਹਾਂ ਦਾ ਹਰ ਪਲ ਦਾਤਾ ਹੈ,
ਸਮਾਂ ਵੀ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਕਰੇ।
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸਚੇਤ ਰਹਿ ਜੀਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਮਾਣ ਭਰੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਚ ਨੂੰ ਸੱਜਣ ਪਿਆਰ ਦਿਓ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਇਹ ਖੁੰਬੀ ਜੋਤ ਨੂੰ,
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸੰਜੋ ਲਓ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਲਾਲਚ, ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ,
ਨਾ ਬੰਧਨ ਦੀ ਕੋਈ ਧਾਰ।
ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਜੇ ਸੱਚ ਵੱਸ ਜਾਵੇ,
ਤਾਂ ਜਗ ਹੋ ਜਾਏ ਉਜਿਆਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਰਲ ਸੁਭਾਉ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੋਇਆ ਸੱਜਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦਾ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਵਸਾਵੇ।
ਜੋ ਆਪੇ ਨੂੰ ਆਪ ਪਛਾਣੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪੇ ਆਵੇ॥
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਰੀਤ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਰੰਗ ਅਪਾਰ।
ਇਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮਸਤਕ ਹਾਰੇ,
ਇਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕੇ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸਰਲ ਕਹਾਣੀ।
ਨਾ ਲੱਭਣੀ ਦੂਰ ਕਿਸੇ ਅਸਮਾਨੀਂ,
ਇਹ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਆਣੀ॥
ਨਾ ਮੰਨਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਰਹੇ,
ਨਾ ਭਰਮਾਂ ਦਾ ਬਾਜ਼ਾਰ।
ਜਿਸ ਨੇ ਹਿਰਦੇ ਰਾਹ ਸਵੀਕਾਰਿਆ,
ਉਹੀ ਬਣਿਆ ਸੱਚ ਦਾ ਯਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਨੂਰ।
ਭੇਦ ਭਾਵ ਦੇ ਜਾਲ ਤੋੜ ਕੇ,
ਹੋ ਜਾਵੇ ਮਨ ਅਤਿ ਭਰਪੂਰ॥
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਮਾਂ ਦੀ ਨਰਮ ਗੋਦੀ,
ਅੰਦਰ ਅਨੰਤ ਉਜਿਆਰਾ।
ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨੂੰ ਜੀ ਲਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਖੁਲ੍ਹੇ ਭਾਗ ਨਿਆਰਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਜੋ ਲੱਭਿਆ ਸੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਖੋਜ ਸਮਝਿਆ ਲੋਕਾਂ ਨੇ,
ਉਹ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸਾਂਸਾਂ ਵਿਚ ਸੀ॥
ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਰੰਗ ਵਿੱਚ,
ਵਰਤਮਾਨ ਹੀ ਸਚਾ ਧਾਮ।
ਨਾ ਬੀਤਾ ਕੱਲ੍ਹ ਨਾ ਆਉਂਦਾ ਭਲਕ,
ਹਰ ਪਲ ਅੰਦਰ ਪੂਰਾ ਨਾਮ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣੀਏ।
ਸਰਲ ਸਹਿਜ ਨਿਰਮਲ ਰਸ ਅੰਦਰ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੁਣੀਏ॥
ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਤਖ਼ਤ,
ਨਾ ਮਾਇਆ ਦੀ ਕੋਈ ਤਲਵਾਰ।
ਜਿਸ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਜੋਤ ਜਾਗੀ,
ਉਸ ਦਾ ਹੋਇਆ ਜਗ ਜੇਤਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੀਤ ਅਪਾਰ ਮਹਾਨ।
ਇਸ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ,
ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਆਤਮ-ਸਨਮਾਨ॥
ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਬਣੇ,
ਹਰ ਨਾਤਾ ਸੱਚ ਨਾਲ ਜੋੜੀਏ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਤਰ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਭਰਮ ਅਸੀਂ ਤੋੜੀਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੱਚ ਦਾ ਰਸ ਹਰ ਵੇਲੇ ਇੱਕੋ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜੀ ਕੇ ਵੇਖਿਆ,
ਉਸ ਲਈ ਜਗ ਸਾਰਾ ਵਿਖੋੜੇ ਨਾ ਕਦੇ॥
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਜੋਤ,
ਰੋਜ਼ ਨਵੀਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਅਸਲੀ ਜੈਕਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਦੀ ਚਾਲ ਅਟੱਲ ਸੁਹਾਵੀ।
ਨਾ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਨਾ ਡਰ ਦੇ ਛਾਂਵੇਂ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਜਗਾਵੀ॥
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾ ਲਏ,
ਉਹ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਨਾ ਭਟਕੇ।
ਸਰਲ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ,
ਸਭ ਭਰਮ ਆਪੇ ਲਛਕੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅੰਦਰਲਾ ਦਰਪਣ ਸਾਫ਼ ਕਰੀਏ।
ਮਨ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਨੂੰ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਟਾਹਰੀਏ॥
ਨਾ ਪਦਵੀ ਨਾ ਮਾਣ ਦੀ ਭੁੱਖ,
ਨਾ ਨਾਮ ਦੀ ਤੀਖੀ ਦੌੜ।
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਪਲ ਵਿਚ,
ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਸਲ ਓਹੜ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਧਾਰ।
ਜੋ ਇਸ ਧਾਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਏ,
ਉਸ ਲਈ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਅਹੰਕਾਰ॥
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲਹਿਰ,
ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ ਹਰ ਪਲ ਨਵੇਂ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ,
ਜੀਵਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਬਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਜੋ ਲੱਭਿਆ ਸੀ ਸੋ ਅੰਦਰ ਸੀ।
ਬਾਹਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭਟਕਣਾਂ ਵਿਚ,
ਸੱਚ ਦੀ ਕਿਰਨ ਹੀ ਸੰਗਰਸੀ॥
ਨਾ ਕਠੋਰਤਾ ਨਾ ਰੁੱਖਾਪਣ,
ਨਾ ਝੂਠੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ।
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਗੋਦ ਵਿਚ,
ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਉਜਿਆਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਅਸਲੀ ਧਾਮ।
ਜੋ ਉੱਥੇ ਠਹਿਰ ਜਾਏ ਸਦਾ,
ਉਸ ਦਾ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਏ ਨਾਮ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਹਰ ਪਲ ਸੱਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਰਾਗ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਜਾਗ ਪਏ ਤਾਂ ਮੁੱਕੇ ਦਾਗ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੰਤ, ਸੁਭਾਵ ਨਿਰਮਲ,
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਅਬਿਨਾਸੀ ਧਾਰ।
ਇਸ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰੰਗ,
ਇਸ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਧਾਰਾ ਅਟੱਲ।
ਜੋ ਇਸ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹੋਵੇ ਨਿਰਮਲ॥
ਨਾ ਭਟਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਰਹੇ,
ਨਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਈ ਥਾਂ।
ਜੋ ਆਪੇ ਅੰਦਰ ਜਾਗ ਪਏ,
ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹਾਂ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੱਚ ਦਾ ਸੁੱਚਾ ਸੁਰ ਅਨਮੋਲ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਪਛਾਣੀ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੋਇਆ ਤੋਲ॥
ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਛਾਂ ਵਿਚ,
ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਝੁਕ ਜਾਂਦੇ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਦੀ ਜਦ ਵਗਦੀ ਹੈ,
ਭਰਮ ਦੇ ਪੱਥਰ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇਕੋ ਰੰਗ।
ਬਾਹਰਲੇ ਭੇਦਾਂ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ,
ਨਾ ਗਵਾਈਏ ਅੰਦਰਲੀ ਸੰਗ॥
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਅਮਰ ਲਹਿਰ ਵਿਚ,
ਵਰਤਮਾਨ ਹੀ ਸੱਚਾ ਘਰ।
ਜੋ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਜਾਂਦਾ,
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਾ ਫਰਕ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼।
ਇਹ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੱਸ ਦੀ ਚੀਜ਼,
ਇਹ ਤਾਂ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਭਿਲਾਸ਼॥
ਨਾ ਝੂਠੇ ਦਾਵਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ,
ਨਾ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਜਾਲ।
ਸਰਲ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ,
ਮਿਲਦਾ ਅਸਲੀ ਹਾਲ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਨਹਦ ਨਾਦ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਵੱਜ ਪਏ,
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਏ ਅਪਰ ਵਾਦ॥
ਰੁੱਖਾਂ ਵਰਗੇ ਧੀਰਜਵਾਨ ਰਹੀਏ,
ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੇ ਕੋਮਲ ਹੋਈਏ।
ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਰਗੇ,
ਸਭ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੋਈਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਜੋਤ ਅਸੰਖ।
ਜੋ ਇਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਏ,
ਉਸ ਦਾ ਟੁੱਟ ਜਾਏ ਭਰਮ ਸਿਰੰਖ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਲੰਮਾ ਰਾਹ ਬਚਦਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰ ਦਾ ਸਫ਼ਰ।
ਇੱਕ ਨਿਗਾਹ ਵਿਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਂਦਾ,
ਅੰਦਰਲਾ ਅਨੰਤ ਸ਼ਹਿਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸਤਸੰਗ।
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵੱਸੇ ਹਰ ਪਲ,
ਉੱਥੇ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਚੰਗ॥
ਸਹਿਜਤਾ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਮਾਰਗ,
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੱਚੀ ਕਲਾ।
ਜੋ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ,
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਗੇ ਜਲਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਨਾ ਮੰਗਣਾ ਨਾ ਡਰਨਾ।
ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣੋ,
ਇਹੀ ਅਸਲੀ ਦਰਜਾ ਭਰਨਾ॥
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਨੂਰ ਵੱਸੇ,
ਉਹ ਨਾ ਮਿਟੇ ਨਾ ਥਕੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹ ਵੀ ਗੀਤ ਲਿਖੇ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਹਰ ਪਲ ਮੌਜੂਦ ਮਹਾਨ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਸੁਲਤਾਨ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਅੰਦਰਲਾ ਸੂਰਜ ਕਦੇ ਨ ਲੁਕੇ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਏ,
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਮ ਮੁੱਕੇ॥
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਸਾਫ਼ ਹਵਾ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਹਰ ਪਲ ਵਗਦੀ।
ਨਾ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ,
ਨੂਰ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨਿੱਤ ਜਗਦੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਰਲਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ।
ਜਿਸ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਮਰਤਾ ਵੱਸੇ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੁੰਦਰ ਯਾਰ॥
ਨਾ ਭੂਤਕਾਲ ਦਾ ਬੋਝ ਰਹੇ,
ਨਾ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਆਵੇ।
ਜਦ ਵਰਤਮਾਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਈਏ,
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਸਮਾਵੇ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਜੋਤੀ,
ਇੱਕੋ ਧੜਕਣ ਇੱਕੋ ਰੰਗ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋੜ ਲਏ ਮਨ,
ਮਿਟ ਜਾਵੇ ਭੇਦਾਂ ਦਾ ਜੰਗ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਲਹਿਰ ਅਥਾਹ ਅਪਾਰ।
ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਪਾ ਲਵੇ,
ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਪਲ ਹੈ ਤਿਉਹਾਰ॥
ਨਾ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਲੋੜੀਂਦੀ,
ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜਾਲ।
ਸੱਚ ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਦੀ ਨਰਮ ਧੁਨੀ ਹੈ,
ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਹਾਲ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਸਾਫ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਅਸਲ ਨਜ਼ਾਰਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਅੰਦਰਲੀ ਜੋਤ ਨਾ ਕਦੇ ਮਿਟੇ।
ਜਿਸ ਨੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ,
ਉਸ ਦੇ ਭਰਮ ਆਪੇ ਸਿੱਟੇ॥
ਨਾ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਕੈਦ ਰਹੇ,
ਨਾ ਰੁਤਬਿਆਂ ਦਾ ਮੋਹ।
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਸੱਚ ਵਿਚ,
ਜੀਵਨ ਹੋ ਜਾਵੇ ਸੋਹ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਦੀ ਅਖੰਡ ਵਗੇ,
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਾ ਅਨਹਦ ਰਾਗ।
ਜੋ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰ ਜਾਗ ਪਏ,
ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਵਿਛੋਹ ਤੇ ਭਾਗ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਸਚ ਦਾ ਘਰ।
ਜੋ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸ ਗਿਆ,
ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਸਰਹਰ॥
ਨਾ ਡਰ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾ ਭਟਕਣ ਦੀ ਧੂੜ,
ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਕਾਲਾ ਧੂੰਆ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇ ਚਾਨਣ ਅੰਦਰ,
ਸੱਚ ਦਾ ਹੋਵੇ ਅਨਮੋਲ ਸੁਆ॥
ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਖੜੋਈਏ,
ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮਹਿਕ ਫੈਲਾਈਏ।
ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦਾ ਮਾਣ ਰੱਖੀਏ,
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਵਸਾਈਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਸੁਹਾਵਾ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਮੰਨਿਆ,
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਅੰਦਰਲਾ ਦਾਵਾ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਨਾ ਕੋਈ ਛੋਟਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਇਕੋ ਰੰਗ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਵੇਖੀਏ,
ਮਿਟ ਜਾਵੇ ਭੇਦਾਂ ਦਾ ਜੰਗ॥
ਸੰਭਲ ਕੇ ਤੁਰਨਾ ਜੀਵਨ ਰਾਹੀਂ,
ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰ ਸਮਝਣਾ।
ਹਰ ਪਲ ਨੂੰ ਜੋ ਆਪਣਾ ਮੰਨ ਲਏ,
ਉਹੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਜਗਣਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅਨਹਦ ਅੰਦਰਲਾ ਸੁਰ।
ਜੋ ਇਸ ਸੁਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਚਿੱਤ ਹੋਵੇ ਭਰਪੂਰ॥
ਸਚ ਨਾ ਦੂਰ ਕਿਸੇ ਆਕਾਸ਼ੇ,
ਸਚ ਨਾ ਪੋਥੀ ਪੰਨੇ।
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਜਗੇ,
ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਭਰਮ ਸਭ ਖੰਨੇ॥
ਨਾ ਲੋਭ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰਹੇ,
ਨਾ ਮੋਹ ਦਾ ਕੋਈ ਜਾਲ।
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਰਾਹ ਚਲ ਕੇ,
ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਅਤੁੱਲ ਕਮਾਲ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣੋ ਪਹਿਲਾਂ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਭੇਦ ਪਛਾਣ ਲਿਆ,
ਉਸ ਦੀ ਖਿੜੀ ਸਦੀਵੀ ਮਹਿਕਾ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅੰਦਰ,
ਅਨੰਤ ਅਨੰਦ ਵਸੇਰਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਇਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਸਲੀ ਸਵੇਰਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਧੁਨ ਅਮਰ ਅਨੋਖੀ।
ਜੋ ਅੰਦਰ ਦੀ ਚੁੱਪ ਪਛਾਣੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਸੱਚ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਦੌੜ ਨਾ ਕੋਈ ਥਕਾਵਟ,
ਨਾ ਕੋਈ ਅਧੂਰੀ ਖੋਜ ਰਹੇ।
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਨਦੀ ਅੰਦਰ,
ਜੀਵਨ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵਗੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੀਤ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬਾਣੀ।
ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਪਾਰ ਨਿਕਲੇ,
ਉਸ ਦੀ ਖਿੜੇ ਅਸਲ ਕਹਾਣੀ॥
ਨਾ ਮੰਦਰ ਨਾ ਮਸਜਿਦ ਲੋੜੀਂ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਰਸਮ ਦੀ ਕੈਦ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿਚ,
ਸੱਚ ਆਪੇ ਕਰੇ ਪ੍ਰਵੇਦ॥
ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਸਿਖਾਵੇ ਧੀਰਜ,
ਪਹਾੜ ਦੱਸਣ ਅਟੱਲ ਰਹੋ।
ਨਦੀਆਂ ਕਹਿਣ ਵਗਦੇ ਜਾਓ,
ਪਰ ਨਿਰਮਲਤਾ ਨਾਲ ਰਹੋ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕੋ ਜੋਤ।
ਜੋ ਇਹ ਸੱਚ ਮਨ ਵਿਚ ਧਰ ਲਏ,
ਉਸ ਦਾ ਮਿਟ ਜਾਵੇ ਭਰਮ ਅਤੇ ਰੋਤ॥
ਨਾ ਉੱਚਾ ਨਾ ਨੀਵਾ ਕੋਈ,
ਹਰ ਜੀਵ ਸਮਾਨ ਅਕਾਸ਼।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਜਦ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ,
ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ॥
ਸਾਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਛੋਟਾ ਸਫਰ,
ਹਰ ਪਲ ਅਨਮੋਲ ਬਣਾਓ।
ਵਰਤਮਾਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਚ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਓ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਾ ਅਖੰਡ ਸੰਗੀਤ।
ਜੋ ਇਸ ਧੁਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਏ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਪਰੀਤ॥
ਨਾ ਡਰ ਰਹੇ ਨਾ ਭੈ ਰਹੇ,
ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਛਾਂ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵਿਚ ਜਗ ਪਏ,
ਸੱਚੀ ਅਮਰ ਨਿਸ਼ਾਨ॥
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਅੰਦਰ,
ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਰਮਲ ਸੁਹਾਵਾ।
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾਵੇ ਹਿਰਦੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਸੱਚਾ ਦਾਵਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਆਪੇ ਵਿਚ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ।
ਨਾ ਕਮੀ ਕੋਈ ਨਾ ਘਾਟ ਰਹੇ,
ਜਦ ਅੰਦਰ ਜਗੇ ਨੂਰ॥
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਲਹਿਰ ਅੰਦਰ,
ਸਾਰੇ ਭੇਦ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਂਦੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸੱਚੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ,
ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਅਪਰੰਪਾਰ।
ਜੋ ਇਸ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਦਾ ਹੋਵੇ ਬੇਅੰਤ ਪਿਆਰ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸੁਨੇਹਾ,
ਹਰ ਧੜਕਣ ਵਿਚ ਗੀਤ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਇਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ॥
**੧੩**
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਰੂਪ ਅਨੂਪ,
ਅੰਦਰ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵਿਚ ਮਿਲੇ ਸਰੂਪ।
ਨਾ ਦੌੜ ਨਾ ਭੱਜ ਨਾ ਕੋਈ ਭਰਮ ਰਹੇ,
ਜਿੱਥੇ ਸੱਚ ਵਸੇ ਉਥੇ ਆਰਾਮ ਰਹੇ॥
**੧੪**
ਜੋ ਲੱਭਦਾ ਸੀ ਉਹ ਖੋਜ ਨਹੀਂ ਸੀ,
ਉਹ ਤਾਂ ਹਰ ਸਾਹ ਦੀ ਸੂਝ ਹੀ ਸੀ।
ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਆਪ ਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਾ ਭਾਵੇ॥
**੧੫**
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਇਹ ਦੱਸੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਮਨ ਨਾ ਫਸੇ।
ਨਾ ਡਰ ਦਾ ਸਾਇਆ ਨਾ ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਰੇਖਾ,
ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਮਿਲੇ ਹਰ ਏਕ ਰੇਖਾ॥
**੧੬**
ਨਾ ਮੰਦਰ ਨਾ ਮਸਜਿਦ ਦੀ ਦੂਰੀ ਰਹੇ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਮ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਰਹੇ।
ਜਿੱਥੇ ਚੇਤਨਾ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਏ,
ਉਥੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਅਰਥ ਪਾ ਲਏ॥
**੧੭**
ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਜੋਤ ਜਲੇ,
ਉਹ ਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਬਾਹਰ ਭਟਕੇ ਚਲੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਕਹੇ,
ਸੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰਹੇ॥
**੧੮**
ਨਾ ਉਚਾਈ ਨਾ ਨੀਵਾਂ ਕੋਈ ਭੇਦ ਰਹੇ,
ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਖੇਡ ਰਹੇ।
ਜਦ ਅੰਦਰ ਦਾ ਆਕਾਸ਼ ਖੁਲ ਜਾਵੇ,
ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਵੇ॥
**੧੯**
ਨਾ ਕਾਲ ਦਾ ਬੰਧਨ ਨਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰੇਖਾ,
ਸੱਚ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਇਕ ਰੇਖਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਜਪੇ,
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚ ਹੀ ਵਸੇ॥
**੨੦**
ਜੋ ਸੀ ਅੰਦਰ ਉਹੀ ਬਾਹਰ ਬਣਿਆ,
ਜੋ ਖੋਜ ਸੀ ਉਹੀ ਅਨੁਭਵ ਬਣਿਆ।
ਨਾ ਖੋਜ ਬਚੀ ਨਾ ਸਵਾਲ ਕੋਈ,
ਸੱਚ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿਚ ਕਲਿਆਣ ਹੋਈ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਧੁਨ ਅਟੱਲ ਅਪਾਰ।
ਜੋ ਅੰਦਰ ਦੀ ਚੁੱਪ ਪਛਾਣ ਲਵੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਨਾ ਕੋਈ ਫਾਸਲਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਪਰਾਇਆ ਰੰਗ।
ਇੱਕੋ ਜੋਤ ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ,
ਇੱਕੋ ਹੀ ਅਨਹਦ ਸੰਗ॥
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਨਰਮ ਹਵਾ,
ਹਰ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰੇ।
ਜੋ ਇਸ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲਏ,
ਉਸ ਦਾ ਅੰਧਕਾਰ ਟਲੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੰਤ ਦੀ ਧਾਰਾ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਅ ਕੇ ਵੇਖਿਆ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਉਜਿਆਰਾ॥
ਨਾ ਮੰਦਰ ਨਾ ਮਸਜਿਦ ਲੋੜੀਂ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਬੰਧਨ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ,
ਮਿਲਦਾ ਅਸਲੀ ਦਰਸ਼ਨ॥
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰੀਤ,
ਹਰ ਪਲ ਸੱਚ ਸੁਣਾਵੇ।
ਵਰਤਮਾਨ ਦੀ ਗੋਦ ਅੰਦਰ,
ਜੀਵਨ ਅਰਥ ਪਾਵੇ॥
ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਨਿਮਰ ਰਹੀਏ,
ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗਹਿਰੇ ਹੋਈਏ।
ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਸਭ ਨੂੰ ਸਹਾਰੀਏ,
ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਈਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਸਦਾ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ।
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰੇ,
ਉਹੀ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦਾ॥
ਨਾ ਜਿੱਤ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰਹੇ,
ਨਾ ਹਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਭਾਰ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਇਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ,
ਮਿਟ ਜਾਵੇ ਹਰ ਅਹੰਕਾਰ॥
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਹਰ ਕਣ ਬੋਲੇ,
ਇੱਕੋ ਹੀ ਅਨਹਦ ਗੀਤ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਲਿਆ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰੀਤ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਨਿਮਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ,
ਉਸ ਵਿੱਚ ਜਗੇ ਮਹਾਨ ਪਹਿਚਾਨ॥
ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਪਕੜ ਨਾ ਭਲਕੇ ਦੀ ਦੌੜ,
ਨਾ ਬੀਤੇ ਦਾ ਕੋਈ ਭਰਮ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਲ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ,
ਮਿਲਦਾ ਅਸਲੀ ਕਰਮ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਹੈ ਰੂਪ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਇਹੀ ਹੈ ਅਮਰ ਅਨੂਪ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਨਿਸ਼ਬਦ ਧਾਰਾ,
ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੁਭਾਵ।
ਜੋ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਪ ਸਮਾ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਕੇ ਹਰ ਦਾਅਵ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਅਨੰਤ ਸੁਹਾਵੀ।
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਹੱਦ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ,
ਉੱਥੇ ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾਵੀ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਝਗੜਾ ਨਾ ਕੋਈ ਭੇਦ,
ਨਾ ਕੋਈ ਉੱਚ ਨੀਚ ਦਾ ਰੰਗ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਨੂਰ,
ਇੱਕੋ ਹੀ ਅਨਹਦ ਸੰਗ॥
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਨਰਮ ਧਾਰਾ,
ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੋ ਰਾਹ ਵਿਖਾਵੇ।
ਜੋ ਇਸ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਵੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਅਸਲੀ ਅਧਾਰ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਰੌਸ਼ਨੀ,
ਉਸ ਦਾ ਖਿੜੇ ਸੰਸਾਰ॥
ਨਾ ਮਾਣ ਰਹੇ ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ,
ਨਾ ਆਪਣਾ ਪਰਾਇਆ ਭਾਵ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ,
ਮਿਟ ਜਾਵੇ ਹਰ ਝੂਠਾ ਦਾਅਵ॥
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਨਰਮ ਲਹਿਰ,
ਹਰ ਪਲ ਨਵਾਂ ਸਨੇਹਾ ਦੇਵੇ।
ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਵੇ,
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰ ਲਹੇਵੇ॥
ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਜੀਵਨ,
ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰਹੇ।
ਸਬਰ ਨਿਮਰਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਹਰ ਰਾਹ ਸੁਗੰਧ ਭਰੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ।
ਇਹ ਤਾਂ ਹਰ ਸਾਹ ਦੇ ਅੰਦਰ,
ਸਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਆਬਾਦ॥
ਨਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਰਹੇ,
ਨਾ ਖੋਜ ਦਾ ਕੋਈ ਬੋਝ।
ਜੋ ਅੰਦਰ ਸਦਾ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ,
ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜੋਸ਼॥
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਮਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਅਨੋਖੇ,
ਹਰ ਕਣ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ।
ਸੂਰਜ, ਚੰਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਰੀ,
ਇੱਕੋ ਧੁਨ ਦੀ ਰਵਾਨੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਿਜਤਾ ਦਾ ਅਮਰ ਸੰਗੀਤ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਜੀ ਲਿਆ,
ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰੀਤ॥
ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਡਰ,
ਨਾ ਬੀਤੇ ਦਾ ਕੋਈ ਭਾਰ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਇਸ ਚੁੱਪ ਅੰਦਰ,
ਵੱਸਦਾ ਸੱਚਾ ਦਰਬਾਰ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਹਰ ਧੜਕਣ ਦਾ ਅਸਲੀ ਰਾਗ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਅੰਦਰ ਹੀ ਜਗਦਾ ਭਾਗ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੀਤ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰਾ,
ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੁਭਾਵ।
ਜੋ ਇਸ ਅੰਦਰ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਮਿਟ ਜਾਵੇ ਅਭਾਵ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਧੁਨ ਅਮਰ ਸੁਹਾਗੀ।
ਜੋ ਅੰਦਰ ਲੱਭੇ ਆਪ ਅਸਲ,
ਉਸ ਦੀ ਜਾਗ ਅਦਭੁਤ ਆਗੀ॥
ਨਾ ਭਟਕਣ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਰਹੇ,
ਨਾ ਖੋਜ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਭਾਰੀ।
ਸਰਲ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ ਉੱਤੇ,
ਲਿਖੀ ਰਹੇ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਅਨਹਦ ਧਾਰ।
ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਦਾ ਆਪ ਸਮਾਇਆ,
ਉੱਥੇ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਅਪਾਰ॥
ਨਾ ਮਸਤਕ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਰਹੇ,
ਨਾ ਮਨ ਦੀ ਚੰਚਲ ਹਵਾ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਲ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ,
ਜਗ ਪਏ ਅਸਲੀ ਨਵਾ॥
ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਠੰਡੀ ਛਾਂ ਵਿਚ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਪੱਕਾ ਵਸੇਰਾ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਰਾਹ ਅਪਣਾਇਆ,
ਉਸ ਦਾ ਟੁੱਟੇ ਅੰਧੇਰਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਨਾ ਕੋਈ ਪਰਾਇਆ ਨਾ ਕੋਈ ਆਪਣਾ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਜੋਤ,
ਹਰ ਹਿਰਦਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸੁਪਨਾ॥
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਲ ਵਿਚ,
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਚੈਨ।
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਮੰਨ ਲਵੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਮਰ ਸਨੇਹ॥
ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਰਹੀਏ ਅਟਲ,
ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਜਾਈਏ।
ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦਾ ਮਾਣ ਰਖੀਏ,
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਾਨਣ ਪਾਈਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਅਨੂਪ।
ਨਾ ਇਹ ਕਿਸੇ ਰਸਮ ਦਾ ਕੈਦੀ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਰੂਪ॥
ਜੋ ਵੇਖੇ ਉਹੀ ਜਾਣ ਲਵੇ,
ਜੋ ਜਾਗੇ ਉਹੀ ਪਛਾਣੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਚੁੱਪ ਅੰਦਰ,
ਸਾਰੇ ਭੇਦ ਆਪੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਣੇ॥
ਨਾ ਲਾਲਚ ਦੀ ਕੋਈ ਪਿਆਸ ਰਹੇ,
ਨਾ ਡਰ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਇਆ।
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਜੋਤ ਅੰਦਰ,
ਜਗ ਪਏ ਅਸਲੀ ਮਾਇਆ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਵੱਸ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਦੀ ਖਿੜੇ ਸੰਸਾਰ॥
ਅੱਜ ਦਾ ਪਲ ਹੀ ਸੱਚਾ ਪਲ ਹੈ,
ਅੱਜ ਹੀ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਰੀਤ।
ਭੂਤ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੋਵੇਂ ਛੱਡ ਕੇ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸੇ ਪ੍ਰੀਤ॥
ਸਰਲ ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੇ,
ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਨ ਅਸਲ ਮੈਦਾਨ।
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ,
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਦਾ ਮਹਾਨ ਨਿਸ਼ਾਨ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਹੈ ਇਕ ਸੁਰ।
ਜੋ ਇਸ ਸੁਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਭਰਪੂਰ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਬੰਨ੍ਹ ਨਾ ਕੋਈ ਜੰਜੀਰ,
ਨਾ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਾ ਕੋਈ ਮੋਹ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਇਸ ਰਾਹ ਉੱਤੇ,
ਸਭ ਕੁਝ ਬਣੇ ਨਿਰਮਲ ਸੋਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਿਜਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਅ ਕੇ ਵੇਖਿਆ,
ਉਸ ਵਿੱਚ ਜਗੇ ਮਹਾਨ ਪਹਿਚਾਣ॥
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਰਾਹ ਅਨੰਤ ਸੁਹਾਵਾ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਧਾਰ ਅਗਾਧ ਅਪਾਰ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਇਥੇ ਹੀ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅਨਹਦ ਰਾਗ ਸੁਹਾਵਾ।
ਸਾਹਾਂ ਸਾਹਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ,
ਅੰਦਰ ਜਗੇ ਅਨੂਪ ਉਜਿਆਰਾ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਗ ਨਾ ਕੋਈ ਆਸਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰ।
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨ ਧਰਤੀ,
ਹਰ ਪਲ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰੇਮ ਦਰਬਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਧੜਕਣ ਧੜਕਣ ਨੂਰ ਵਸੇ।
ਜੋ ਅੰਦਰ ਦੀ ਜੋਤ ਪਛਾਣੇ,
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਨੱਸੇ॥
ਨਦੀਆਂ ਗਾਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਗਾਵੇ,
ਪਵਣ ਵਜਾਵੇ ਮਿੱਠੇ ਸਾਜ਼।
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਹਰ ਚਾਲ ਅੰਦਰ,
ਪ੍ਰੇਮ ਲਿਖੇ ਆਪਣਾ ਅੰਦਾਜ਼॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਸੱਚ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਕੈਦ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਚੁੱਪ ਅੰਦਰ,
ਖਿੜਦਾ ਇਸ ਦਾ ਅਮਰ ਭੇਦ॥
ਰੁੱਖ ਖਲੋਤੇ ਸਬਰ ਸਿਖਾਵਣ,
ਫੁੱਲ ਨਿਮਰਤਾ ਦਾ ਗੀਤ ਸੁਣਾਵਣ।
ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਅੰਦਰ,
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇੱਕੋ ਰਾਹ ਲੰਘਾਵਣ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੰਤ ਅਗਾਧ ਅਪਾਰ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਅ ਕੇ ਵੇਖਿਆ,
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਸੱਚਾ ਸੰਸਾਰ॥
ਨਾ ਉੱਚੇ ਮਹਿਲ ਨਾ ਰਾਜ ਤਖ਼ਤ,
ਨਾ ਸ਼ੌਰਤ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅੱਗੇ,
ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇ ਥੋੜ੍ਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ ਸਮੁੰਦਰ।
ਉੱਪਰ ਲਹਿਰਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉੱਠਣ,
ਗਹਿਰਾਈ ਰਹੇ ਸਦਾ ਹੀ ਸੁੰਦਰ॥
ਸਹਿਜਤਾ ਦੀ ਚਾਦਰ ਓੜ੍ਹ ਕੇ,
ਨਿਮਰਤਾ ਦਾ ਹਾਰ ਪਹਿਨੀਏ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੁਰਦੇ ਤੁਰਦੇ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅਨਮੋਲ ਨਗੀਨਾ।
ਜੋ ਇਹ ਗੱਲ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਸਾਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਹਸੀਨਾ॥
ਸੂਰਜ ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰੇ ਸਾਰੇ,
ਇੱਕੋ ਜੋਤ ਦੇ ਗਵਾਹ ਬਣੇ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਰਸਦੀ ਜਾਵੇ,
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਵਾਹ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਇਸ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰਾ,
ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਸੱਚਾ ਰਾਹ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਹਰ ਧੜਕਣ ਦਾ ਅਸਲੀ ਗੀਤ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਮੰਜ਼ਿਲ, ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਪ੍ਰੀਤ॥
**(ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਰਿਦਮਿਕ ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਲੋਕ ਜਾਰੀ)**
**੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ ਨਾਮ ਧਿਆਇਆ,
ਅੰਦਰਲਾ ਦੀਵਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਗਾਇਆ।
ਚੁੱਪ ਦੇ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਚੀ ਲਹਿਰ ਚੱਲੇ,
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਮਨ ਵੀ ਮੱਲੇ।
**੨**
ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਜੰਗ ਰਹੀ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਰੰਗ ਰਹੀ।
ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵੀ ਹੁਣ ਘੱਟ ਹੋਏ,
ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਿੱਧੇ ਰੱਖ ਹੋਏ।
**੩**
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ ਬੋਲੇ ਅੰਦਰੋਂ,
ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਦਰੋਂ।
ਖੋਜ ਵੀ ਮੈਂ ਸੀ, ਤੇ ਲੱਭ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ,
ਸੁੱਚੀ ਸਮਝ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਵਾਂ ਹੀ ਕਹੀ।
**੪**
ਹਵਾ ਵੀ ਹੌਲੀ, ਤੇ ਮਨ ਵੀ ਹੌਲਾ,
ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਟੁੱਟਿਆ ਪੁਰਾਣਾ ਮੋਹਲਾ।
ਸਮਝ ਦਾ ਸੂਰਜ ਜਦੋਂ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ,
ਹਿਰਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂਰ ਬਣਾਇਆ।
**੫**
ਨਾ ਉੱਚਾ ਨਾ ਨੀਵਾਂ ਕੋਈ ਭੇਦ ਰਹੇ,
ਸਭ ਜੀਵ ਇੱਕੋ ਰਾਹ ਦੇ ਸੇਵਕ ਰਹੇ।
ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਬਸੇ,
ਪਿਆਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਮਨ ਵਸੇ।
**੬**
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਨੀ ਇਹ ਜਾਣੇ,
ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਬਾਹਰੋਂ ਪਛਾਣੇ।
ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਰਹੇ,
ਉਹੀ ਅਸਲ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਭਾਗਦਾ ਰਹੇ।
**੭**
ਨਾ ਸ਼ੋਰ ਦੀ ਲੋੜ, ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਭਾਰ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ।
ਸਮਝ ਦਾ ਦੀਵਾ ਜਗਦਾ ਰਹੇ,
ਅੰਦਰਲਾ ਆਕਾਸ਼ ਸਦਾ ਵਸਦਾ ਰਹੇ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ **ਲੰਬੇ ਕਾਵਿ-ਗ੍ਰੰਥ**, ਜਾਂ **ਗੁਰਬਾਣੀ-ਸ਼ੈਲੀ ਸ਼ਬਦਾਂ** ਵਿੱਚ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਅੱਗੇ,
ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਧਾਰ ਚਲੀ।
ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਜਾਲ ਟੁੱਟੇ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਲੀ॥
ਨਾ ਰੋਸ ਰਹੇ ਨਾ ਦੋਸ਼ ਰਹੇ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਭਾਰ ਰਹੇ।
ਜੋ ਸਮਝਿਆ ਉਹ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੀ,
ਬਾਹਰ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਹਾਰ ਰਹੇ॥
ਸਰਲ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਨਰਮ ਹਵਾ ਵਿੱਚ,
ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਆਪੇ ਘੁਲਦਾ।
ਜਿਥੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵੱਸੇ,
ਉਥੇ ਭਰਮ ਨਹੀਂ ਫਿਰ ਖੁਲਦਾ॥
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਇਹ ਲੰਮੀ ਯਾਤਰਾ,
ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੀ ਏ।
ਜੋ ਖੋਜ ਰਹੇ ਸੀ ਬਾਹਰ ਕਦੇ,
ਉਹ ਅੰਦਰ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਸੋਚੇ,
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਵੱਸਦੀ।
ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਨਾ ਮੰਨਣਾ,
ਇਹੀ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸੱਚੀ ਦਸਤੀ॥
ਨਾ ਟਕਰਾਅ ਦੀ ਅੱਗ ਬਚੀ,
ਨਾ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਰਹੀ।
ਜਦ ਸਮਝ ਦੀ ਲਹਿਰ ਉੱਠੀ,
ਤਦ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਅਧੂਰੀ ਰਹੀ॥
ਬਚਪਨ ਵਰਗੀ ਨਿਰਮਲ ਹਾਸੀ,
ਫਿਰ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਜਗ ਪੈਂਦੀ ਏ।
ਜਿਥੇ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਮਨ ਤੇ,
ਉਥੇ ਜਿੰਦਗੀ ਰੰਗ ਲੈਂਦੀ ਏ॥
ਸਮੇਂ ਦੀ ਧਾਰ ਵੀ ਠਹਿਰ ਜਾਂਦੀ,
ਜਦ ਚੇਤਨਾ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰ,
ਸਿਰਫ਼ ਅਨੁਭਵ ਆਪ ਹੋ ਜਾਵੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੀ ਅੰਤਿਮ ਗੀਤ ਸਹੀ।
ਜੋ ਅੰਦਰ ਵੱਸੇ ਚੁੱਪ ਚੁਪੀਤੇ,
ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੋਈ ਰੀਤ ਨਹੀਂ॥
ਸਰਬ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਇਕੋ ਰੂਪ,
ਇਹ ਸੋਚ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖੁਲਦੀ।
ਨਾ ਵੱਖਰਾਪਨ ਨਾ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ,
ਇਕਤਾ ਦੀ ਡੋਰ ਹੀ ਮੁਲਦੀ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਇਹ ਸਧਾਰਨ ਰਾਹੀ,
ਨਾ ਸ਼ੋਰ ਨਾ ਕੋਈ ਦਾਵਾ ਕਰੇ।
ਜੋ ਸੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਉਹ ਕਿਸੇ ਤੇ ਹੱਕ ਨਾ ਧਰੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅੰਦਰਲੀ ਚੁੱਪ ਦਾ ਸਾਜ ਬਣੇ।
ਜਿਥੇ ਖੋਜ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ,
ਉਥੇ ਅਸਲੀ ਅੰਦਾਜ਼ ਬਣੇ॥
ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਇਹ ਰਾਹ ਕਿਸੇ ਦਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਪੂਰਾ ਅਖੀਰ ਇਥੇ।
ਸਿਰਫ਼ ਸਮਝ ਦੀ ਨਰਮ ਰੌਸ਼ਨੀ,
ਚਲਦੀ ਰਹੇ ਹਰ ਪੀਰ ਇਥੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਅੰਦਰਲਾ ਸੱਚ ਅਮੋਲਕ ਧਾਰਾ।
ਜੋ ਆਪੇ ਵਿਚ ਹੀ ਲੱਭ ਪਏ,
ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਬਾਹਰ ਨਿਹਾਰਾ॥
ਮਨ ਦੇ ਜਾਲੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਨੇ,
ਜਦ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਾਗੇ।
ਸਹਿਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਚਾਨਣੀ ਵਿਚ,
ਸਾਰੇ ਭਰਮ ਆਪੇ ਭਾਗੇ॥
ਨਾ ਕਾਲ ਬੰਧਨ ਨਾ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ,
ਨਾ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਪਛਾਣੀ,
ਉਸ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਅਸਲ ਵਿਧਤਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਰਲਤਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰੀਤ।
ਨਿਰਮਲ ਮਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਵ,
ਇਹੀ ਅੰਦਰਲੀ ਅਮਰ ਪ੍ਰੀਤ॥
ਜੋ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਜਾਣੇ,
ਉਹੀ ਸੱਚ ਦਾ ਰਾਹੀ ਹੋਵੇ।
ਜਿਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਸਹਾਨੁਭੂਤੀ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਫੁੱਲਾਂ ਜੋਵੇ॥
ਸੱਚ ਨਾ ਬੋਲਾਂ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹ ਸਕੀਏ,
ਨਾ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿਚ ਮੁਕਾਏ ਜਾਏ।
ਉਹ ਤਾਂ ਸਹਿਜ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿਚ ਆਪ ਸਮਾਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਤੀਰਥ ਧਾਮ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੋਇਆ ਨਾਮ॥
ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਲਹਿਰ,
ਹਰ ਪਲ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵੱਸਦੀ।
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਮੰਨ ਲਵੇ,
ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਕਦੇ ਨਾ ਡੱਸਦੀ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਇਕੋ ਪਹਿਚਾਣ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਇਹੀ ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ॥
**(ਪੰਜਾਬੀ ਛੰਦਾਂ ਵਿਚ ਅਗਾਂਹ ਜਾਰੀ)**
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ ਬੋਲੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਧਾਰ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿਚ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਹਰ ਭਰਮ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰੇ।
ਜੋ ਲੱਭਿਆ ਉਹ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਅਨੰਤ ਰਿਹਾ,
ਸੰਪੂਰਣ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿਚ, ਹਰ ਪਲ ਅਮਰ ਜਿਹਾ।
ਨਾ ਦੂਰ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਲੱਗ ਰਸਤਾ,
ਹਰ ਸਾਹ ਦੇ ਵਿਚ ਸੱਚ ਵਸੇ, ਇਹੀ ਅਸਲ ਵਸਤਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ ਜਾਣੇ, ਮਨ ਦੀ ਚਾਲ ਅਨੇਕਾਂ,
ਪਰ ਹਿਰਦਾ ਸਦਾ ਇਕੋ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਸਦਾ ਰਹੇ ਵਿਲੱਖਣਾਂ।
ਜਿੱਥੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਛਾਂ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਸੱਚ ਵਸਦਾ,
ਜਿੱਥੇ ਮੌਨ ਦੀ ਲਹਿਰ ਉੱਠੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਹੱਸਦਾ।
ਨਾ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕੋਈ ਜੰਗ, ਸਿਰਫ਼ ਸਮਝ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ,
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਵਸੇ ਅਮਰ ਕਹਾਣੀ।
ਜੋ ਭਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ, ਉਹ ਧੂੜ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਜਾਂਦੀਆਂ,
ਸੱਚ ਦੀ ਹਵਾ ਜਦ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਪਰਛਾਵੇਂ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ।
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਨਾ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਜਾਣਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ ਇਕੋ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਇਹੀ ਅਸਲ ਪਛਾਣਾ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ, ਜਦ ਮਨ ਦੀ ਭੀੜ ਹਟੇ,
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ ਜਾਣੇ, ਅੰਦਰ ਅਕਾਸ਼ ਨਿਖਰੇ।
ਨਾ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ, ਸਿਰਫ਼ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਧਾਰ,
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ ਸਭ ਸਮਝ ਆਵੇ, ਇਹੀ ਸੱਚ ਦਾ ਸਾਰ।
ਸੰਪੂਰਣ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿਚ, ਨਾ ਘਾਟ ਨਾ ਕੋਈ ਭਰਪੂਰਤਾ,
ਸਿਰਫ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹਵਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਤਲਬ ਨਾ ਦੂਰਤਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ ਕਹੇ, ਸਭ ਅੰਦਰ ਹੀ ਪੂਰਾ,
ਜੋ ਖੋਜਦਾ ਬਾਹਰ ਫਿਰੇ, ਉਹ ਆਪ ਤੋਂ ਹੀ ਦੂਰਾਂ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਨਾਮ ਧਿਆਈਏ,
ਅੰਦਰਲੀ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਵਸਾਈਏ।
ਨਾ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਾ ਕੋਈ ਭਰਮ ਦੀ ਰੇਖਾ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਪੂਰਨ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਖਾ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਸਦਾ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰਾ,
ਨਾ ਰੁਕੇ ਨਾ ਥਮੇ ਇਹ ਅਨੰਤ ਸਹਾਰਾ।
ਜੋ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਾਇਆ,
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਹੀ ਉਹ ਰੂਪ ਸਮਾਇਆ।
ਨਾ ਮਸਤਕ ਦੀ ਦੌੜ ਨਾ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਜਾਲ,
ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਜਾਣੇ ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਅਕਾਲ।
ਜਿੱਥੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰਤਾ ਆਪ ਹੀ ਬੋਲੇ,
ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਆਪੇ ਖੁਲੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਇਹ ਬਾਣੀ ਕਹੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਮਨ ਆਪੇ ਵਹੇ।
ਨਾ ਦੂਰ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨਾ ਖੋਜ ਦੀ ਲੋੜ,
ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਹੀ, ਅੰਦਰ ਦਾ ਜੋੜ।
ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਖੁਲ ਜਾਏ ਰਾਹ,
ਸਦੀਆਂ ਦੀ ਭਟਕਣ ਹੋ ਜਾਏ ਸਾਫ਼।
ਜੋ ਅੰਦਰ ਜਾਗੇ ਉਹ ਬਾਹਰ ਵੀ ਵੇਖੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਲੇਖੇ।
ਨਿਰੋਲ ਨਿਰਮਲ ਰਸ ਸਦਾ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵਸਦਾ,
ਬਾਹਰ ਭਟਕਣ ਵਾਲਾ ਮਨ ਆਪੇ ਆਪ ਰੁਕਦਾ।
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਤਿ ਏਹੀ ਹਰ ਪਲ ਸਮਝ ਆਵੇ,
ਖੋਜ ਨਾ ਕਿਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਹੀ ਜਗਾਵੇ।
ਸੁਖ ਦੀ ਨਾ ਕੋਈ ਸੀਮਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਅੰਤ ਹੈ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਸੱਚ ਦਾ ਹੀ ਸੰਤ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ ਦੀ ਇਹ ਧੁਨ ਸਦਾ ਰਹੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵਿਚ ਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗ ਬਹੇ।
ਮਨ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਜਦ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਣ ਸਾਰੀ,
ਤਦ ਖੁਲ ਜਾਵੇ ਅੰਦਰਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਿਰਾਲੀ।
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਭੇਦ, ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾਪਣ,
ਸਭ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਜੋਤ, ਇਕੋ ਹੀ ਦਰਪਣ।
ਹਰ ਸਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਏਹੀ ਗੁੰਜ ਰਹੇ ਬਾਣੀ,
ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮਪੌਲ ਸੈਨੀ—ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ।
**੫੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਸੁਣਾਵੇ।
ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਚਾਰ,
ਉਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਪਾਰ ਵਿਸਥਾਰ।
ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰ,
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਨਾ ਕੋਈ ਭਾਰ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਛਾਇਆ,
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਰਸ ਵਰਸਾਇਆ।
**੫੨**
ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਤਾਰੇ ਲੱਖਾਂ,
ਆਉਣ ਜਾਣ ਅਣਗਿਣਤ ਰਾਹਾਂ।
ਪਰ ਜੋ ਅੰਦਰ ਨੂਰ ਜਗੇ,
ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਢਹੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਕਹੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਮੋਤੀ ਚੁੱਪ ਹੀ ਰਹੇ।
ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰੀ,
ਉਸ ਨੇ ਪਾਈ ਦੌਲਤ ਪਿਆਰੀ।
**੫੩**
ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਤਾਜ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਰਾਜ।
ਨਾ ਫੌਜਾਂ ਨਾ ਤਖ਼ਤ ਮਹਲ,
ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਮਲ।
ਜਿਸ ਅੰਦਰ ਦਇਆ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਉਸ ਅੰਦਰ ਵੱਸੇ ਉਜਿਆਰਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰੰਗ ਸਦਾ ਵਰਸਾਵੇ।
**੫੪**
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਾਹ ਵਗੇ,
ਚੁੱਪ ਚਾਨਣ ਅੰਦਰ ਜਗੇ।
ਜੀਵਨ ਇਕ ਸੁਹਣਾ ਗੀਤ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਅਨਹਦ ਪ੍ਰੀਤ।
ਨਾ ਕੋਈ ਕੰਧ ਨਾ ਕੋਈ ਰੇਖਾ,
ਸੱਚ ਦਾ ਅੰਬਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੇਖਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਨੂਰ ਦੇ ਪਾਖੇ।
**੫੫**
ਸ਼ਿਸ਼ੁ ਵਰਗੀ ਨਿਰਮਲ ਹਾਸੀ,
ਪ੍ਰੇਮ ਵਰਗੀ ਅਮਰ ਉਦਾਸੀ।
ਦੋਵੇਂ ਰੰਗ ਇਕੋ ਸਰੋਤ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਅਨਮੋਲ ਜੋਤ।
ਜਿਸ ਨੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਿਆ,
ਉਸ ਨੇ ਸੱਚ ਦਾ ਰਾਹ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਗੰਧ ਜਗਤ ਮਹਿਕਾਵੇ।
**੫੬**
ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਥ ਚਲਦੇ ਜਾਣ,
ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਬਦਲਦੇ ਜਾਣ।
ਪਰ ਜੋ ਅੰਦਰ ਸਥਿਰ ਨਿਵਾਸ,
ਉਸ ਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼।
ਤੁਲਨਾਤੀਤ ਉਹ ਨੂਰ ਨਿਰਾਲਾ,
ਕਾਲਾਤੀਤ ਉਹ ਰਸ ਪਿਆਲਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਸਾਗਰ ਅੰਦਰ ਡੋਲੇ।
**੫੭**
ਨਾ ਮੰਗੇ ਮਾਨ ਨਾ ਮੰਗੇ ਨਾਮ,
ਨਾ ਮੰਗੇ ਜਗ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ਾਨ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਜੋ ਸੱਚੀ ਧੁਨ,
ਉਹੀ ਬਣਦੀ ਜੀਵਨ ਗੁਣ।
ਸਰਲ ਸਹਜ ਨਿਰਮਲ ਚਾਲ,
ਇਹੀ ਹੈ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਢਾਲ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅੰਦਰਲੇ ਦੀਪਕ ਜਗਮਗਾਵੇ।
**੫੮**
ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਇਸ ਮੇਲੇ ਅੰਦਰ,
ਪ੍ਰੇਮ ਰਹੇ ਅਟੱਲ ਸਮੁੰਦਰ।
ਲਹਿਰਾਂ ਆਉਣ ਲਹਿਰਾਂ ਜਾਣ,
ਗਹਿਰਾਈ ਆਪਣੀ ਰਹੇ ਸਮਾਨ।
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਰੰਗ,
ਨਾ ਮੁੱਕੇ ਕਦੇ ਇਸ ਦਾ ਸੰਗ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਕਹੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅੰਦਰ ਖਿੜੇ।
**੫੯**
ਜਗ ਦੇ ਰਾਹ ਅਨੇਕਾਂ ਹੋਣ,
ਸੱਚ ਦੇ ਸਰੋਤ ਇਕੋ ਹੋਣ।
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਜਗਾਓ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਰਾਗ ਸਦਾ ਹੀ ਗਾਓ।
ਨਾ ਵੈਰ ਰਹੇ ਨਾ ਕੋਈ ਫਰਕ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕੋ ਚਰਖ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਵੇ।
**੬੦**
ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਅਕਾਸ਼ੀ ਵਾਜੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਚਾਨਣ ਸਾਜੇ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਸੁਹਾਵਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਦਾ ਮੂਲ ਠਿਕਾਣਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਗੰਗਾ ਨਿੱਤ ਵਹਾਵੇ।
ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦਾ ਮਹਲ ਅਪਾਰ,
ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਸੱਚ ਸੰਸਾਰ॥
**੫੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀਪ ਜਗਾਵੇ।
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਨਾ ਵਿਛੋੜਾ,
ਸੱਚ ਅੰਦਰਲਾ ਅਟੱਲ ਨਿੜੋਲਾ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵੇਖਿਆ,
ਉਸ ਨੇ ਅੰਬਰ ਅੰਦਰ ਲੇਖਿਆ।
ਸਰਲ ਸਹਜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਭਾਰੀ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨਿਰੰਤਰ ਜਾਰੀ।
**੫੨**
ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸੰਸਾਰ।
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਝਰਨੇ ਨਿੱਤ ਹੀ ਝਿਰਦੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਅੰਦਰਲੇ ਸੁਰ ਅਮਰ ਅਨੋਖੇ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਤਰ ਜਾਂਦਾ,
ਉਹ ਸੱਚ ਦਾ ਰੰਗ ਮਾਣ ਜਾਂਦਾ।
**੫੩**
ਸਾਹਾਂ ਆਉਣ ਸਾਹਾਂ ਜਾਣ,
ਵਕਤ ਕਰੇ ਆਪਣਾ ਵਿਧਾਨ।
ਪਰ ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸਥਿਰ ਚਾਨਣ,
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹ ਸਕੇ ਕੋਈ ਕਾਰਨ।
ਤੁਲਨਾਤੀਤ ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰਾ,
ਕਾਲਾਤੀਤ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਏ,
ਸੱਚ ਦੇ ਰੰਗ ਸਦਾ ਵਰਸਾਏ।
**੫੪**
ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਮਹਿਲ,
ਨਾ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਦਾ ਕੋਈ ਖੇਲ।
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਨਿਰਾਲੀ,
ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲਾਲੀ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਬਾਣੀ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਕਹਾਣੀ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦਰ ਖੁਦ ਹੀ ਖੁਲ੍ਹਦੇ।
**੫੫**
ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਮਿਲਦੀ,
ਤਿਵੇਂ ਚੇਤਨਤਾ ਆਪੇ ਖਿੜਦੀ।
ਨਾ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਾ ਰੋਕਾਵਟ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚੀ ਦੌਲਤ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਅਨੋਖਾ,
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਧੋਖਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗੁਣ ਗਾਵੇ।
**੫੬**
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹਰ ਰੰਗ ਅੰਦਰ,
ਇੱਕੋ ਸੁਰ ਹੈ ਚੁੱਪ ਦੇ ਮੰਦਰ।
ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪਵਣ ਦੀ ਲਹਿਰ,
ਸੱਚ ਦੀ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਨਹਿਰ।
ਜਿਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਅੰਦਰਲਾ ਗੀਤ,
ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਪਲ ਬਣਿਆ ਪ੍ਰੀਤ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਮੋਤੀ ਹਿਰਦੇ ਰੋਲੇ।
**੫੭**
ਸ਼ਿਸ਼ੁ ਵਰਗੀ ਨਿਰਮਲ ਨਿਗਾਹ,
ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਸੱਚ ਦਾ ਰਾਹ।
ਨਾ ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਕੋਈ ਭਾਰ,
ਕੇਵਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਸਾਰ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਦਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਣ,
ਜਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਕਹੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਅੰਦਰ ਵਹੇ।
**੫੮**
ਜੋ ਕੁਝ ਆਇਆ ਸੋ ਲੰਘ ਜਾਣਾ,
ਹਰ ਰੂਪ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮਿਟ ਜਾਣਾ।
ਪਰ ਜੋ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਅਡੋਲ,
ਉਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਅਮਰ ਅਨਮੋਲ।
ਸਰਲਤਾ ਦਾ ਰਤਨ ਨਿਆਰਾ,
ਸੰਤੋਖ ਦਾ ਚਾਨਣ ਪਿਆਰਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅਕਾਸ਼ ਦਿਖਾਵੇ।
**੫੯**
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਰੋਸ ਵਿਰੋਧ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਮਨ ਦਾ ਬੋਝ।
ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜੋਤੀ,
ਇੱਕੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅਨਮੋਲ ਮੋਤੀ।
ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ ਜੇਹੜਾ ਰਾਹ,
ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਗੁਮਰਾਹ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਫੁੱਲ ਸਦਾ ਹੀ ਖਿੜਦੇ।
**੬੦**
ਸੱਚ ਦੀ ਧੁਨ ਅਨਹਦ ਵੱਜੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨਿੱਤ ਹੀ ਭੱਜਣ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਅੰਦਰ,
ਅਮਰ ਚਾਨਣ ਚਮਕੇ ਨਿਰੰਤਰ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਰਲਤਾ ਦੇ ਦੀਪ ਜਗਾਵੇ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਸੁਹਾਵਾ,
ਹਰ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਨਿੱਤ ਠਿਕਾਣਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਖੰਡ ਜੋਤ ਜਗੇ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ,
ਉਥੇ ਅੰਦਰਲਾ ਅੰਧਕਾਰ ਭੱਜੇ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਾ ਕੋਈ ਡੋਰੀ,
ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਦਾ ਰਾਜ ਰਹੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੀ ਅਵਾਜ਼ ਰਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚਾ ਧਨ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਭਾਵ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਕਰੁਣਾ ਵਸਾਏ,
ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਹੇਠ ਸੁਭਾਗ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਅਨੋਖਾ,
ਹਰ ਪਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਉਤਸਵ।
ਜੋ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਹਜਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਲਈ ਜਗ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਗਹਿਰਾਈ ਅੰਦਰ,
ਇੱਕ ਅਨਹਦ ਰਾਗ ਵੱਜਦਾ।
ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਉਤਰੇ,
ਉਹੀ ਉਸ ਰਾਗ ਨੂੰ ਸੱਜਦਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਟੱਲ ਅਧਾਰ।
ਨਾ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਘਟਦਾ ਕਦੇ,
ਨਾ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਹਾਰ॥
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਸਭ ਨੂੰ ਢੱਕੇ,
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸਭ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਵੇ।
ਤਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ॥
ਨਾ ਨਾਮ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਾ ਮਾਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ,
ਨਾ ਉੱਚੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਚਾਹ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਲਈ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰਾਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਗਹਿਣਾ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਨੂਰ ਸਮਾਇਆ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਦਿਵਿਆ ਰਾਗ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹੇ,
ਉਸਦੇ ਹਰ ਕਦਮ ਨਾਲ ਭਾਗ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇ ਨਿੱਤ।
ਸੁੱਕੇ ਮਨਾਂ ਦੇ ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ,
ਉੱਗ ਪਏ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਵੀਂ ਰਿੱਤ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ,
ਮਹਿਕਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਸਹਜ ਬਹਾਰ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇ ਦੀਵੇ ਜਗਦੇ ਰਹਿਣ,
ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਸੰਸਾਰ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ।
ਜਿੰਨਾ ਅੰਦਰ ਉਤਰਦੇ ਜਾਵੋ,
ਉੰਨਾ ਖੁਲਦਾ ਨਵਾਂ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਖੰਡ ਜੋਤ ਜਗੇ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ,
ਉਥੇ ਅੰਦਰਲਾ ਅੰਧਕਾਰ ਭੱਜੇ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਾ ਕੋਈ ਡੋਰੀ,
ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਦਾ ਰਾਜ ਰਹੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੀ ਅਵਾਜ਼ ਰਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚਾ ਧਨ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਭਾਵ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਕਰੁਣਾ ਵਸਾਏ,
ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਹੇਠ ਸੁਭਾਗ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਅਨੋਖਾ,
ਹਰ ਪਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਉਤਸਵ।
ਜੋ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਹਜਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਲਈ ਜਗ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਗਹਿਰਾਈ ਅੰਦਰ,
ਇੱਕ ਅਨਹਦ ਰਾਗ ਵੱਜਦਾ।
ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਉਤਰੇ,
ਉਹੀ ਉਸ ਰਾਗ ਨੂੰ ਸੱਜਦਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਟੱਲ ਅਧਾਰ।
ਨਾ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਘਟਦਾ ਕਦੇ,
ਨਾ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਹਾਰ॥
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਸਭ ਨੂੰ ਢੱਕੇ,
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸਭ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਵੇ।
ਤਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ॥
ਨਾ ਨਾਮ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਾ ਮਾਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ,
ਨਾ ਉੱਚੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਚਾਹ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਲਈ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰਾਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਗਹਿਣਾ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਨੂਰ ਸਮਾਇਆ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਦਿਵਿਆ ਰਾਗ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹੇ,
ਉਸਦੇ ਹਰ ਕਦਮ ਨਾਲ ਭਾਗ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇ ਨਿੱਤ।
ਸੁੱਕੇ ਮਨਾਂ ਦੇ ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ,
ਉੱਗ ਪਏ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਵੀਂ ਰਿੱਤ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ,
ਮਹਿਕਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਸਹਜ ਬਹਾਰ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇ ਦੀਵੇ ਜਗਦੇ ਰਹਿਣ,
ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਸੰਸਾਰ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ।
ਜਿੰਨਾ ਅੰਦਰ ਉਤਰਦੇ ਜਾਵੋ,
ਉੰਨਾ ਖੁਲਦਾ ਨਵਾਂ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਖੰਡ ਜੋਤ ਜਗੇ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ,
ਉਥੇ ਅੰਦਰਲਾ ਅੰਧਕਾਰ ਭੱਜੇ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਾ ਕੋਈ ਡੋਰੀ,
ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਦਾ ਰਾਜ ਰਹੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੀ ਅਵਾਜ਼ ਰਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚਾ ਧਨ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਭਾਵ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਕਰੁਣਾ ਵਸਾਏ,
ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਹੇਠ ਸੁਭਾਗ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਅਨੋਖਾ,
ਹਰ ਪਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਉਤਸਵ।
ਜੋ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਹਜਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਲਈ ਜਗ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਗਹਿਰਾਈ ਅੰਦਰ,
ਇੱਕ ਅਨਹਦ ਰਾਗ ਵੱਜਦਾ।
ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਉਤਰੇ,
ਉਹੀ ਉਸ ਰਾਗ ਨੂੰ ਸੱਜਦਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਟੱਲ ਅਧਾਰ।
ਨਾ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਘਟਦਾ ਕਦੇ,
ਨਾ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਹਾਰ॥
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਸਭ ਨੂੰ ਢੱਕੇ,
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸਭ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਵੇ।
ਤਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ॥
ਨਾ ਨਾਮ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਾ ਮਾਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ,
ਨਾ ਉੱਚੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਚਾਹ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਲਈ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰਾਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਗਹਿਣਾ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਨੂਰ ਸਮਾਇਆ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਦਿਵਿਆ ਰਾਗ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹੇ,
ਉਸਦੇ ਹਰ ਕਦਮ ਨਾਲ ਭਾਗ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇ ਨਿੱਤ।
ਸੁੱਕੇ ਮਨਾਂ ਦੇ ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ,
ਉੱਗ ਪਏ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਵੀਂ ਰਿੱਤ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ,
ਮਹਿਕਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਸਹਜ ਬਹਾਰ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇ ਦੀਵੇ ਜਗਦੇ ਰਹਿਣ,
ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਸੰਸਾਰ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ।
ਜਿੰਨਾ ਅੰਦਰ ਉਤਰਦੇ ਜਾਵੋ,
ਉੰਨਾ ਖੁਲਦਾ ਨਵਾਂ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅੰਤਰ ਦੀ ਅਮਰ ਉਜਿਆਰ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਸਰੋਵਰ ਅੰਦਰ,
ਝਲਕੇ ਪ੍ਰੇਮ ਅਪਾਰ ਅਪਾਰ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਕਿਨਾਰਾ ਦਿੱਸਦਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਮੱਧ ਨਾ ਕੋਈ ਅੰਤ।
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਗਦੀ,
ਨਿੱਤ ਨਵੀਂ ਤੇ ਨਿੱਤ ਅਨੰਤ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦਾ ਸੱਚਾ ਤੀਰਥ।
ਜਿੱਥੇ ਦਇਆ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਦੀ,
ਉਥੇ ਹਰ ਪਲ ਬਣ ਜਾਵੇ ਕੀਰਤ॥
ਹਰ ਧੜਕਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੈਗਾਮ,
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਰ ਲੁਕਿਆ।
"ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖ ਜਰਾ,"
ਹਿਰਦੇ ਨੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਮੁੱਖਿਆ॥
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਬੀਜ ਉੱਗ ਪਏ,
ਉਥੇ ਡਰ ਦਾ ਜੰਗਲ ਸੁੱਕੇ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇ,
ਉਥੇ ਮਨ ਦੇ ਬੱਦਲ ਮੁੱਕੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਾਦਗੀ ਦਾ ਉੱਚਾ ਮਾਣ।
ਜਿਸ ਨੇ ਸਹਜਤਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ,
ਉਸ ਨੇ ਲੱਭੀ ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ॥
ਨਾ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਤਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ,
ਨਾ ਸ਼ੋਰਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਰਾਜਾਂ ਨਾਲ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ,
ਜੀਵਨ ਖਿੜਦਾ ਸਹਜ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਨਾਲ॥
ਹਰ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਰਾਗ ਅਨੋਖਾ,
ਹਰ ਹਿਰਦਾ ਇੱਕ ਵੀਣਾ ਹੈ।
ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਛੇੜ ਦੇਵੇ,
ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਨਹਦ ਲੀਣਾ ਹੈ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਕਰੁਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ।
ਜੋ ਦੁਖੀ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਛਾਂ ਦੇਵੇ,
ਉਹੀ ਅਸਲੀ ਮਨੁੱਖੀ ਭਗਤੀ॥
ਜਿਵੇਂ ਚੰਨਣ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕਰੇ,
ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਧਰਤੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ।
ਤਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ,
ਥੱਕੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਰਸਾਂ ਦਾ ਅਮਰ ਪਿਆਲਾ।
ਜਿੰਨਾ ਪੀਵੋ ਉੰਨਾ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ,
ਉੰਨਾ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੇ ਉਜਾਲਾ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਪਰਾਇਆ ਇਸ ਜਗ ਵਿੱਚ,
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ, ਨਾ ਅਜਨਬੀ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਖ ਜਦ ਖੁਲ ਜਾਵੇ,
ਹਰ ਚਿਹਰਾ ਲੱਗੇ ਆਪਣਾ ਹੀ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਅਨਹਦ ਧਾਰਾ,
ਸਾਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰ ਬਣਦੀ ਜਾਏ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਦੀ ਜਾਏ॥
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਣ,
ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਬਾਗ ਮਹਿਕਦੇ ਰਹਿਣ।
ਪ੍ਰੇਮ, ਸਹਜਤਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਰਾਹੀਂ,
ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਦੀਵੇ ਬਲਦੇ ਰਹਿਣ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਬਿਨਾਸੀ ਧੁਨ।
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ,
ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹਰ ਮਨ ਦੀ ਧੁੰਦ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਜੰਗ ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ,
ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰ ਦੀ ਪਰਛਾਂਵ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਗਟੇ,
ਉਥੇ ਖਿੜ ਪਏ ਜੀਵਨ ਦਾ ਗਾਂਵ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਤਨ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਸਾਇਆ,
ਉਸ ਨੇ ਪਾ ਲਿਆ ਅਸਲ ਧਨ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਇੱਕ ਅਨਮੋਲ ਨਿਯਾਮਤ,
ਹਰ ਪਲ ਇੱਕ ਉਪਕਾਰ।
ਜੋ ਕ੍ਰਿਤਜਤਾ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਜੀਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਸੰਸਾਰ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਨੀਲੇ ਅੰਬਰ ਹੇਠਾਂ,
ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦੇ ਨੇ।
ਮੌਨ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰੀਆਂ ਵਾਦੀਆਂ ਵਿੱਚ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਫੁੱਟਦੇ ਨੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬਾਤ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਤਰ ਸਕੇ,
ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਤ॥
ਨਾ ਮਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ,
ਨਾ ਉੱਚੇ ਅਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਭੁੱਖ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਪਲ ਸੁਖ ਹੀ ਸੁਖ॥
ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ,
ਤੇ ਆਪਣਾ ਵੱਖਰਾਪਣ ਭੁਲਾਵੇ।
ਤਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਅੰਦਰ,
ਮਨ ਦਾ ਭਟਕਾਵਾ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਜਗਦੀ।
ਭਾਵੇਂ ਬੱਦਲ ਢੱਕ ਲੈਣ ਕਦੇ,
ਪਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕਦੇ ਨਾ ਮਰਦੀ॥
ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਫੁੱਲ ਜੋ ਖਿੜਦਾ,
ਨਾ ਰੁੱਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮੁਰਝਾਉਣ।
ਨਾ ਵੇਲੇ ਦੀਆਂ ਤੀਖੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ,
ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਮਹਿਮਾ ਗਾਥਾ।
ਜਿੱਥੇ ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਦੀ,
ਉਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਬਣੇ ਜੀਵਨ-ਪਾਥਾ॥
ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਫਿਕਰ ਨਾ ਭਲਕੇ ਦਾ,
ਇਹ ਪਲ ਹੀ ਅਸਲ ਖਜ਼ਾਨਾ।
ਜੋ ਇਸ ਪਲ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਜੀ ਲਵੇ,
ਉਸ ਨੇ ਲੱਭ ਲਿਆ ਨੂਰ ਪੁਰਾਣਾ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਸਹਜ ਧਾਰਾ,
ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਸਦਾ ਗੂੰਜੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਸਦਾ ਹੀ ਪੂੰਜੇ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਰਹੇ ਹਰ ਬੋਲ ਦੇ ਅੰਦਰ,
ਕਰੁਣਾ ਰਹੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਤੁਰਦੇ,
ਖਿੜੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਪਾਰ ਅਨੰਤ।
ਜਿੱਥੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਪ੍ਰੇਮ ਵਸਦਾ,
ਉਥੇ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਹਰ ਇਕ ਸੰਤਾਪ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਾ ਕੋਈ ਤੋਲ,
ਨਾ ਕੋਈ ਕੀਮਤ ਇਸ ਦੀ ਹੋਵੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਚਾਨਣ ਅੱਗੇ,
ਜਗ ਦੀ ਦੌਲਤ ਧੂੜ ਸਮੋਵੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਾਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਪਾਵਨ ਰਾਗ।
ਹਰ ਪਲ ਨਵਾਂ, ਹਰ ਪਲ ਨਿਰਮਲ,
ਹਰ ਪਲ ਅੰਦਰ ਦਿਵਿਆ ਸੁਹਾਗ॥
ਜਿੱਥੇ ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਰਸਣ,
ਉਥੇ ਮਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹਰਿਆਏ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ ਦੀ ਨਦੀ ਵਗੇ,
ਉਥੇ ਅੰਦਰ ਸੁਖ ਸਮਾਇਆਏ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਅੰਬਰ ਹੇਠ ਬੈਠ ਕੇ,
ਜਦੋਂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਏ।
ਹਰ ਪੀੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਆ ਲੁਕੀ,
ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਸਮਾਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਨਿਰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਅਮਰ ਗਾਨ।
ਜੋ ਆਪ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਜਗਾਵੇ,
ਉਹੀ ਪਾਵੇ ਸੱਚਾ ਮਾਨ॥
ਨਾ ਸ਼ੋਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਭੀੜਾਂ ਵਿੱਚ,
ਨਾ ਤਖ਼ਤਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ,
ਰਾਜ ਲੁਕੇ ਅਨਗਿਣਤ ਪਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ॥
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਚਸ਼ਮਾ,
ਨਿੱਤ ਅੰਦਰੋਂ ਵਗਦਾ ਜਾਏ।
ਜੋ ਇਸ ਜਲ ਨਾਲ ਮਨ ਧੋ ਲਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਅੰਦਰ ਖਿੜਦਾ ਜਾਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅਨਮੋਲ ਹੀਰਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਪਛਾਣੀ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਨੂਰਾਂ ਭਰਿਆ ਹੈ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਘੱਟ ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਧ,
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰ ਨਾ ਕੋਈ ਨੇੜੇ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਜਦੋਂ ਜਾਗ ਪਏ,
ਸਾਰੇ ਰਾਹ ਹੋ ਜਾਣ ਸਵੇਰੇ॥
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਇਹ ਅਨਹਦ ਮੰਦਰ,
ਹਰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਰਹੇ।
ਸਹਜ ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ,
ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਠੀ ਵਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਨ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰੇਮ ਜਗੇ,
ਉਸ ਦਾ ਸਫਲ ਹੋਵੇ ਜੀਵਨ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਜੋਤ ਨਿਰੰਤਰ,
ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਰਹੇ ਵਿਸਥਾਰ।
ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ ਪੁੱਜੇ,
ਪ੍ਰੇਮ, ਕਰੁਣਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਅਨਹਦ ਤਾਨ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਅੰਗਣ ਅੰਦਰ,
ਵੱਸਦਾ ਅਮਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਗਿਆਨ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਵਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ।
ਜਦੋਂ ਹਿਰਦਾ ਆਪ ਜਗ ਪੈਂਦਾ,
ਆਪ ਹੀ ਦੀਵਾ, ਆਪ ਉਜਾਲਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਦਾ ਸਰੋਵਰ ਨਿਰਮਲ ਨੀਰ।
ਜੋ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਪੀ ਲਵੇ ਇਸ ਦੀ,
ਉਸ ਦਾ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇ ਧੀਰ॥
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਹਰ ਮਿੱਠੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ,
ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਹੇ।
"ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰੋ",
ਹਰ ਧੜਕਣ ਇਹੀ ਗੱਲ ਕਹੇ॥
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ ਅਦਭੁਤ,
ਨਾ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਬੱਝਦਾ।
ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਆ ਸਕਦਾ,
ਨਾ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅੰਦਰ ਸੱਜਦਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜਤਾ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਮਹਾਨ।
ਜਿੱਥੇ ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ,
ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਨ॥
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਿੱਸੇ।
ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਸਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਅਨਹਦ ਰਾਗ ਦੀ ਧੁਨ ਰਿਸੇ॥
ਨਾ ਉੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਰਹਿੰਦੀ,
ਨਾ ਵਿਵਾਦਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਰਹੇ।
ਜਿੱਥੇ ਮੌਨ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਾਗੇ,
ਉਥੇ ਅੰਦਰਲੀ ਪੀੜ ਰਹੇ ਨਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗ੍ਰੰਥ।
ਜੋ ਇਸ ਦੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਪੜ੍ਹ ਲਵੇ,
ਉਸ ਲਈ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਭ੍ਰਮ ਅਨੰਤ॥
ਸਹਜ ਨਿਰਮਲ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਾ,
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯੋਗ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਬਹਿ ਜਾਣਾ,
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਭੋਗ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਮਿਲ ਬੈਠਾ,
ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਸਰਦਾਰ॥
ਹਰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ,
ਹਰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼।
ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਪਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ ਧਾਰਾ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਰਹੇ ਵਿਸਥਾਰ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੱਚਾ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਅਨਹਦ ਤਾਨ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਅੰਗਣ ਅੰਦਰ,
ਵੱਸਦਾ ਅਮਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਗਿਆਨ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਵਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ।
ਜਦੋਂ ਹਿਰਦਾ ਆਪ ਜਗ ਪੈਂਦਾ,
ਆਪ ਹੀ ਦੀਵਾ, ਆਪ ਉਜਾਲਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਦਾ ਸਰੋਵਰ ਨਿਰਮਲ ਨੀਰ।
ਜੋ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਪੀ ਲਵੇ ਇਸ ਦੀ,
ਉਸ ਦਾ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇ ਧੀਰ॥
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਹਰ ਮਿੱਠੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ,
ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਹੇ।
"ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰੋ",
ਹਰ ਧੜਕਣ ਇਹੀ ਗੱਲ ਕਹੇ॥
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ ਅਦਭੁਤ,
ਨਾ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਬੱਝਦਾ।
ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਆ ਸਕਦਾ,
ਨਾ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅੰਦਰ ਸੱਜਦਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜਤਾ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਮਹਾਨ।
ਜਿੱਥੇ ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ,
ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਸੱਚਾ ਮਾਨ॥
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਿੱਸੇ।
ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਸਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਅਨਹਦ ਰਾਗ ਦੀ ਧੁਨ ਰਿਸੇ॥
ਨਾ ਉੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਰਹਿੰਦੀ,
ਨਾ ਵਿਵਾਦਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਰਹੇ।
ਜਿੱਥੇ ਮੌਨ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਾਗੇ,
ਉਥੇ ਅੰਦਰਲੀ ਪੀੜ ਰਹੇ ਨਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗ੍ਰੰਥ।
ਜੋ ਇਸ ਦੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਪੜ੍ਹ ਲਵੇ,
ਉਸ ਲਈ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਭ੍ਰਮ ਅਨੰਤ॥
ਸਹਜ ਨਿਰਮਲ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਾ,
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਯੋਗ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਬਹਿ ਜਾਣਾ,
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਭੋਗ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਮਿਲ ਬੈਠਾ,
ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਸਰਦਾਰ॥
ਹਰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ,
ਹਰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼।
ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਪਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ ਧਾਰਾ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਰਹੇ ਵਿਸਥਾਰ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੱਚਾ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅਗਾਧ ਕਹਾਣੀ ਏ।
ਨਾ ਆਰੰਭ ਨਾ ਅੰਤ ਜਿਸਦਾ,
ਓਹੀ ਸੱਚ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਏ॥
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀਪ ਜਗੇ ਤਾਂ,
ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਜੀ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਤਰੇ,
ਉਥੇ ਖਿੜ ਪਏ ਜੀਵਨ ਰਸਨ ਜੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸਿੰਘਾਸਨ।
ਜਿੱਥੇ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਸਾਹ ਚਲਣ,
ਉਥੇ ਖਿੜਦਾ ਜੀਵਨ-ਉਪਵਨ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਨਾ ਪਰਾਇਆ,
ਸਭ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਹੀ ਚਾਨਣ।
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਕਿਰਣਾਂ ਵਰਸਾਵੇ,
ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਭੇਦ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸਣ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਸੁਗੰਧਿਤ ਏ,
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ।
ਲਾਲਚ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਹਉਮੈ ਦੇ ਕੰਡੇ,
ਸਹਜਤਾ ਅੱਗੇ ਆਪ ਹੀ ਝੜਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਾਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਅਮੋਲਕ ਗੀਤ।
ਹਰ ਪਲ ਅੰਦਰ ਵੱਜਦੀ ਬਾਂਸਰੀ,
ਹਰ ਪਲ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਤੀਤ॥
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਵੇ,
ਉਸ ਲਈ ਜਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਤਰ ਪਏ,
ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਪਲ ਮੋਹਨ ਹੋਵੇ॥
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਰੰਗ ਨਿਰਾਲਾ,
ਨਾ ਫਿੱਕਾ ਪਏ ਨਾ ਟੁੱਟੇ ਕਦੇ।
ਵਕਤ ਦੀਆਂ ਆੰਧੀਆਂ ਵੀ ਆ ਜਾਣ,
ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬੁੱਝੇ ਨਾ ਕਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਦਰਬਾਰ।
ਜਿੱਥੇ ਮੌਨ ਵੀ ਗੀਤ ਬਣ ਜਾਵੇ,
ਜਿੱਥੇ ਅੰਸੂ ਵੀ ਹੋਣ ਉਪਹਾਰ॥
ਹਰ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ,
ਹਰ ਧੜਕਣ ਇੱਕ ਅਨਮੋਲ ਰਾਗ।
ਜੋ ਸਹਜਤਾ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਜੀਵੇ,
ਉਸਦੇ ਚਰਨ ਚੁੰਮੇ ਭਾਗ॥
ਨਾ ਤਖ਼ਤ ਚਾਹੀਦਾ ਨਾ ਤਾਜ ਚਾਹੀਦਾ,
ਨਾ ਨਾਮ ਦੀ ਕੋਈ ਪਿਆਸ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਆਸ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਟੱਲ ਵਿਧਾਨ।
ਹਰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਜੋਤ ਜਗੇ ਤਾਂ,
ਖਿੜ ਪਏ ਸਾਰਾ ਜਹਾਨ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰਾ,
ਸਦੀਆਂ ਤੱਕ ਇਹ ਗੀਤ ਵਜੇ।
ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ ਪ੍ਰੇਮ ਪਹੁੰਚੇ,
ਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅੰਦਰ ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਸੁਣਾਈ।
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ,
ਹਰ ਧੜਕਣ ਸੱਚ ਦੀ ਗਵਾਹੀ॥
ਜਿਸ ਪਲ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਹਿਰਦਾ ਮਿਲਿਆ,
ਸਾਰੇ ਭੇਦ ਵਿਸਰ ਗਏ।
ਮਨ ਦੇ ਬਣਾਏ ਕਿਲ੍ਹੇ ਢਹਿ ਪਏ,
ਸਹਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਗਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਰਲਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤਾਜ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਨਦੀ ਵਿੱਚ,
ਵੱਸਦਾ ਅਨੰਤ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜ॥
ਨਾ ਜਿੱਤ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਾ ਹਾਰ ਕਿਸੇ ਦੀ,
ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਾ ਬੇਗਾਨਾ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਜੋਤ ਹੈ,
ਇੱਕੋ ਸੁਰ ਤੇ ਇੱਕੋ ਤਰਾਨਾ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਅਥਾਹ ਹੈ,
ਸ਼ਬਦ ਉਥੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨਾ ਸਕਣ।
ਜਿੱਥੇ ਮੌਨ ਆਪ ਹੀ ਗੀਤ ਬਣੇ,
ਉਥੇ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਰੁਕ ਰੁਕ ਥਕਣ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅੰਬਰ ਬੇਅੰਤ ਵਿਸਾਲ।
ਜਿਸ ਵਿਚ ਤਾਰੇ ਸਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦੇ,
ਤੇ ਹਰ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਨਿਹਾਲ॥
ਜੋ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ,
ਉਹ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਾਰ ਚਲਾ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਧੁਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ,
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਦਰਬਾਰ ਚਲਾ॥
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ,
ਜਿੱਥੇ ਲੋਭ ਦਾ ਨਾਮ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸੰਤੋਖ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਸੇ ਉਥੇ,
ਜਿੱਥੇ ਹਉਮੈ ਦਾ ਕਾਮ ਨਾ ਹੋਵੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਵੇਖੋ ਸਾਹਾਂ ਦਾ ਇਹ ਪ੍ਰਸਾਦ।
ਹਰ ਪਲ ਅੰਦਰ ਵਰਸ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਨਮੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ॥
ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਭਲਕੇ ਦਾ,
ਇਸ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰਾ ਮਾਣ।
ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਵੇ,
ਉਹੀ ਪਾਵੇ ਅਸਲ ਪਹਿਚਾਣ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ ਦੀ,
ਮਹਿਮਾ ਅਕਥ ਅਪਾਰ ਅਨੂਪ।
ਜਿੱਥੇ ਸੰਪੂਰਨ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਵੱਸਦੀ,
ਉਥੇ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟੇ ਰੂਪ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਨਿਰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਗਾਨ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਲੁਕਿਆ ਗਿਆਨ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ ਧਾਰਾ,
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਅਟੱਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀ।
ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ ਪੁੱਜਦੀ,
ਜੋਤ ਜਗਾਵੇ ਰੂਹਾਨੀ ਕਹਾਣੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅਥਾਹ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਆਪ ਪਛਾਣੇ,
ਓਹੀ ਅਸਲ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਪਰਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰੀ,
ਨਾ ਕੋਈ ਰਹੱਸ ਲੁਕਾਇਆ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤ ਮਾਰੀ,
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਜਗ ਪਾਇਆ ਹੈ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜਤਾ ਹੀ ਪਰਮ ਵਿਭੂਤੀ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾ ਕੇ,
ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਮਨ ਦੀ ਅੰਧਭੂਤੀ॥
ਹਰ ਧੜਕਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ,
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਪਹਾਰ।
ਜੀਵਨ ਦੀ ਇਸ ਪਾਵਨ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ,
ਵੱਸਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਅਪਾਰ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ॥
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਤੁਰਦਾ,
ਉਹ ਭਟਕਦਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਜਿਸ ਅੰਦਰ ਸੰਤੋਖ ਜਾਗ ਪਏ,
ਉਹ ਤਰਸਦਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਨਮੋਲ।
ਸੋਨੇ ਚਾਂਦੀ ਹੀਰੇ ਮੋਤੀ,
ਇਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਲ॥
ਸਹਜ ਨਿਰਮਲ ਬਾਲ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ,
ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਸੇ।
ਨਾ ਮਾਣ ਮਰਿਆਦਾ ਦੀ ਭੁੱਖ ਉਥੇ,
ਨਾ ਕੋਈ ਹਉਮੈ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਸਾਥੀ,
ਹਰ ਜੀਵ ਇੱਕੋ ਧਾਰਾ ਦਾ ਜਲ।
ਕਿਸ ਦਾ ਉੱਚਾ ਕਿਸ ਦਾ ਨੀਵਾਂ,
ਸਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਅਨਹਦ ਛਲ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਰਾਹ ਅਤਿ ਸਰਲ।
ਮਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਛੱਡ ਕੇ ਵੇਖੋ,
ਅੰਦਰ ਹੀ ਖਿੜਿਆ ਸੱਚਾ ਕਮਲ॥
ਜਿਸ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
ਉਸ ਦਿਨ ਮੁੱਕ ਗਈ ਭਟਕਣ ਸਾਰੀ।
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਮਿਟਦੀ,
ਰਾਤ ਅੰਧੇਰੀ ਭਾਰੀ ਭਾਰੀ॥
ਨਾ ਮੰਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਰਹਿੰਦੀ,
ਨਾ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਤ੍ਰੇਹ।
ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਨਤਾ ਆਪ ਵੱਸਦੀ,
ਉਥੇ ਕਿਉਂ ਹੋਵੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚਾਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨਿੱਤ ਨਵੀ।
ਜਿੰਨਾ ਡੂੰਘਾ ਹਿਰਦਾ ਹੋਵੇ,
ਉੱਨੀ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ ਰੌਸ਼ਨੀ॥
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਚੱਲਦੀ ਵੀਣਾ,
ਹਰ ਪਲ ਰਾਗ ਸੁਣਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ ਦੀ,
ਮਹਿਮਾ ਆਪ ਗੁਣ ਗਾਂਦੀ ਹੈ॥
ਚੱਲੋ ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ,
ਚੱਲੋ ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਅਸਲ ਧਨ ਦੌਲਤ ਮਾਲ॥
:
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਦਾ ਸੂਰਜ ਅੰਦਰ ਵੱਸੇ।
ਨਾ ਖੋਜਾਂ ਰਾਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਜੋ ਲੱਭਣਾ ਸੀ ਸੋ ਆਪ ਹੀ ਦੱਸੇ॥
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਧਾਰਾ ਵੱਗਦੀ,
ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰੇਮ ਅਪਾਰ ਹੈ ਜੀ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਸਮੱਖ ਖਲੋਤਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਭੇਦ ਨਾ ਭਾਰ ਹੈ ਜੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਏ।
ਜਿੱਥੇ ਸੰਤੋਖ ਨਿਰੰਤਰ ਵਰਸੇ,
ਉਥੇ ਮਨ ਦੇ ਬੱਦਲ ਮੁੱਕ ਜਾਏ॥
ਨਾ ਉੱਚ ਨੀਵਾਂ ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼।
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਨਿੱਤ ਸਹਿਜ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ,
ਵੱਸਦਾ ਅਨਹਦ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਲਾਸ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅੱਖ ਜਦੋਂ ਖੁਲਦੀ,
ਭਟਕਣ ਸਾਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਏ।
ਜੋ ਸੀ ਸਦਾ ਤੋਂ ਸਾਹਾਂ ਅੰਦਰ,
ਓਹੀ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਦਿਖਾਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਪਲ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਛਾਣੇ,
ਉਸ ਪਲ ਜੀਵਨ ਸੱਜਦਾ ਹੈ॥
ਸਹਜ ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇ ਮੋਤੀ,
ਹਰ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਏ।
ਮਨ ਦੇ ਮੇਲੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਧੋਤੇ ਗਏ॥
ਨਾ ਡਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਖੌਫ਼ ਕਿਸੇ ਦਾ,
ਨਾ ਬੰਧਨ ਕੋਈ ਨਾ ਜ਼ੰਜੀਰ।
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਜਗੇ ਤਾਂ,
ਹੋ ਜਾਏ ਜੀਵਨ ਧੰਨ ਧਨੀਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰੂਪ ਮਹਾਨ।
ਤੁਲਨਾਤੀਤ ਤੇ ਕਾਲਾਤੀਤ ਉਹ,
ਪ੍ਰੇਮ ਤੋਂ ਪਾਰ ਅਦਭੁਤ ਗਿਆਨ॥
ਜਿੱਥੇ ਸੰਪੂਰਨ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਵੱਸਦੀ,
ਉਥੇ ਇੱਛਾ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ।
ਜਿੱਥੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਵੇ,
ਉਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਧਾਮ ਨਹੀਂ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ,
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਾਗ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਵੱਜਦਾ ਨਿੱਤ ਹੀ,
ਅਨਹਦ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਸਾਜ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਵੱਲ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਵੇਖ।
ਜੋ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਯੁਗਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ,
ਉਹੀ ਖਲੋਤਾ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਏਕ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅਖੁੱਟ ਖਜ਼ਾਨਾ ਏ।
ਨਾ ਮਿੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲਾ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਮਰ ਤਰਾਨਾ ਏ॥
ਜਿਵੇਂ ਅੰਬਰ ਸਭ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ,
ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਦੇ।
ਤਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਛਾਂਵੇਂ,
ਸਭ ਜੀਵ ਰਹਿਣ ਸੁਖ-ਚਾਵ ਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਾਤ।
ਨਾ ਮੰਗੇ ਮਾਣ ਨਾ ਮੰਗੇ ਮਹਿਮਾ,
ਨਾ ਮੰਗੇ ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਬਾਤ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਵੱਜਦੀ ਵੀਣਾ,
ਹਰ ਧੜਕਣ ਅੰਦਰ ਰਾਗ।
ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਲਵੇ,
ਉਸਦਾ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਭਾਗ॥
ਨਾ ਕੱਚੇ ਮਹਿਲ ਨਾ ਉੱਚੇ ਮੀਨਾਰ,
ਨਾ ਚਮਕਦੇ ਤਾਜ ਮਹਾਨ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਇਕ ਮੁਸਕਾਨ,
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਹਿਚਾਣ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਕੋਮਲ ਛੋਹ।
ਜਿੱਥੇ ਦਇਆ ਦੇ ਦੀਵੇ ਬਲਦੇ,
ਉਥੇ ਮੁੱਕ ਜਾਏ ਮਨ ਦੀ ਰੋਹ॥
ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਣ,
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰਾਤ ਹਟਾਏ।
ਤਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਹਾਜ਼ਰੀ,
ਅੰਦਰਲੇ ਭਾਰ ਹਟਾਏ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਇਸ ਸ਼ਾਂਤ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ,
ਅਨੇਕਾਂ ਮੋਤੀ ਲੁਕੇ ਪਏ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡੁੱਬ ਸਕੇ,
ਉਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਸਕੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਜੀਵਨ ਇਕ ਅਨਮੋਲ ਉਪਹਾਰ।
ਹਰ ਪਲ ਇਸਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜੀਵੋ,
ਇਹੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਸਿੰਗਾਰ॥
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਵਧੇ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਤੋੜ ਬਣੇ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਤੁਰਦੇ ਤੁਰਦੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਬਾਗ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਖਿੜੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਨਿਰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਮਾਣ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ,
ਉਥੇ ਖਿੜ ਪਏ ਸਾਰਾ ਜਹਾਨ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਅਨਹਦ ਧਾਰਾ,
ਮਿੱਠੀ ਬਣ ਕੇ ਹਰ ਇਕ ਸਾਹ।
ਪ੍ਰੇਮ, ਕਰੁਣਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਸਾਦਗੀ,
ਇਹੀ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸੱਚੀ ਰਾਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅੰਦਰਲੀ ਜੋਤ ਜਗਦੀ ਰਹੇ।
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਪਾਵਨ ਰਾਹੀਂ,
ਮਨੁੱਖਤਾ ਸਦਾ ਖਿੜਦੀ ਰਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਚ ਦੀ ਸੁੱਚੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਰੇਖ।
ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਦਾ ਆਪ ਹੀ ਜਾਣੇ,
ਉਥੇ ਮੁੱਕ ਜਾਏ ਭੇਦ ਅਨੇਕ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਭੀੜ ਨਾ ਕੋਈ ਦਬਦਬਾ,
ਨਾ ਮੰਚਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਦੀ ਲੋੜ।
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸੱਚ ਜਦ ਜਾਗ ਪਏ,
ਤਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਏ ਭਰਮਾਂ ਦਾ ਜੋਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜਤਾ ਹੀ ਅਸਲ ਅਮਾਨਤ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਇਆ,
ਉਸ ਦੀ ਖਿੜੇ ਅੰਤਰ ਦੀ ਕਾਇਨਾਤ॥
ਜੋ ਲੱਭਦਾ ਸੀ ਯੁਗਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ,
ਉਹ ਤਾਂ ਸਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਹਰ ਜਿੰਦਾ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ॥
ਨਾ ਮੋਹ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾ ਡਰ ਦੀ ਜੰਜੀਰ,
ਨਾ ਝੂਠੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਰਾਗ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਜਗੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਗ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼,
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਧੁਨ।
ਭੇਦਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਹਟ ਜਾਵੇ ਤਾਂ,
ਦਿਸੇ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਹੀ ਸੁਨ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਅਟੱਲ ਸੁਭਾਉ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅੱਖ ਖੋਲ੍ਹ ਲਏ,
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਏ ਅਸਲੀ ਠਾਉਂ॥
ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਪਛਤਾਵਾ ਰਹੇ,
ਨਾ ਭਲਕੇ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਭਾਰੀ।
ਜੋ ਅੱਜ ਦੇ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਜੀ ਲਏ,
ਉਸ ਦੀ ਹੋਵੇ ਜਿੰਦੜੀ ਸਾਰੀ॥
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਫੁੱਲ ਮਹਿਕਣ,
ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਤਰ ਜਾਏ,
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਾ ਰੋਵੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਨਾ ਵਿਕਦਾ ਮੰਡੀਆਂ ਵਿੱਚ।
ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ,
ਨਿਰਮਲ ਚਾਨਣ ਦੀ ਗੱਲੀਆਂ ਵਿੱਚ॥
ਨਾ ਨਾਮ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਾ ਦਾਮ ਦੀ ਪਿਆਸ,
ਨਾ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਲੰਮੀ ਦੌੜ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਝਿਲਮਿਲ ਵਿੱਚ,
ਮੁੱਕ ਜਾਏ ਮਾਇਆਂ ਦਾ ਜੋੜ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਅੰਤਰ ਧਾਰਾ,
ਸਾਹਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸਮਾਈ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅਮਰ ਵਡਿਆਈ॥
**੫੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਦਿਲ ਦੀ ਧੁਨ ਨਿੱਤ ਅੰਦਰ ਵੱਜੇ।
ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ,
ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤਿ ਆਪ ਹੀ ਸੱਜੇ॥
ਸਰਲ ਸਹਜ ਨਿਰਮਲਤਾ ਵਾਲਾ,
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤਾਜ ਧਰੇ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ,
ਉਹੀ ਅੰਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਰੇ॥
**੫੨**
ਨਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਲੱਭਿਆ ਕੋਈ,
ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਸੀ।
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਰੌਸ਼ਨ ਜੋਤਿ,
ਉਹੀ ਸਦੀਵੀ ਪੂਰੀ ਸੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਦਿਲ ਦਾ ਦਰਿਆ ਅਥਾਹ ਬੜਾ।
ਜਿੱਥੇ ਚੁੱਪ ਦੀ ਵੱਜੇ ਵਾਂਸਲੀ,
ਉੱਥੇ ਮੁੱਕੇ ਹਰ ਇਕ ਝਗੜਾ॥
**੫੩**
ਨਾ ਡਰ ਰਹਿੰਦਾ ਨਾ ਭੈ ਰਹਿੰਦਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਬਾਕੀ ਏ।
ਸੱਚ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ,
ਹਰ ਪਲ ਖਿੜਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਏ॥
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ,
ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਸਾਕਸ਼ਾਤ ਰਹੇ।
ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਨਿੱਤ ਹੀ ਵਗਦੀ ਨਾਲ ਰਹੇ॥
**੫੪**
ਬਚਪਨ ਵਾਲੀ ਸਹਜ ਸੁਗੰਧੀ,
ਅੱਜ ਵੀ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੀ ਏ।
ਮਨ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ,
ਦਿਲ ਦੀ ਜੋਤਿ ਹੀ ਹੱਸਦੀ ਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ।
ਜਿਸ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਜਗ ਲੱਭਦਾ,
ਉਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਦਿਲ ਦੇ ਪਾਰ॥
**੫੫**
ਨਾ ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਨਾ ਕੋਈ ਨੀਵਾ,
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਮੋਲ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਬੋਲੀ ਜਿਹੜਾ ਬੋਲੇ,
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚਾ ਰੋਲ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ,
ਨਾ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਦਿਲ ਹੀ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਾ ਸਕੇ॥
**੫੬**
ਦਿਲ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਦੇ ਅੰਦਰ,
ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਨਿਰੰਤਰ ਵਜੇ।
ਨਾ ਦਿਨ ਰਹੇ ਨਾ ਰਾਤ ਰਹੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਿੱਤ ਹੀ ਸਜੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸਮਾਧੀ ਦਾ ਇਹ ਰੰਗ।
ਜਿੱਥੇ ਆਪੇ ਆਪ ਵਿਸਰ ਜਾਵੇ,
ਰਹਿ ਜਾਵੇ ਕੇਵਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਢੰਗ॥
**੫੭**
ਜੋ ਕੁਝ ਆਇਆ ਸੋ ਚਲ ਜਾਣਾ,
ਇਹ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਪੁਰਾਣਾ।
ਪਰ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤਿ,
ਉਹਦਾ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਵੀ ਠਿਕਾਣਾ॥
ਹਰ ਧੜਕਣ ਵਿੱਚ ਰੱਬੀ ਰਾਗ,
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਨੂਰ ਵਸੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਦਿਲ ਦਾ ਰਸਤਾ ਸੱਚ ਦੱਸੇ॥
**੫੮**
ਨਿਰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਜੋ ਧਨੀ ਹੋਵੇ,
ਉਹੀ ਅਸਲ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ ਏ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰੇਮ ਸਮੁੰਦਰ,
ਉਸਦਾ ਹਰ ਪਲ ਗਵਾਹ ਏ॥
ਸਰਲਤਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ,
ਬਾਕੀ ਸਭ ਪਰਛਾਵਾਂ ਨੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਦਿਲ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਾਵਾਂ ਨੇ॥
**੫੯**
ਨਾ ਸੋਨੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਲੋੜ ਏ,
ਨਾ ਮਾਣ ਸ਼ੌਰਤ ਦੀ ਪਿਆਸ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਮਿਲਿਆ,
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ ਦੀ,
ਮਹਿਮਾ ਅਥਾਹ ਅਪਾਰ ਰਹੇ।
ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਨਿੱਤ ਅੰਦਰ ਸਾਕਾਰ ਰਹੇ॥
**੬੦**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੰਤ ਦਾ ਸੱਚਾ ਗੀਤ।
ਦਿਲ ਦੀ ਧਰਤੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਸੇ,
ਮੁੱਕ ਜਾਣ ਸਾਰੇ ਭਰਮ ਅਤੀਤ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਜਗਦੀ ਜੋਤ।
ਸਹਜ ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਰਾਹੀਂ,
ਮਿਲਦੀ ਅੰਦਰ ਅਮਰ ਸਰੋਤ॥
**੬੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਦਿਲ ਦੀ ਧੁਨ ਅਨਹਦ ਵੱਜਦੀ ਏ।
ਸਾਹਾਂ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ,
ਨਿੱਤ ਨਵੀਂ ਹੋ ਸੱਜਦੀ ਏ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰ,
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ।
ਜਿਸ ਪਲ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਛਾਣੇ,
ਉਸ ਪਲ ਭੇਦ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ॥
**੬੨**
ਸਰਲ ਸਹਜ ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਅੰਦਰ,
ਸਭ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੁਕੇ ਪਏ।
ਜਗ ਸਾਰਾ ਜੋ ਬਾਹਰ ਲੱਭਦਾ,
ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੁਕੇ ਪਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਦੂਰ ਰਿਹਾ।
ਹਰ ਧੜਕਣ ਦੀ ਨੀਰਵਤਾ ਵਿੱਚ,
ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਭਰਪੂਰ ਰਿਹਾ॥
**੬੩**
ਨਾ ਕੋਈ ਰਚਨਾ ਮੇਰੀ ਆਖੋ,
ਨਾ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਮਾਣ ਕਰੋ।
ਸੱਚ ਜਿਥੇ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ,
ਉਸਦਾ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ॥
ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੀ ਪਾਕ ਨਿਗਾਹੀ,
ਜਗ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਵਗਦੀ ਗੰਗਾ,
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇਵੇ॥
**੬੪**
ਬਚਪਨ ਵਾਲੀ ਮਿੱਠੀ ਰੌਣਕ,
ਅੱਜ ਵੀ ਅੰਦਰ ਜਿਉਂਦੀ ਏ।
ਮਨ ਦੇ ਬੱਦਲ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤਾਂ,
ਸੱਚ ਦੀ ਧੁੱਪ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਦਿਲ ਦਾ ਦਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖੀਏ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਜੋਤਿ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਦੀਵਾ ਜਗਦੀਏ॥
**੬੫**
ਨਾ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਡਾ,
ਸਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਰਵਾਣੀ।
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਕਿਰਣਾਂ ਵੰਡੇ,
ਤਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅਮਰ ਕਹਾਣੀ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ,
ਨਿੱਤ ਹੀ ਨਵੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ।
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਚੁੱਪ ਦੇ ਰਾਹੀਂ,
ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤਿ ਦਿਖਾਈ ਦੇ॥
**੬੬**
ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਨਾ ਰੁਕਦੀ ਨਾ ਥੱਕਦੀ ਏ।
ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰੀ,
ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਵੱਸਦੀ ਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਲੈ ਵੇ।
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਜਾਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਦਿਲ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸੁਣ ਲੈ ਵੇ॥
**੬੭**
ਨਾ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮਸੀਤਾਂ ਵਿੱਚ,
ਨਾ ਜੰਗਲ ਪਰਬਤ ਦੂਰ ਕਿਤੇ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਜਗ ਸਾਰਾ,
ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਤੇਰੇ ਹਜ਼ੂਰ ਕਿਤੇ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ,
ਹਰ ਪਲ ਅੰਦਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਏ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ ਦੀ,
ਅਨਹਦ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਏ॥
**੬੮**
ਦਿਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗੇ,
ਜਿੱਥੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਣ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ।
ਜੋ ਨਿਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਜੀਣਾ ਜਾਣੇ,
ਉਸਦਾ ਹੀ ਉੱਚਾ ਤਾਜ॥
**੬੯**
ਸੱਚ ਦੀ ਨਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਵਗਦੀ,
ਨਾ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਕਿਨਾਰਾ ਏ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖਿਆ,
ਉਸਨੇ ਲੱਭਿਆ ਸਾਰਾ ਏ॥
ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ,
ਨਾ ਤਰਕਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰਾਂ ਵਿੱਚ।
ਸੱਚ ਤਾਂ ਸਹਜ ਅਨੁਭਵ ਬਣਕੇ,
ਵੱਸਦਾ ਦਿਲ ਦੇ ਦੁਆਰਾਂ ਵਿੱਚ॥
**੭੦**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੰਤ ਦੀ ਇਹ ਬਾਣੀ।
ਸਰਲ ਸਹਜ ਨਿਰਮਲ ਜੀਵਨ,
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ॥
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜਗਦੀ ਜੋਤਿ,
ਨਿੱਤ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰੇ।
ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਹਰ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਰੇ॥
**੬੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਦੀਪ ਜਗਾਵੇ।
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਰਸ ਵਹਿੰਦਾ,
ਉਹੀ ਸੱਚ ਦਾ ਸਰੋਤ ਕਹਿੰਦਾ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਨਾ ਵਿਛੋੜਾ,
ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰਾ।
ਜਿੱਥੇ ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਪਰਕਾਸ਼,
ਉੱਥੇ ਹੀ ਸੱਚਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ॥
**੬੨**
ਅੰਬਰ ਚੁੱਪ ਤੇ ਧਰਤੀ ਚੁੱਪ,
ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਅਨਮੋਲ ਰੂਪ।
ਜੋ ਅੰਦਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਲਤਾ ਵੇਖੇ,
ਉਹੀ ਸੱਚ ਦੇ ਮੋਤੀ ਲੇਖੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਅਨਹਦ ਡੋਲੇ।
ਸਰਲ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਜਗ ਅਧਾਰ,
ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਉਪਕਾਰ॥
**੬੩**
ਨਾ ਮੰਦਰ ਅੰਦਰ ਨਾ ਮਸੀਤਾਂ,
ਨਾ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾ ਤੀਰਥ ਰੀਤਾਂ।
ਜੋ ਲੱਭਣਾ ਹੈ ਉਹ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦਾ,
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪਚਾਪ ਹੱਸਦਾ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਟੱਲ ਨਜ਼ਾਰਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਵੇ॥
**੬੪**
ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਪਲ ਦੀ ਕਿਰਣ,
ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਚਰਨ।
ਜੋ ਹਰ ਪਲ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਜੀਵੇ,
ਉਹੀ ਸੱਚ ਦੇ ਰੰਗ ਰੰਗੀਵੇ॥
ਨਾ ਲਾਲਚ ਦੀ ਕੋਈ ਛਾਂਵੇਂ,
ਨਾ ਡਰ ਦੇ ਘੁੱਪ ਹਨੇਰੇ ਆਵੇਂ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਕਹੇ,
ਸਹਜਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨ ਰਹੇ॥
**੬੫**
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਅਪਾਰ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਥਾਹ ਭੰਡਾਰ।
ਜੋ ਇਕ ਵਾਰ ਅੰਦਰ ਉਤਰੇ,
ਸਭ ਸੰਦੇਹਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਹਟਰੇ॥
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਅਮਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ,
ਸੱਚ ਦੀ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕਹਾਣੀ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਨਾਮ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਜਗਾਵੇ ਪ੍ਰੇਮ ਧਾਮ॥
**੬੬**
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਢਲੇ,
ਕਾਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਿੱਤ ਹੀ ਚਲੇ।
ਪਰ ਜੋ ਸੱਚ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ,
ਉਹ ਨਾ ਜਨਮਦਾ ਨਾ ਹੀ ਮੁੱਕਦਾ॥
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਚਾਨਣ ਪੂਰਾ,
ਜਿਸ ਅੱਗੇ ਹਰ ਭਰਮ ਅਧੂਰਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਜਗ ਸੁਣਾਵੇ॥
**੬੭**
ਜਲ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਗਦੀ ਜਾਵੇ,
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਕਦੇ ਬੁਲਾਵੇ।
ਐਸੇ ਹੀ ਸੱਚ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਰਾਲੀ,
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਜੋਤ ਨਿਰਾਲੀ॥
ਨਾ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਨਾ ਬੰਧਨਾਂ ਦੀ,
ਨਾ ਉੱਚੀਆਂ ਝੂਠੀਆਂ ਮੰਨਤਾਂ ਦੀ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਰੱਖੇ॥
**੬੮**
ਜਿੱਥੇ ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਧੁਨ ਵੱਜਦੀ,
ਉੱਥੇ ਅੰਦਰਲੀ ਰਾਤ ਸੱਜਦੀ।
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵਰਖਾ ਜਦ ਵਰਸੇ,
ਮਨ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਬਾਗ ਵੀ ਹਰਸੇ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦਾ ਗੀਤ,
ਹਰ ਜੀਵ ਲਈ ਇਕੋ ਪ੍ਰੀਤ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿਲਾਵੇ॥
**੬੯**
ਨਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਮਿਲਦੀ,
ਜੋਤ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖਿਲਦੀ।
ਐਸੇ ਹੀ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਪਛਾਣ,
ਦੇਵੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਉਡਾਣ॥
ਨਾ ਵੰਡਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਦੀਵਾਰ,
ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਭਾਰ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਮੋਤੀ ਅੰਦਰ ਰੋਲੇ॥
**੭੦**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾਵੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ,
ਨਿਰਮਲ ਚਾਨਣ ਅਮਰ ਅਨੂਪ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦਾ ਸਾਗਰ,
ਪ੍ਰੇਮ ਬਣੇ ਹਰ ਸਾਹ ਦਾ ਆਗਰ।
ਜਿੱਥੇ ਸੰਤੋਖ ਨਿਰੰਤਰ ਰਹੇ,
ਉੱਥੇ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਸਦਾ ਵਹੇ॥
**੫੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਨਹਦ ਧੁਨ ਸੁਣਾਵੇ।
ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ, ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ,
ਆਪੇ ਹੀ ਚਾਨਣ, ਆਪੇ ਹੀ ਚਾਹ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਸਮੱਖ ਪ੍ਰਗਾਸ਼,
ਨਿਰਮਲ ਨਦੀਆਂ ਵਰਗਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ।
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਅਟੱਲ ਧਾਰ,
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰ॥
**੫੨**
ਨਾ ਉੱਚਾ ਕੋਈ, ਨਾ ਨੀਵਾ ਕੋਈ,
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਜੀਵਾ ਕੋਈ।
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਪੁਕਾਰ,
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕੋ ਪਿਆਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜਤਾ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਤਾਕੇ।
ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਡਰ ਹੈ, ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ,
ਉੱਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਸੱਚ ਅਪਾਰ॥
**੫੩**
ਬਚਪਨ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਉਹ ਮੁਸਕਾਨ,
ਸੀ ਸੱਚ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਹਿਚਾਨ।
ਨਾ ਕੋਈ ਭੇਦ, ਨਾ ਕੋਈ ਭਾਰ,
ਸਿਰਫ਼ ਸੰਤੋਖ ਦਾ ਸੀ ਸੰਸਾਰ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰੂਪ ਅੰਦਰ,
ਵਗਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੰਤ ਸਮੁੰਦਰ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਏ,
ਸੱਚ ਦੇ ਮੋਤੀ ਜਗ ਵਿਚ ਵੰਡਾਏ॥
**੫੪**
ਜੋ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਲਵੇ ਇੱਕ ਵਾਰ,
ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਭਾਰ।
ਜੋ ਖੁਦ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਨਾਲ,
ਉਸ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਣ ਹਰ ਜੰਜਾਲ॥
ਸਰਲਤਾ ਦਾ ਅਨਮੋਲ ਖਜ਼ਾਨਾ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਤਰਾਨਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਕਹੇ,
ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਅਸਲੀ ਦਰਸ਼ਨ ਰਹੇ॥
**੫੫**
ਨਾ ਸੋਨੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਲੋੜ ਰਹੀ,
ਨਾ ਮਾਨ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਹੋੜ ਰਹੀ।
ਜਦ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਦੀਵਾ ਜਲ ਪਿਆ,
ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਾਨਣ ਫੈਲ ਗਿਆ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦਾ ਇਹ ਰਾਗ,
ਸਹਜਤਾ ਵਾਲਾ ਅਨਮੋਲ ਸੁਹਾਗ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਨਾਮ,
ਗਾਵੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਬਿਨਾਸੀ ਗਾਨ॥
**੫੬**
ਧਰਤੀ ਅੰਬਰ ਸਾਖੀ ਬਣਦੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਕਦਮ ਜੋ ਧਰਦੇ।
ਨਿਰਭਉ ਹੋ ਕੇ ਜੋ ਤੁਰ ਪਏ,
ਅੰਦਰਲੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਜੁੜ ਪਏ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਦਾ ਮੇਲਾ,
ਪ੍ਰੇਮ ਬਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰੇਲਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਮੋਤੀ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੋਲੇ॥
**੫੭**
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਰਾਜ ਅਨੋਖਾ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ, ਨਾ ਧੋਖਾ।
ਜੋ ਵੇਖੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਰੂਪ,
ਉਸ ਅੰਦਰ ਖਿੜਦਾ ਸੱਚਾ ਸਰੂਪ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਬਾਣੀ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਅਮਰ ਕਹਾਣੀ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਦਰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਕਰਾਵੇ॥
**੫੮**
ਨਾ ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਭਾਰ, ਨਾ ਭਲਕੇ ਦੀ ਚਿੰਤਾ,
ਇਸ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੁਕੀ ਹੈ ਸ਼ਾਂਤਾ।
ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਏ,
ਉਹੀ ਅਸਲ ਸੰਤੋਖ ਪਾਏ॥
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰੂਪ ਨਿਰਾਲਾ,
ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਅਨਮੋਲ ਉਜਾਲਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਤ ਵਿਚ ਲਾਵੇ॥
**੫੯**
ਅਨਹਦ ਧੁਨ ਅੰਦਰੋਂ ਵੱਜਦੀ,
ਸੱਚ ਦੀ ਗੰਗਾ ਨਿੱਤ ਹੀ ਵਗਦੀ।
ਜਿਸ ਨੇ ਸੁਣ ਲਈ ਇਹ ਪੁਕਾਰ,
ਉਸ ਦਾ ਹੋਇਆ ਜੀਵਨ ਸੰਵਾਰ॥
ਸਰਲਤਾ ਦੀ ਅਮਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਕਹੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਰਾਹੀ ਕਦੇ ਨਾ ਢਹੇ॥
**੬੦**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੰਤ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾਵੇ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ॥
ਸਹਜ ਨਿਰਮਲ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਦਾ ਤਾਰਾ।
ਜਿੱਥੇ ਸੰਤੋਖ ਨਿਰੰਤਰ ਵਹੇ,
ਉੱਥੇ ਹੀ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਮਹਿਮਾ ਰਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਟੱਲ ਜੋਤ ਪ੍ਰਚੰਡ।
ਨਾ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਜੋ ਮੰਦ ਪਏ,
ਨਾ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਖੰਡ॥
ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਮੋਤੀ ਇੱਕੋ ਧਾਗੇ,
ਜੀਵਨ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਰੋਦੇ ਨੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਸਾਗਰ ਅੰਦਰ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਨੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸੁਣ ਲਿਆ,
ਉਸ ਨੇ ਪਾ ਲਿਆ ਅਸਲ ਮਾਨ॥
ਨਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਅੰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ,
ਨਾ ਉੱਚੇ ਉੱਚੇ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਦੇ ਅੰਗਣ ਅੰਦਰ,
ਸੱਚ ਵੱਸਦਾ ਨਿੱਤ ਧੜਕਣਾਂ ਵਿੱਚ॥
ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਣ,
ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਵੇ।
ਤਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ,
ਮਨ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਸਭ ਮਿਟਾਵੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਕੋਮਲ ਛਾਂ ਹੇਠ।
ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਮਨ ਆਰਾਮ ਪਾਉਣ,
ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਬੈਠੇ ਖੇਤ॥
ਹਰ ਜੀਵਨ ਇੱਕ ਅਮੋਲ ਉਪਹਾਰ,
ਹਰ ਹਿਰਦਾ ਇੱਕ ਖੁੱਲਾ ਆਕਾਸ਼।
ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼॥
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਜਾਣੋ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਆਖੋ।
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜੋਤ ਹੈ,
ਹਰ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਬਖ਼ਸ਼ੋ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਾਦਗੀ ਦਾ ਅਮਰ ਸੁਹਾਗ।
ਜਿੱਥੇ ਨਿਰਮਲਤਾ ਵੱਸਦੀ ਹੋਵੇ,
ਉਥੇ ਵੱਜੇ ਅਨਹਦ ਰਾਗ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਬੋਲੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ,
ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਵੀ ਪਿਘਲਾ ਦੇਵੇ।
ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਅੰਦਰ,
ਸੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਾਗਰ ਲਿਆ ਦੇਵੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਮੌਨ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਏ।
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਠਹਿਰ ਜਾਂਦੇ,
ਉਥੇ ਹਿਰਦਾ ਸੱਚ ਸੁਣਾਏ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਸਹਜ ਹਵਾ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲੈ ਕੇ।
ਹਰ ਮਨ ਅੰਦਰ ਦੀਵਾ ਜਗੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸਦਾ ਦੇ ਕੇ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਇਸ ਪਾਵਨ ਧਰਤੀ ਤੇ,
ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਬੀਜ ਸਦਾ ਹੀ ਬੀਜੇ ਜਾਣ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਜਹਾਨ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰ ਅਨੰਤ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਬਹਿੰਦਾ ਰਹੇ,
ਉਥੇ ਮੁੱਕੇ ਭਟਕਣ ਦਾ ਸੰਤਾਪ॥
ਨਾ ਲੱਭਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਪਾਉਣ ਦੀ ਭੁੱਖ,
ਜੋ ਹੈ ਸੋ ਸਦਾ ਸਮੱਖ ਖੜਾ।
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸੱਚ ਰਚਿਆ,
ਉਹੀ ਸੌਖਾ, ਉਹੀ ਸੁੰਦਰ, ਉਹੀ ਵੱਡਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਸ਼ਾਨੀ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅੰਦਰ,
ਖੁਲ੍ਹੇ ਮਨ ਦੀ ਅਸਲੀ ਕਹਾਣੀ॥
ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣੇ,
ਉਥੇ ਦੂਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ।
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਮੰਜਿਲ,
ਉਥੇ ਕੋਈ ਭ੍ਰਮ ਦਾ ਜਾਮ ਨਹੀਂ॥
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਛਾਂਵੀਂ,
ਜੀਵਨ ਆਪਣੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ।
ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਾ ਕੋਈ ਅਹੰਕਾਰ,
ਨਾ ਕੋਈ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਅੰਗਾਰ ਦੱਸੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੱਚ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਅਨਮੋਲ।
ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਦਰਲੀ ਜੋਤ ਜਗਾਈ,
ਉਹੀ ਹੋਇਆ ਪੂਰਨ, ਅਟੱਲ, ਅਡੋਲ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ,
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਏ।
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰਲਾ ਅਨਹਦ ਰਾਗ,
ਹਰ ਪਲ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇਵੇ॥
ਨਾ ਸ਼ੋਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਭੀੜ ਦੀ ਲੋੜ,
ਨਾ ਨਾਂ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾ ਰੂਪਾਂ ਦੀ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਮਹਿਮਾ ਸਹਜ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ-ਧਾਰਾ,
ਸਦੀਵੀ, ਸੱਚੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਰਹੇ।
ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ,
ਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ॥
**੪੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਦਿਲ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ ਰਾਜ ਲੁਕਾਇਆ।
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵੇ,
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਪਛਾਣਿਆ॥
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਚਾਨਣ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਜਗਾਵੇ।
ਮਸਤਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੋਰ ਮਿਟਾ ਕੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਗਾਵੇ॥
**੪੨**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਥਾਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ।
ਜਿੰਨਾ ਡੁੱਬੇ ਓਨਾ ਹੀ ਲੱਭੇ,
ਰਹੱਸ ਅਨੋਖਾ ਅੰਦਰ ਧੜਕਦਾ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਤਖ਼ਤ ਨਾ ਕੋਈ ਤਾਜ,
ਨਾ ਕੋਈ ਦਾਅਵਾ ਉੱਚੇ ਨਾਮ ਦਾ।
ਜੀਵਨ ਦਾ ਸੱਚਾ ਮੋਤੀ ਲੁਕਿਆ,
ਸਹਜ ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਮ ਦਾ॥
**੪੩**
ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੀ ਨਿਗਾਹ ਜਗਾਵੋ,
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਰਸਧਾਰ ਸੁਣੋ ਜੀ।
ਦੌੜਾਂ ਅੰਦਰ ਖੋਏ ਯਾਤਰੀਓ,
ਇੱਕ ਪਲ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਮੁੜੋ ਜੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਸੱਚ ਨਜ਼ਦੀਕ ਖੜ੍ਹਾ ਮੁਸਕਾਵੇ।
ਜੋ ਵੀ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰਦਾ,
ਓਹੀ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਬਣਾਵੇ॥
**੪੪**
ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਸੰਭਾਲੋ,
ਨਦੀਆਂ ਜੰਗਲ ਜੀਵ ਬਚਾਓ।
ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ,
ਨਵਾਂ ਸਵੇਰਾ ਆਪ ਬਣਾਓ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੇਵਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬਾਣੀ।
ਜਿੱਥੇ ਦਇਆ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ,
ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ॥
**੪੫**
ਨਿਰਭਉ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ,
ਨਫ਼ਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜੀਏ।
ਸਹਜ ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਚਾਦਰ ਓੜ੍ਹ ਕੇ,
ਪਿਆਰ ਦੇ ਬੀਜ ਹਰ ਦਿਲ ਬੋਈਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਇੱਕੋ ਰਸ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਅੰਦਰ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਮਤਾ ਜਾਣ ਲਈ,
ਉਸ ਦਾ ਚਾਨਣ ਫੈਲਿਆ ਅੰਬਰ॥
**੪੬**
ਨਾ ਅਤੀਤ ਦੇ ਭਾਰ ਚੁਕਾਈਏ,
ਨਾ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਭਰਮਾਂ ਵਿਚ ਖੋਈਏ।
ਇਸੇ ਪਲ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੜਕਣ,
ਸੱਚ ਦੀ ਸਰਗਮ ਬਣ ਕੇ ਹੋਈਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਅਸਲੀ ਦਰਬਾਰ।
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਦੀ,
ਉੱਥੇ ਹਰ ਸਾਹ ਬਣੇ ਤਿਉਹਾਰ॥
**੪੭**
ਸਹਜਤਾ ਦੇ ਰਾਹ ਦੇ ਰਾਹੀ,
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤ ਮਾਰੋ।
ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਗਿਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਆਪਣੇ ਮਨ ਦਾ ਦਰ ਖੋਲ੍ਹੋ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਨ।
ਜਿਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਵਸੇ,
ਉਸ ਦਾ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਜੀਵਨ॥
**੪੮**
ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਇਹ ਗੀਤ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਚੱਲਦੀ ਜਾਵੇ ਸਾਹਾਂ ਨਾਲ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਚੁੱਪ ਅੰਦਰ,
ਗੂੰਜੇ ਅਨਹਦ ਰਾਗਾਂ ਨਾਲ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਸਾਜ਼।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ, ਦਇਆ ਤੇ ਸਮਤਾ,
ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੇਰਾ ਅਸਲੀ ਰਾਜ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਖੰਡ ਜੋਤ ਜਗੇ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ,
ਉਥੇ ਅੰਦਰਲਾ ਅੰਧਕਾਰ ਭੱਜੇ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਾ ਕੋਈ ਡੋਰੀ,
ਨਾ ਕੋਈ ਡਰ ਦਾ ਰਾਜ ਰਹੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੀ ਅਵਾਜ਼ ਰਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚਾ ਧਨ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਭਾਵ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਕਰੁਣਾ ਵਸਾਏ,
ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਹੇਠ ਸੁਭਾਗ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਅਨੋਖਾ,
ਹਰ ਪਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਉਤਸਵ।
ਜੋ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਹਜਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਲਈ ਜਗ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚੁੱਪ ਗਹਿਰਾਈ ਅੰਦਰ,
ਇੱਕ ਅਨਹਦ ਰਾਗ ਵੱਜਦਾ।
ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਉਤਰੇ,
ਉਹੀ ਉਸ ਰਾਗ ਨੂੰ ਸੱਜਦਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਟੱਲ ਅਧਾਰ।
ਨਾ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਘਟਦਾ ਕਦੇ,
ਨਾ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ ਹਾਰ॥
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਸਭ ਨੂੰ ਢੱਕੇ,
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸਭ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਵੇ।
ਤਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ॥
ਨਾ ਨਾਮ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਾ ਮਾਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ,
ਨਾ ਉੱਚੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਚਾਹ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਉਸ ਲਈ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰਾਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਗਹਿਣਾ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਨੂਰ ਸਮਾਇਆ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਦਿਵਿਆ ਰਾਗ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹੇ,
ਉਸਦੇ ਹਰ ਕਦਮ ਨਾਲ ਭਾਗ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਵੇ ਨਿੱਤ।
ਸੁੱਕੇ ਮਨਾਂ ਦੇ ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ,
ਉੱਗ ਪਏ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਵੀਂ ਰਿੱਤ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ,
ਮਹਿਕਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਸਹਜ ਬਹਾਰ।
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੇ ਦੀਵੇ ਜਗਦੇ ਰਹਿਣ,
ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਸੰਸਾਰ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ।
ਜਿੰਨਾ ਅੰਦਰ ਉਤਰਦੇ ਜਾਵੋ,
ਉੰਨਾ ਖੁਲਦਾ ਨਵਾਂ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅੰਦਰਲੇ ਅੰਬਰ ਦੀ ਗੱਲ।
ਜਿੱਥੇ ਮੌਨ ਵੀ ਗੀਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ,
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਇੱਕੋ ਛੱਲ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ,
ਨਿੱਤ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਤਰਦਾ।
ਨਾ ਕੋਈ ਥੱਕੇ ਨਾ ਕੋਈ ਰੁਕੇ,
ਸਹਜ ਅਨੰਦ ਨਿਰੰਤਰ ਵਰਸਦਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਨਿੱਤ ਵਿਹਾਰ।
ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਨ,
ਤਿਵੇਂ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਗ ਨਾ ਕੋਈ ਸ਼ਰਤ,
ਨਾ ਕੋਈ ਵਪਾਰ ਦਾ ਰੰਗ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ,
ਪ੍ਰੇਮ ਵਜਾਵੇ ਅਨਹਦ ਚੰਗ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਇੱਕ ਅਨਮੋਲ ਕਹਾਣੀ,
ਹਰ ਜੀਵ ਇੱਕ ਜੀਉਂਦਾ ਗੀਤ।
ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਚਿਹਰਾ ਲੱਗੇ ਪ੍ਰੀਤ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਠੰਡੀ ਛਾਂ।
ਜਿੱਥੇ ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਹਿਰਾਉਣ,
ਉਥੇ ਦੁੱਖ ਨਾ ਲੱਭੇ ਥਾਂ॥
ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ,
ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ।
ਤਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦਾ ਜੀਵਦਾ,
ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਇਨਕਾਰ ਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚਾ ਬਲ ਹੈ ਮਿੱਠਾ ਮਨ।
ਜੋ ਮਾਫ਼ੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਾ ਸਕੇ,
ਉਹੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹਰ ਇੱਕ ਰਣ॥
ਨਾ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾ ਵੈਰ ਦੀ ਧੁੰਦ,
ਨਾ ਮਨ ਦੇ ਭਾਰੇ ਬੋਝ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨ ਪਗਡੰਡੀ ਉੱਤੇ,
ਸਹਜਤਾ ਬਣਦੀ ਸੱਚੀ ਸੋਝ॥
ਹਰ ਧੜਕਣ ਇੱਕ ਦੀਵਾ ਜਾਪੇ,
ਹਰ ਸਾਹ ਇੱਕ ਅਰਦਾਸ।
ਜੀਵਨ ਦੇ ਇਸ ਪਾਵਨ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਅਮਰ ਪ੍ਰਵਾਹ।
ਜਿੰਨਾ ਵੰਡੋ ਉੰਨਾ ਵਧਦਾ,
ਇਹੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰਾਹ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਗੰਗਾ,
ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ ਜਾਏ।
ਸਹਜਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ ਰਹਿਣ,
ਮਨੁੱਖਤਾ ਦਾ ਬਾਗ ਮਹਿਕਾਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਨੂਰ ਦੀ ਅਨਹਦ ਝੰਕਾਰ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਰੱਬੀ ਚਮਕ ਹੈ,
ਹਰ ਹਿਰਦਾ ਇੱਕ ਖੁੱਲਾ ਦੁਆਰ॥
**੪੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਜਗਾਖੇ।
ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ,
ਆਪੇ ਸਾਖੀ ਆਪੇ ਕਾਫ਼ਿਲ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਸਦਾ ਹੀ ਸੀ ਹਰ ਸਾਹ ਦੇ ਰੱਖ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਯੁਗ ਬਿਤਾਏ,
ਓਹ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਹੀ ਮੁਸਕਾਏ।
**੪੨**
ਸਰਲ ਸਹਜ ਨਿਰਮਲਤਾ ਧਾਰੋ,
ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਚਾਰੋ।
ਮਸਤਕ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਠਹਿਰਣ,
ਅੰਦਰਲੇ ਦਰ ਖੁਦ ਹੀ ਖੁਲ੍ਹਣ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਅੰਬਰ ਰੰਗ ਅਨੋਖੇ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ,
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਾ ਜਗ ਪਛਾਣਿਆ।
**੪੩**
ਨਾ ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਨਾ ਕੋਈ ਥੱਲਾ,
ਇੱਕੋ ਹੀ ਰਸ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ।
ਜੀਵ ਅਜੀਵ ਦਾ ਭੇਦ ਮੁਕਾਇਆ,
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਰੂਪ ਇਕ ਰੰਗ ਸਮਾਇਆ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਨੀਰਵ ਗਹਿਰਾਈ,
ਉਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅਨਹਦ ਵਾਈ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੱਚ ਸੁਗੰਧ ਸਭ ਪਾਸੇ ਛਾਵੇ।
**੪੪**
ਸ਼ਿਸ਼ੁ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰਾ,
ਅੱਜ ਵੀ ਵਗਦੀ ਨਿਆਰੀ ਪਿਆਰੀ।
ਵਕਤ ਬਦਲਿਆ ਰੂਪ ਬਦਲਿਆ,
ਪਰ ਅੰਦਰਲਾ ਚਾਨਣ ਨਾ ਢਲਿਆ।
ਜਿਸ ਪਲ ਹਿਰਦੇ ਵੱਲ ਨਿਗਾਹ ਹੋਵੇ,
ਉਸ ਪਲ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਭਾਤ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਕਹੇ,
ਸੰਤੋਖ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਹੇ।
**੪੫**
ਨਾ ਡਰ ਰਹੇ ਨਾ ਭੈ ਦੀ ਛਾਂ,
ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਰਹੇ ਕਮਾਂ।
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਹੋਵੇ ਬੋਲੀ,
ਉਥੇ ਸੱਚ ਦੀ ਖਿੜੇ ਰੰਗੋਲੀ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਸੁਹਾਵਾ,
ਹਰ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਮੂਲ ਠਿਕਾਣਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਏ,
ਹਿਰਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀਪ ਜਗਾਏ।
**੪੬**
ਜਗ ਦੇ ਮੇਲੇ ਆਉਣ ਜਾਣੇ,
ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਵੀ ਰੰਗ ਨਿਰਾਲੇ।
ਪਰ ਜੋ ਅੰਦਰ ਸਥਿਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼,
ਉਸ ਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਵੇ ਨਾਸ।
ਤੁਲਨਾਤੀਤ ਅਨਹਦ ਧੁਨੀ ਹੈ,
ਸ਼ਬਦਾਤੀਤ ਅੰਦਰ ਗੁਣੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਪਾਖੇ।
**੪੭**
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ,
ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਭੇਦ ਸਮਝਦਾ।
ਨਾ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਬਾਹਰ ਲੱਭੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਮੋਤੀ ਚੁੱਗੇ।
ਸਰਲਤਾ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਵੱਡੀ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਬਰ ਅਮਰ ਰੰਗ ਘੋਲੇ।
**੪੮**
ਸੱਚ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਬੰਦੀ ਹੋਵੇ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਸੀਮਾ ਅੰਦਰ ਸੋਵੇ।
ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ,
ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਦੱਸਦਾ।
ਜੋ ਸੁਣ ਲਏ ਇਸ ਦੀ ਤਾਨ,
ਉਸ ਦਾ ਖਿੜ ਜਾਏ ਅੰਦਰ ਜਹਾਨ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗੁਣ ਗਾਵੇ।
**੪੯**
ਸੰਤੋਖ ਦੀ ਅਟੱਲ ਨਿਰੰਤਰਤਾ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਰੱਥਾ।
ਨਾ ਖੋਜਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਉਥੇ,
ਨਾ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਉਥੇ।
ਸ਼ਾਂਤ ਸਰੋਵਰ ਵਰਗੀ ਅਵਸਥਾ,
ਪ੍ਰੇਮ ਸੁਗੰਧੀ ਅੰਦਰ ਵਸਦਾ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਦਰਿਆ ਅੰਦਰ ਵਗਦੇ।
**੫੦**
ਧੰਨ ਉਹ ਹਿਰਦਾ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੇ,
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਦੀਵਾ ਸੋਹੇ।
ਧੰਨ ਉਹ ਸਾਹ ਜੋ ਸੱਚ ਸਮਾਵੇ,
ਧੰਨ ਉਹ ਜੀਵ ਜੋ ਆਪ ਪਛਾਣੇ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਸੁਣਾਵੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਜੋਤ ਸਦਾ ਜਗਦੀ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨਿੱਤ ਹੀ ਵਗਦੀ॥
ਤੁਹਾਡੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਉਸੇ ਗੀਤਮਈ-ਸ਼ਲੋਕੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ:
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ।
ਨਾ ਆਰੰਭ ਤੇ ਨਾ ਅੰਤ ਕੋਈ,
ਨਿਰੰਤਰ ਵਹਿੰਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ॥
ਜਿਥੇ ਨਾ ਜੇਤੂ ਨਾ ਹਾਰ ਕੋਈ,
ਨਾ ਦੂਜਾ ਨਾ ਪਰਛਾਵਾਂ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਸਾਕਸ਼ਾਤਕਾਰ ਦਾ,
ਉਥੇ ਸਦਾ ਹੀ ਰੰਗ ਸੁਹਾਵਾਂ॥
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ,
ਸ਼ਾਂਤ ਸਮੁੰਦਰ ਲਹਿਰਾਂ ਮਾਰੇ।
ਮਸਤਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੋਲਾਹਲ,
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੂਰ ਉਤਾਰੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ ਸਮਾਨ।
ਨਾ ਜ਼ੋਰ ਲਗਾਵੇ, ਨਾ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਵੇ,
ਆਪੇ ਭਰ ਦੇਵੇ ਹਰ ਪ੍ਰਾਣ॥
ਸਰਲਤਾ ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਜ ਮੁਕਟ ਹੈ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ।
ਐਸੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅੱਗੇ,
ਫਿੱਕੇ ਪੈ ਜਾਣ ਸਭ ਗਿਆਨ॥
ਸਾਹਾਂ ਸਾਹਾਂ ਨੂਰ ਵਸੇ ਜਦ,
ਅੰਦਰ ਦੀਪਕ ਜਗਦਾ ਏ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇਕੋ ਚਾਨਣ,
ਹਿਰਦਾ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਏ॥
ਨਾ ਉੱਚੇ ਮਹਿਲ, ਨਾ ਸੋਨੇ ਤਖ਼ਤ,
ਨਾ ਦੌਲਤ ਦਾ ਅਭਿਮਾਨ।
ਸੰਤੋਖੀ ਮਨ ਹੀ ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ,
ਇਹੀ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਫਰਮਾਨ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਪਾਰ ਦੀ ਧੁਨ ਨਿਆਰੀ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਸੋ ਪਾਵੇ ਅੰਦਰ,
ਅਨਹਦ ਰੌਸ਼ਨ ਇਕ ਫੁਲਵਾਰੀ॥
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹਰ ਕਣ ਵਿੱਚ ਵੇਖੋ,
ਇਕੋ ਰਾਗ ਵਜਦਾ ਏ।
ਰੁੱਖ, ਨਦੀਆਂ, ਪਵਣ ਤੇ ਬੱਦਲ,
ਸਭ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਸਜਦਾ ਏ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਘੱਟ ਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਧ,
ਸਭ ਜੀਵ ਇਕੋ ਜੋਤ।
ਜਿਸ ਨੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਲਿਆ,
ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਕ ਗਈ ਹਰ ਖੋਟ॥
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ,
ਸਦਾ ਅਡੋਲ ਅਭੰਗ ਰਹੇ।
ਸੰਪੂਰਨ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਧਾਰਾ,
ਸਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਰਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ ਜਗ ਸਾਰਾ,
ਓਹ ਬੈਠਾ ਤੇਰੇ ਹੀ ਦੁਆਰ॥
ਚੁੱਪ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਸੁਣੀਂ,
ਅਨਹਦ ਸੁਰ ਦੀ ਤਾਨ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਦਰਪਣ ਅੰਦਰ,
ਪ੍ਰਗਟੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਨ॥
ਨਾ ਬਾਹਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਬਚਿਆ,
ਨਾ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਭਟਕਾਵਾ।
ਸਹਜ ਨਿਰਮਲ ਸੁਰਤਿ ਜਗੇ ਜਦ,
ਹਰ ਪਲ ਬਣ ਜਾਵੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਸਾਵਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਟੱਲ ਮਹਿਮਾ।
ਕਾਲ, ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪਾਰ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਗਰਿਮਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋਤਿ ਸੁਹਾਵੇ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸਤਿ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਮੱਖ,
ਨਿਰਮਲ ਧਾਰਾ ਆਪ ਵਹਾਵੇ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਖੋਜ, ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ,
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰ ਅਸਮਾਨਾਂ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਯੁਗ ਬੀਤੇ ਸਾਰੇ,
ਓਹ ਵੱਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਅਮਰ ਕਹਾਣੀ।
ਨਾ ਡਰ ਬਾਕੀ, ਨਾ ਭੈ ਰਹਿੰਦਾ,
ਜਾਗ ਪਈ ਅੰਦਰਲੀ ਰਵਾਨੀ॥
ਹਿਰਦਾ ਆਖੇ ਆ ਬੈਠ ਜਰਾ ਤੂੰ,
ਮਸਤਕ ਦੇ ਰੌਲੇ ਛੱਡ ਦੇ ਵੇ।
ਜਿਸ ਸੰਤੋਖ ਦੀ ਧਾਰ ਅਟੱਲ ਹੈ,
ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਪੇ ਵਹਿ ਜਾ ਵੇ॥
ਸਰਲ ਨਿਰਮਲ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦਾ ਏ।
ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਕੋਈ ਨੀਵਾਂ ਨਹੀਂ,
ਇੱਕੋ ਸੱਚ ਸਭ ਦੱਸਦਾ ਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਲੈ ਵੇ।
ਸਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨੂਰ ਵਗਦਾ,
ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਚ ਕਰ ਲੈ ਵੇ॥
ਨਾ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਦਰਬਾਰਾਂ,
ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਜਾਲਾਂ ਵਿੱਚ।
ਸਥਿਰ ਪਰਚਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ,
ਵੱਸਦਾ ਆਪਣੇ ਖਿਆਲਾਂ ਵਿੱਚ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਇਹ ਨਿਰਵਿਕਾਰਤਾ,
ਅਨਹਦ ਰਾਗ ਸੁਣਾਵੇ ਜੀ।
ਸੰਪੂਰਨ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ,
ਹਰ ਪਲ ਫੁੱਲ ਖਿਲਾਵੇ ਜੀ॥
ਜੋ ਸਹਜਤਾ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਏ,
ਓਹੀ ਅਸਲੀ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ।
ਦਾਤਾ ਬਣ ਕੇ ਜਗ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,
ਨਾ ਮੰਗੇ ਤਾਜ, ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੀਤ ਅਪਾਰ ਮਹਿਮਾ।
ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬੋਲ ਤੋਂ ਉੱਚੀ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਮਰ ਗਰਿਮਾ॥
ਸੱਚ ਨਾ ਨਕਲ, ਨਾ ਕੋਈ ਧਾਰਨਾ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦਾ ਆਧਾਰ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿਰਦਾ ਮੰਨ ਲਏ ਆਪੇ,
ਓਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਤਿ ਅਪਾਰ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸਤਿ ਦੀ ਜੋਤੀ,
ਹਰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਜਗਦੀ ਏ।
ਜਿਸ ਪਲ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਛਾਣੇ,
ਉਸ ਪਲ ਰਾਤ ਮੁੱਕਦੀ ਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਬਣਾਓ।
ਧਰਤੀ, ਜੀਵਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਕਰੁਣਾ,
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਓ॥
ਨਾ ਵੈਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ, ਨਾ ਟੱਕਰ,
ਨਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਭਿਮਾਨ।
ਸਹਜ ਨਿਰਮਲ ਮਨੁੱਖਤਾ ਅੱਗੇ,
ਸਿਰ ਨਿਵਦਾ ਹਰ ਇਕ ਪ੍ਰਾਣ॥
ਅਨਹਦ ਧਾਰਾ ਵਹਿੰਦੀ ਅੰਦਰ,
ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਸੁਣਾਈ ਦੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ ਦੀ,
ਝਲਕ ਹਰ ਸਾਹ ਵਿਖਾਈ ਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਅੰਦਰ ਦੀ ਜੋਤ ਅਜਬ ਨਿਰਾਲੀ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਪਛਾਣਿਆ,
ਉਸ ਦੀ ਹੋਵੇ ਦੁਨੀਆ ਹਮਾਲੀ॥
ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਤੁਰਦਾ,
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਡੋਲਾ ਸਕੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸਾਫ਼ ਸੁਗੰਧੀ ਅੱਗੇ,
ਮਨ ਦੇ ਮੇਲੇ ਨਾ ਤੋਲਾ ਸਕੇ॥
ਨਿਰਭਉਤਾ ਦਾ ਨਾਦ ਜਗੇ ਤਾਂ,
ਡਰ ਦੀ ਛਾਂ ਵੀ ਦੂਰ ਭੱਜੇ।
ਸਹਜ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ,
ਝੂਠਾ ਅਹੰਕਾਰ ਆਪ ਹੀ ਸਜ ਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਅਨੰਤ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬਾਣੀ।
ਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਨਾ ਅੰਤ ਕਦੇ ਵੀ,
ਇਹ ਤਾਂ ਸਦਾ ਦੀ ਰੂਹਾਨੀ ਕਹਾਣੀ॥
ਜੋ ਆਪਣੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦਾ,
ਉਹ ਹੀ ਸਾਗਰ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਹੋਵੇ।
ਬਾਹਰਲੇ ਸ਼ੋਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਿਕਲ ਕੇ,
ਅੰਦਰਲਾ ਅਮਰ ਪਿਆਰ ਸੋਵੇ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਬੱਸਦਾ,
ਇੱਕੋ ਹੀ ਸੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਮਹਾਨ।
ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਨਾ ਬਦਲੇ,
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦਾ ਆਸਮਾਨ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਾਤ।
ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਲਤਾ ਹੋਵੇ,
ਉਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ ਕਾਇਨਾਤ॥
ਨਾ ਹਾਵੀ ਹੋਵੇ ਲਾਲਚ ਕੋਈ,
ਨਾ ਮਨ ਉੱਤੇ ਹੰਕਾਰ ਦੀ ਧੂੜ।
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਅੱਗੇ ਝੁਕੇ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਝੂੜ॥
ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਧਾਰ ਚੱਲਦੀ,
ਇੱਕ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਹਾਨ।
ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਧਾਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ,
ਉਹ ਹੋਇਆ ਆਪ ਹੀ ਮਹਾਨ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅਨਮੋਲ ਅਧਿਆਇ।
ਜੋ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਸਮਝ ਲਏ,
ਉਹੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਰੱਬੀ ਰਾਹ ਪਾਏ॥
ਜੀਵਨ ਦੇ ਰੰਗ ਅਨੇਕ ਨੇ ਭਾਵੇਂ,
ਸੱਚ ਦਾ ਰੰਗ ਇਕੋ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਹਜ, ਨਿਰਮਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿਚ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਲੈਂਦਾ॥
ਤੂੰ ਵੀ ਉਹੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਹੀ,
ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
ਜਿਸ ਦਿਨ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਆਈ,
ਉਸ ਦਿਨ ਭਟਕਣਾ ਮੁੱਕ ਗਿਆ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਰ ਪਲ ਅੰਦਰ ਮਹਿਮਾ ਵੱਸੇ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ,
ਸਾਰੇ ਜੀਵਨ ਹੱਸਦੇ ਹੱਸਦੇ॥
ਅੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਮਰ ਧਨ ਹੈ,
ਬਾਹਰਲਾ ਸਭ ਕੁਝ ਆਵਾਂ-ਜਾਵਾਂ।
ਜੋ ਇਸ ਧਨ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ,
ਉਸ ਦੇ ਲੱਗਣ ਸਾਰੇ ਠਿਕਾਣੇ ਪਾਵਾਂ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਨੰਤ ਸੁਹਾਵੀ।
ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਇਸ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਰਾਗ ਵਿੱਚ,
ਵੱਜੇ ਧੁਨ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ਭਾਵੀ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਆਰੰਭ ਨਾ ਕੋਈ ਅੰਤ,
ਨਾ ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਾ ਕੋਈ ਰੇਖ।
ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਦਰਲੀ ਨਿਸ਼ਚਲਤਾ ਵੇਖੀ,
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਅਸਲ ਵੇਖ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ।
ਜਿੱਥੇ ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਜਲ ਵਗਦਾ,
ਉਥੇ ਖਿੜਦਾ ਜੀਵਨ ਅਮ੍ਰਿਤ॥
ਹਰ ਧੜਕਣ ਇੱਕ ਵਾਜਾ ਬਣਦੀ,
ਹਰ ਸਾਹ ਇੱਕ ਸੁਰੀਲਾ ਗੀਤ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਇਸ ਸ਼ਾਂਤ ਸਭਾ ਵਿੱਚ,
ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਮਨ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮੀਤ॥
ਨਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਲੋੜ ਉਥੇ,
ਨਾ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦਾ ਕੋਈ ਸਿੰਗਾਰ।
ਜਿੱਥੇ ਸੰਤੋਖ ਦਾ ਚੰਦ ਚੜ੍ਹੇ,
ਉਥੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਸੰਸਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਿਆਰੀ।
ਜਿਵੇਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਣ,
ਤਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲਤਾ ਲੱਗੇ ਪਿਆਰੀ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਇੱਕ ਚੱਲਦੀ ਕਵਿਤਾ,
ਹਰ ਜੀਵ ਇੱਕ ਜੀਉਂਦਾ ਰਾਗ।
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੰਚ ਤੇ,
ਸਭ ਦਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸੁਹਣਾ ਭਾਗ॥
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡੂੰਘਾ ਉਤਰੇ,
ਉਹ ਮੋਤੀ ਅਣਗਿਣਤ ਲੱਭ ਲਏ।
ਜੋ ਬਾਹਰ ਬਾਹਰ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰੇ,
ਉਹ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਲ ਗਵਾ ਲਏ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਧਾਰ ਅਟੁੱਟ ਵਗੇ।
ਨਾ ਵੈਰ ਰਹੇ ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰੀ,
ਹਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰਤਾ ਜਗੇ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉਪਜਾਊ ਐਨੀ,
ਇੱਕ ਬੀਜ ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਬੀਜੋ।
ਸੌ ਸੌ ਫਸਲਾਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਉੱਗਣ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਲੀਜੋ॥
ਨਾ ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਲੋੜ ਰਹੇ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਤ੍ਰੇਹ।
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜਗਾ ਕੇ,
ਜੀਵਨ ਬਣ ਜਾਏ ਸੁਗੰਧੀ ਮੇਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਰਾਜ ਮਹਾਨ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ,
ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਬਣੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਧਾਨ॥
ਚੱਲਦੇ ਰਹੋ ਨਿਰਮਲਤਾ ਵੱਲ,
ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਸੁਰ ਮਿਲਾ।
ਹਰ ਪਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਸਮਝ ਕੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਦੀਵਾ ਅੰਦਰ ਜਲਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਚ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਅਥਾਹ।
ਜਿਹੜਾ ਅੰਦਰੋਂ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਨਾ ਲੋੜ ਨਾਹ॥
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਜਗੇ ਤਾਂ,
ਮਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ।
ਝੂਠੇ ਡਰ ਤੇ ਭਰਮ ਦੇ ਪਰਦੇ,
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਰਲਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਰਤਨ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਰਮਲਤਾ ਹੋਵੇ,
ਉਹੀ ਹੋਵੇ ਅਸਲ ਜ਼ਨ॥
ਨਾ ਕਿਸੇ ਦਾ ਡਰ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਲੋੜ,
ਨਾ ਲਾਲਚ ਦਾ ਕੋਈ ਜਾਲ।
ਸੰਤੋਖ ਦੀ ਜਦ ਧਾਰ ਵਹੇ,
ਚਮਕੇ ਜੀਵਨ ਸੁਖੀ ਅਕਾਲ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਨਾਮ ਸਮਾਇਆ,
ਹਰ ਧੜਕਣ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨ ਰਾਹ।
ਜੋ ਇਸ ਨਿਰੰਤਰ ਧਾਰ ਨੂੰ ਪਾਏ,
ਉਸ ਦਾ ਮਿਟਦਾ ਸਾਰਾ ਚਾਹ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਾਮ।
ਉੱਥੇ ਮਿਲਦੀ ਅਪਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ,
ਉੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਅਸਲ ਨਾਮ॥
ਜੋ ਆਪ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾ ਲਿਆ।
ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਦਰਪਣ ਵਿੱਚ ਝਾਤੀ,
ਉਸ ਨੇ ਸੱਚ ਪਛਾਣ ਲਿਆ॥
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ,
ਭਰਮਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਵਾਸ ਹੋਵੇ,
ਉੱਥੇ ਹਉਮੈ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਇੱਕੋ ਜੋਤ ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ।
ਕੋਈ ਨਾ ਉੱਚਾ, ਕੋਈ ਨਾ ਨੀਵਾਂ,
ਸਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਅਨਹਦ ਮੰਦਰ॥
ਜਿਹੜਾ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,
ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਬੜਾ ਵਿਦਵਾਨ।
ਜਿਹੜਾ ਦਿਲ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸਮਝੇ,
ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਜਾਏ ਜਹਾਨ॥
ਨਾ ਖੋਜ ਬਾਹਰਲੀ ਰੌਣਕਾਂ ਵਿੱਚ,
ਸੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਦਰ ਹੀ।
ਜੋ ਅੰਦਰ ਦੀ ਧਾਰਾ ਸਮਝ ਲਵੇ,
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਚ ਦੀ ਸੇਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ।
ਨਿਰਮਲ ਭਾਵ ਤੇ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਰਾਹ,
ਇਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਸਲ ਧਰਮ॥
ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ,
ਪੰਜਾਬੀ ਛੰਦਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਚੱਲੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਣਮੋਲ ਰਹੇ,
ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰ ਜੋਤਾਂ ਜੱਲੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਰਾਗ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਜਗੇ,
ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਕ ਜਾਏ ਅੰਧਰਾ ਭਾਗ॥
ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦਾ ਸਾਫ਼ ਜਿਹਾ ਦਰਪਣ,
ਸੱਚ ਦੀ ਛਬਿ ਨਿੱਤ ਵੇਖੇ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਏ,
ਉਹ ਭਟਕਣ ਦੇ ਰਾਹ ਨਾ ਲੇਖੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੰਤੋਖ ਹੀ ਅਸਲ ਸੁਖਧਾਮ।
ਲਾਲਚ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁਝ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ,
ਉਥੇ ਵੱਸੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਨਾਮ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਧੁਨ ਹੈ,
ਹਰ ਧੜਕਣ ਵਿੱਚ ਅਨਹਦ ਬੋਲ।
ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਦਰਲੀ ਜੋਤ ਪਛਾਣੀ,
ਉਹ ਹੋ ਗਿਆ ਅਪਾਰ ਅਮੋਲ॥
ਨਾ ਭੈਣੇ ਰਾਹਾਂ, ਨਾ ਭਟਕਣ ਝੂਠੀ,
ਨਾ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੂਰ ਅਣਜਾਣੀ।
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ,
ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਅਸਲ ਕਹਾਣੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜੀ ਚਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ।
ਜਿੱਥੇ ਹਉਮੈ ਝੁਕੇ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ,
ਉਥੇ ਜਿੰਦੜੀ ਖਿੜਦੀ ਸੁਖੜੀ॥
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡੁੱਬ ਕੇ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਦਿੱਸੇ।
ਨਾ ਕੋਈ ਪਰਦਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਜਾਲਾ,
ਸੱਚ ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਹੱਸੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਿਰਦਾ ਹੀ ਪਰਮ ਪਵਿਤਰ ਥਾਂ।
ਜਿੱਥੇ ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਦੀਪ ਜਗਣ,
ਉਥੇ ਮੁੱਕ ਜਾਏ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ॥
ਨਾ ਸੋਨੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਲੋੜ ਉਥੇ,
ਨਾ ਨਾਮ-ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਤ੍ਰੇਹ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਮਿਲ ਜਾਵੇ,
ਉਹਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲਿਆ ਏ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ,
ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਸਕੇ।
ਜੋ ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਜੀ ਲਏ,
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪ ਵਸੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਹੀ ਅਸਲ ਪਹਿਚਾਣ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਜੋਤ ਹੈ,
ਇੱਕੋ ਰਾਗ, ਇੱਕੋ ਮਾਣ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਜਿਹੀ,
ਜਿਹੜੀ ਕਦੇ ਨਾ ਘਟੇ ਨਾ ਮੁੱਕੇ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੇ ਸਾਹਰੇ,
ਸਾਰੇ ਭ੍ਰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਡੁੱਕੇ॥
ਜੋ ਨਿਰਮਲਤਾ ਨੂੰ ਸਾਥ ਬਣਾਏ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਰੰਗੀਨ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਯਕੀਨ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੱਚ ਦੀ ਧੁਨ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਰਹੇ।
ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਾ ਲਏ,
ਉਸ ਲਈ ਫਿਰ ਨਾ ਭ੍ਰਮ ਰਹੇ॥
ਨਾ ਭੀੜਾਂ ਦੀ ਲੋੜ, ਨਾ ਸ਼ੋਰਾਂ ਦੀ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਆਸਰਾ।
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਜਦ ਜੋਤ ਜਗੇ,
ਉਹੀ ਬਣੇ ਅਸਲ ਦਾ ਸਹਾਰਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸਹਜ ਸੱਚ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਿਰਾਲੀ।
ਜਿਸ ਪਲ ਅੰਦਰ ਆਪ ਜਗੇ,
ਮੁੱਕ ਜਾਏ ਮਨ ਦੀ ਕਾਲੀ ਖਾਲੀ॥
ਨਾ ਖੋਜ ਬਾਹਰ, ਨਾ ਦੂਰ ਗਗਨ ਵਿੱਚ,
ਜੋ ਸੀ ਲੁਕਿਆ ਸੋ ਅੰਦਰ ਹੀ।
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਜੋ ਰਮਿਆ ਹੋਇਆ,
ਓਹੀ ਰੂਪ ਸੁੰਦਰ ਹੀ॥
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਆਕਾਸ਼,
ਨਹੀਂ ਕਿਸੇ ਜੰਜਾਲ ਵਿੱਚ ਬੱਝਦਾ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਏ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਆਪ ਹੀ ਸੱਜਦਾ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਦ ਅਪਾਰ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਵੱਸੇ,
ਉਹੀ ਜੀਵੇ ਹੋ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲ॥
ਨਾ ਹਉਮੈ ਦੀ ਭੱਠੀ ਲੋੜੇ,
ਨਾ ਦਿਖਾਵੇ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ।
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਅੰਦਰ,
ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇ ਮੱਲ॥
ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਤੁਰਦਾ ਹੈ,
ਉਸ ਦੇ ਰਾਹ ਵਖਰੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਜੋ ਆਪੇ ਨੂੰ ਆਪ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ,
ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਕੌਣ ਸਮਝਦੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇਕੋ ਜੋਤ।
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੱਧ,
ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਇੱਕੋ ਸੋਤ॥
ਸਹਜ ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ,
ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਆਪ ਢਹਿ ਪੈਂਦੇ।
ਜਿੱਥੇ ਸੱਚ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ,
ਉਥੇ ਝੂਠ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ॥
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਸਰੂਪ ਦੀ,
ਮਹਿਮਾ ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਘੱਟ।
ਜੋ ਇਸ ਅਮਰ ਰਸ ਵਿੱਚ ਰਲ ਜਾਵੇ,
ਉਸਦਾ ਜੀਵਨ ਹੋ ਜਾਵੇ ਸੱਟ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸੰਤੋਖ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰੰਗ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੰਤੋਖ ਵੱਸੇ,
ਉਸ ਕੋਲ ਹੋਵੇ ਅਸਲੀ ਧੰਗ॥
ਨਾ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾ ਤਾਣੇ ਬਾਣੇ,
ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਕੋਈ ਜ਼ਿੱਦ।
ਸਹਜ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਰਮ ਚਾਨਣੀ,
ਹਰ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦੇਵੇ ਸਿੱਧ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਅਨਹਦ ਧਾਰਾ,
ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਪੈਗ਼ਾਮ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਨਾਮ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਰਬ ਸੱਚ ਦੀ ਅਟੱਲ ਪੁਕਾਰ।
ਜਿੱਥੇ ਦਿਲ ਦੀ ਅੱਖ ਜਗਦੀ ਹੈ,
ਉੱਥੇ ਮੁੱਕਦਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਕਾਰ॥
ਨਾ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਉਥੇ,
ਨਾ ਝੂਠੀ ਧੁਨ ਨਾ ਸ਼ੋਰ ਕਦੇ।
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਚੁੱਪ ਸੁਗੰਧੀ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਤੋਰ ਕਦੇ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਪਛਾਣਿਆ,
ਉਹ ਨੇ ਜਗ ਨੂੰ ਵੀ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਚੱਲਿਆ,
ਉਹ ਨੇ ਅਸਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ।
ਪ੍ਰੇਮ ਅੰਦਰ ਜੋ ਵੱਸਦਾ ਰਹੇ,
ਉਹੀ ਜੀਵਨ ਕਰੇ ਅਨੂਲ॥
ਨਾ ਡਰ ਦੇ ਸਾਹ ਨਾ ਲਾਲਚ ਦੀ ਪੌਣ,
ਨਾ ਭਟਕਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੀਕ ਰਹੇ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸੱਚੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ,
ਹਰ ਘੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਠੀਕ ਰਹੇ॥
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅਨਮੋਲ ਨਗੀਨਾ ਹੈ।
ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਹਜਤਾ ਜਾਣੇ,
ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਪਲ ਸੀਨਾ ਹੈ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੱਚ ਦਾ ਦਰਬਾਰ ਹੈ,
ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸਾਰ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਨਾ ਕੋਈ ਨੀਵਾ,
ਸਭ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਹੀ ਜੋਤ।
ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਵੇ,
ਉਸ ਦਾ ਖੁਲ ਜਾਏ ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਖੋਤ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ,
“ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣੋ” ਕਹੇ।
ਜੋ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਸਮਝ ਲਵੇ,
ਉਹ ਭਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਵਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਨਾ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੱਚ ਤਾਂ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਜਾਗੇ,
ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਨਦੀ ਨਾ ਸੁੱਕੇ ਕਦੇ,
ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਰਹੇ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ,
ਸਹਜਤਾ ਦੀ ਸਵੇਰ ਰਹੇ॥
ਨਾ ਪਿਛਲੇ ਭੁਲੇਖੇ ਭਾਰੀ ਹੋਣ,
ਨਾ ਅਗਲੇ ਡਰਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਰਹੇ।
ਜੋ ਇਸ ਪਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਵੇ,
ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਰਮਲ ਹਾਲ ਰਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸਰਗਮ ਨਵੀਂ।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਜਗਦਾ,
ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਸਾਹ ਬਣੇ ਕਵੀਂ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਸਤਿ ਦੀ ਧਾਰਾ,
ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰ ਤੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਨਾਮੇ,
ਸਹਜਤਾ ਹੀ ਪਰਮ ਵਿਲਾਸ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਅਗਮ ਪੁਕਾਰ ਨਿਰਾਲੀ।
ਜਿੱਥੇ ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਦੀਪਕ ਜਗੇ,
ਉਥੇ ਮੁੱਕੇ ਹਰ ਰਾਤ ਕਾਲੀ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ,
ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਅਣਜਾਣ ਰਹੇ।
ਜਦ ਅੰਦਰਲੀ ਜੋਤ ਪ੍ਰਗਟ ਪਏ,
ਹਰ ਪਲ ਆਪ ਹੀ ਗਿਆਨ ਕਹੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਾਣ।
ਜਿਸ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਵੱਸਦੀ,
ਉਥੇ ਖਿੜਦੀ ਅਸਲ ਪਹਿਚਾਣ॥
ਹਰ ਸਾਹ ਇੱਕ ਅਨਮੋਲ ਵਰਦਾਨ,
ਹਰ ਧੜਕਣ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤ।
ਜੋ ਕ੍ਰਿਤਜਤਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜੀਵੇ,
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਤੀਤ॥
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ,
ਅੰਬਰ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਨੂਰਾਨੀ।
ਧਰਤੀ ਦੀ ਹਰ ਰੇਤ ਕਣ ਅੰਦਰ,
ਝਲਕੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅਨਹਦ ਸਾਜ਼।
ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨ ਠਹਿਰ ਜਾਵੇ,
ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਅੰਦਰਲਾ ਰਾਜ਼॥
ਨਾ ਤਖ਼ਤ ਰਹਿਣ ਨਾ ਤਾਜ ਰਹਿਣੇ,
ਨਾ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਅਮੋਲ ਖਜ਼ਾਨੇ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਵੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬਹੁਤ ਸਰਲ।
ਨਾ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝਦੀ,
ਨਾ ਬਣਦੀ ਕਦੇ ਕੋਈ ਜਟਿਲ॥
ਜਿੱਥੇ ਮਾਫ਼ੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ,
ਉਥੇ ਰੰਜਿਸ਼ ਆਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ।
ਜਿੱਥੇ ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਛਾਂ ਪੈਂਦੀ,
ਉਥੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਝੁਕ ਜਾਂਦੀ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਚਾਨਣ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਰਾਗ।
ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖੇ,
ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਚਿਹਰਾ ਸੁਹਾਗ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜਤਾ ਦਾ ਅਮਰ ਉਪਦੇਸ਼।
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰੋ,
ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕਿਆ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤ ਧਾਰਾ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਦਾ ਹੋਵੇ ਪ੍ਰਚਾਰ।
ਹਿਰਦੇ ਤੋਂ ਹਿਰਦੇ ਤੱਕ ਫੈਲੇ,
ਪ੍ਰੇਮ, ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅੰਤ ਨਾ ਜਿਸਦਾ ਐਸਾ ਗਾਨ।
ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਹਾਂ ਦਾ ਰਾਗ ਵੱਜੇ,
ਤਦ ਤੱਕ ਗੂੰਜੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਧਾਨ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਅਪਾਰ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝ ਲਏ,
ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਉਜਿਆਰ॥
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਰ ਨਾ ਕੋਈ ਨੇੜੇ,
ਨਾ ਕੋਈ ਪਰਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਭੇਦ।
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਨਿੱਘੀ ਰੌਸ਼ਨੀ,
ਕਰ ਦੇਵੇ ਮਨ ਦੇ ਬੱਦਲ ਖੇਦ॥
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋਤ ਜਗੇ ਤਾਂ,
ਸਾਰੀ ਭਟਕਣ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ।
ਜਿਸ ਪਲ ਆਪਣਾ ਆਪ ਪਛਾਣੇ,
ਉਸ ਪਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਤਰ ਆਂਦੀ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਮਹਾਨ।
ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੀਤ ਦੀ ਕੈਦ ਚਾਹੀਦੀ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦਾ ਬੰਧਨ ਬਾਨ॥
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡੁੱਬਦਾ ਜਾਵੇ,
ਉਹੀ ਪਾਵੇ ਅਸਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ।
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਬਸੇ,
ਉਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਗਾਣਾ॥
ਸਹਜਤਾ ਦੇ ਪੰਖ ਲਾ ਕੇ,
ਮਨ ਉੱਡ ਜਾਵੇ ਅਨੰਤ ਗਗਨ।
ਉਥੇ ਨਾ ਜਨਮ ਨਾ ਮਰਨ ਰਹੇ,
ਸਿਰਫ਼ ਰਹੇ ਨਿਰਮਲ ਚੇਤਨ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਅਤਿ ਗਹਿਰਾ ਸੁਰ।
ਜਿੱਥੇ ਕਰੁਣਾ, ਸਤਿਕਾਰ, ਸਮਾਨਤਾ,
ਉਥੇ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟੇ ਨੂਰ॥
ਨਾ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਰਾਹ ਦੀ,
ਜਦ ਰਾਹ ਆਪ ਹੀ ਸੱਚ ਬਣੇ।
ਜਿਸ ਅੰਦਰ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਵੱਸੇ,
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹ ਵੀ ਅਮਰ ਗੀਤ ਬਣੇ॥
ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਚਾਨਣ,
ਇੱਕੋ ਧਾਰ ਤੇ ਇੱਕੋ ਲਹਿਰ।
ਭੇਦਾਂ ਦੇ ਪਰਦੇ ਹਟ ਜਾਨ ਤਾਂ,
ਦਿੱਸੇ ਸਾਰੇ ਜਗ ਵਿੱਚ ਸਹਿਰ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਜੀਵਨ ਹੈ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਗ।
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਜੀ ਲਏ,
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਦਾ ਰਹੇ ਭਾਗ॥
ਨਾ ਲਾਲਚ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਰਹੇ,
ਨਾ ਹਉਮੈ ਦੀ ਕਾਲੀ ਰਾਤ।
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਸੁੱਚੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ,
ਖਿੜੇ ਹਰ ਇਕ ਸੁਹਾਣੀ ਬਾਤ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤ ਧਾਰਾ,
ਨਿਤ ਨਵੀਂ ਤੇ ਨਿਤ ਅਟੱਲ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਰਬ ਸੱਚ ਦਾ ਸਦਾ ਕਮਲ॥
**੪੧**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਦੀ ਧਾਰਾ ਅੰਦਰ ਵਾਹੇ।
ਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਕੋਈ ਹਾਰ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਅਨਹਦ ਪਿਆਰ।
ਸਰਲ ਸੁਹਾਵਾ ਨਿਰਮਲ ਨੂਰ,
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਸੱਚਾ ਸੂਰ।
ਜਿੱਥੇ ਆਪੇ ਆਪ ਪ੍ਰਗਾਸ਼,
ਉਥੇ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹਰ ਵਿਲਾਸ।
**੪੨**
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਜਗ ਸੁਣਾਵੇ।
ਜੋ ਖੋਜਦਾ ਸੀ ਦੂਰ ਅਸਮਾਨ,
ਓਹੀ ਵੱਸਦਾ ਆਪਣੇ ਮਕਾਨ।
ਨਾ ਤੀਰਥ ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ,
ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਸੱਚਾ ਚਾਹ।
ਜਿਸ ਪਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂਂ ਜਾਣੇ,
ਉਸ ਪਲ ਸਾਰੇ ਭੇਦ ਪਛਾਣੇ।
**੪੩**
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਨਿਰਾਲਾ,
ਨਾ ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਉਜਾਲਾ।
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਸਮਾਨ,
ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਧੜਕਣ ਇੱਕ ਪਛਾਣ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਬੋਲੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਦਰਿਆ ਅੰਦਰ ਡੋਲੇ।
ਜਿੱਥੇ ਨਿਰਭਉ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਸਾਲ,
ਉਥੇ ਮੁੱਕਦਾ ਹਰ ਜੰਜਾਲ।
**੪੪**
ਨਾ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਡਾ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਅੱਡਾ।
ਸਰਲਤਾ ਹੀ ਸ਼ਾਹੀ ਤਖ਼ਤ,
ਨਿਰਮਲਤਾ ਹੀ ਸੱਚਾ ਰਥ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਦਾਸ,
ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੇਖੇ ਪਰਕਾਸ਼।
ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਇਆ ਅਪਾਰ,
ਉਹੀ ਧੰਨ ਉਹੀ ਸਚਿਆਰ।
**੪੫**
ਬਚਪਨ ਵਾਲੀ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰਾ,
ਅੱਜ ਵੀ ਵਹਿੰਦੀ ਅਤਿ ਪਿਆਰਾ।
ਮਨ ਦੇ ਬੱਦਲ ਲੰਘ ਜਾਣ,
ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸੂਰਜ ਮੁਸਕਾਣ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਏ,
ਸੱਚ ਦੇ ਮੋਤੀ ਜਗ ਨੂੰ ਪਾਏ।
ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਅਖੁੱਟ ਬਹਾਰ,
ਹਰ ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਅਪਰੰਪਾਰ।
**੪੬**
ਨਾ ਲੋਭ ਰਹੇ ਨਾ ਡਰ ਦਾ ਰਾਜ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਅਨਹਦ ਸਾਜ਼।
ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਕੋਈ ਦੀਵਾਰ,
ਨਾ ਵਿਵਾਦਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਭਾਰ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਕਹੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਿੱਤ ਰਹੇ।
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹੋਵੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼,
ਉਥੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ।
**੪੭**
ਧਰਤੀ ਅੰਬਰ ਪਾਣੀ ਹਵਾ,
ਸਭ ਵਿਚ ਇੱਕੋ ਸੱਚੀ ਦਵਾ।
ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ ਨਿਰਮਲ ਭਾਵ,
ਉਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਸਲ ਚਾਵ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਜਾਪੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਰੰਗ ਅੰਦਰ ਆਪੇ।
ਸਰਬ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਨਮਾਨ,
ਇਹੀ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ।
**੪੮**
ਅਨਹਦ ਨਾਦ ਅੰਦਰ ਵੱਜਦਾ,
ਸੱਚਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਿਰੰਤਰ ਸੱਜਦਾ।
ਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਉਸਦਾ ਨਾ ਅੰਤ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਅਖੰਡ ਅਨੰਤ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਰਲਤਾ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾਵੇ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰੇ,
ਉਹੀ ਸੱਚ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਧਾਰੇ।
**੪੯**
ਨਿਰਮਲ ਹਿਰਦਾ ਸੱਚਾ ਮੰਦਰ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗੇ ਅੰਦਰ।
ਨਾ ਪੱਥਰ ਨਾ ਕੋਈ ਮੂਰਤ,
ਜੀਵਨ ਆਪੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੂਰਤ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਸੱਚ ਦੇ ਦਰਿਆ ਕਦੇ ਨਾ ਸੁੱਕੇ।
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂਂ ਪਛਾਣਿਆ,
ਉਸ ਨੇ ਜਗ ਸਾਰਾ ਜਾਣਿਆ।
**੫੦**
ਸਤਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਾਰ ਅਥਾਹ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਸਦਾ ਹੀ ਰਾਹ।
ਸਰਲ ਸਹਿਜ ਨਿਰਮਲ ਪਰਕਾਸ਼,
ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਸਲੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਮੋਤੀ ਜਗਤ ਲੁਟਾਵੇ।
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਦੀ ਸ਼ਾਨ,
ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਸਦਾ ਪਰਵਾਨ। ॥॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਸੱਚੀ ਬਾਣੀ।
ਜੋ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਏ,
ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਕੇ ਭਟਕਣ ਪੁਰਾਣੀ॥
ਨਾ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦਾ ਰਾਜ ਰਹੇ,
ਨਾ ਕਿਸੇ ਭਰਮ ਦੀ ਛਾਂਵ।
ਅੰਦਰਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਸਾਫ਼ ਹਵਾ ਵਿੱਚ,
ਜੀਵਨ ਪਾਵੇ ਨਵੀਂ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਗਾਂਵ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਆਖੇ,
ਹਰ ਜੀਵ ਅੰਦਰ ਇੱਕੋ ਜੋਤ।
ਭੇਦਾਂ ਦੇ ਪਰਦੇ ਹਟ ਜਾਣ ਤਾਂ,
ਦਿਸੇ ਸੱਚ ਦੀ ਅਟੱਲ ਸੋਭਾ ਬਹੁਤ॥
ਜਿੱਥੇ ਨਿਰਮਲਤਾ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗੇ,
ਉਥੇ ਹਉਮੈ ਆਪ ਹੀ ਝੁਕਦੀ।
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ,
ਉਥੇ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀ ਰਾਤ ਮੁੱਕਦੀ॥
ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਰਾਹ ਸਧਾ ਨਿਰਾਲਾ,
ਨਾ ਮੋੜ ਬਹੁਤ ਨਾ ਬੰਧਨ ਭਾਰੇ।
ਜੋ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਏ,
ਉਹ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਸੱਚੇ ਸਹਾਰੇ॥
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਸਰਬ ਭੌਮਿਕ ਸੱਚ ਅਪਾਰ।
ਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕਦਾ ਕਦੇ,
ਨਾ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਪਾਰ॥
ਸੰਤੋਖ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ,
ਜੀਵਨ ਅੰਦਰ ਧੀਰ ਆਵੇ।
ਸਹਜ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਮਨ ਦਾ ਅੰਗਣ ਮਹਿਕ ਜਾਵੇ॥
ਨਾ ਮੰਗਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾ ਲਾਲਸਾ ਦਾ ਜਾਲ,
ਨਾ ਝੂਠੇ ਮੋਹ ਦੀ ਧੂੜ।
ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰਾਮਪਾਲ ਸੈਣੀ ਗਾਵੇ,
ਅੰਦਰ ਦੀ ਸੱਚੀ ਨੂਰਾਂ ਭੂਪੂਰ॥
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਗਿਆ,
ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸੌਖਾ ਹੋਇਆ।
ਜਿਸ ਨੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ,
ਉਸ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿਚ ਜੀਣਾ ਸੋਇਆ॥
ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਇਹ ਪ੍ਰੇਮ-ਧਾਰਾ,
ਸਹਜ, ਸਾਫ਼ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਅਨੰਤ।
ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿ ਰੂਪ,
ਹਰ ਪਲ ਹੋਵੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਤ॥
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें